«Αντισυστημική» ψήφος, λαϊκιστές και άλλοι πολιτικοί. Στην Ελλάδα και αλλού στη Δύση…


1. Από τον Τραμπ και τον Ερντογάν έως τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τζέρεμι Κόρμπιν:«Αντισυστημική» ψήφος; Όλα παραλλαγές λαϊκισμού;
Στην Ελλάδα και παντού στη Δύση, όλο και περισσότεροι παρατηρητέςδιαπιστώνουν ότι η (νεο)φιλελεύθερη τάξη πραγμάτων των τελευταίων δεκαετιών γεννά ένα βαθύ, αντίρροπο κοινωνικό κύμα. Η διαπίστωση είναι σωστή, τα στοιχεία και οι αριθμοί την επαληθεύουν και την αιτιολογούν. Όμως,πολλοί από τους παρατηρητές βλέπουν υπό πολύ στενή οπτική γωνία· δηλαδήβλέπουν μόνον αυτά που θέλουν να δουν και αυτά που τους συμφέρει να δουν. Διότι εκτός από τα ποικίλα μεσαία κοινωνικά στρώματα (για την τεκμηριωμένηεισοδηματική στασιμότητα ή και συμπίεση μερικών από αυτά γίνεται λόγοςπαντού και διαρκώς), στις κοινωνίες υπάρχουν και ακόμη πιο αδύναμα στρώματα ή κοινωνικές τάξεις. Για τους τελευταίους γίνεται λόγος πολύ πιο σπάνια. Η συμπερίληψη όλων, με εξαίρεση το 1 % ή το 10 % της οικονομικής ελίτ, σε έναν άμορφο, ισοπεδωμένο «λαό», σαν σούπα μέσα στο καζάνι – από«αριστερά» με το μετα-μαρξιστικό μοντέλο των Λακλάου και Μουφ, από δεξιά με εθνικολαϊκές και ταυτοτικές ιδέες που μεσουρανούσαν στον Μεσοπόλεμο – δίνει μια παραμορφωμένη εικόνα της πραγματικότητας.
Όμως αυτή η ισοπεδωμένη εικόνα της κοινωνίας, μοιραία συνεπάγεταιισοπέδωση ανόμοιων κοινωνικών αντιδράσεων, πολιτικών προτάσεων που αποκλίνουν και δυνάμεων που συγκρούονται, και τσουβάλιασμά τους σεσύνολα επιφανειακά συνεκτικά αλλά ουσιαστικά ανυπόστατα: Στην «αντισυστημική» ψήφο, μέχρι και σε μια νέα «αντισυστημική» κατηγορία αριστεροδεξιών κομμάτων· φυσικά, προπαντός δεξιών, πολύ δεξιών. Όλα αυτά που εμφανίστηκαν μετά το 2008, και παντού στη Δύση, σε τελευταία ανάλυση τσουβαλιάζονται ως «λαϊκισμοί» και «λαϊκιστές».

Χαρακτηριστική «αντισυστημική» αντίδραση της αμερικανικής κοινωνίας
Οι επιζώντες που θρηνούν για τα θύματα στα σχολεία των ΗΠΑ «παίζουν θέατρο», σύμφωνα με τους υποστηρικτές τηςγενικευμένης οπλοφορίας και τα λόμπυ-χρηματοδότες του Τραμπ

 

Συνέχεια

Angela Davis | Για τα νέα σοσιαλιστικά μέλλοντα…


Με αφορμή πλευρές της συνέντευξης τύπου που έδωσε η αγωνίστρια στην Αθήνα

Γράφει ο Χρήστος Σκυλλάκος

Με αφορμή την διάλεξη της «Αντιμαχόμενος φεμινισμός» ακολούθησε και η συνέντευξη τύπου -που σαν Περιοδικό με λίγο επιμονή και λίγο… τύχη μπορέσαμε να παραβρεθούμε μιας και οι διοργανωτές δεν την γνωστοποίησαν δημόσια- όπου βρέθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα μετά από πενήντα χρόνια η Angela Davis και είχαμε την ευκαιρία να την γνωρίσουμε και να της σφίξουμε κάπως το χέρι δίνοντας μας και μια πρόσθετη δυνατότητα να αναρωτηθούμε σε κάποια ζητήματα παραπάνω που απασχολούν την πραγματικότητα, το κίνημα, τους λαούς σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Ο ζωντανός θρύλος του παγκόσμιου αντιρατσιστικού κινήματος, των δικαιωμάτων των μαύρων και των γυναικών, αυτή που μετατράπηκε για τον λαό της σε νούμερο ένα δημόσιο κίνδυνο, με το FBI να την καταδιώκει στα τέλη της δεκαετίας του 60’ και αυτή να τους διαφεύγει, η φυλακισμένη μαύρη πάνθηρας και η κομμουνίστρια, και που σήμερα ως ακαδημαϊκός και ως ενεργό, δραστήριο μέρος και στην εμπροσθοφυλακή των συγχρόνων αγώνων -όπως ήταν πάντοτε άλλωστε- και που προσπαθεί να πιάσει το νήμα του παρελθόντος συνδέοντας το με το παρόν και το μέλλον, που αγωνιά να είναι πάντα παρούσα στις πολιτικές αναζητήσεις των καιρών, η Angela Davis, αυτή η «μαύρη αδερφή» όπως την φώναζαν οι συγκρατούμενες της ήταν εκεί μπροστά μας όπως και την προηγούμενη μέρα όπου νέες και νέοι είχαν γεμίσει ασφυκτικά το χώρο για να ακούσουν μια δυο κουβέντες της, να την θαυμάσουν ζωντανή, χαμογελαστή, ένα τόσο οικείο σύμβολο των γενιών μας. Μια ιδιαίτερη στιγμή σαφώς, μα η Angela δεν είναι εικονοστάσι, και ήταν εδώ έτοιμη να μιλήσει για πολιτική -όπως έτοιμη ήταν πάντοτε άλλωστε-.

