Οι νταβάδες …


. Υπήρχαν επίμονες φήμες: ο αμερικανικός στρατός απ’ τις βάσεις του στη συρία διάσωζε, με ελικόπτερα, πολιορκούμενους και στριμωγμένους πολέμαρχους του isis, με μια προτίμηση στους μη σύριους (να ήταν αμερικάνοι ή ισραηλινοί πράκτορες; ή απλά «πολύτιμοι» πολεμιστές;), από διάφορες πόλεις που καταλάμβανε ο συριακός στρατός ‘n’ friends. Οι σχετικές φήμες ήταν έντονες για την Deir ez-Zor. Είχαν όμως όλες άμεση ή έμμεση ρωσική προέλευση· οπότε δεν δώσαμε βάση.

Τώρα όμως έρχεται το υπεράνω υποψίας καθεστωτικό bbc να επιδείξει με χάρτες, φωτογραφίες και μαρτυρίες ένα τέτοιο deal διάσωσης «τρομοκρατικών» assets . Απ’ την Raqqa. Και δεν είναι καν μια αμιγώς αμερικανική βρωμιά. Εξίσου ανακατεμένοι είναι και οι ypg.

Κατ’ αρχήν δεν είναι καθόλου άγνωστα τέτοια deal στο συριακό πεδίο μάχης. Το καθεστώς Άσαντ, συνήθως με την μεσολάβηση και την εγγύηση της Μόσχας, έκανε τέτοιες συμφωνίες «αναίμακτης παράδοσης και ασφαλούς μεταφοράς» με διάφορες ομάδες ενόπλων. Ακόμα και στο Aleppo. Η διαφορά είναι ουσιαστική: το καθεστώς του Άσαντ δεν έστελνε τους αντικαθεστωτικούς ένοπλους να πολεμήσουν τις ypg ή/και τους αμερικάνους. Όχι, σίγουρα, με τόσο άνετο (και τελικά χυδαίο) τρόπο όπως αυτόν που αποκαλύπτει το bbc για τους “αντιτρομοκράτες” της Ουάσιγκτον και του Κομπανί.

Προκύπτει λοιπόν ότι τουλάχιστον 4.000 άτομα, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών αλλά και πολλών εκατοντάδων ενόπλων και αξιωματικών του isis, έφυγαν απ’ την Raqqa, με την συμφωνία και την εγγύηση αμερικάνων και ypg… Για να αναδιπλωθούν και να συνεχίσουν τον πόλεμο κατά του Ασαντ ‘n’ friends νοτιότερα – εκεί που συμβαίνει τώρα. Είτε στην Deir ez-Zor (που ανακαταλείφθηκε) είτε στην συνοριακή Abu Kamal.

Οι μάρτυρες (οδηγοί των φορτηγών που πληρώθηκαν για τη μεταφορά) υποστηρίζουν ότι εξαπατήθηκαν (συζητήσιμο…). Και ότι η μεγάλη φυγή ήταν ένα convoy μήκους έξι έως εφτά χιλιομέτρων, με τουλάχιστον 50 φορτωμένες με ανθρώπους τετραξονικές νταλίκες, 13 λεωφορεία και πάνω από 100 οχήματα του isis – σε ένα ταξίδι ημερών. Εννοείται: με όλα τα όπλα που μπορούσαν να μεταφερθούν.

Το bbc δεν είναι ό,τι κι ό,τι· για τον αγγλοαμερικανικό κόσμο σίγουρα. Μετά τις αποκαλύψεις του οι αμερικάνοι άρχισαν να τα μασάνε. «Ναι μεν αλλά…», «Ε, δεν ήταν και πολλοί…», «Εμείς δεν θέλαμε αλλά κανονίστηκε από τοπικούς αξιωματικούς…» κλπ κλπ.

Δεν τα τρώει κανείς· και σίγουρα δεν θα τα φάνε αυτοί που έχουν ματώσει κατά του isis στη συρία και τώρα ματώνουν έχοντας κυκλώσει (αλλά όχι ανακαταλάβει ακόμα) την Abu Kamal. Το ρωσικό υπ.αμ. υποστηρίζει (με χθεσινή ανακοίνωσή του) πως όχι μόνο η Ουάσιγκτον και οι ypg βοήθησαν “σιωπηλά” τους ένοπλους του isis να ανασυγκροτηθούν στην Abu Kamal, αλλά επιπλέον αμερικανικά πολεμικά αρνήθηκαν να κτυπήσουν το convoy του isis, που κινούνταν ανατολικά του Ευφράτη (περιοχή ελεγχόμενη απ’ τις ypg) παρά το ότι το ζήτησε το ρωσικό αρχηγείο στη συρία στα πλαίσια της “συνεργασίας κατά της τρομοκρατίας”.

