ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ; …


KA2cmdllj2I.jpg

Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου της Tithi Bhattacharya “Social Reproduction Theory, Remapping Class, Recentering Oppression” (Θεωρία Κοινωνικής Αναπαραγωγής, Επαναχαρτογραφώντας την Τάξη, Επαναπροσδιορίζοντας την Καταπίεση) μεταφράζουμε και δημοσιεύουμε ένα σύντομο κείμενο της Susan Fergusonσ.1, η οποία έχοντας συμβάλλει στην συγκεκριμένη έκδοση, μας προσφέρει μια σύντομη εισαγωγή στην εξαιρετικά ενδιαφέρουσα Θεωρία Κοινωνικής Αναπαραγωγής.

Η εν λόγω έκδοση αποτελεί μια εξαιρετική προσπάθεια ανοίγματος στο ευρύ κοινό αλλά και οριοθέτησης της Θεωρίας Κοινωνικής Αναπαραγωγής, από την πλευρά των μαρξιστριών φεμινιστριών που την εισηγούνται. Στοχεύοντας στην “γεφύρωση του χάσματος ανάμεσα στην πολιτική της τάξης και στην πολιτική των ταυτοτήτων”, όπως το έθεσε με σαφήνεια η Tithi Bhattacharya στην παρουσίαση του βιβλίου στο ετήσιο συνέδριο του Historical Materialism, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις αρχές Δεκέμβρη στο Λονδίνο, η Social Reproduction Theory έρχεται να προσφέρει όχι απλά μια ενδιαφέρουσα φεμινιστική προσέγγιση, αλλά να δηλώσει την παρουσία ενός φεμινισμού ο οποίος εντασσόμενος οργανικά και συμπληρώνοντας ταυτόχρονα το μαρξιστικό πλαίσιο, αποτελεί πρόκληση αλλά και διαφυγή για τα ίδια τα αδιέξοδα του μαρξισμού.

Στο βίντεο μπορείτε να παρακολουθήσετε την Tithi Bhattacharya να μιλάει για την Social Reproduction Theory.

Στη συνέχεια ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου της Susan Ferguson, όπως αυτό δημοσιεύθηκε στο blog τηςPluto Press:

Η κοινωνική αναπαραγωγή είναι μια μεγάλη ιδέα. Και όπως όλες οι μεγάλες ιδέες, εμφανίζεται με πολλά προσωπεία, αναδιαμορφωμένη με το χρόνο και σε κάθε περίπτωση με σκοπό να ταιριάξει σε συγκεκριμένα προβλήματα που εγείρονται σε διαφορετικά πεδία έρευνας. Βλέπουμε θεωρίες κοινωνικής αναπαραγωγής να ξεφυτρώνουν, για παράδειγμα, στην Εκπαίδευση, την Ψυχολογία, την Κοινωνιολογία και την Πολιτική Οικονομία. Και αν ρωτήσετε τηνWikipedia, θα τη βρείτε να ορίζεται σε ένα πολύ γενικό επίπεδο ως ένας όρος που χρησιμοποιείται για να σημασιοδοτήσει την εξελισσόμενη ύπαρξη και ανανέωση της ανισότητας.

Συνέχεια

Run the Jewels: Ένα σκοτεινό βιντεοκλιπ για κάποιες από τις πιο βίαιες σύγχρονες ρίμες…


close your eyes

Ένας λευκός μπάτσος και ένας νεαρός μαύρος: «Close Your Eyes (And Count to Fuck)»

Γράφει o Κώστας Φουρίκος – Noisy History X, Μουσική
__________________________________________

Οι Run the Jewels είναι ένα χιπ χοπ ντουέτο που δημιουργήθηκε από τους Killer Mike καιEl-P, το 2013. Το Run the Jewels 2 είναι το δεύτερο και πιο πρόσφατο άλμπουμ τους, που κυκλοφόρησε μετά τον Οκτώβρη του 2014 και το οποίο διατίθεται και σε ψηφιακή μορφή δωρεάν στο ίντερνετ (όπως και το προηγούμενο). Το «Close Your Eyes (And Count to Fuck)» είναι ένα από τα δυνατότερα κομμάτια αυτού του δίσκου, στο οποίο συμμετέχει και ο Jack De La Rochaτων -πάλαι ποτέ- Rage against the Machine. Λίγες μέρες πριν, οι RtJ κυκλοφόρησαν το βιντεοκλιπ που συνοδεύει το κομμάτι. Με αυτή την αφορμή ας πούμε λίγα λόγια, όχι μόνο για το κομμάτι και το βιντεοκλιπ, αλλά και για το ντουέτο που ταράζει εδώ και δύο χρόνια τη χιπ χοπ σκηνή των ΗΠΑ…

Οι Run the Jewels τόσο με τα τραγούδια και τις ρίμες τους, όσο και με τις δηλώσεις – παρεμβάσεις τους, έχουν ασχοληθεί ιδιαίτερα με το φαινόμενο αστυνομικής βίας και των κινηματικών απαντήσεων που έχει δεχτεί αυτή, από το προηγούμενο καλοκαίρι και μετά, σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ. Γενικώς πέρα από την αδιαπραγμάτευτη oldschool, σκοτεινή και βίαιη ηχητικά rap φυσιογνωμία τους, είναι τύποι που καταθέτουν μια κοινωνικά και πολιτικά προβληματισμένη και μαχητική άποψη.

Συνέχεια

Γιατί είναι αδύνατο να ασκήσεις δίωξη σε έναν αστυνομικό στις ΗΠΑ Δεν πρόκειται μόνο για το Φέργκιουσον… ορίστε πως το σύστημα προστατεύει την Αστυνομία (v.1)


f7
Γράφει ο Chase Madar / Μετάφραση- επιμέλεια: Δανάη Κυρλή

Το ζήτημα των εκπυρσοκροτήσεων, των μεμονομένων περιστατικών, των ζαρτινιέρων είναι ίσως ένα από τα λίγα που πραγματκά αφορούν με τόσο αντίστοιχο, παρόμοιο ή καλύτερα κοινό τρόπο τους ανθρώπους διεθνώς. «Δεν γνωρίζει σύνορα» η αστυνομική βία, οι εξευτελισμοί και οι δολοφονίες. Κυρίως φυσικά απέναντι σε αδύναμες ομάδες που ταιριάζουν σύμφωνα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε τόπου στο προφίλ του εγκληματία που έχει κατασκευαστεί και (φυσικά) απέναντι σε αυτούς που αγωνίζονται. Η Αμερική ζει ακόμη στον απόηχο της αθώωσης του δολοφόνου αστυνομικού. Αυτού που αφαίρεσε τη ζωή του Michael Brown. Ενώ η Ελλάδα μέσα από τον αγώνα του Νίκου Ρωμανού, θυμήθηκε ξανά -λίγες μέρες πριν την 6η του Δεκέμβρη- την ιστορία του κολλητού του φίλου, Αλέξη Γρηγορόπουλου. Στο φόντο τέτοιων γεγονότων, στην Ελλάδα επίσης οι συζητήσεις για τις αλλαγές, τον εκδημοκρατισμό των σωμάτων ασφαλείας έχουν έρθει στο προσκήνιο. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το πρώτο μέρος του ιδιαιτέρως αποκαλυπτικού αφιερώματος που δημοσίευσε το αμερικάνικο περιοδικό The Nation. Το δεύτερο μέρος θα δημοσιευτεί στις 6 Δεκέμβρη.

Συνέχεια