Συνέχεια

Ποια είναι η χώρα του Τράμπ; …


Του Tristan Hughes (μετάφραση: barikat)

Η εκλογική βάση στην οποία απευθύνεται ο Ντόναλντ Τράμπ είναι πάντα η ανώτερη τάξη – όχι φτωχοί εργαζόμενοι.

Αυτό που ακολουθεί είναι η διερεύνηση ενός παζλ: πώς μπορούμε να σχηματίσουμε τη ρητορική του  Ντόναλντ Τράμπ σχετικά με τη διάσωση της (λευκής) Αμερικανικής εργατικής τάξης από μια διεθνή οικονομική συνωμοσία με τα δεδομένα που έχουμε σχετικά με την πραγματική εκλογική βάση του, που υποδηλώνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία της υποστήριξής του την ημέρα των εκλογών προήλθε από το πιο εύπορο μέρος της αμερικανικής κοινωνίας;

Ο Tράμπ κέρδισε το αξίωμα υποσχόμενος να εξοντώσει μια «φιλελεύθερη» ή «παγκόσμια» ελίτ, μια ομάδα την οποία τουλάχιστον ο ίδιος και μερικοί από τους υποστηρικτές του εξακολουθούν να θεωρούν ότι τη πολεμούν. «Εκλέχτηκα», δήλωσε ο Trump ανακοινώνοντας την απόφασή του να αποχωρήσει από τη Συμφωνία των Παρισίων «για να εκπροσωπήσω τους πολίτες του Πίτσμπουργκ, όχι του Παρισιού».

Ωστόσο, ο Trump πιθανώς κατέχει, τουλάχιστον ονομαστικά, εκατομμύρια δολάρια σε ξένα χρηματοπιστωτικά επενδυτικά προιόντα (μέχρι να δημοσιοποιήσει τις φορολογικές δηλώσεις του, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι). Εάν κάποιος ανήκει σε μια παγκόσμια οικονομική ελίτ, σίγουρα είναι αυτός.

Η εκλογική βάση του Tράμπ

Τις τελευταίες δεκαετίες, τo 10% των μεγάλων εσόδων έχει υπεξαιρεθεί από το 90% των χαμηλών στρωμάτων. Πρόκειται για πλούτο τέσσερις φορές μεγαλύτερο από το χρέος της αμερικανικής κυβέρνησης προς ξένες χώρες. Η συντριπτική πλειοψηφία των υποστηρικτών του Trump βρίσκεται σε αυτή την ελίτ.

Με άλλα λόγια ο Trump, είναι ένας πλούσιος καπιταλιστής που παλεύει με ένα φάντασμα: δίνει, δηλαδή, μια μάχη που μπορεί να έχει λογική σε επίπεδο ρητορικής, αλλά δεν έχει βάση σε επίπεδο στατιστικών δεδομένων.

Συνέχεια

America First …


κείμενο: Jo Morales | εικόνες: φø | μετάφραση: το βυτίο

 

[ με αφορμή μεταξύ άλλων μια ομιλία του George Caffentzis στη Νομική, η ερώτηση στη Jo είχε να κάνει με την αίσθηση που έχει, επιστρέφοντας σε μία Αμερική στην οποία πλέον πρόεδρος είναι ο Τραμπ. Αν υπάρχει κάποια εμφανής αλλαγή στην ατμόσφαιρα ή αν τα πράγματα συνεχίζουν ως είχαν. Ακολουθεί η απάντηση. ]

Χμ.

Είναι λίγο δύσκολο να το εξηγήσω. Η Αμερική είναι μια πολύ περίεργη χώρα. Πρώτα απ’ όλα, είναι πάρα πολύ απλωμένη και όλοι είναι καρφωμένοι στα αυτοκίνητά τους. Δεν τα αποχωρίζονται ούτε για να πάρουν καφέ πια. Γι’ αυτό υπάρχουν τα drive-thru. Μπορώ να μπω στο αμάξι μου, να πάρω ένα venti caramel latte στα Starbucks, να πάρω κάτι να φάω από το El Pollo Loco ή το Arby’s, να πάρω τα φάρμακα για τη χοληστερίνη και το διαβήτη στο Walgreen’s και όλα αυτά χωρίς να χρειαστεί να παρκάρω ή να πατήσω το πόδι μου έξω απ’ το αυτοκίνητο.