Όσο για την Άγκυρα; Πρωθυπουργός και υπ.εξ. έπαιξαν το “έχω φρίξει” (λες και δεν το ήξεραν). Αυτή η συμφωνία (είπε μεταξύ άλλων το τουρκικό υπ.εξ.) είναι ένα καινούργιο παράδειγμα του γεγονότος πως όταν πολεμάς μια τρομοκρατική οργάνωση με μια άλλη, αυτό θα καταλήξει στο να συνεννοηθούν οι τρομοκράτες μεταξύ τους. Η μία κατά την Άγκυρα είναι οι ypg (η άλλη ο isis). Για να ρίξει και μια κουβέντα για μελλοντική αξιοποίηση: Αυτά τα μέλη του isis που αφέθηκαν ελεύθερα με τα όπλα τους θα μπορούν να σκοτώσουν αθώους στην τουρκία, την ευρώπη και την αμερική…

Οι αμερικάνοι και οι φίλοι τους θα φροντίσουν να ξεχαστεί το θεματάκι. Μην αρχίσει να γίνεται κοινή γνώση ότι οι αμερικάνοι και οι σύμμαχοί τους (κάτι Τελ Αβίβ, κάτι μυστικές υπηρεσίες από δω κι εκεί) είναι υπέρ της “τρομοκρατίας” και των “τρομοκρατών” – ε;

Γιατί δεν ξέρεις… Ακόμα και οι ναρκωμένοι πρωτοκοσμικοί μπορεί να αρχίσουν να συσχετίζουν τις βόμβες στο ψαχνό με αυτήν την αδικαιολόγητη φροντίδα για τους παλιοτρομοκράτες στη μέση Ανατολή…


Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/11/i-ntavades/

«Εχθρός στη θάλασσα!»… Προσοχή στις μιμήσεις! …


Αλλά δεν χρειάζεται ο isis σ’ αυτήν την θαλάσσια περιοχή. Το ελαφρά αλλά και συγκεκριμένα δηλητηριώδες άρθρο των κινεζικών global times (υπό τον έλεγχο του κινεζικού καθεστώτος) θυμίζει, έστω και με μια κάποια δόση υπερβολής, ότι «δρυός περιπεσούσης…»

Κάτω απ’ τον τίτλο «για τους αμερικάνους η θάλασσα της νότιας κίνας δεν είναι οι βερμούδες» το άρθρο ξεκινάει πληροφοριακά / πανηγυρικά:

Το αμερικανικό αντιτορπιλικό John S. McCain συγκρούστηκε με ένα εμπορικό πλoίο ανατολικά της Σιγκαπούρης νωρίς την Δευτέρα, με αποτέλεσμα 10 ναύτες να αγνοούνται και 5 να έχουν τραυματιστεί. Στις 17 Ιούνη το αμερικανικό πολεμικό Fitzgerald συγκρούστηκε με ένα κοντεϊνεράδικο στα ανοικτά της Ιαπωνίας, με 7 αμερικάνους ναύτες νεκρούς.

Αφού ο αρθρογράφος στέλνει τα συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων (μαζί με την παρατήρηση ότι η κινέζικη κυβερνόσφαιρα έχει χαρεί μ’ αυτά τα νέα…) συνεχίζει:

Τα αμερικανικά πολεμικά μπλέκουν συνέχεια σε ατυχήματα στη νότια θάλασσα της κίνας. Απ’ την μια μεριά το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό συμπεριφέρεται επιθετικά στην περιοχή της ασίας- ειρηνικού. Δεν δείχνει σεβασμό στα μεγάλα εμπορικά πλοία και δεν καταφέρνει να βγάλει την σωστή πορεία όταν χρειάζεται, με αποτέλεσμα σοβαρά ατυχήματα.

