Συρία: Πολεμικές ιαχές και ηχηρές (συνένοχες) σιωπές …


Μια σειρά γεγονότων και «συμπτώσεων» διαμορφώνουν σκηνικό ευρύτερης σύρραξης

Γράφει η Ελένη Μαυρούλη 

Στόχος επίθεσης αεροπορικής επιδρομής, έγινε αργά το πρωί της Δευτέρας 9 Απριλίου, βάση της συριακής αεροπορίας, γνωστή ως Τ4 ή Τιγιάς, η οποία βρίσκεται ανάμεσα στην πόλη Χομς και στην αρχαία πόλη της Παλμύρας. Ρωσικές και συριακές ανακοινώσεις κάνουν λόγο για ισραηλινά αεροσκάφη F15 τα οποία εξαπέλυσαν την επίθεση, με την ανακοίνωση του ρωσικού στρατού να υποστηρίζει ότι η συριακή αεράμυνα εξουδετέρωσε 5 από τους 8 πυραύλους που εκτοξεύτηκαν.

Η ισραηλινή πλευρά, ακολουθώντας τη συνήθη τακτική που εφαρμόζει, άλλωστε, ακόμη και στο μείζον ζήτημα της κατοχής ή όχι πυρηνικών όπλων, απλώς αρνήθηκε να προβεί σε οποιοδήποτε σχόλιο. Από την άλλη πλευρά, το αμερικανικό Πεντάγωνο τόνισε ότι δεν έχει καμία σχέση με την επίθεση.

Τη βάση Τ4 φέρονται να χρησιμοποιούσαν ρωσικά αεροσκάφη, ωστόσο από ρωσικής πλευράς δεν υπήρξε καμία ανακοίνωση για τυχόν θύματα ή ζημιές. Καμία σχετική ανακοίνωση δεν έγινε ούτε από τη Δαμασκό. Άποψη, βέβαια, για το τι έγινε είχε το γνωστό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο πρακτικώς έχει έδρα το Κόβεντρι της Βρετανίας και αποτελείται, ουσιαστικά, από έναν Σύρο αντικαθεστωτικό που βρίσκεται εκτός χώρας από το 2000 αλλά υποστηρίζει ότι έχει δίκτυο πληροφοριοδοτών εντός Συρίας. Σύμφωνα με τον Ραμί Αμπντούλ Ραχμάν, λοιπόν, κατά την επίθεση σκοτώθηκαν 14 άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους μέλη ιρανικών παραστρατιωτικών οργανώσεων που μάχονται στο πλευρό του συριακού στρατού.

«Σιγή ιχθύος» για τις ισραηλινές επιδρομές σε συριακό έδαφος

Να υπενθυμιστεί ότι η ισραηλινή ηγεσία έχει επανειλημμένως εκφράσει έντονες ανησυχίες και απειλές λόγω της παρουσίας μαχητών ιρανικών παραστρατιωτικών οργανώσεων στο συριακό έδαφος, όπως και για την παρουσία μαχητών της σιιτικής λιβανικής «Χεζμπολλάχ», θεωρώντας ότι οι πρώτοι βοηθούν τη δεύτερη να κατασκευάσει υψηλής τεχνολογίας αντιαεροπορικά ραντάρ τα οποία θα της επιτρέπουν να εντοπίζει εγκαίρως και ν’ αντιδρά σε ισραηλινές επιθέσεις (που να σημειώσουμε γίνονται επί λιβανικού εδάφους).  Γι αυτό και η ισραηλινή αεροπορία είχε πλήξει και τον περασμένο Φεβρουάριο τη βάση Ταγιάς.

Σύμφωνα με το συντηρητικό αμερικανικό think tank Stratfor αυτή είναι μια δορυφορική φωτογραφία που αποδεικνύει ότι η βάση Τ4 υπέστη μεγάλη καταστροφή

Η παράμετρος αυτή, δηλαδή το σταθερό ισραηλινό ενδιαφέρον αλλά και πίεση ακόμη και με εξαπόλυση επιθέσεων κατά συριακού εδάφους, συνήθως «ξεχνιέται»: παρά το ότι πρόκειται για επιθέσεις σε ξένο έδαφος και μάλιστα χωρίς να έχει προηγηθεί καμία απολύτως ενέργεια που να δίνει έστω ένα πρόσχημα για αυτές. Και εννοείται ότι εφόσον «περνούν απαρατήρητες», δεν καταδικάζονται κιόλας από κανέναν.

