Τα κρουαζιερόπλοια βλάπτουν σοβαρά το περιβάλλον Καταστροφικός, στην κυριολεξία, τουρισμός…


krouazieroploio

Γράφει η Ντίνα Ιωακειμίδου

Στις αρχές Ιουλίου, κάτοικοι της Βενετίας συμμετείχαν σε πορεία κατά της βιομηχανίας του μαζικού τουρισμού. Τα πανό των αγανακτισμένων διαδηλωτών ανέγραφαν «δεν φεύγω».

Κι όμως ο πληθυσμός της ιστορικής πόλης και μνημείου του παγκόσμιου πολιτισμού μειώνεται ετησίως κατά 2.000.

Το PeriodikoGR αναδημοσιεύει από την Εφημερίδα των Συντακτών.

Η Βενετία έχει καταστεί αβίωτη για τους κατοίκους της. Κάθε ημέρα πέντε έως έξι από τα μεγαλύτερα κρουαζιερόπλοια του κόσμου ελλιμενίζονται πληγώνοντας και γεμίζοντας ρύπους την πόλη.

Τον περασμένο Σεπτέμβρη διαδηλωτές με γόνδολες και μικρά σκάφη επιχείρησαν να μπλοκάρουν τα κρουαζιερόπλοια, ενώ η Unesco απείλησε να συμπεριλάβει την πόλη στον κατάλογο με τα επαπειλούμενα μνημεία αν δεν απαγορευτεί η διέλευσή τους.

Εν τέλει η οργάνωση του ΟΗΕ έδωσε παράταση ενός έτους στην ιταλική κυβέρνηση προκειμένου να ληφθούν μέτρα για την προστασία των μνημείων και του ευαίσθητου περιβάλλοντος.

«Εχουν δίκιο να είναι τόσο θυμωμένοι», αναφέρει σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες ημέρες στον Guardian o Axel Friedrich, διεθνής σύμβουλος ναυτιλίας που συνεργάζεται με τον Γερμανικό Οργανισμό Προστασίας Φυσικού Περιβάλλοντος (NΑΒU) και πρώην επικεφαλής του τμήματος μεταφορών του Ομοσπονδιακού Οργανισμού Περιβάλλοντος της Γερμανίας.

«Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, περίπου 50.000 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους πρόωρα κάθε χρόνο στην Ευρώπη εξαιτίας της ρύπανσης από τον ναυτιλιακό τομέα. Αυτό είναι σκάνδαλο καθώς υπάρχουν διαθέσιμα μέτρα για την επίλυση του προβλήματος με οικονομικά αποδοτικό τρόπο, από τη χρήση καθαρότερων καυσίμων έως την εγκατάσταση φίλτρων και τη χρήση τεχνολογίας μπαταριών κοντά στην ακτή. Ομως η πολύ κερδοφόρα βιομηχανία κρουαζιέρας έχει αποδείξει ότι δεν επιθυμεί να ασχοληθεί με το πρόβλημα… Οι μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες εξακολουθούν να αρνούνται να δαπανήσουν χρήματα για την κατάλληλη τεχνολογία καυσαερίων, απειλώντας έτσι την υγεία όχι μόνο των κατοίκων των λιμένων που επισκέπτονται, αλλά και αυτών κατά μήκος των ακτών, ακόμη και στην ενδοχώρα…», προσθέτει στο άρθρο του ο Γερμανός περιβαλλοντολόγος που έχει αποκαλύψει πολλά σκάνδαλα ρύπανσης με πλέον πρόσφατο το dieselgate.

Πάντως, καταλήγει στο άρθρο του, «έως ότου τα πλοία εφοδιαστούν με καλύτερα καύσιμα σας συμβουλεύω εάν επισκεφτείτε τη Βενετία να πάρετε μαζί σας μια αντιασφυξιογόνο μάσκα».

Συνέχεια

in seconds – Trump και κλιματική αλλαγή…


Με αφορμή τη συζήτηση που προέκυψε απ’ την απόφαση Trump για αποχώρηση από τη συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή, ένα σύντομο σχόλιο από την Ζωή Βροντίση, ερευνήτρια ενεργειακής και κλιματικής πολιτικής και πρόεδρο του Εθνικού Κέντρου Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης.


