Η εκρηκτική δεκαετία του ’60 στις ΗΠΑ…


του Barikat

Έναν περίπου αιώνα μετά τη 13η τροποποίηση του Συντάγματος και το τέλος του εμφυλίου στις ΗΠΑ, η φυλετική καταπίεση αποτελούσε το μεγαλύτερο κοινωνικό ζήτημα και το σημαντικότερο αγκάθι του «αμερικάνικου εξαιρετισμού»i για την παγκόσμια εξαγωγή του αμερικάνικου ονείρου. Πίσω από την πλαστή εικόνα της καλο-κουρδισμένης καπιταλιστικής κοινωνίας των ΗΠΑ στις δεκαετίες της κορύφωσης του ψυχροπολεμικού κλίματος, η φτώχεια στα γκέτο των μαύρων κοινοτήτων, οι φυλετικές διακρίσεις στην εργασία, οι κρατικές δολοφονίες μαύρων πολιτών και ακτιβιστών, οι επιθέσεις της Κου Κλουξ Κλαν, ο δομικός ρατσισμός του αμερικάνικου πολιτικού και νομικού συστήματος,ii ο ωμός έλεγχος και η καταστολή αποτελούσαν τη σκοτεινή όψη μιας κοινωνίας, που ένα τμήμα της έβρισκε τις ιστορικές του μνήμες στις καλύβες της ντροπής του αμερικάνικου νότου, στα λιντσαρίσματα, στις ταπεινώσεις. Μιας κοινωνίας έτοιμης να εκραγεί.

Από την υπόθεση των «Νέων του Σκότσμπορο» το 1930, δείγμα του ενδημικού ρατσισμού στην κοινωνία των ΗΠΑ του μεσοπολέμου, τα blues του θυμού, τη jazz που προμήνυε εξεγέρσειςiii, τις συγκινητικές συγκεντρώσεις στις εκκλησίες, τους χριστιανικούς ψαλμούς που διασκευάστηκαν και ενσωμάτωναν τις μάχες των μαύρων και την υπόσχεση για θυσίες με στόχο την ισότητα, ο αγώνας της μαύρης κοινότητας πήρε τη μορφή των μαζικών, μαχητικών κινητοποιήσεων. Από το Μοντγκόμερι και τη Ρόζα Παρκς με το μποϊκοτάζ στα λεωφορεία της πολιτείας, τους «Ταξιδιώτες της Ελευθερίας», τα γεγονότα στο Γκίντσμπορο το 1960, το Μπέρμιγχαμ το 1963, τις μεγάλες κινητοποιήσεις στην Ουάσινγκτον και άλλες αμέτρητες εξεγέρσεις, αποτέλεσμα κυρίως δολοφονιών μαύρων πολιτών από δυνάμεις καταστολής σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ, μέχρι τη φοιτητική Συντονιστική Επιτροπή Μη Βίαιης Δράσης, τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, τον Μάλκολμ Χ, το Συνασπισμό Εξεγερμένων Μαύρων εργατών του Ντιτρόιτ, τους Μαύρους Πάνθηρες.

Συνέχεια

Advertisements