Κατά τον Guardian, η ισραηλινή ηγεσία είχε «δυσαρεστηθεί» με την πρόθεση του προέδρου Τραμπ να αποσύρει ένα μέρος των αμερικανικών δυνάμεων που βρίσκονται στη βόρεια Συρία. (Γιατί στη Συρία, στο πλαίσιο της «εκστρατείας κατά του ISIS, δρουν επίγειες δυνάμεις αλλά και αεροσκάφη, από σειρά τρίτων χωρών, όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία κλπ., πέραν όσων συστηματικά «πληροφορούμαστε» από τα ΜΜΕ και είναι κυρίως η Ρωσία, το Ιράν και η Τουρκία, προσφάτως, λόγω της εισβολής στη βόρεια Συρία και της κατάληψης της πόλης Αφρίν).

Χρονικές συμπτώσεις και επιλεκτικό ενδιαφέρον για «χημικές» καταγγελίες

Η χρονική συγκυρία και το γενικότερο σκηνικό που έχει στηθεί έχει επίσης πολύ μεγάλη σημασία. Η επίθεση στην αεροπορική βάση Ταγιάς συμπίπτει σχεδόν χρονικά με την άφιξη στην Ντούμα λεωφορείων για να μεταφέρουν προς τη βόρεια Συρία τους μαχητές της  ακραίας ισλαμιστικής οργάνωσης «Τζάις αλ Ισλάμ», η οποία ήταν και η μόνη που είχε παραμείνει στην πόλη καθώς οι άλλες, στο πλαίσιο αντίστοιχων συμφωνιών είχαν αποχωρήσει. Όπως έγινε γνωστό από κάθε άλλο παρά φιλοσυριακές ή φιλορωσικές πηγές, όπως πχ ο Guardian (και έχει τη σημασία του ότι ΔΕΝ διαψεύδεται από πηγές προσκείμενες στους τζιχαντιστές) στο πλαίσιο της συμφωνίας που «έκλεισε» οριστικά την Κυριακή το απόγευμα (δηλαδή λιγότερο από ένα 24ωρο μετά τις πληροφορίες για τη χρήση χημικών στην Ντούμα) οι μαχητές της «Τζάις αλ Ισλάμ», μαζί με τις οικογένειές τους όπως και όποιον άλλον πολίτη της Ντούμα το επιθυμεί, θα αποχωρήσουν για τη βόρεια Συρία, σε περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο αντικαθεστωτικών δυνάμεων.  Έχει ενδιαφέρον ότι παρά το ότι επισήμως είναι γνωστό ότι η οργάνωση χρηματοδοτείται, καταρχήν, από τη Σ. Αραβία και μαχητές της εκπαιδεύονται, από το Πακιστάν, επισήμως οι «ευαίσθητες» σε τέτοια θέμα αμερικανικές και ευρωπαϊκές αρχές, δεν την χαρακτηρίζουν τρομοκρατική οργάνωση.

Μαχητές της Jaysh al Islam με τις οικογένειές τους αποχωρούν από την Ντούμα, το πρωί της Δευτέρας 9 Απριλίου 2018. Σύμφωνα με πληροφορίες που δεν έχουν διασταυρωθεί, αποχώρησαν λίγο περισσότερα από 150 άτομα.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το Λευκό Οίκο,  τη Δευτέρα ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ συνομίλησε τηλεφωνικώς με τον Γάλλο ομόλογό του Μακρόν κατά την οποία συμφώνησαν να «ανταλλάξουν πληροφορίες για τη φύση των επιθέσεων με χημικά που καταγγέλθηκε ότι έγιναν το Σάββατο στην  Ντούμα και να συντονίσουν την αντίδρασή τους». Πάντως, προς το παρόν, η γαλλική προεδρία εμφανίζεται προσεκτική ως προς την υιοθέτηση εκδοχών για το ποιος ευθύνεται για την καταγγελθείσα επίθεση στην Ντούμα.

