Ουκρανία: Από το κακό στο χειρότερο – αντικομμουνισμός και εθνικιστική διαστροφή…


Ουκρανία: Από το κακό στο χειρότερο – αντικομμουνισμός και εθνικιστική διαστροφή

Το άρθρο που ακολουθεί συντάχθηκε αρχικά στα ρώσικα από πολίτη της Ουκρανίας που, για λόγους ευνόητους, δεν θέλει να δημοσιευτεί το όνομά του

 

Εννοείται ότι η Ουκρανία δεν κινδυνεύει από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας που ποτέ δεν ξεπέρασε το 13%, με τη μεγαλύτερη απήχησή του στους συνταξιούχους, ούτε η Ρωσία μετατρέπεται ξανά σε κομμουνιστική. Αντιθέτως, κορυφαία στελέχη του ΚΚ Ουκρανίας και του ΚΚΣΕ πρωτοστάτησαν στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, το 1991, και οι ίδιοι επέβαλαν το καπιταλιστικό σύστημα στη χώρα με πρώτο πρόεδρο του νέου κράτους τον Λεωνίδα Κραβτσούκ, που ήταν μέχρι τότε μέλος του Πολιτικού Γραφείου, υπεύθυνος για την κομμουνιστική διαπαιδαγώγηση και προπαγάνδα και πρόεδρος του Ανωτάτου Σοβιέτ της Ουκρανικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Αλλά και ο δεύτερος πρόεδρος της χώρας, ο Λεωνίδας Κούτσμα, ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚ, διευθυντής σε ένα τεράστιο κρατικό βιομηχανικό συγκρότημα και πρωθυπουργός επί Κραβτσούκ.

Συνέχεια

Kοινωνικά κινήματα 2014: η ιστορία που έγραψαν οι πολίτες…



από τη συντακτική ομάδα του thecricket | γράφημα: apophenia_2


Από τις φαβέλες του Ρίο μέχρι την πλατεία Μεϊντάν και από το Φέργκιουσον μέχρι τους δρόμους του Χονγκ Κονγκ, οι άνθρωποι έγραψαν μερικά από τα σημαντικότερα κεφάλαια της ιστορίας του 2014. Η χρονιά που αφήνουμε πίσω μας, έβγαλε τους πολίτες έξω, τους έφερε αντιμέτωπους με τις εξουσίες και τις ελίτ που καθορίζουν τις ζωές τους, δοκίμασε τις αντοχές τους σε μάχες άνισες, που συχνά είχαν προδιαγεγραμμένο τέλος.

Τα κοινωνικά κινήματα που γεννήθηκαν ή συνεχίστηκαν το 2014, είχαν τις ρίζες τους σε αιτίες που απλώνονταν επί χρόνια πριν, σε κάθε τόπο ξεχωριστά και σε όλο τον πλανήτη συνολικά. Εξέφρασαν μεγάλα τμήματα κοινωνιών που βιώνουν κραυγαλέες ανισότητες, διακρίσεις και φτώχεια, που αντιδρούν στον αυταρχισμό και τη διαφθορά των κυβερνήσεών τους, που αρνούνται να αποδεχτούν ότι ο μόνος δρόμος είναι η υποταγή ή η εξάπλωση των πολιτικών που διασώζουν τους κερδοσκόπους και αδιαφορούν για τους πολίτες.

Αποχαιρετώντας το 2014, η συντακτική ομάδα του thecricket θυμάται σήμερα ορισμένα από αυτά τα κινήματα. Και περιμένει το 2015 για να καταγράψει εκείνα που θα έρθουν.

 * * *

Συνέχεια

Ρωσία, Ελλάδα και Κύπρος μετά την Ουκρανία


ΚωνσταντακόπουλοςΤου Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η «αφύπνιση» της ρωσικής «αρκούδας», με τα ουκρανικά, είναι το πιο σημαντικό γεωπολιτικό δεδομένο διεθνώς μετά τη σοβιετική κατάρρευση (1989-91). Είναι πιθανώς το πιο σημαντικό, δυνητικό διπλωματικό-στρατηγικό «χαρτί», η μεγαλύτερη ευκαιρία για Αθήνα και Λευκωσία, εφόσον αποφασίσουν να σταματήσουν να είναι πειθήνιες, αυτοκαταστρεφόμενες αποικίες Πιστωτών και γεωπολιτικών «Νταβατζήδων», ξαναποκτώντας εξωτερική πολιτική και αποφασίζοντας να δώσουν αγώνα για τη σωτηρία του ελληνικού λαού και την επιβίωση των δύο κρατών του.