Απ’ την άλλη, τα αμερικανικά πολεμικά περιπολούν πολύ συχνά στην ασία – ειρηνικό. Ένας μεγάλος αριθμός εμπορικών πλοίων, πολλών τύπων και με πολλές σημαίες, χρησιμοποιεί τις ασιατικές θαλάσσιες οδούς. Αν το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό σκοπεύει να συνεχίσει την πυκνή παρουσία του σ’ αυτά τα νερά, χρειάζεται να εξοικειωθεί και να διαδρά μ’ αυτά τα εμπορικά πλοία, κάτι που θα έχει μεγάλο οικονομικό κόστος.

Εν προκειμένω οι global times την «βγαίνουν» στην Ουάσιγκτον απ’ τα δεξιά: τι σκατά θέλετε τις περιπολίες με τόσο trafficο; Αμέσως μετά όμως πλησιάζει στο ψητό: οι θαλάσσιοι δρόμοι είναι μια χαρά, ασφαλέστατοι, και δεν χρειάζονται το δικό σας θαλασσονταβατζιλίκι. Με άλλα λόγια: yankees go home… Το μόνο που κάνετε είναι να προκαλείτε ατυχήματα!!!

Εντάξει. Αισθητικά όμως οι τρύπες στα πλαϊνά των αμερικανικών πολεμικών είναι μαχαιριές για τους κοκκινόσβερκους – ντάξει;

(φωτογραφίες: Πάνω, το uss John S. McCain με την τρύπα στα ύφαλά του μετά από σύγκρουση / ατύχημα: 5 βεβαιωμένους τραυματίες και 10 αγνοούμενους, που καλά να είναι οι άνθρωποι, αλλά…

Κάτω, το uss Cole, με μια ανάλογη τρύπα, 17 νεκρούς και 37 τραυματίες. Απ’ την άποψη της ζημιάς δεν υπάρχει φανερή διαφορά. Υπάρχει όμως πολιτική: πάνω στο cole, που ήταν ελλιμενισμένο στο Άντεν, έσκασε στις 12 Οκτώβρη του 2000 «πυρπολικό», της «διεθνούς» που προσπαθούσε να φτιάξει ο bin Laden, φορτωμένο εκρηκτικά. Ένα αραβικό crew “Κανάρης” φάση…

Εντάξει. Αλλά θα πρέπει να συμφωνήσουμε, ε; Αν η «τρομοκρατία» χρειάζεται εκρηκτικά, τότε το τράκο του John S. McCain είναι ατύχημα· αλλά τέτοιο είναι και η Βαρκελώνη ή η Νίκαια ή το Βερολίνο. Αν, πάλι, δεν χρειάζονται εκρηκτικά αλλά αρκεί η κακόβουλη πρόθεση, τότε…. Τότε οι κινέζοι είναι παλιάνθρωποι!!!

Αν η ίδια ζημιά γίνεται χωρίς εκρηκτικά, το θαλάσσιο πέρα-δώθε πέφτει στη χερσαία urban εξέλιξη: απ’ τα αυτοκίνητα βόμβες στα αυτοκίνητα χωρίς φρένα. Και μετά;)

Συνέχεια

Επιθέσεις στην Αίγυπτο: Εύθραυστες ισορροπίες και εφιαλτικά σενάρια…


Δεκάδες νεκροί και πολλαπλάσιοι τραυματίες από τις επιθέσεις του ISIS κατά χριστιανών κοπτών

tanta-church-bombing2

Γράφει η Ελένη Μαυρούλη

Οι περισσότεροι από 40 νεκροί και 100 τραυματίες στις βομβιστικές επιθέσεις που σημειώθηκαν το πρωί της Κυριακής σε δύο εκκλησίες των Χριστιανών Κοπτών στις πόλεις Τάντα και Αλεξάνδρεια, δεν αφήνουν περιθώρια παρεξηγήσεων: ο κύκλος του αίματος παραμένει ανοιχτός στην Αίγυπτο, στην πολυπληθέστερη χώρα του αραβικού κόσμου, όπου η πρόκληση ευρύτερης πολιτικής αναταραχής και αστάθειας παραμένει προ των πυλών.