Από

http://thecricket.gr/2017/06/in-seconds-trump-climate-change/

 

Octave Mirbeau, Το μάθημα του γορύλλα…


Είχα απομακρυνθή μόνος εις ένα δάσος του Gabon, άοπλος. Και προχωρούσα εις την τύχην ανάμεσα εις ωραίαν έκτασιν, γεμάτην  χλόη και άνθη.

Έξαφνα, δύο βήματα μπροστά μου είδα ξαπλωμένο κοντά εις το δένδρο έναν θεώρατο γορύλλα… Ετρόμαξα… ήθελα να φύγω, αλλ’ ο φόβος μ’ εκάρφωσε στο έδαφος… Δεν ημπορούσα να κάμω βήμα… τα δόντια μου έτριζαν από τον φόβο.

Εν τούτοις παρά την τρομακτικήν όψιν του, καμμία εχθρότητα ή άγριον ένστικτον, ούτε οργήν μου έδειχνε το τεράστιον ζώον. Ήτο εις γέρων γορύλλας ήσυχος και δυνατός και ο οποίος τουλάχιστον προς στιγμήν είχεν έκφρασιν ειρηνικήν. Όταν μου πέρασεν ο φόβος μου εφάνη ότι το φοβερόν ζώον με παρετήρει με πατρικήν περιέργειαν.

– Πλησίασε, μου είπε. Μη φοβείσε καθόλου.

Έκαμα κάποιο βήμα προς αυτόν και οι δυο μας εκαθήσαμεν εις τα πόδια του δένδρου επάνω εις μίαν ρίζαν του. Ο γορύλλας μ’ εκύτταξε κάμποσιν ώρα χωρίς να ομιλήση. Έπειτα μ’ εψηλάφησε τα χέρια, τα πόδια, τον θώρακα… και με τόνο ευσπλαγχνικό, ανάμικτο με ζηλοτυπία, ίσως περιφρονητικώς, με ηρώτησε:

– Λοιπόν, συ είσαι ο άνθρωπος;

– Ναι, απήντησα εγώ, ολίγον εντροπαλός.

-Δεν είσαι ώμορφος, μου είπε.

Έπειτα από ολίγη σιωπή εξηκολούθησε.

– Πώς είσαι μικρός! οι μυς σου είναι μαλακοί, τα κόκκαλά σου εύθραυστα, τα μπράτσα σου κοντά… Και τι πράγμα είνε αυτό το λείο δέρμα το οποίον φλογώνει και με το παραμικρότερο τσίμπημα της σκνίπας; Και πώς ημπορείς ν’ αναπνεύσης τον αέρα γεμάτον από δηλητήρια, τα οποία εξέρχονται από αυτό το δάσος, με ένα στήθος τόσο δα στενό;

Εκούνησε το κεφάλι του και επανέλαβε πάλιν με τόνον απείρου λύπης:

– Λοιπόν, συ είσαι ο άνθρωπος;

Συνέχεια

Η γλυκόπικρη ανάμνηση του Μπέρνι…


Μπέρνι Σάντερς

Υστερα από την ταπεινωτική ήττα της Χίλαρι Κλίντον, οι Δημοκρατικοί θεωρούν πως ίσως ο σοσιαλιστής Μπέρνι Σάντερς θα μπορούσε να κερδίσει τον Ντόναλντ Τραμπ, αν δεν είχε παραγκωνιστεί από το ίδιο του το κόμμα | AP PHOTO/ JOHN LOCHER

Και αν απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ ήταν ο Μπέρνι Σάντερς; Το ερώτημα αυτό βρίσκεται στο στόμα πολλών Δημοκρατικών και εν γένει προοδευτικών Αμερικανών από τα ξημερώματα της Τετάρτης, όταν το εκλογικό αποτέλεσμα είχε πια «κλειδώσει».

«Σας τα λέγαμε… αλλά δεν μας ακούγατε», ήταν η απάντηση αρκετών υποστηρικτών και στελεχών της καμπάνιας του Μπέρνι Σάντερς προς το Δημοκρατικό Κόμμα.

Ο ίδιος πάντως ο γερουσιαστής του Βερμόντ και πρώην διεκδικητής του χρίσματος δήλωσε ότι θα είναι παρών, ενώ έδωσε τη δική του εκδοχή για την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ.

«Ο Τραμπ καρπώθηκε την οργή μιας παρακμάζουσας μεσαίας τάξης που έχει κουραστεί και αηδιάσει με το πολιτικό, οικονομικό και μιντιακό κατεστημένο», δήλωσε στο επίσημο ανακοινωθέν του.