Υπενθυμίζεται ότι ο Γάλλος πρόεδρος, μόλις τον Φεβρουάριο, μετά από μια ανάλογη καταγγελία για επίθεση με χημικά από τις συριακές δυνάμεις είχε θέσει ως «κόκκινη γραμμή» για ενεργότερη, μαζικότερη στρατιωτική εμπλοκή της Γαλλίας στη Συρία τη χρήση χημικών. Ταυτόχρονα είχε παραδεχθεί ότι μέχρι στιγμής οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες ΔΕΝ έχουν αποδείξεις ότι οποτεδήποτε έγινε καταγγελία για χρήση χημικών στη Συρία τα τελευταία χρόνια, ένοχος ήταν ο συριακός στρατός και το καθεστώς Άσαντ.

Κούρδοι γιατροί στο Αφρίν καταγγέλλουν, σε συνέντευξη Τύπου, τη χρήση αερίου χλωρίνης από την τουρκική πλευρά

Και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ότι οι εξαγγελίες του αυτές συνέπεσαν χρονικά με τις καταγγελίες Κούρδων για χρήση χημικών (και μάλιστα αερίου χλωρίνης όπως αυτό που τώρα καταγγέλλεται ότι χρησιμοποιήθηκε στην Ντούμα) από την εμπροσθοφυλακή του τουρκικού στρατού στην επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας», δηλαδή από τους Σύρους αντικαθεστωτικούς του FSA –Ελεύθερος Συριακός Στρατός- που έχουν ενισχυθεί από σειρά μαχητών ακραίων ισλαμιστικών οργανώσεων-, οι οποίες ουδέποτε δημοσιοποιήθηκαν πλατειά αλλά δεν φάνηκε να ενοχλούν και κανέναν.  Ο Ερντογάν, στις καταγγελίες του Συμβουλίου Υγείας του Αφρίν, είχε απαντήσει ότι η χρήση έγινε από τους Κούρδους και τους συμμάχους τους που έχουν πρόσβαση σε τέτοια χημικά.

 Πληροφοριοδότες με ιστορικό ψευδών και διαστρέβλωσης

Όσον αφορά, δε, την επίθεση με χημικά στην Ντούμα υπάρχουν ορισμένα σημεία που και πάλι αξίζουν λίγο μεγαλύτερης προσοχής: Για άλλη μια φορά οι καταγγελίες προέρχονται από πηγές που έχουν αποδειχτεί ότι αποτελούν εκπροσώπους μόνο αντικαθεστωτικών και δεν είναι διόλου «ανθρωπιστικές οργανώσεις».  Οργανώσεις όπως το μονοπρόσωπο Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Συρία με το θολό και ουδέποτε διασταυρωμένο «δίκτυο πληροφοριοδοτών» ή τα «Λευκά Κράνη» είναι πια γνωστό σχεδόν σε όλους (εντάξει, στο Χόλλυγουντ και στα Όσκαρ παίρνει λίγο χρόνο παραπάνω να φτάσουν οι ειδήσεις) ότι κάθε άλλο παρά αξιόπιστες πηγές μπορούν να θεωρηθούν. 

Μάλιστα, οι ισχυρισμοί τους σε σειρά περιπτώσεων, όπως το προπαγανδιστικό πυροτέχνημα της πολιορκίας της πόλης Μαντάγια το 2016 έχουν καταρριφθεί όχι μόνο ως ανυπόστατοι αλλά και ως μεθοδική διαστρέβλωση της πραγματικότητας, με βάση μαρτυρίες ΜΚΟ και οργανώσεων, που κάθε άλλο παρά φιλο-Ασαντικές τις λες, όπως πχ ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός ο οποίος συνεργάζεται με την Ερυθρά Ημισέληνο στη Συρία και της οποίας τα μέλη, παρά το ότι δρουν μέσα στις ίδιες περιοχές που διατείνονται ότι βρίσκονται τα «Λευκά Κράνη» και οι συναφείς «εθελοντές», υποστηρίζουν ότι έχουν αντιμετωπίσει περιστατικά με σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα αλλά ποτέ δεν κατάφεραν, μέσα από τις εξετάσεις που έκαναν, να αποδείξουν ότι πρόκειται για χρήση χημικού παράγοντα στις περιοχές που οι αντικαθεστωτικοί υποστηρίζουν ότι έγιναν επιθέσεις από το καθεστώς Άσαντ.