Την ευθύνη για την επίθεση ανέλαβε, δια του ανεπίσημου ειδησεογραφικού του πρακτορείου AMAQ το «Ισλαμικό Κράτος» και είναι προφανές ότι οι στόχοι και η ημερομηνία (ανήμερα της Κυριακής των Βαΐων για τους χριστιανούς – εκκλησίες κατά τη διάρκεια της πρωινής λειτουργίας) επιλέχτηκαν προκειμένου να μεγιστοποιηθεί ο αριθμός των θυμάτων. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι χριστιανοί κόπτες (που αποτελούν το 10% του αιγυπτιακού πληθυσμού), τα τελευταία χρόνια, γίνονται στόχος αιματηρών επιθέσεων από οργανώσεις που υποστηρίζουν ότι είναι το ISIS  στη χώρα. Η τελευταία τέτοια επίθεση σημειώθηκε κατά τη Χριστουγεννιάτικη Λειτουργία του 2016, πριν από λίγους μήνες, και στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 25 ανθρώπους.

Έξι χρόνια σε τεντωμένο σχοινί

Έξι χρόνια μετά την ανατροπή Μουμπάρακ υπό το βάρος λαϊκών κινητοποιήσεων και διαδηλώσεων τη δυναμική των οποίων, αν και δεν συμμετείχαν εξαρχής θεωρώντας τες εχθρικές, εκμεταλλεύτηκαν τα μέγιστα οι ισλαμιστές «Αδελφοί Μουσουλμάνοι», λόγω του ότι ήταν η μοναδική τόσο ισχυρή και καλά οργανωμένη οντότητα που βρέθηκε, τότε, στο δρόμο, η κατάσταση στην Αίγυπτο κάθε άλλο παρά έχει βελτιωθεί. Το καθεστώς Μουμπάρακ μπορεί να κυνηγούσε πολύ τους «Αδελφούς Μουσουλμάνους», αλλά πολύ περισσότερο τα συνδικάτα και κάθε οργάνωση, ιδιαίτερα πολιτική, που προερχόταν από την αριστερά δίνοντας έτσι στην Αδελφότητα τη δυνατότητα να «καλύψει» το χώρο της υπεράσπισης δικαιωμάτων με το δικό της τρόπο και λόγο.

Church-Fire

Οι «Αδελφοί Μουσουλμάνοι», με τη σειρά τους, παίρνοντας την εξουσία βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα «βαθύ κράτος» που δεν πρόλαβαν να ελέγξουν και να «καθαρίσουν» ενώ ταυτόχρονα κατάφεραν να προκαλέσουν την λαϊκή οργή, ακολουθώντας μεθόδους καταστολής και κατάχρησης εξουσίας ανάλογους με τον προκάτοχό τους. Η προσπάθεια, δε, για επιβολή αυστηρότερης «θρησκευτικής καθημερινότητας» με ταυτόχρονα περιστολή πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών (δεν είναι τυχαίο ότι μία από τις πρώτες νομοθεσίες που επεξεργάστηκαν αφορούσε μια σειρά από απαγορεύσεις σχετικές με το συνδικαλισμό, τις απεργίες και την πραγματοποίηση διαδηλώσεων), έθρεψαν κλίμα δυσφορίας εναντίον τους. Το κλίμα αυτό αξιοποίησε για να επιβληθεί δια μέσου στρατιωτικής πυγμής ο στρατάρχης αλ Σίσι, ο οποίος, αρχικά τουλάχιστον, θεωρούνταν από τους «θετικότερους» εκπροσώπους του αιγυπτιακού στρατού απέναντι στους «Αδελφούς Μουσουλμάνους».

Η αιματηρή καταστολή που και ο στρατάρχης εφάρμοσε, αρχής γενομένης από τους «Αδελφούς Μουσουλμάνους» αλλά κατ’ επέκταση και απέναντι σε κάθε άλλο κίνημα αμφισβήτησης, (το επαναλαμβανόμενο «τυπικό» που η μία ή άλλη αντιδραστική πολιτική δύναμη καταλαμβάνει την εξουσία και με πρόσχημα τον… αντίπαλο «ξεπαστρεύει» με επιμέλεια κυρίως όσους αμφισβητούν τη συγκεκριμένη μορφή εξουσίας βρήκε την καλύτερη του εφαρμογή στην Αίγυπτο), επανέφερε μια επίφαση κανονικότητας στη χώρα, η κοινωνία της οποίας, όμως, ουδέποτε επανήλθε σε φυσιολογικούς ρυθμούς καθώς ούτε ήταν πλέον η ίδια μετά την εμπειρία της διαδικασίας ανατροπής Μουμπάρακ και του ό,τι ακολούθησε, ούτε οι συνθήκες στην ευρύτερη περιοχή του αραβικού κόσμου ήταν ίδιες (διάλυση της Λιβύης,  πόλεμος στη Συρία κ.λπ.) Αλλά ούτε και ο αλ Σίσι είναι Μουμπάρακ: αν και παραμένει στενός σύμμαχος των ΗΠΑ, έχει τηρήσει αποστάσεις από την αμερικανική και γενικότερα δυτική υποστήριξη στους Σύρους αντικαθεστωτικούς και έχει κλείσει μια σειρά από συμφωνίες με τη Ρωσία. Διόλου τυχαία, μάλλον, ο αλ Σίσι ήταν από τους πρώτους με τους οποίους επικοινώνησε τηλεφωνικά ο Ντ. Τραμπ όταν ανέλαβε την προεδρία, θέλοντας να δείξει ότι η δική του πολιτική δεν θα είναι ίδια με του Ομπάμα τόσο απέναντι στην Αίγυπτο όσο και στην ευρύτερη περιοχή.