Αυτήν την περίοδο έχω έρθει σε μια φίλη, στα βόρεια του Λος Άντζελες (μόνο και μόνο για να ξεφύγω λίγο απ’ την οικογένειά μου) και τις προάλλες περπάτησα μία ώρα για να βρω ένα χυμό πορτοκάλι και τοCheesecake Factory. Πραγματικά πιστεύω ότι αυτή η απομόνωση είναι ένας βασικός λόγος που οι Αμερικανοί δεν οργανώνονται, όπως σε άλλες χώρες και άλλες κουλτούρες. Κατά κάποιο τρόπο, όλα είναι φτιαγμένα για να ανταποκρίνονται στο μέγεθος του αυτοκινήτου και όχι στο ανθρώπινο μέτρο. Υπάρχουν πολύ λίγα μέρη στις ΗΠΑ, που μπορείς να περπατήσεις. Ένα απ’ αυτά τα μέρη είναι η Νέα Υόρκη, όπου αυτή την εποχή μπορείς να νοικιάσεις ένα δωμάτιο για 1000$.

Σχετικά με τον Caffentzis* και τους παραλληλισμούς μεταξύ Ομπάμα και Τραμπ,  αλλά και τις συνέχειες στις πολιτικές τους, μπορώ να πω ότι είναι ταυτόχρονα αλήθεια και όχι και τόσο αλήθεια. Στην πραγματικότητα είναι μια διαλεκτική. Ο Ομπάμα, οι Κλίντον, η μαλακισμένη Μαντλίν Ολμπράιτ που είχε μάλιστα το θράσος να γράψει ένα post (που έγινε viral) ενάντια στο Muslim Βan του Τραμπ, οι Μπους, όλοι έβαλαν το χεράκι τους ώστε να φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση. Ο Ομπάμα απέλασε περισσότερους ανθρώπους από τις τρεις (ή τέσσερις, δεν είμαι σίγουρη) τελευταίες κυβερνήσεις μαζί. (Οι υποστηρικτές του θα σου πουν «μα ήταν βίαιοι εγκληματίες», αλλά αυτό είναι απλά προπαγάνδα και υπάρχουν τα αντίστοιχα στοιχεία αν κανείς ενδιαφέρεται. Για παράδειγμα, ένα απ’ αυτά τα εγκλήματα που επικαλούνται  είναι η παράνομη είσοδος στη χώρα ή η παραμονή στη χώρα μετά τη λήξη της βίζα.)

Οι Αμερικανοί σε γενικές γραμμές δεν ξέρουν τίποτα για τον πόλεμο στην Υεμένη, τον οποίο οι ΗΠΑ ουσιαστικά έχουν στηρίξει, και σίγουρα ξέρουν από λίγα έως τίποτα για τις κρίσεις στον υπόλοιπο κόσμο. Υπάρχει ένα μιντιακό μπλακάουτ σε πολλά απ’ αυτά τα ζητήματα, ειδικά αν καταναλώνεις μόνο MSNBC ή παρακολουθείς μόνο τα notifications στο iphone σου, και γι’ αυτό πιστεύω ότι οι λίγοι προοδευτικοί άνθρωποι στις ΗΠΑ δεν είναι τόσο αριστεροί ή αντι – αυταρχικοί ή σοσιαλιστές, όσο κυρίως αντι – Αμερικανοί και οπαδοί θεωριών συνωμοσίας. Απ’ την άλλη μεριά, η μικρή «αριστερά» στις ΗΠΑ καταναλώνει μια σταθερή δίαιτα από Τσόμσκι και RT και ίσως Democracy Now (το οποίο παρεμπιπτόντως μ’ αρέσει) και δεν εμπιστεύεται τα mainstream media, την αμερικανική κυβέρνηση ή τις τυπικές αφηγήσεις, που σε κάνουν να είσαι ανοιχτός στις υπεραπλουστεύσεις. Πολλοί απ’ αυτούς έχουν λίγο χρόνο να παρακολουθήσουν τα γεγονότα, έτσι κι αλλιώς, αφού είμαστε εξουθενωμένοι απ’ την εντατικοποιημένη εργασία. Επιπλέον, δεν υπάρχει καθόλου ταξική ανάλυση στις ΗΠΑ. Θα παρατηρήσεις ότι ακόμη και ο Bernie Sanders, που αυτοαποκαλείται σοσιαλιστής, δεν χρησιμοποίησε στην καμπάνια του τον όρο «εργατική τάξη», αλλά κυρίως μιλούσε για «μεσαία τάξη» ή «οικογένειες». (Ακόμη και η υποψήφια του Πράσινου Κόμματος Jill Stein αναφέρεται σε «εργαζόμενες οικογένειες»). Αυτό συμβαίνει, γιατί όλοι στην Αμερική θεωρούν τους εαυτούς τους μεσαία τάξη. Είσαι ή πλούσιος ή άστεγος ή μεσαία τάξη. Αυτές είναι οι τρεις κατηγορίες στις οποίες μπορείς να ανήκεις.