Χαλέπι: χρήση αμάχων, κυρίως παιδιών, ως ανθρώπινη ασπίδα

Χαρακτηριστικό στοιχείο, επίσης, της διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, είναι ότι μετά από τις αλλεπάλληλες καταγγελίες από τις τζιχαντιστικές οργανώσεις που δρούσαν στο Χαλέπι ότι ο συριακός στρατός χρησιμοποιούσε αμάχους ως «ασπίδα», ειδική Επιτροπή του ΟΗΕ παρουσίασε έκθεση με στοιχεία που αποδείκνυαν το ακριβώς αντίθετο: ότι οι αντικαθεστωτικοί χρησιμοποιούσαν αμάχους ως ανθρώπινη ασπίδα. Και ούτε ο ΟΗΕ μπορεί να θεωρηθεί φιλο-Ασαντικός.

Σε όλα αυτά, θα μπορούσε κάποιος να προσθέσει και μόνο την απλή λογική. Μια λογική που θέτει το εξής ερώτημα: Για ποιο λόγο, σε μια σύγκρουση, η πλευρά του νικητή, αυτού που ετοιμάζεται να επαναθέσει υπό τον έλεγχό του μια ολόκληρη περιοχή, (επίσης αυτό είναι μια παράμετρος που «παραβλέπεται» συνήθως: δεν πρόκειται για αμφισβητούμενες περιοχές αλλά για συριακό έδαφος και από μόνο του αυτό έχει μια σημασία), να ρίξει χημικά για να εξοντώσει ή τουλάχιστον να εξοργίσει όσο δεν πάει περαιτέρω, τον κόσμο που από την επόμενη μέρα θα βρίσκεται στη δικαιοδοσία του;  Πρόκειται περί ενός λογικού (και στρατιωτικού και πολιτικού) άτοπου που ουδείς μπορεί ν’ απαντήσει σοβαρά εκτός και αν επαναλάβει τα γνωστά περί «τόσο αιμοβόρου Άσαντ» που τον ενδιαφέρει να έχει γη χωρίς κόσμο. Ελαφρώς προβληματικό και αυτό εν τέλει ως προς τα συμφέροντα του ίδιου αυτού του «αιμοβόρου Άσαντ».

Αλλά και η πρόσφατη εμπειρία είναι διδακτική: η επίθεση που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και οι «πρόθυμοι» στο Ιράκ το 2003 έγινε με το πρόσχημα της ύπαρξης απαγορευμένων όπλων, κάτι που τελικά δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ. Το ίδιο έγινε και στην περίπτωση της Λιβύης, όπου επίσης δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ.  Αντίθετα, αποδεδειγμένες πρωτοφανείς σφαγές που αγγίζουν τα όρια της γενοκτονίας, όπως αυτή που βρίσκεται σε εξέλιξη όλα τα τελευταία χρόνια στην Υεμένη υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, παραμένουν επιμελώς στο περιθώριο της ειδησεογραφίας και κυρίως της οργής και του αποτροπιασμού.

Ποιος ελέγχει τι, στα τέλη Μαρτίου 2018, επί συριακού εδάφους

Με δύο βασικούς αντίπαλους άξονες ιμπεριαλιστικών – περιφερειακών δυνάμεων να έχουν σχεδόν διαμορφωθεί στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής και κεντρικό, προς το παρόν, πεδίο δράσης την πολύπαθη Συρία, η οποιαδήποτε ενέργεια, καταγγελία, δράση ή αντίδραση, δεν μπορεί παρά να εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο. Αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι θα μείνουν ως έχουν οι άξονες  μέχρι τέλους, ούτε ότι μπορεί κάτι να προβλεφθεί. Σίγουρα, όμως, δεν πρέπει να «αφομοιώνονται» βεβαιότητες χωρίς καν ερωτηματικά, ιδιαίτερα όταν υπάρχει «βεβαρημένο παρελθόν» όταν η «παρτίδα» αφορά την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων και εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές. Μοναδική βεβαιότητα μπορεί να είναι μόνο η υιοθέτηση μιας σαφούς ξεκάθαρης θέσης ενάντια σε οποιαδήποτε πολεμική κλιμάκωση στη Συρία ή στην ευρύτερη περιοχή που θα πυροδοτήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις, μιας θέσης ενάντια σε οποιονδήποτε «τείνει» να διαμορφώνει συνθήκες στην κατεύθυνση αυτή με οποιονδήποτε τρόπο, μιας θέσης ενάντια σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και σχεδιασμούς, στους οποίους ολοένα ενεργότερα εμπλέκεται μέσα από τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ και τις συμμαχίες της και η Ελλάδα.