Το «Ισλαμικό Κράτος» από το ..Σινά σε όλη την Αίγυπτο

Η γιγάντωση του «Ισλαμικού Κράτους» δεν θα μπορούσε να μην αγγίξει την Αίγυπτο, την κοιτίδα των «Αδελφών Μουσουλμάνων». Έτσι ήδη από το 2013, όταν πήρε τα ηνία της εξουσίας, και πάλι, ο στρατός δια του αλ Σίσι, στην απομακρυσμένη χερσόνησο του Σινά, μέσα στην έρημο, πρωτοεμφανίστηκε το «Ισλαμικό Κράτος του Σινά», το οποίο, μέχρι σήμερα, έχει αναλάβει την ευθύνη για σειρά επιθέσεων και συγκρούσεων με τον αιγυπτιακό στρατό. Έχει ενδιαφέρον ότιαπό τις επιθέσεις των περασμένων Χριστουγέννων και μετά αυτοπροσδιορίζεται ως «Ισλαμικό Κράτος στην Αίγυπτο» αλλά και ότι οι «Αδελφοί Μουσουλμάνοι» έχουν καταδικάσει τις επιθέσεις που στρέφονται κατά των χριστιανών κοπτών, οι οποίοι φαίνεται να έχουν στοχοποιηθεί επειδή τήρησαν θετική στάση απέναντι στον αλ Σίσι (λόγω και της πίεσης και της απειλής που είχαν νιώσει επί της εξουσίας των «Αδελφών Μουσουλμάνων»).

Όπως και να έχει η κλιμάκωση της έντασης και της ανασφάλειας σε όλη την περιοχή από τη συνεχιζόμενη αιματοχυσία στη Συρία, πολύ δε περισσότερο από την αμερικανική πυραυλική επιδρομή, την Παρασκευή το πρωί, σε, ρωσικού ελέγχου, βάση στη Συρία, κλυδωνίζει εκ θεμελίων την, ούτως ή άλλως, παραπαίουσα σταθερότητα στην Αίγυπτο, η οποία φαίνεται, προς το παρόν τουλάχιστον, να διατηρείται. Η σκέψη, άλλωστε, και μόνο ότι η χώρα που φέρει και την βαρύνουσα συμβολική θέση της ναυαρχίδας του αραβικού κόσμου, υπάρχει περίπτωση να παρασυρθεί στη δίνη γενικευμένης αστάθειας, μόνο ως εφιάλτης απροσδιορίστων διαστάσεων για όλη την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μ. Ανατολής, μπορεί να βιωθεί.

Ο αραβικός τριαντακονταετής …


Τελευταία φορά που έγραψα για τη συρία ήταν σχεδόν πριν από έναν χρόνο. Παρότι στα νέα συνέβησαν πολλά πράγματα, στην ουσία η κατάσταση στον ίδιο τον πόλεμο λίγο άλλαξε. Ακούγεται παράδοξο, αλλά λίγο πολύ οι δυναμικές που περιέγραφα πέρσι τέτοια εποχή είναι ακόμα οι ίδιες πάνω κάτω και ας αρχίσουμε με τα ευκολάκια.

Ίσιδα.

Αν πέρσι τέτοια εποχή η ανακοίνωση της πτώσης τους ήταν ακόμα στα όρια της προφητείας, σήμερα δεν υπάρχει κανείς (και δεν εννοώ τις πληρωμένες πένες) που να αμφισβητεί αυτή την πτώση. Έτσι πως έχουν τα πράγματα αυτή τη στιγμή, οι επιθέσεις κατά τις ίσιδας έχουν νόημα μόνο ως επικοινωνιακοί πόντοι στον “πόλεμο κατά της τρομοκρατίας”.

