Κοιτάζοντας τον ορίζοντα: Τρεις γενιές παιδιών Ζαπατίστας…


Η μελέτη αυτή αποτελεί μια σύντομη και στοχαστική έρευνα σε μια σειρά από ιστορικές εμπειρίες στην οποία οι κύριοι παράγοντες είναι τα παιδιά στις κοινότητες των Ζαπατίστας. Πιο συγκεκριμένα, θα εστιάσει στη σημασία της συνοδείας των ενηλίκων και στην πολιτική συμμετοχή των νέων ως πλήρη μέλη των αντιστασιακών κοινοτήτων, των κοινωνικών κινημάτων και των πολιτικών οργανώσεων.

Γεννημένο μέσα από το Σεμινάριο «20 Χρόνια Ζαπατιστικής Εξέγερσης», που πραγματοποιήθηκε στο Αυτόνομο Μητροπολιτικό Πανεπιστήμιο (Unidad Xochimilco), το κείμενο αυτό συντάχθηκε με τη βοήθεια πολλών συνεδρίων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων σχετικά με: τη γη και το έδαφος, την εκπαίδευση, την οικονομία, την υγεία, την οικονομία και τους συνεταιρισμούς, το φύλο, την αυτονομία και, φυσικά, τα παιδιά και τους νέους στο ταξίδι του Ζαπατισμού.

11950971_896075563816744_2011632336_n

Υπό το πρίσμα του σεμιναρίου «Κριτική σκέψη ενάντια στην καπιταλιστική Λερναία Ύδρα», που οργανώθηκε από τους Ζαπατίστας το Μάιο του 2015 το κείμενο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία. Κατά τη διάρκεια αυτής της εκδήλωσης, για παράδειγμα, ένας αριθμός συμμετεχόντων αναφέρεται, όχι μόνο σε τρεις γενιές Zαπατίστας, αλλά σε πέντε. Στην απογευματινή συνεδρίαση της Τρίτης 5 Μαΐου ο υποδιοικητής Γκαλεάνο υποστήριξε, ότι ο αγώνας των κοινοτήτων των Ζαπατίστας, θα μπορούσε να συνοψιστεί ως μια προσπάθεια, να παρουσιάσουν τα παιδιά με μια επιλογή να είναι «ένα πράγμα ή ένα άλλο».

Συνέχεια

Ανακοίνωση EZLN: Για τον πόνο, την οργή, την αλήθεια, τη δικαιοσύνη…A


Σεπτέμβριος  2015

Συντρόφισσες, σύντροφοι & σύντροφοι της έκτης διακήρυξης στο Μεξικό και στον κόσμο :

Αδελφές και αδελφοί των ανθρώπων της Γης:

Η συλλογική μας καρδιά γνωρίζει, πριν και τώρα, ότι η θλίψη μας δεν είναι ένας στείρος θρήνος.

Ξέρει ότι η οργή μας δεν είναι μια ανώφελη εκτόνωση.

Ξέρουμε ποιοι και τι είμαστε, ξέρουμε ότι οι λύπες και η οργή μας γεννιούνται και τρέφονται από τα ψέματα και τις αδικίες.

Είμαστε αυτό που είμαστε, γιατί αυτός που είναι πάνω, σε βάρος όσων από εμάς είμαστε κάτω, λέει ψέματα για να κάνει πολιτική και να στολίζει το θάνατο, την απαγωγή, τη φυλάκιση, την δίωξη και τη δολοφονία, με το σκάνδαλο της διαφθοράς του.

Αυτός που είναι πάνω είναι ένας εγκληματίας με ασυλία και χωρίς ντροπή, το χρώμα της πολιτικής του, δεν έχει σημασία. Δεν έχει σημασία, αν προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από την αλλαγή ενός ονόματος και ενός πανό.

Είναι πάντα το ίδιο πρόσωπο, η ίδια αλαζονεία, η ίδια φιλοδοξία και η ίδια βλακεία.

Σα να θέλουν με την εξαφάνιση και τη δολοφονία, να εξαφανίσουν και να δολοφονήσουν και τη μνήμη.

Από τους πάνω και από εκείνους που εμμένουν στις διαστροφές και τη μιζέρια τους, θα λάβουμε μόνο το ψέμα ως μισθό και την αδικία ως πληρωμή.

Η αδικία και το ψέμα φτάνουν στην ώρα τους κάθε μέρα, όλες τις ώρες, παντού.

Συνέχεια

EZLN: Πώς υπέφεραν οι γυναίκες ιθαγενείς πριν την εξέγερση των Ζαπατίστας το 1994…


Λόγια της Comandanta Miriam

6 Μάη 2015

Καλησπέρα σύντροφοι και συντρόφισσες.

Έχω την ευκαιρία να σας μιλήσω λίγο για το πώς ήταν η κατάσταση για τις γυναίκες, πριν από το 1994.

Οι γυναίκες υπέφεραν  μια πολύ θλιβερή κατάσταση με την άφιξη των κατακτητών. Έκλεψαν τη γη μας και πήραν τη γλώσσα μας και τον πολιτισμό μας. Με αυτόν τον τρόπο η κυριαρχία του caciquismo [του τοπικού δεσποτισμού] και των γαιοκτημόνων εδραιώθηκε, παράλληλα με μια τριπλή εκμετάλλευση, την ταπείνωση, τις διακρίσεις, την περιθωριοποίηση, την κακοποίηση, και την ανισότητα.

Τα γαμημένα τα αφεντικά μας φέρονταν σαν να ήμασταν ιδιοκτησία τους,  μας έστελναν να κάνουμε όλη τη δουλειά για τα haciendas (χασιέντας – μεγάλες κτηματικές περιουσίες), χωρίς να ενδιαφέρονται αν είχαμε παιδιά, συζύγους, ή αν ήμασταν άρρωστες. Ποτέ δεν ρώτησαν αν είμαστε άρρωστες,  αν δεν είχαμε πάει στη δουλειά, έστελναν τον δούλο ή τον σκλάβο τους να αφήνουν το καλαμπόκι μπροστά στην κουζίνα,  ώστε να φτιάξουμε ομελέτες για αυτούς.

Συνέχεια