 

–Στην κεντρική φωτογραφία του άρθρου απεικονίζεται ισραηλινό F15 κατά την απογείωσή του από στρατιωτική βάση στην έρημο Νεγκέβ, σε απροσδιόριστη χρονική στιγμή.


Aπό:http://www.toperiodiko.gr/%CF%83%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B9%CE%B1%CF%87%CE%AD%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7%CF%87%CE%B7%CF%81%CE%AD%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD/#.WsvX0N_NFWc

Αποχή (πάλι) της Ελλάδας στον ΟΗΕ από την καταδίκη του ναζισμού…


Η Ελλάδα απείχε και πάλι,  από την στήριξη ψηφίσματος που καταδικάζει το ναζισμό και τον νεοναζισμό και «άλλες πρακτικές που πυροδοτούν σύγχρονες μορφές του ρατσισμού, φυλετικών διακρίσεων, ξενοφοβίας και μη ανεκτικότητας».  Η ψηφοφορία έγινε στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της  Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Το ψήφισμα, που κατατίθεται όλα τα τελευταία χρόνια κυρίως με πρωτοβουλία της Ρωσίας (με την ηγεσία Πούτιν προφανώς να επιδιώκει να ικανοποιήσει τα δικά της συμφέροντα και σχεδιασμούς) καταψηφίστηκε από τρεις χώρες: τις ΗΠΑ, την Ουκρανία και τα νησιά Παλάου.

Οι ΗΠΑ καταψηφίζουν σταθερά το ψήφισμα επικαλούμενες διάφορα περί «ελευθερίας του λόγου» και άλλες γελοιότητες ενώ επί της ουσίας σε πρώτο επίπεδο θεωρούν ότι το ψήφισμα αποτελεί «μέσο προώθησης ρωσικής προπαγάνδας  και σχεδίων» και σε δεύτερο, με βάση την υπάρχουσα εμπειρία, δεν έχουν κανένα πρόβλημα στήριξης τέτοιου είδους δυνάμεων όπως προσφάτως έγινε και στο Κίεβο. Η Ουκρανία μάλλον δεν χρειάζεται εξήγηση γιατί καταψήφισε. Αφού Ναζί βρίσκονται στην κυβέρνηση δεν θα αυτοαναιρεθούν κιόλας.  Τα νησιά Παλάου μπορεί κανείς να τα αναζητήσει και στο χάρτη.

Το ενδιαφέρον όμως βρίσκεται και στις χώρες που απείχαν. Ήταν 48 συνολικά (3 λιγότερες από πέρυσι καθώς ολοένα περισσότερες χώρες στηρίζουν το ψήφισμα) και σε αυτές συμπεριλαμβάνονται σχεδόν όλες οι χώρες της ΕΕ. Τυχαίο; Προφανώς όχι. Πρόκειται για συνειδητή ενιαία στάση της ΕΕ, η οποία προσεταιριζόμενη τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ ως «αγορές προς πλήρη εκμετάλλευση», έχει κάνει τα στραβά μάτια στην άνοδο τέτοιων δυνάμεων ακόμη και στην εξουσία. Είναι μια συνειδητή στάση της ΕΕ η οποία έχει ανάγει σε σταθερή θέση την ταύτιση ναζισμού – κομμουνισμού, και δεν ενοχλείται διόλου από συνόδους τέτοιου περιεχομένου όπως αυτή που έγινε προ λίγων μηνών στην Εσθονία.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι προς την ΕΕ και τις χιλιοχρησιμοποιημένες και χιλιοειπωμένες «ευρωπαϊκές αξίες» που αναρωτιέται κανείς πώς εκφράζονται μέσα από την ανοχή, αν όχι τη συνενοχή, στο ναζιστικό παρελθόν και στο νεοναζιστικό παρόν. Και ένα ακόμη ερώτημα αφορά την ίδια την τωρινή κυβέρνηση, η οποία, ο ΣΥΡΙΖΑτουλάχιστον, από τη θέση της αντιπολίτευσης καταδίκαζε με σφοδρότητα τη στάση αυτή των προηγούμενων ελληνικών κυβερνήσεων. Τώρα όμως από τη θέση της κυβέρνησης, ακολουθεί την ίδια ακριβώς στάση. Αλήθεια, τι έχει αλλάξει;


Από:http://www.toperiodiko.gr/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%87%CE%AE-%CF%80%CE%AC%CE%BB%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BF%CE%B7%CE%B5-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7/#.Whc-YU6LRWc

Κι όμως: Η Σ. Αραβία προστάτιδα των γυναικείων δικαιωμάτων δια του.. ΟΗΕ!