Συνέχεια

Πορεία Ενάντια Στη Σαρία και Αντιδιαδηλώσεις | Νέα Υόρκη, 10 Ιουνίου 2017…


κείμενο και φωτογραφίες: Jo Morales | μετάφραση: Μαριάννα Ρουμελιώτη

Το Σάββατο 10 Ιουνίου διοργανώθηκαν περίπου 30 αντιμουσουλμανικές διαδηλώσεις σε όλη την Αμερική, που ονομάστηκαν από τους δεξιούς διοργανωτές “March Against Sharia” (“Πορεία Ενάντια στη Σαρία”). Στην Νέα Υόρκη, την ώρα της πορείας είχαν καλεστεί αντι – διαδήλωσεις που αριθμητικά υπερείχαν κατά πολύ της αρχικής συγκέντρωσης.

Οι αντιμουσουλμανικές συγκεντρώσεις ανά τη χώρα, οργανώθηκαν από τον 29χρονό Σκότ Πρέσλερ, συνιδρυτή της οργάνωσης Gays For Trump*1 (και της ACT for America, παλιότερα γνωστής ως American Congress for Truth), και υποτίθεται πως αντιτίθενται στον Ισλαμικό εξτρεμισμό, τη βία εναντίων των γυναικών συμπεριλαμβανομένου και του ακρωτηριασμού γυναικείων γεννητικών οργάνων και στην καταπίεση της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας.

Η Act for America περιγράφεται από τον Αμερικάνικο Μη Κερδοσκοπικό Νομικό Οργανισμό Southern Poverty Law Center (SPLC) ως “η μεγαλύτερη αντι-μουσουλμανική ομάδα στην Αμερική” και έχει ιστορικό στις αντι-μουσουλμανικές διοργανώσεις και δράσεις από την ίδρυση της το 2007. Ιδρύθηκε από Λιβανέζους Χριστιανούς και την Αμερικανίδα – πλέον υπήκοο – Brigitte Gabriel*2.

Μεταξύ των συμμετεχόντων της πορείας στη Foley Square στις 10 Ιουνίου, ήταν oι οπαδοί της λευκής υπεροχής “Identity Evropa” και ο δεξιός προβοκάτορας Gavin McInnes, με τον τελευταίο να είναι και προβεβλημένος ομιλητής. Τόσο οι “Identity Evropa”, όσο και ο McInnes έχουν μακρά ιστορία σε αντι-μουσουλμανικές, ρατσιστικές, σεξιστικές και αυταρχικές δράσεις και θέσεις. “ΟΧΙ ΑΛΛΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ” έγραφαν κάποια χαρακτηριστικά πλακάτ στη συγκέντρωση.

η σημαία «Blue lives matter» που αναφέρεται στις ζωές των αστυνομικών

Στην Πορεία Ενάντια στη Σαρία περιλαμβάνονταν πλακάτ και συνθήματα υπέρ του Τραμπ, Αμερικανικές σημαίες, σημαίες της Αποικιακής Περιόδου, σύμβολα υπέρ της Αστυνομίας (Blue Lives Matter) και σημαίες του φανταστικού ανύπαρκτου κράτους “Κεκιστάν”, ένα σύμβολο της alt right*3 που γεννήθηκε στο site 4Chanκαι θυμίζει τη ναζιστική σημαία*4. Οι συμμετέχοντες έκαναν συχνά το σύμβολο του ΟΚ με τα δάχτυλα τους, μια χειρονομία που έχει οικειοποιηθεί η Αμερικάνικη ακροδεξιά, η alt right και οι υποστηρικτές του Τραμπ. Οι ίδιοι συχνά παραδέχονται πως κάνουν τη χειρονομία για προκαλέσουν τους φιλελεύθερους και τους αριστερούς*5.

το πόστερ για την Παλαιστίνια ακτιβίστρια Λίντα Σαρσούρ και η πράσινη σημαία του «Κεκιστάν»

Ένα πόστερ που βρισκόταν ψηλά καθ’ όλη τη διάρκεια της Πορείας Ενάντια στη Σαρία, έδειχνε ένα κόμικ που εμφάνιζε την Αμερικανίδα Παλαιστίνια ακτιβίστρια Λίντα Σαρσούρ, με έναν ιδιαίτερα γλαφυρό τρόπο, να εμπλέκεται σε σεξουαλικές πράξεις με κάποιον που θα μπορούσαμε να υποθέσουμε πως είναι ο Προφήτης Μωάμεθ.