«Στον βαθμό που ο κύριος Τραμπ εννοεί σοβαρά ότι θα ακολουθήσει πολιτικές που θα βελτιώσουν τις ζωές των εργαζόμενων οικογενειών, εγώ και άλλοι προοδευτικοί είμαστε έτοιμοι να δουλέψουμε μαζί του», συνέχισε, προειδοποιώντας ωστόσο:

«Στον βαθμό που θα εφαρμόσει ρατσιστικές, σεξιστικές, ξενοφοβικές και βλαπτικές για το περιβάλλον πολιτικές θα σταθούμε κάθετα απέναντί του».

Αραγε, οι Δημοκρατικοί θα είχαν καλύτερη τύχη αν είχαν επιλέξει διαφορετικά; Το επιχείρημα του κομματικού κατεστημένου –και ίσως όχι μόνο– ήταν ότι ο Μπέρνι Σάντερς δεν ήταν «εκλέξιμος»: ηλικιωμένος -αν και μόλις πέντε χρόνια μεγαλύτερος από τον Τραμπ και έξι από την Κλίντον- Εβραίος και πολύ «σοσιαλιστής».

Ο ίδιος ο γερουσιαστής του Βερμόντ αποκαλούσε τον εαυτό του Σοσιαλδημοκράτη και ζητούσε πολλά και «ανήκουστα» για την Αμερική: δωρεάν υγεία, ανώτατη παιδεία προσβάσιμη σε όλους, ελάφρυνση από το βάρος των φοιτητικών δανείων, αξιοπρεπείς μισθούς, αποσύνδεση της οικονομίας από την αμαρτωλή Wall Street και όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα…

Συνέχεια

Η αλγερινή Σαχάρα, Ελντοράντο της ντομάτας…


Στο νοτιοανατολικό τμήμα των υψιπέδων της Αλγερίας παρατηρείται μια εντυπωσιακή ανάπτυξη της καλλιέργειας ντομάτας σε θερμοκήπια. Η παραγωγή, που ακολουθεί τη λογική των βραχυπρόθεσμων κερδών, επιτρέπει να τροφοδοτηθούν με αγροτικά προϊόντα οι αγορές μιας χώρας η οποία για μεγάλο χρονικό διάστημα βρισκόταν αντιμέτωπη με την έλλειψη αγαθών. Θέτει όμως σε κίνδυνο την επιβίωση των οάσεων και των πόρων του «απολιθωμένου ύδατος» (του υδροφόρου ορίζοντα που βρίσκεται σε μεγάλο βάθος και δημιουργήθηκε σε μακρινές γεωλογικές εποχές), ενώ δημιουργεί και σοβαρά προβλήματα δημόσιας υγείας λόγω της εντατικής χρήσης φυτοφαρμάκων.

Οι τουρίστες που ανακαλύπτουν τα υψίπεδα της Αλγερίας καθώς προχωρούν προς τον Νότο, προς το κέντρο της Σαχάρας, θαμπώνονται από την ομορφιά του τοπίου. Η εθνική οδός 83, η οποία συνδέει την Τεμπέσα με την Μπίσκρα, διασχίζει βραχώδη τοπία σπάνιας ομορφιάς. Στην περιοχή που βρίσκεται ανάμεσα στα αντερείσματα του ορεινού όγκου Ορές στον Βορρά και των ορέων της Νεμέτσα στον Νότο, κυριαρχούν οι βράχοι, η άμμος και η σκόνη. Βρισκόμαστε 450 χλμ. νοτιοανατολικά του Αλγερίου και μπροστά μας ανοίγονται οι πύλες της απεραντοσύνης της Σαχάρας. Η έρημος αρχίζει να κάνει έντονη την παρουσία της: το καλοκαίρι, η ζέστη είναι ανυπόφορη και η παλέτα των χρωμάτων περιορίζεται στο κίτρινο και στο γκρι, το οποίο παίρνει καμιά φορά και ροζ αποχρώσεις. Και φυσικά, καμιά πρασινάδα δεν μπορεί να φυτρώσει σε ένα έδαφος τόσο φτωχό σε οργανικές ύλες, κάτω από έναν ουρανό ο οποίος τσιγκουνεύεται τη βροχή. Κι όμως, σε διάφορα σημεία, ακόμα και σε απόσταση μερικών μέτρων από την εθνική οδό, ο επισκέπτης βρίσκεται μπροστά σε ένα εκπληκτικό θέαμα: βλέπει πάνω στην άμμο χιλιάδες χαμηλά θερμοκήπια –τα αποκαλούμενα «θερμοκήπια τούνελ» – να απλώνονται μέχρι εκεί που μπορεί να φθάσει η ματιά του. Στο εσωτερικό των μακρών διαδρόμων που έχουν σχήμα μισού βαρελιού, μέσα σε μια ατμόσφαιρα υγρή και χλιαρή, υπάρχουν σειρές από ντοματιές με ολοστρόγγυλους καρπούς, όλες της ίδιας ποικιλίας, της tofane, που δίνει εξαιρετικά τυποποιημένους, μεγάλους και ανθεκτικούς καρπούς.