Τα πάντα, ακόμη και τα προσχήματα, θυσία στο βωμό των «χρήσιμων» συμμάχων

13599641_Mideast_Saudi_Women__JPEG_04f4b.limghandler

Ειρωνία; Τραγωδία; Απερίγραπτη υποκρισία; Ένα τραγελαφικό περιστατικό έλαβε χώρα στο συμβούλιο του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, το οποίο απηχεί ίσως  τα αδιέξοδα της αστικής διπλωματίας, σίγουρα όμως την αποσύνδεση του ΟΗΕ από οτιδήποτε συμβαίνει στον κόσμο.

Το αρμόδιο Συμβούλιο είχε την υποχρέωση έπρεπε να εγκρίνει 4 χώρες από την Ασία για τις θέσεις της Επιτροπής υπέρ των Δικαιωμάτων των Γυναικών. Μετά από μια σχετική ψηφοφορία, επιλέχθηκαν τελικά το κατεχόμενο Ιράκ, η Νότια Κορέα, το Τουρκμενιστάν και… η Σαουδική Αραβία!

Προφανώς η εξέλιξη αυτή προκάλεσε κύμα αντιδράσεων σε πλήθος ανθρωπιστικών οργανώσεων, καθώς η αραβική χώρα όχι μόνο δεν είναι σε θέση να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των γυναικών, αλλά αντίθετα είναι και από τους βασικούς καταπιεστών των γυναικών στην ευρύτερη περιοχή. Οι νόμοι του Βασιλείου δεν παρέχουν ούτε στοιχειώδη δικαιώματα στις γυναίκες.

«Όλες οι γυναίκες στη Σαουδική Αραβία πρέπει να έχουν έναν άντρα προστάτη που παίρνει όλες τις σημαντικές αποφάσεις για λογαριασμό ους, ελέγχοντας τη ζωή μιας γυναίκας από τη γέννηση της μέχρι το θάνατο. Η Σαουδική Αραβία επίσης απαγορεύει στις γυναίκες να οδηγούν αυτοκίνητα», σχολίασε ο εκτελεστικός διευθυντής του UN Watch, Hillel Neuer. Το UN Watch είναι μία Μη Κυβερνητική Οργάνωση που ασχολείται με τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών.

«To να εκλέγεις τη Σαουδική Αραβία για να προστατέψεις τα δικαιώματα των γυναικών είναι σα να κάνεις έναν εμπρηστή διοικητή της Πυροσβεστικής» πρόσθεσε ο Neuer.

Η Σαουδική Αραβία είναι διαχρονικός σύμμαχος δυτικών κρατών και κυρίως των ΗΠΑ. Παρά το γεγονός ότι η ψηφοφορία έγινε μυστικά (μετά από αίτημα των ΗΠΑ), υπολογίζεται ότι 5 ευρωπαϊκά κράτη έδωσαν την ψήφο τους στο Βασίλειο.

Mε πληροφορίες από το ΑΠΕ και το TPP


Από:http://www.toperiodiko.gr/%CE%BA%CE%B9-%CF%8C%CE%BC%CF%89%CF%82-%CE%B7-%CF%83-%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B2%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%84%CE%B9%CE%B4%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B3%CF%85%CE%BD%CE%B1/#.WP5z5lSLQ2o

Τα «ρεκόρ» της φρίκης… Οταν κλείνεις τις «πύλες» στα θύματα της πολιτικής σου…


εε-προσφυγες

Στον τραγικό αριθμό – «ρεκόρ» των 65,3 εκατομμυρίων ανθρώπων ανήλθαν οιπρόσφυγες – λόγω πολέμου ή εξαθλίωσης – το 2015, όπως ανακοίνωσε η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, με αφορμή τη σημερινή, Παγκόσμια μέρα προσφύγων.