Κατά τη διάρκεια της Πορείας Ενάντια στη Σαρία έγιναν δύο αντι-διαδηλώσεις στη Νέα Υόρκη. Η μια αφορούσε ένα πιο φιλελεύθερο κοινό με διάφορους ομιλητές και είχε τίτλο “Η Νέα Υόρκη Αγαπά τους Μουσουλμάνους”. Γινόταν κάποια τετράγωνα πιο πέρα από την Foley Square και μακριά από την πορεία, ώστε να μην υπάρχει ούτε οπτική, ούτε ηχητική επαφή. Η δεύτερη αντιδιαδήλωση είχε ως αφετηρία την Centre Street και είχε ως σκοπό να δημιουργήσει φασαρία και να διακόψει την πορεία.

 

“Πιάστε τους από το μουνί” (σ.σ. Grab ‘em by the pussy!: ένα σύνθημα που παραπέμπει σε ατάκα του Τράμπ μετά απο ένα βίντεο που βγήκε στην επιφάνεια προεκλογικά) φώναζε η Πορεία Ενάντια στη Σαρία στις γυναίκες και τους άντρες της αντι-διαδήλωσης που τους κοιτούσαν .

“Όχι στον Τραμπ, Όχι στην Κου Κλουξ Κλάν, Όχι στην Φασιστική Αμερική” φώναζαν οι συμμετέχοντες στη αντι-διαδήλωση όταν συναντήθηκαν οι δύο πλευρές.

“Ναι στον Τράμπ, Ναι στην Κου Κλούξ Κλάν, Ναι στη Φασιστική Αμερική” απάντησαν οι συμμετέχοντες τηςΠορείας Ενάντια στη Σαρία.

Οι άνθρωποι που βρίσκονταν στη Centre Street φορούσαν μαντήλες, κιπά, μέχρι και τουρμπάνι με τα χρώματα της αμερικάνικης σημαίας και κρατούσαν πινακίδες γραμμένες στα Αγγλικά, τα Ισπανικά και τα Αραβικά. Τα συνθήματα μιλούσαν για αλληλεγγύη όχι μόνο για τους Αμερικανούς Μουσουλμάνους, αλλά των Μουσουλμάνους διεθνώς, τους πρόσφυγες, τους μαύρους, τις γυναίκες, τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, τους εργάτες και τους καταπιεσμένους σε όλο τον κόσμο. Η εντυπωσιακή πληθώρα των πλακάτ και των συνθημάτων καταδίκαζαν τον αυταρχισμό, το ρατσισμό και το φασισμό.

“Μαύροι, Λατίνοι, Άραβες, Ασιάτες και Λευκοί” φώναζαν οι συμμετέχοντες στην αντι-διαδήλωση “Ενωθείτε! Ενωθείτε! Ενωθείτε να παλέψουμε ενάντια στη δεξιά”.

Η αντι-μουσουλμανική ιστορία της ACT for America, δηλαδή η οργανωτική ομάδα των διαδηλώσεων σε όλη την Αμερική, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων την εναντίωση στην πώληση χαλάλ κρεάτος στην Αμερική καθώς και στη διαθεσιμότητά του στα δημόσια σχολεία*6. Επίσης περιλαμβάνει τη συνεργασία με την Ann Corcoran, ιδρύτρια του αντι-προσφυγικού blog Refugee Resettlement Watch*7 ενάντια στους μετανάστες και τους αιτούντες άσυλο στην Αμερική, ειδικά τους Σύριους πρόσφυγες.

Η ιδρύτρια του ACT, Brigitte Gabriel, έχει στο παρελθόν συνεργαστεί με τον ακροδεξιό και αντι-gay Αμερικάνο τηλε-ευαγγελιστή Pat Robertson πριν ακόμα δημιουργηθεί η ACT. Σε μια ομιλία της για την οργάνωση “Χριστιανοί Ενωμένοι για το Ισραήλ” (CUFI) το 2007, είπε πως “Ο Αραβικός κόσμος…δεν έχει ψυχή”. “Είναι αποφασισμένοι να σκοτώσουν και να καταστρέψουν”.*8

Ένα νεαρός άντρας στην αντι-διαδήλωση κρατούσε ένα πλακάτ που έγραφε “Φασισμός. Φονταμενταλισμός”. Δυο τόξα έδειχναν προς καθεμιά από τις δύο λέξεις. “Γάμησέ τα” έγραφε από κάτω.

Φωτορεπορτάζ & σύντομο βίντεο

όπου μεταξύ άλλων θα παρατηρήσουμε:

στους ακροδεξιούς διαδηλωτές τα λευκά καπέλα είναι οι Oath Keepers, μια ακροδεξιά εταιρεία security από πρώην αστυνομικούς και στρατιωτικούς. Το μπλουζάκι με το σήμα sheepdog, έχει πάλι να κάνει με το Blue lives matter, και εννοεί την επιλογή του να μην είσαι ούτε λύκος (εγκληματίας), ούτε πρόβατο, αλλά «τσοπανόσκυλο» (να διαφυλάττεις την τάξη).