Ούτε είναι τυχαίο ότι, πίσω από το Κρεμλίνο στοιχίζονται, διακριτικά μεν, σαφώς δε, Κινέζοι, Ινδοί, Λατινοαμερικανοί, όσοι στη Μέση Ανατολή διατηρούν ακόμα κάποια ανεξαρτησία από ΗΠΑ και Ισραήλ.’Ολοι αυτοί καταλαβαίνουν καλά ότι αυτό που «παίζεται» δεν είναι η τύχη της Σεβαστούπολης και του Ντονμπάς, αλλά η τύχη της νέας παγκόσμιας τάξης, του ρηξικέλευθου, ολοκληρωτικού σχεδίου να υποταγεί ο πλανήτης ολόκληρος στην Αυτοκρατορία του Χρήματος και των αμερικανικών ‘Οπλων. Από το Καράκας μέχρι την Τεχεράνη, από το Νέο Δελχί μέχρι την Αβάνα, οι πάντες συνειδητοποιούν ότι, αν δεν μπορέσει η Ρωσία να αντιμετωπίσει τους Αμερικανούς στην Ουκρανία, τότε κανείς λαός στην υφήλιο δεν έχει ελπίδα!

Δεν είναι άλλωστε γεωπολιτικό το ζήτημα, είναι και οικονομικό κι αυτό πρέπει να ενδιαφέρει εξίσου μια Ελλάδα και Κύπρο που αντιμετωπίζουν τις συνέπειες μιας τεράστιας, ήδη συντελεσθείσης κοινωνικο-οικονομικής καταστροφής, τους καθαρά αποικιακούς όρους που συνομολόγησαν με τους Πιστωτές, όπως και τις προοπτικές μιας μεγαλύτερης καταστροφής. Κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος η ιδέα νέας ρύθμισης των διεθνών νομισματικών-οικονομικών σχέσεων, γύρω από τους BRIICS, που θα αποτρέψει τα νομισματικά/χρηματοπιστωτικά ντικτάτ των δυτικών ιδιωτικών και κεντρικών τραπεζών. Ανάλογα με την εξέλιξη των σχέσεών της με τους Πιστωτές, η ύπαρξη μιας τέτοιας «εναλλακτικής ζώνης» θα μπορούσε να είναι μεγάλη ευκαιρία, «θύλακας οξυγόνου» για Αθήνα και Λευκωσία, αν αποφασίσουν να περάσουν σε μια σύγκρουση, ρήξη με τους πιστωτές, για να σωθούν.

Συνέχεια

Κριμαία: η αρχή του τέλους της Νέας Τάξης


ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Το δημοψήφισμα της Κριμαίας, όπου αποφασίστηκε η επανένωση με τη Ρωσία, καταδικάστηκε από ολόκληρη την «δημοκρατική» «διεθνή κοινότητα». Δηλαδή, την Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) που εκπροσωπεί τις υπερεθνικές επιχειρήσεις, οι οποίες ελέγχουν την παγκόσμια παραγωγή και διανομή εμπορευμάτων. Η «κοινότητα» αυτή εκφράζεται πολιτικά από τα εγκληματικά κράτη της «Ομάδας των 7» που αιματοκυλούν τον ένα μετά τον άλλο τους λαούς τα τελευταία 25 περίπου χρόνια για να τους ενσωματώσουν στη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Δεδομένου μάλιστα ότι η άνοδος της ΝΔΤ ήταν αποτέλεσμα όχι μόνο της ανάδυσης της παγκοσμιοποίησης,  ενός νέου συστημικού φαινομένου που έφερε η μαζική εξάπλωση των υπερεθνικών επιχειρήσεων, αλλά και της παράλληλης κατάρρευσης του «υπαρκτού σοσιαλισμού», η συνέπεια ήταν ένας ιστορικά πρωτόγνωρος μονόπολος κόσμος. Ένας κόσμος, όπου το τι είναι νόμιμο και τι παράνομο, τι δίκαιο και τι άδικο, τι αλήθεια και τι ψεύδος ―όλα καθορίζονται σε τελική ανάλυση από την Υ/Ε, τους διεθνείς θεσμούς που ελέγχει (ΟΗΕ, διάφορες διεθνείς επιτροπές και διεθνή δικαστήρια), και φυσικά τα διεθνή ΜΜΕ που καθορίζουν αποφασιστικά τι και πώς πρέπει να μαθαίνουν οι υπήκοοι της ΝΔΤ. Και βεβαίως, η ίδια Υ/Ε ελέγχει και τα «εναλλακτικά» μέσα ενημέρωσης, από τις ΜΚΟ που η ίδια χρηματοδοτεί άμεσα ή έμμεσα, μέχρι ακόμη και τα κοινωνικά μίντια, εκτός από κάποιες εξαιρέσεις που αφήνονται να λειτουργούν (στον βαθμό που δεν είναι επικίνδυνα βέβαια, οπότε μποϊκοτάρονται με κάθε τρόπο) ως δείγματα πολυφωνικότητας.