Σύμφωνα με την ετήσια στατιστική έκθεση της Αρμοστείας, είναι η πρώτη φορά που σπάει το «όριο» των 60 εκατομμυρίων προσφύγων και εκτοπισμένων. Ο αριθμός αυτός είναι μεγαλύτερος από το συνολικό πληθυσμό της Βρετανίας και είναι σημαντικά αυξημένος σε σύγκριση με το 2014, όταν είχαν καταγραφεί 59,5 εκατομμύρια πρόσφυγες και εκτοπισμένοι παγκοσμίως.

Από το 2011, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στη Συρία, και όλα τα επόμενα χρόνια, ο αριθμός των προσφύγων αυξάνεται συνεχώς, ενώ είχε παραμείνει σχετικά σταθερός από το 1996 μέχρι και το2011. Σε σύγκριση με το 2014, το 2015 σημειώθηκε αύξηση 9,7%.

Ο αριθμός των προσφύγων, «δηλαδή των ανθρώπων που εγκατέλειψαν τη χώρα τους», ανέρχεται στα 21,3 εκατομμύρια και εκείνος των εσωτερικά εκτοπισμένων, «που έφυγαν από τις πόλεις και τα χωριά τους αλλά χωρίς να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους», στα 40,8 εκατομμύρια. Σ’ αυτούς θα πρέπει να προστεθούν και 3,2 εκατομμύρια άνθρωποι που αιτήθηκανάσυλο πέρσι σε ανεπτυγμένες βιομηχανικά χώρες. Η UNHCR τονίζει ότι «ένας στους 113 ανθρώπους σήμερα είναι ξεριζωμένος, έχει αιτηθεί άσυλο, είναι εσωτερικά εκτοπισμένος ή είναι πρόσφυγας».

Συνέχεια

Γαλλία: Στο Stade de France, εκτός από φιέστα και αστυνομία, θα υπάρχουν και απεργοί…


Απειλές επιστράτευσης, καταστολή, μαύρη προπαγάνδα: η κυβέρνηση Ολάντ επιστράτευσε τα πάντα και απέτυχε σε όλα

γαλλια3

Γράφει η Ελένη Μαυρούλη

Με σωρούς σκουπιδιών στους δρόμους, αλλεπάλληλες καθυστερήσεις και ακυρώσεις δρομολογίων στο μετρό και στα τρένα, συνεχόμενες απεργίες και στάσεις εργασίας σε σειρά μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων κυρίως του τομέα τροφίμων, της υαλουργίας, του εμπορίου (πχ Amazon), της μεταλλουργίας, των υπηρεσιών ασφαλείας(!), αλλά και σε μεγάλους άλλους τομείς όπως τα λιμάνια, οι εγκαταστάσεις ανακύκλωσης απορριμμάτων, οι σιδηρόδρομοι, η Air France, και ενώ τα πυρηνικά εργοστάσια της χώρας και τα διυλιστήρια βρίσκονται σε καθημερινές στάσεις εργασίας… η Γαλλία υποδέχεται, σε λίγες ώρες, το Euro 2016!

Σήμερα το βράδυ, τους επισκέπτες του Euro εκτός από τους χιλιάδες άνδρες των σωμάτων ασφαλείας, σε όλους τους μεγάλους σταθμούς και στο «Stade de France», θα τους περιμένουν και εκπρόσωποι των απεργών και των συνδικάτων που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις. Θα τους ενημερώσουν γιατί απεργούν, γιατί «παίζεται» η ζωή τους, γιατί καταγγέλλουν την καταστολή και τις πιέσεις, γιατί προειδοποιούν την κυβέρνηση να μην προχωρήσει σε απόφαση επιστράτευσής τους, γιατί θα συνεχίσουν, γιατί θεωρούν ότι το Euro θα έπρεπε να είναι μια «μεγάλη λαϊκή γιορτή στην οποία όλοι θέλουμε να συμμετάσχουμε».