Τα κουτσομπολιά λένε πως ο μπάμιας θέλει η κατάληψη της μοσούλης να συμπέσει με τις αμερικάνικες εκλογές. Όχι ότι αυτό θα βοηθήσει ιδιαίτερα την άρρωστη χίλαρι, αλλά από τη στιγμή που το έγραψαν το σενάριο εδώ και 6 μήνες μπορεί και να το εκτελέσουν κιόλας. Αυτό που μας λένε τα κουτσομπολιά όμως, είναι το πόσο εύκολη υπόθεση θεωρούν την κατάληψη περιοχών από την ίσιδα. Και για να είμαστε δίκαιοι η κατάληψη της φαλούτζα (του απόρθητου κάστρου των τζιχαντιών και καλά) ήταν μια εξαιρετικά απλή υπόθεση.

Το ίδιο ισχύει και με τη συρία. Στο ίδιο μήκος κύματος των επικοινωνιακών ενεργειών ήταν και η κατάληψη της παλμύρας από το συριακό στρατό, εεε δηλαδή από τον ρωσικό στρατό βασικά. Σε 3 βδομάδες το όλο πατιρντί είχε τελειώσει και οι ρώσοι ανακοίνωναν μια συναυλία κλασσικής μουσικής στο αρχαίο αμφιθέατρο.

Οι κούρδοι του YPG κατέλαβαν το manjib με πολύ βατό τρόπο και χωρίς πολλές απώλειες. Οι τούρκοι λίγο πιο βόρια κατέλαβαν την συνοριακή jerablus χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα και παρότι τα συνεργαζόμενα με τους τούρκους τζιχάντια είναι εξαιρετικά ανίκανα στη μάχη, συνεχίζουν να καταλαμβάνουν χωριά στα βόρια σύνορα με την τουρκία.

Για επιθετικές ενέργειες της ίσιδας δεν γίνεται πια καν λόγος. Άλλωστε ο τρόπος που επιτήθονταν σε οργανωμένους αντιπάλους ήταν αρκετά δαπανηρός σε στρατιώτες και πολύ σπάνια αποτελεσματικός.

Αν υπήρξε ένα σημείο που η ίσιδα αναπτύχθηκε τον τελευταίο χρόνο, αυτό ήταν στις επιθέσεις της σε δυτικό έδαφος, με βασική αιχμή του δόρατος τη γαλλία και ένα παραδοσιακό διεθνές κέντρο ανομίας, δηλαδή το βέλγιο.

Μάλιστα τον τελευταίο μήνα η ίσιδα βάλθηκε να εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά αυτές τις επιτυχίες βγάζοντας αφίσες και βιντεάκια σε διάφορες ευρωπαικές γλώσσες υποσχόμενη να φέρει τον πόλεμο στη δύση.

Συνέχεια

«Ο κόσμος τό ‘χει τούμπανο»…


Καταστολή στο εσωτερικό και τζιχαντιστικά «τακίμια» στο εξωτερικό συνιστούν (και) την τρέχουσα πολιτική της Τουρκίας

στρουθοκαμηλισμος

Πριν λίγες μέρες, ομάδα δημοσιογράφων από διάφορες χώρες, ανάμεσά τους και ο ανταποκριτής του Mega, Θανάσης Αυγερινός, συνοδεία Ρώσων στρατιωτικών και στο πλαίσιο δημοσιογραφικής αποστολής στην Συρία στο φόντο της συμφωνίας εκεχειρίας, δέχθηκε επίθεση με βλήματα όλμων περίπου 4 – 5 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Τουρκία,από περιοχή που ελέγχει η «αδερφή», με το ISIS, οργάνωση «Μέτωπο αλ Νούσρα».

Πριν λίγες ώρες, ο ίδιος ανέφερε σε ανάρτησή του σε κοινωνικό δίκτυο, ότι Ρώσοι αξιωματούχοι υπονόησαν πως οι οβίδες εναντίον δημοσιογράφων την Τρίτη ίσως συνδέονται με ανακοίνωση της Τουρκίας‬ για 50 βολές κατά ‪του ISIS.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ισλαμοφασίστες και Τουρκία βρίσκονται στις ίδιες προτάσεις. Ελάχιστοι, πλέον, διεθνώς, ανάμεσά τους και ο κόσμος όπως προκύπτει από μετρήσεις κοινής γνώμης, έχουν αμφιβολίες για τις αγαστές σχέσεις του τουρκικού καθεστώτος με τις «τζιχαντιστικές» οργανώσεις που λεηλατούν την Συρία.