Συνέχεια

Ουάσιγκτον: Η Μεγαλύτερη Απειλή της Ζωής στην Γη…



Το σχέδιο της Ουάσινγκτον να κατάσχει την Ουκρανία και να εκδιώξει τη Ρωσία από την ναυτική βάση της Μαύρης Θάλασσας πήγε στραβά. Αλλά, όπως έλεγε ο Λένιν, «δύο βήματα μπροστά, ένα βήμα πίσω»

Θυμάστε όλα τα σκληρά λόγια του John Kerry του γελωτοποιού του Λευκού Οίκου, της Χίλαρι Κλίντον, και της Μέρκελ για τις σκληρές κυρώσεις που θα «βλάψουν σοβαρά» τη ρωσική οικονομία, εκτός εάν η Ρωσία εμπόδιζε την ψηφοφορία δημοψηφίσματος στην Κριμαία; Λοιπόν, ήταν όλα μαλακίες από τις μαριονέτες του Λευκού Οίκου και της καγκελαρίου της Γερμανίας, που αποτελεί όνειδος για το γερμανικό έθνος. Δεδομένου ότι οι Ρώσοι έλεγαν στον Τζον Κέρι ότι, οι κυρώσεις για τη Ρωσία θα καταστρέψουν την Ευρώπη και θα κάνουν μικρή ζημιά στη Ρωσία.

Συνέχεια

Η ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ


Brezinski

Του ZBIGNIEW BRZEZINSKI (ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ ΠΟΣΤ,  4/3/14) **

…ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ «ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΥ»

H Ιskra παραθέτει αυτούσιο άρθρο του γνωστού αναλυτή επί διεθνών θεμάτων και πρώην μέλους του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ Zbigniew Brzezinski (Z.B.), το οποίο δημοσιεύθηκε στην Ουάσιγκτον Ποστ.

O Z.B. είναι εκ των αναλυτών που εκφράζουν σε αρκετό βαθμό και επηρεάζουν, ίσως, περισσότερο, την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Η σκέψη του διαπερνάται βαθύτατα από τον στόχο της εξυπηρέτησης των αμερικάνικων συμφερόντων και της αμερικάνικης ισχύος.

Το άρθρο που αναδημοσιεύουμε έχει ενδιαφέρον γιατί αποτυπώνει σε αρκετή, μάλλον, έκταση τον τρόπο που επεμβαίνει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στην Ουκρανία και υποδεικνύει τους στόχους αυτής της επέμβασης.

Είναι εντυπωσιακό ότι ο Z.B. παρομοιάζει περίπου τον Βλ. Πούτιν με τον Χίτλερ, ενώ την ίδια ώρα παραβλέπει ότι οι ΗΠΑ στηρίζονται χωρίς κανέναν ενδοιασμό σε νεοναζιστικές και φιλοχιτλερικές δυνάμεις της Ουκρανίας, οι οποίες παίζουν βασικό ρόλο στην κυβέρνηση του Κιέβου, την οποία ο Ζ.Β. καλεί την Ουάσιγκτον να στηρίξει ολόθερμα, έστω και αν απειλήσει ανοιχτά τη Ρωσία με πόλεμο! Συνέχεια

ΠΟΥΤΙΝ: ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ, ΕΠΙΤΙΘΕΜΕΝΟΣ ΣΤΗ ΔΥΣΗ


ΠΟΥΤΙΝREUTERS/MAXIM SHEMETOV / Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη διάρκεια ενημέρωσης των  δύο σωμάτων  του ρωσικού κοινοβουλίου,

Κρατικής Δούμας και Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, καθώς και της ρωσικής κυβέρνησης για το αίτημα της Κριμαίας να ενταχθεί στη Ρωσία.

***

«Η Κριμαία ήταν και είναι ρωσική γη, αυτό πιστεύαμε πάντα και αυτό είχαμε στην καρδιά μας», τόνισε, απευθυνόμενος στην Ομοσπονδιακή Συνέλευση (ολομέλεια και των δύο σωμάτων του ρωσικού κοινοβουλίου), ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλάντιμιρ Πούτιν, υπογράφοντας παράλληλα διάταγμα για την αποδοχή της Κριμαίας και της πόλης της Σεβαστούπολης στη Ρωσική Ομοσπονδία.

Ο Ρώσος πρόεδρος εξαπέλυσε επίθεση κατά της Δύσης, μιλώντας για «ανεύθυνη» στάση της στην Ουκρανία και κατηγορώντας την για υποκρισία, αναφερόμενος σε στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, με τελευταία εκείνη στη Λιβύη ενάντια στο καθεστώς του Μουαμάρ Καντάφι.

«Είδαμε προσπάθειες για απαγόρευση της ρωσικής γλώσσας και προσπάθειες αφομοίωσης του ρωσικού πληθυσμού στην Ουκρανία», υπογράμμισε ο κ. Πούτιν. Συνέχεια