Συνέχεια

11 Δεκέμβρη 1964: Ο Τσε στα Ηνωμένα Έθνη…


che1-final-629x430

Ήταν 11 Δεκέμβρη 1964 όταν ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, εκπροσωπώντας την επαναστατική κυβέρνηση της Κούβας, μίλησε στη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών.
Η ομιλία αυτή του Τσε, μνημείο αντι-ιμπεριαλιστικού λόγου και υπεράσπισης των λαών που μάχονται για την ελευθερία τους, έγινε χωρίς την παρουσία του εκπροσώπου των ΗΠΑ (Αντλάϊ Στίβενσον) στην αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης. Άλλωστε είχαν προηγηθεί οι εχθρικές προσπάθειες της Ουάσινγκτον ενάντια στην Κούβα, η κρίση των πυραύλων, η απόβαση του Κόλπου των Χοίρων και η επιβολή του απάνθρωπου οικονομικού αποκλεισμού εκ μέρους της κυβέρνησης Κένεντι.

Ο Τσε, υπουργός βιομηχανίας τότε, ήταν ξεκάθαρος από την αρχή: “Η Κούβα προσέρχεται”, σημείωνε ο Γκεβάρα στην αρχή της ομιλίας του, “για να διευκρινήσει τη θέση της πάνω στα πιο σημαντικά απο τα επίμαχα θέματα (σημεία). Και θα το κάνει με όλη την συναίσθηση της ευθύνης που επιβάλλει η χρησιμοποίηση αυτού του βήματος. Ταυτόχρονα όμως θα ανταποκριθεί στο αναπότρεπτο καθήκον να μιλήσει με διαύγεια και ειλικρίνεια”.

Σε αυτές τις γραμμές αποτυπώνονταν οι πραγματικές προθέσεις της επαναστατικής κυβέρνησης της Κούβας – να καταγγείλει το διεθνή και αμερικανικό ιμπεριαλισμό, να στηρίξει δημόσια τους καταπιεσμένους λαούς και να παρακινήσει τα Ηνωμένα Έθνη να πάρουν θέση, να δράσουν προς όφελος της ειρήνης και της ελευθερίας. Όσο όμως σεβασμό απέδωσε ο Τσε στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, άλλο τόσο καυστικός ήταν απέναντι στην γνωστή τακτική του οργανισμού να “νίπτει τας χείρας του” μπροστά στα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα. Σε μια αποστροφή του λόγου του κατήγγειλε την προσπάθεια του ιμπεριαλισμού να “μετατρέψει τη Γενική Συνέλευση σε άσκοπο διαγωνισμό ρητορικής”. Γι’ αυτο ο Γκεβάρα μπήκε στην ουσία της υπόθεσης.

 

Συνέχεια

Tα Wikileaks αποκαλύπτουν μυστική συμφωνία για να μπει η Σ. Αραβία στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ…


Δύο χρόνια μετά τον αμφιλεγόμενο διορισμό της Σαουδικής Αραβίας στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, διπλωματικά τηλεγραφήματα, που διέρρευσαν, αποκάλυψαν, ότι  το Ηνωμένο Βασίλειο αποτέλεσε βασικό παράγοντα στην εκλογή του κράτους του Κόλπου ─ παρά την τρομακτική κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Σαουδική Αρβαία.

Το Συμβούλιο των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι επιφορτισμένο με την προώθηση και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό όμως που είναι αξιοσημείωτο (χωρίς να προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη) είναι ο ισχυρισμός, ότι ο περιβόητος καταπατητής των ανθρώπινων δικαιωμάτων, η Σαουδική Αραβία, υποσχέθηκε $ 1 εκατομμύριο δολλάρια στο Συμβούλιο των Η.Ε για τα ανθρώπινα δικαιώματα, πριν να κατακτήσει τα ματωμένα καθισμάτα.

Αυτό που προκαλεί έκπληξη είναι το επόμενο κεφάλαιο αυτής της επικής φάρσας.

Σε μια κλασική περίπτωση της τακτικής «βοήθησέ με, για να σε βοηθήσω», τα τηλεγραφήματα που διέρευσασαν ─ μεταφρασμένα από τους επιτηρητές του ΟΗΕ ─ ισχυρίζονται ότι έγινε μια μυστική διαπραγματευτική συμφωνία, από τη Βρετανία και τη Σαουδική Αραβία για να εξασφαλιστεί, ότι και οι δύο χώρες θα εκλεγούν στο Συμβούλιο.

Τα απόρρητα αρχεία που δόθηκαν στο Wikileaks, τον Ιούνιο, αφορούν τις συνομιλίες των Σαουδάραβων με τους Βρετανούς διπλωμάτες, πριν από την ψηφοφορία του Νοεμβρίου του 2013 στη Νέα Υόρκη.

Συνέχεια