Συνέχεια

YPG: δεν έχουμε καμμία σχέση με τη βομβιστική επίθεση στην Άγκυρα, η Τουρκία προετοιμάζει το έδαφος για να επιτεθεί στη Ροζάβα…


μετάφραση: Ασπασία Αθανασίου

«Είναι γνωστό στο λαό μας και στην κοινή γνώμη, η επανάσταση της Ροζάβα διανύει το 4ο έτος της. Όπως επιβάλλουν οι συριακές κουρδικές ΥPG (Μονάδες Προστασίας του Λαού), εμείς προστατεύουμε τους ανθρώπους στην περιοχή της Ροζάβα από την πρώτη κιόλας μέρα. Κάτω από αντίξοες συνθήκες, προστατεύουμε το λαό μας από βάρβαρες συμμορίες όπως είναι το ISIS και το Μέτωπο Αλ Νόσρα. Αναρίθμητα κράτη και μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν επανειλημμένα αναφερθεί στην στήριξη που παρέχει η Τουρκία προς αυτές τις εξτρεμιστικές ομάδες. Εκτός από τις τρομοκρατικές οργανώσεις, οι οποίες μας επιτίθενται, εμείς ως ΥPG δεν έχουμε εμπλακεί σε καμία στρατιωτική δραστηριότητα εναντίον γειτονικών κρατών ή άλλων δυνάμεων. Παρ’ όλες τις προκλήσεις και επιθέσεις της στα σύνορα με τη Ροζάβα, έχουμε ενεργήσει με ιστορική ευθύνη και ποτέ δεν ανταποδώσαμε αντίποινα στην Τουρκία. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 4 χρόνων, η Ροζάβα είναι η ασφαλέστερη περιοχή των Τουρκο-Συριακών συνόρων, καθώς δεν υπήρξε καμία στρατιωτική δράση, η οποία να διεξήχθε από τη μεριά μας, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η αλήθεια αυτή είναι περισσότερο γνωστή στον Τουρκικό στρατό και την Κυβέρνηση του AKP. Σκοπίμως παραποιούν τις αλήθειες και θεωρούν εμάς υπεύθυνους για την έκρηξη στην Άγκυρα.

Συνέχεια

Ουδέν νεώτερον από το (μεσ)Ανατολικό Μέτωπο…


του Barikat

                                          #Πόλεμος στις γειτονιές του κόσμου

 

«Μια φωτιά που δεν καίει»

Επιβεβαιώνεται πλέον, ότι ο ISIS χρησιμοποίησε χημικά / βιολογικά όπλα απέναντι στους Κούρδους, σε διάφορα πολεμικά μέτωπα της προηγούμενης περιόδου. Συγκεκριμένα εξαπέλυσαν μια παραλλαγή του «World War I favorite», του διαβόητου αέριου μουστάρδας, το οποίο προκαλεί σοβαρά εγκαύματα στο δέρμα, τα μάτια και την αναπνευστική οδό, ένα όπλο εξαιρετικά αποτελεσματικό στη μαζική εξόντωση ζωντανών οργανισμών[1]. Ένα όπλο βγαλμένο από την κόλαση του ολοκληρωτικού πολέμου.

Το χημικό / βιολογικό οπλοστάσιο του ISIS, φαίνεται να αποτελείται από ένα μέρος που κάποτε κατείχε ο Άσαντ και τελικά περιήλθε στην κατοχή τους, αλλά επιστήμονες αναφέρουν ότι είναι εξ ίσου πιθανό ο ISIS να παράγει μόνος του χημικά / βιολογικά όπλα σε βιομηχανική κλίμακα (λόγω κατοχής απαραίτητων πρόδρομων ουσιών πετρελαίου). Η χρήση χημικών όπλων αποτελεί το πρώτο βήμα απομάκρυνσης από της αρχές του «συμβατικού πολέμου», οδηγώντας την ανθρωπότητα σε μονοπάτια του σκοτεινού παρελθόντος της.

Συνέχεια