Στη διαδήλωση των αντιρατσιστών οι φωτογραφίες είναι των δύο νεκρών και του ενός τραυματία από την πρόσφατη ρατσιστική επίθεση στο Πορτλαντ αλλά και η Rahma Warsame, η γυναίκα που κακοποιήθηκε βάναυσα στο Οχάιο, στις αρχές Ιουνίου, αμέσως μετά την κυκλοφορία της είδησης για την τρομοκρατική επίθεση στο Λονδίνο.

 

Παραπομπές:

  1. https://www.facebook.com/scott.presler/videos/10103671379567867/
  1. https://www.splcenter.org/fighting-hate/extremist-files/group/act-america
  2. Alt right θα ονομάζαμε μια ακροδεξιά ιδεολογία, στο κέντρο της οποίας βρίσκεται η πεποίθηση ότι η «λευκή ταυτότητα» δέχεται επίθεση από πολυπολιτισμικές δυνάμεις και υπονομεύεται μέσω εννοιών όπως η πολιτική ορθότητα και η κοινωνική δικαιοσύνη.
  1. https://www.splcenter.org/hatewatch/2017/05/08/what-kek-explaining-alt-right-deity-behind-their-meme-magic

https://www.reddit.com/r/CringeAnarchy/comments/63l6el/the_geniuses_of_rfuckthealtright_have_discovered/

  1. https://theoutline.com/post/1428/the-ok-sign-is-becoming-an-alt-right-symbol;
  2. https://actforamericahouston.wordpress.com/2013/11/26/halal-secretly-shoving-sharia-islamic-law-down-your-throat/; https://twitter.com/actforamerica/status/507548684146720768
  3. http://www.actforamerica.org/refugee_resettlement
  4. https://www.youtube.com/watch?v=aaocTdWOtJ4

“The difference, my friends, between Israel and the Arabic world, is the difference between civilization and barbarism.  It’s the difference between goodness and evil.  And this is what we’re witnessing in the Arabic world.  They have no soul.  They are dead-set on killing and destruction.” [Brigitte Gabriel, speaking at Christians United for Israel (CUFI) in 2007.]

 

 

Το κίνημα του Standing Rock φλέγεται αλλά η αντίστασή μας δεν τελειώνει εδώ…


του Julian Brave NoiseCat (μετάφραση: Barikat)

Οι προστάτες του νερού στο Standing Rock έβαλαν φωτιά στις σκηνές τους. Πρόκειται για μια πράξη ανυπακοής ενάντια σε ένα σύστημα καταπίεσης που μόνο ως αποικιοκρατικό μπορεί να χαρακτηριστεί.

https://embed.theguardian.com/embed/video/us-news/video/2017/feb/22/dakota-access-pipeline-protest-tents-burned-video

Βόρεια του Standing Rock Sioux, οι προστάτες του νερού έβαλαν φωτιά στις αυτοσχέδιες και τις παραδοσιακές δομές φωτιά σε μια τελική πράξη δέησης και ανυπακοής ενάντια της Energy Transfer Partner’s Dakota Access Pipeline, στέλνοντας μαύρο καπνό στο χειμωνιάτικο ουρανό πάνω από το σημείο διαμαρτυρίας των Oceti Sakowin.

Η πλειοψηφία των εναπομείναντων διαδηλωτών αποφάσισε να διαμαρτυρηθεί, χέρι-χέρι ενάντια στην απόφαση των αρχών της Νότιας Ντακότα, για τη προθεσμία εκκένωσης που έληγε τη περασμένη Τετάρτη. Υπολογίζεται ότι εκατό ακόμη αρνήθηκαν να ακολουθήσουν την εντολή του κράτους, επιλέγοντας να παραμείνουν στο σημείο και να αντιμετωπίσουν τη πιθανότητα της σύλληψης, προκειμένου να υπερασπιστούν τη γη και το νερό των Oceti Sakowin, ή το Μεγάλο έθνος των Σίου, την διαρρηγμένη από καιρό Συνθήκη του Fort Laramie του 1851.

Σε αυτά τα ιερά εδάφη, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Το 1890, η αστυνομία δολοφόνησε τον Sitting Bull του Standing Rock, υποκινούμενη από την υποψία ότι ετοιμαζόταν να οδηγήσει το κίνημα Ghost Dance σε εξέγερση. Δύο εβδομάδες αργότερα, το Ιππικό των Ηνωμένων Πολιτειών έσφαξε πάνω από τριακόσιους Lakota στη θέση Wounded Knee. Πάνω από 126 χρόνια αργότερα, οι χαρακτήρες και τα στοιχεία των ιστοριών που ζωντανεύουν σε αυτό το τοπίο έχουν αλλάξει, αλλά οι καουμπόηδες και Ινδιάνοι παραμένουν “κλειδωμένοι” στον ίδιο ζοφερό χορό.

Ο πρώτος θυελλώδης μήνας της προεδρίας του Donald Trump έχει φέρει στην επιφάνεια τις αδικίες του ρατσισμού, του καπιταλισμού και της πατριαρχίας που εδώ καιρό παραμένουν κάτω από την επιφάνεια της αμερικανικής κοινωνίας. Ο διωγμός των Oceti Sakowin από τα πατρογονικά τους εδάφη μας αναγκάζει να αναμετρηθούμε με μια άλλη θεμελιώδη αδικία, που ελάχιστα έχει συζητηθεί στη σύγχρονη πολιτική, την αποικιοκρατία.

