Λισαβόνα: Στους δρόμους οι δημόσιοι υπάλληλοι Το πορτογαλικό «θαύμα» δεν αφορά τους εργαζόμενους…


epa05637040 Demonstrators hold a banner with the words 'fight for the 35 hours work day', as they gather in a protest during a national demonstration and 24 hours strike of Portuguese public workers, in Lisbon, Portugal, 18 November 2016. Portuguese public workers demand the raising of salaries and the return of the progression of their careers. EPA/NUNO FOX

Τους δρόμους «πλημμύρισαν» χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι στην Λισαβόνα διεκδικώντας αυξήσεις στους μισθούς, αλλά και εργασία 35 ωρών την εβδομάδα, όπως υποσχέσθηκε η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση.

Οπως αναμεταδίδει το ΑΠΕ, πυροσβέστες, καθηγητές, δημοτικοί υπάλληλοι, νοσηλευτές και εργαζόμενοι στον χώρο της υγείας κατέκλυσαν τους δρόμους της πρωτεύουσας της Πορτογαλίας αψηφώντας τη βροχή που έπεφτε και συγκεντρώθηκαν μπροστά από το κοινοβούλιο, φωνάζοντας το σύνθημα «αρκετά με το πάγωμα των μισθών, θέλουμε αυξήσεις!».

Κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών λιτότητας, την οποία εφάρμοσε η συντηρητική πρώην κυβέρνηση σε αντάλλαγμα για τη χορήγηση διεθνούς βοήθειας, «οι δημόσιοι υπάλληλοι έχασαν το 17,5% των εισοδημάτων τους» διαβεβαίωσε η Άνα Αβόιλα, επικεφαλής του Κοινού Μετώπου των Συνδικαλιστικών Ενώσεων του Δημόσιου Τομέα.

Βάζοντας τέλος στις περικοπές των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, η κυβέρνηση του Αντόνιο Κόστα «δεν έδωσε κάτι σε κανέναν, επέστρεψε αυτό που είχε κλαπεί» επισήμανε η επικεφαλής αυτής της ένωσης που συνδέεται με το συνδικάτο CGTP, που πρόσκειται στο Κομμουνιστικό Κόμμα (PCP).

Αφού υπέστησαν το 2014 μειώσεις από 3,5% έως 10%, οι μισθοί των δημοσίων λειτουργών άνω των 1.500 ευρώ επανήλθαν στο προηγούμενο επίπεδό τους, ένα μέτρο που τα συνδικάτα κρίνουν, εντούτοις, ανεπαρκές. Ζητούν αύξηση των απολαβών τους της τάξης του 4%.

Επιπλέον αξιώνουν την εφαρμογή της εβδομάδας του 35ώρου, που επανήλθε τον Ιούλιο, στο σύνολο των εργαζομένων του δημοσίου τομέα.

Οι δημόσιες υπηρεσίες, μεταξύ αυτών τα σχολεία και τα νοσηλευτικά ιδρύματα, υπολειτούργησαν σήμερα λόγω αυτής της ημέρας δράσης.


Από:http://www.toperiodiko.gr/%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%B1%CE%B2%CF%8C%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BF%CE%B9-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CF%8C%CF%83%CE%B9%CE%BF%CE%B9-%CF%85%CF%80/#.WDDEH1ThA2o

Γαλλία – Ιταλία – Πορτογαλία: Λαϊκή οργή, συστημικός κυνισμός…


Ο καπιταλισμός δεν θέλει και πλέον ούτε μπορεί να διαχειριστεί, αντικειμενικά, υπέρ του τις τραγικές συνέπειες της κρίσης του

γαλλια2

Γράφει ο Γρηγόρης Τραγγανίδας

Μπορεί προχθές το γαλλικό κοινοβούλιο να απέρριψε, όπως αναμενόταν, την πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Μανουέλ Βαλς, η οποία κατατέθηκε από την συντηρητική αντιπολίτευση, λόγω της απόφασης να επιβάλλει με διάταγμα, αντί μέσω κοινοβουλευτικής διαδικασίας, την άλωση των εργασιακών σχέσεων με «όχημα» το σχετικό νομοσχέδιο, αλλά το μόνο που «κατάφερε» είναι να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο την οργή της γαλλικής εργατικής τάξης και των παιδιών της, που ξεχύθηκαν για μια ακόμη φορά να διαδηλώσουν στους δρόμους.

Μένει να δούμε αν και πώς αυτή η οργή θα αποκτήσει ακόμη πιο συγκεκριμένα, οργανωμένα, ταξικά, κινηματικά χαρακτηριστικά, στην κατεύθυνση της ανοιχτής αμφισβήτησης της οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας των αστών.

Ουσιαστικά, η απόρριψη της πρότασης μομφής – 246 βουλευτές ψήφισαν «ναι» στην πρόταση αλλά για να περάσει χρειαζόταν 288 ψήφους – σημαίνει την «αυτόματη» υιοθέτηση του νομοσχεδίου, κάτι που έχει προκαλέσει αντιδράσεις και στο εσωτερικό του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος. Αυτή ήταν και η αφορμή για την απόφαση του Ολάντ να προχωρήσει στην «παράκαμψη» της βουλής, ώστε να μην έχει πιθανές, δυσάρεστες, για τον ίδιο, εκπλήξεις.

