Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου 1936 και το οργανωμένο παιδομάζωμα του Μεταξά…


Ο (γνωστός) κομμουνιστικός κίνδυνος και ο εκβιαστικός ρόλος του μηχανισμού της ΕΟΝ

metaxas2

Στις 4 Αυγούστου 1936 επιβλήθηκε στην Ελλάδα δικτατορία. Το PeriodikoGR αναδημοσιεύει ένα παλιότερο κείμενο από την ιστοσελίδα Ατέχνως υπογεγραμμένο από την ofisofi. Οι πλάγιοι καθώς και η επιλογή των σημείων που είναι με έντονη γραμματοσειρά είναι δικοί μας.

«Δημιούργημα της καπιταλιστικής κρίσης, (η δικτατορία του Μεταξά) στηρίχτηκε από τους Άγγλους, σε μια εποχή που η εκμετάλλευση των εργατών από τους μεγαλοαστούς εργοδότες τους οξυνόταν και η φτώχεια μάστιζε τα λαϊκά στρώματα στην πόλη και τους αγρότες στα χωριά. Κάθε κινητοποίηση αντιμετωπιζόταν με δολοφονικές επιθέσεις της αστυνομίας και του στρατού.

Σε πολιτικό επίπεδο οι παλιές κοινοβουλευτικές μέθοδοι δεν προστάτευαν τα συμφέροντα της αστικής τάξης όσο αυτή ήθελε. Μπροστά στο φόβο της οργάνωσης και ανάπτυξης του εργατικού κινήματος και γενικότερα του δημοκρατικού η κυρίαρχη τάξη και οι ξένες δυνάμεις κατέφυγαν στην επιβολή της δικτατορίας.

Η αρχή έγινε όταν ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ διόρισε τον Ιωάννη Μεταξά ως Υπουργό Στρατιωτικών, η ορκωμοσία του οποίου έγινε στις 5 Μαρτίου 1936. Παράλληλα διάφοροι μοναρχικοί κύκλοι προσπαθούσαν να ματαιώσουν το σχηματισμό κυβέρνησης από το Κόμμα των Φιλελευθέρων επειδή είχε την ανοχή του Παλλαϊκού Μετώπου που είχε συγκροτηθεί με πρωτοβουλία του Κομμουνιστικού Κόμματος. Το ΚΚΕ είχε θέσει συγκεκριμένους όρους στο Κόμμα των Φιλελευθέρων, που αποτελούσαν τη συνισταμένη των διεκδικητικών αγώνων των ταξικών συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Στις 13 Απριλίου 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς διορίσθηκε από το παλάτι Πρωθυπουργός διατηρώντας και τη θέση του Υπουργού Στρατιωτικών. Στη συνέχεια ανέλαβε το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και τη Γενική Αρχηγία του Αθλητισμού.

Στο μεταξύ το Κόμμα των Φιλελευθέρων αθέτησε την υπογραφή του και αρνήθηκε να εφαρμόσει το Σύμφωνο με το Παλλαϊκό Μέτωπο ( Σύμφωνο Σοφούλη – Σκλάβαινα).

Το παλάτι παράλληλα προσπαθούσε με κάθε τρόπο να διατηρήσει το θεσμό της βασιλείας και γι’ αυτό η δικτατορία είχε βασικό στήριγμά της τον αγγλόφιλο Γεώργιο Β’ και την ίδια την Αγγλία που υπεράσπιζε τα συμφέροντά της στην περιοχή. Έτσι ο Ιωάννης Μεταξάς παρά τον θαυμασμό του για τη χιτλερική Γερμανία και την επιθυμία προσέγγισης του Γ’ Ράιχ δεν μπόρεσε να ξεφύγει από την αγγλική εξάρτηση και κηδεμονία.Ακολούθησε την αγγλική πολιτική γιατί έτσι του υπαγόρευαν τα συμφέροντα του παλατιού και η αστική τάξη της Ελλάδας.

Η δικαιολογία για την επιβολή της δικτατορίας ήταν ο κομμουνιστικός κίνδυνος.

Η δικτατορία προσπάθησε με κάθε τρόπο να επιβληθεί στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή των Ελλήνων. Ο εκφασισμός, κυρίως της νεολαίας, ήταν από τις πιο σημαντικές επιδιώξεις της. Ήθελε να μετατρέψει τους νέους σε οργανωμένους φασίστες, χωρίς προσωπικότητα και σκέψη, πειθήνια όργανα του καθεστώτος καλλιεργώντας τον εθνικισμό και το φασισμό στην καθημερινότητά τους και στις σχέσεις τους, ακόμα και τις οικογενειακές.

Συνέχεια