Για πολλούς, είναι αμφιλεγόμενο και γελοίο ζήτημα που δείχνει όμως ότι η αποικιοκρατία υφίσταται ακόμη και σήμερα. Στην αμερικανική λαϊκή φαντασία, η αποικιοκρατία τελείωσε είτε όταν οι 13 αποικίες ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους από τη Βρετανία το 1776, ή όταν ο John Wayne και το 6ο ιππικό εξόντωσε τον Geronimo και τους Απάτσι στη Stagecoach.

Η αποικιοκρατία, σύμφωνα με αυτές τις αφηγήσεις, είναι ιστορία.

Ο διωγμός των Oceti Sakowin δείχνει το αντίθετο. Αλλά για να δούμε τη μεγάλη εικόνα με κάθε άδικη και άθλια λεπτομέρεια, θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν η απόλυτα ντροπιαστική αντιμετώπιση της Αμερικής απέναντι στο Standing Rock Sioux και τους πρώτους ανθρώπους που κατοίκησαν αυτή τη γη.

Στο Standing Rock, το 41% των πολιτών ζει σε συνθήκες φτώχειας. Η αντιστοιχία είναι περίπου τρεις φορές στον εθνικό μέσο όρο. Βασικές υποδομές του καταυλισμού υποχρηματοδοτούνται εδώ και χρόνια. Τα σχολεία κλείνουν. Οι θέσεις εργασίας είναι λίγες και μακριά και το 24% των κατοίκων της περιοχής είναι άνεργοι. Η υγειονομική περίθαλψη είναι ανεπαρκής. Πολλοί εξαρτώνται για τη παροχή νερού από μη ασφαλή πηγάδια. Οι δρόμοι είναι συχνά μη ασφαλτοστρωμένοι. Τα σπίτια έχουν ελάχιστες προμήθειες, είναι υποβαθμισμένα και υπερπλήρη. Αν οι άνθρωποι του Standing Rock δεν προσφέρουν στέγη στην οικογένεια και τους φίλους τους, θα υπάρξουν πολλοί άστεγοι.

Η Dakota Access Pipeline τιμάται στα $ 3,8 δισ είναι σχεδόν $ 1 δις περισσότερο από το σύνολο του προϋπολογισμού του Γραφείου του Ινδιάνικων Υποθέσεων. Ο CEO της Energy Transfer Partners, Kelcy Warren λέει ότι αξίζει $ 4,2 δισ. Ο αγωγός θα προσφέρει ακόμα περισσότερο πλούτο στις τσέπες του.

Εν τω μεταξύ, η Standing Rock θα παραμείνει στη φτώχεια στο περιθώριο. Το πιο ακριβό κομμάτι της υποδομής στην κοινότητά τους δεν θα είναι τα σχολεία, τα σπίτια ή τα νοσοκομεία που τα χρειάζονται απελπισμένα. Αντ ‘αυτού, θα είναι ένας αγωγός στη κατασκευή του οποίου είναι κατηγορηματικά αντίθετοι.

Έτσι ζουν οι πρώτοι άνθρωποι αυτής της γης στα ξεχασμένα Bantustans της Δυτικής Αμερικής.

Το σύστημα αυτό αποτελεί βασικό θεμέλιο των Ηνωμένων Πολιτειών, έχει τις ρίζες της στην αρπαγή της γης από τους αυτόχθονες και τη συνεχιζόμενη άρνηση της κυριαρχίας των αυτοχθόνων σε ότι αφορά τα εδάφη τους. Η παρουσία των αυτοχθόνων πρέπει να εξαλειφθεί, να διαγραφεί και στη συνέχεια να ξεχαστεί, έτσι ώστε οι Ηνωμένες Πολιτείες να μπορούν να συνεχίσουν να ζουν πάνω και το κέρδος από τα εδάφη που υφαρπάζουν από τους αυτόχθονες πληθυσμούς.

Η εξάλειψη των αυτοχθόνων εξηγεί γιατί η Dakota Access επαναχαράχθηκε από το Bismarck στο νότο προς το Standing Rock. Εξηγεί γιατί οι αγωγοί μπορούν να περάσουν μέσα από κοινότητες ιθαγενών χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι συνθήκες, τα συνταγματικά και ανθρώπινα δικαιώματα. Εξηγεί γιατί ένας αγωγός πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων πρέπει να περάσει από το Standing Rock πριν χτιστούν υψηλών αναγκών εγκαταστάσεις. Εξηγεί πως, μετά από μήνες πρωτοφανών διαδηλώσεων και έκθεσης, ο Trump μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν έλαβε κανένα παράπονο για τον αγωγό. Εξηγεί πως οι Oceti Sakowin μπορούν να σβηστούν από τον χάρτη.