Συνέχεια

Μην ξεγελιέστε που κάποια βγαίνουν στις αγορές, όλα τα PIGS την ίδια φάτσα έχουν…


Μην ξεγελιέστε που κάποια βγαίνουν στις αγορές, όλα τα PIGS την ίδια φάτσα έχουν...

Καλούν, λέει, οι μεγάλες δυνάμεις την Ελλάδα να πάρει δύσκολες αποφάσεις. Λες κι ό,τι λήφθηκε τα προηγούμενα πέντε χρόνια ήταν εύκολο για τον ελληνικό λαό ή αποδείχθηκε επιτυχημένο. «Μα», θα μου πείτε, «και η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Κύπρος είχαν μνημόνια και τώρα είτε έχουν ήδη βγει στις αγορές και δανείζονται φτηνά είτε ετοιμάζονται να το πράξουν». Μόνο που αυτή δεν είναι ούτε η μισή αλήθεια.

Κατ’ αρχάς, η δημοσιονομική προσαρμογή που απαιτήθηκε από αυτές τις τρεις χώρες ήταν υποπολλαπλάσια αυτής της Ελλάδας. Σε καμιά άλλη χώρα στον πλανήτη δεν της απαιτήθηκε να εξαφανίσει τα υψηλά ελλείμματά της σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα και καμιά άλλη δεν απώλεσε μεταπολεμικώς τόσο υψηλό ποσοστό τού ΑΕΠ της, 25%, όσο σε αυτήν τη γωνιά τής Μεσογείου. Κι αυτό, βεβαίως, είχε αντίκτυπο και στο μείγμα και στο ύψος των μέτρων τα οποία απαιτήθηκαν στο ελληνικό μνημόνιο σε σύγκριση με αυτό των υπόλοιπων «PIGS». Με λίγα λόγια, από την Ελλάδα ζητήθηκε να φτάσει στον Άρη όταν από τους άλλους ήταν ικανοποιημένοι αν εντός τής ίδιας χρονικής περιόδου απλώς προσέγγιζαν τη Σελήνη…

Συνέχεια

SAAL Process (1974-1976): Δικαίωμα στη Στέγη και αρχιτεκτονική από «τα κάτω»…


Ριζοσπαστικές λύσεις στο πρόβλημα της Κατοικίας.

03
«Γράφει ο Δημήτρης Πούλιος»

Μια πρόσφατη έκθεση του Ινστιτούτο Serralves στην Πορτογαλία, μας υπενθυμίζει πως στην πρόσφατη ιστορία του Ευρωπαϊκού Νότου υπήρξαν και ριζοσπαστικές λύσεις στο πρόβλημα της Κατοικίας.

Η έκθεση με τίτλο «H διαδικασία του SAAL: Αρχιτεκτονική και Συμμετοχή 1974-1976» που ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο στο Πόρτο της Πορτογαλίας στο Ινστιτούτο Serralves, είναι η πρώτη μεγάλη έκθεση για το SAAL(Serviço Ambulatório de Apoio Local) ενός από τα πιο ριζοσπαστικά πειράματα στον τομέα της κοινωνικής κατοικίας στην Ευρώπη.

Συνέχεια

Στη δίνη του χρέους Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία


Europe Wrestles With Debt Crisis

Οι τέσσερις χώρες καλούνται να πληρώσουν φέτος, μόνο για τόκους, 130 δισ. ευρώ! Μεγαλώνει το χάσμα Βορρά-Νότου στην ευρωζώνη: τα κράτη του πρώτου εξυπηρετούν τα δάνεια με το 3,5% των δημόσιων εσόδων τους, τα κράτη του δεύτερου με το 10%

 Του Μπάμπη Μιχάλη

 

Επιεικώς προεκλογικά «μπαλαμούτια» φαίνεται να αποτελούν οι… ιστορίες επιτυχίας, το πρόσφατο σόου των επιτυχημένων εξόδων στις αγορές και οι κεραυνοβόλοι έρωτες της διεθνούς επενδυτικής κοινότητας με τα ομόλογα-σκουπίδια των υπερχρεωμένων χωρών της ευρωζώνης, μαζί και της Ελλάδας. Οι πληγές που άφησε η κρίση χρέους στις χώρες της ευρωπεριφέρειας παραμένουν βαθιές και, αν κάτι δεν αλλάξει ριζικά, αυτές θα συνεχίσουν για πολλά ακόμη χρόνια να είναι δέσμιες του χρέους τους και των τόκων εξυπηρέτησής τους.

 

Την αλήθεια αυτή διαπιστώνει όχι το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς αλλά η… «Financial Times», που έκατσε και ανέλυσε τα στοιχεία που παρέθεσε το ΔΝΤ στην τελευταία του εξαμηνιαία έκθεση «World Economic Outlook».

 

Η σύγκριση

Συνέχεια