tomate-serre

Συγκομιδή ντομάτας σε θερμοκήπιο της περιοχής Μ’Ζιράα, στην αλγερινή Σαχάρα (φωτ.: laroussi/vitaminedz).

Συνέχεια

Η ύπουλη πλευρά του Φυσικού Αερίου…


φυσικό-αέριο-1Παρά τη ρητορική πολλών θεσμικών περιβαλλοντικών οργανώσεων και πολλών «φιλελεύθερων περιβαλλοντολόγων», το φυσικό αέριο δεν είναι μια καθαρή ενέργεια, ειδικά αν εξεταστεί η διαδικασία παραγωγής στο σύνολό της. Όπως και τα περισσότερα αγαθά που παράγονται στον παγκόσμιο καπιταλιστικό πολιτισμό των πολυεθνικών εταιρειών, το φυσικό αέριο καταναλώνεται συχνά χωρίς πολλή γνώση για το πού παράγεται, πώς παράγεται ή για το ποιές είναι οι καταστροφικές συνέπειες που έχει στους κατοίκους και τα τοπικά περιβάλλοντα. Το φυσικό αέριο, όπως και πολλά προϊόντα που καταναλώνουμε, φαινομενικά βολεύει που βρίσκεται σε αφθονία, και χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Σε αυτό το σύντομο άρθρο, θα περιγράψω την ύπουλη πλευρά του φυσικού αερίου, αφήνοντας αρκετό χώρο για τον αναγνώστη να συνεχίσει περαιτέρω την έρευνα αυτή. Θα σκιαγραφήσω τέσσερα θέματα, για το καθένα από τα οποία θα μπορούσε να γραφτεί ένα βιβλίο.

Συνέχεια

To Iσραήλ σχεδιάζει να προσαρτήσει τα Υψίπεδα του Γκολάν μετά την ανακάλυψη πετρελαίου…


Μετά την ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων πετρελαίου στα Υψίπεδα του Γκολάν στη Συρία, που είναι υπό ισραηλινή κατοχή από το 1967, το Ισραήλ ζητά από τον Πρόεδρο Ομπάμα να αναγνωρίσει την προσάρτηση του εδάφους, γράφει ο Jonathan Cook. Για να παγιώσει τον έλεγχο του στην περιοχή, υπάρχουν σχέδια του Ισραήλ να τετραπλασιάσει τους εποίκους σε 100.000.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπ. Νετανιάχου εκμεταλλεύτηκε μια κατ’ ιδίαν συνάντηση που είχε την περασμένη εβδομάδα με τον Μπαράκ Ομπάμα – την πρώτη τους μετά από 13 μήνες – για να προβάλει την πιθανότητα διαμελισμού της Συρίας.

Σύμφωνα με Ισραηλινούς αξιωματούχους, ο Νετανιάχου υπέδειξε ότι η Ουάσιγκτον θα πρέπει να δώσει την αργοπορημένη ευλογία της στην παράνομη προσάρτηση των Υψωμάτων του Γκολάν στο Ισραήλ, τα οποία κατέλαβε και αφαίρεσε από τη Συρία κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1967.

Πηγές που βρίσκονταν κοντά στις συνομιλίες, δήλωσαν στην εφημερίδα Haaretz ότι ο Νετανιάχου υποστήριξε πως η  Συρία δεν είναι πλέον ένα λειτουργικό κράτος, γεγονός που επιτρέπει έναν «διαφορετικό τρόπο σκέψης». Από το 2011, η κυβέρνηση του Μπασάρ αλ-Άσαντ έχει έρθει αντιμέτωπη με ομάδες ανταρτών που περιλαμβάνουν ομάδες συνδεδεμένες με ττην Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος (IS).

Συνέχεια