Αλλά από τη στιγμή που η αποικιοκρατία παγιδεύει τη γη και τη ζωή, οι ιθαγενείς πολεμούν. Κανένας δε πολεμά περισσότερο από ό, τι ο Sitting Bull και οι απόγονοι του, οι Oceti Sakowin.

Έχουν ανάψει μια φωτιά στο λιβάδι, στην καρδιά της Αμερικής, ως σύμβολο της αντίστασής τους, ένα κίνημα που ξεχωρίζει για κάτι που είναι αναμφισβήτητα δίκαιο: για το νερό που συντηρεί τη ζωή και τη γη που γέννησε ανθρώπους. Στις στάχτες του υπάρχει η δυνατότητα για ένα πιο δίκαιο μέλλον για αυτή τη γη, το νερό αυτό, και όλα τα έθνη και τους ανθρώπους που το μοιράζονται.

 

Πηγήhttps://www.theguardian.com/us-news/2017/feb/23/standing-rock-burning-da…


Aπό:https://barikat.gr/content/kinima-toy-standing-rock-flegetai-alla-i-antistasi-mas-den-teleionei-edo

Συμβαίνει στην ευρώπη…


Αποτέλεσμα εικόνας για στις ολλανδικές εκλογές να βγει πρώτο κόμμα το φασιστικό

Στα μέρη μας, πολλοί και διάφοροι που ορκίζονται ότι είναι “δημοκράτες”, μιλούν με μια μαζοχιστική ευχαρίστηση για το ενδεχόμενο στις ολλανδικές εκλογές να βγει πρώτο κόμμα το φασιστικό· και στις γαλλικές προεδρικές να κερδίσουν, επίσης, οι φασίστες της Λεπέν. Είναι οι ίδιοι που ήλπιζαν ότι στις αυστριακές προεδρικές εκλογές θα κέρδιζε ο φασίστας, σαν απόδειξη της “διάλυσης της ευρώπης”… κι όταν έχασε, απλά σταμάτησαν να αναφέρονται στην αυστριακή απόδειξη της “μη διάλυσης”… Εκφράζουν αυτοί οι δημαγωγοί την παράνοια του ντόπιου ανορθολογισμού– την οποία πουλάνε, μάλλον με επιτυχία, για “ανάλυση”.
Δεν διανοούνται καν και καν (πως θα ήταν δυνατόν;) τι μπορεί να σημαίνει για μεγάλα τμήματα των “εθνικών” πληθυσμών στα ευρωπαϊκά κράτη η εκλογική επιτυχία των αμερικάνων φασιστών. Όχι επειδή έχουν αυτά τα “μεγάλα τμήματα” κάποια βαθιά αντιφασιστική συνείδηση. Αλλά επειδή ενστικτώδικα καταλαβαίνουν ότι ο αντι-ευρωπαϊσμός που εκδηλώνουν οι αμερικάνοι συντηρητικοί υπό το ψόφιο κουνάβι έχει και ευρωπαίους συμμάχους· και ότι το “έξω από….” περισσότερο απ’ το να είναι το φάντασμα της “εθνικής απελευθέρωσης” υπηρετεί τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον.
Αυτό που θα ήταν λογικό να συμβεί (είναι μια υπόθεση εργασίας απ’ την μεριά μας) είναι ότι ένα τμήμα των ευρωπαίων ψηφοφόρων που ως τώρα απείχε απ’ τις εκλογές (και υπάρχουν διάφοροι λόγοι γι’ αυτό, πέρα απ’ το “όλοι ίδιοι είναι”) στις φετινές εκλογές θα πάει να ψηφίσει. Και θα ψηφίσει“αντι-Τραμπ”, δηλαδή εναντίον εκείνων που είναι οι “εθνικοί” σύμμαχοί του εδώ κι εκεί στην ευρώπη. Θα ψηφίσει εναντίον εκείνου που αποδεικνύεται όλο και περισσότερο αυτό που ήταν απ’ την αρχή: όχι η “ζεστασιά του έθνους κράτους” αλλά εργαλείο της Ουάσιγκτον. Αυτό είναι λογικό να συμβεί ειδικά σε κράτη της “παλιάς ευρώπης”, όπως η γαλλία, ολλανδία ή γερμανία: εδώ και 2 ή 3 δεκαετίες οι ηπα ΔΕΝ είναι αντικείμενο θαυμασμού. Μάλλον το αντίθετο. Η προεδρία Ομπάμα μπορεί να προκάλεσε συμπάθειες για το πρόσωπό του· όχι για το αμερικανικό καθεστώς.
Το λέμε από τώρα: μην παραξενευτείτε αν τα “ποσοστά” των ευρωπαίων φίλων του ψόφιου κουναβιού πέσουν αντί να ανέβουν, στις εκλογές αυτής της χρονιάς. (Κόντρα στις προσδοκίες, στις φαντασιώσεις και τα συμφέροντα των ελλήνων “πατριωτών”…)

____________________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/02/%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7/