Ποινική δίωξη κατά του Β. Μαρινάκη για την υπόθεση Noor 1…Μια «μεγάλη» είδηση στα «μικρά» της ειδησεογραφίας…


Είναι σίγουρα από τις ειδήσεις που θεωρητικώς κάποιος θα ανέμενε να βρίσκονται μεταξύ των πιο προβεβλημένων αλλά τελικά μόνο που δεν πέρασε από τα «ψιλά» δίπλα στα φαρμακεία και στα εφημερεύοντα νοσοκομεία στην πλειοψηφία των μεγάλων ΜΜΕ της χώρας. Από μόνο του αυτό το φαινόμενο αποτελεί ικανή τροφή για σκέψη και συμπεράσματα ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ΜΜΕ και το πώς αυτό καθορίζει συχνά, χωρίς κανένα άλλο κριτήριο παρά μόνο το συμφέρον της εκάστοτε ιδιοκτησίας ή τις επιχειρηματικές και πολιτικές ισορροπίες που πρέπει να διατηρηθούν, το τι σημαίνει είδηση.

Για την ιστορία και μόνο όμως αξίζει να αναρτηθεί αυτή η είδηση.

Την Παρασκευή 23 Μαρτίου 2018, η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Πειραιά, Ειρήνη Τζίβα, άσκησε ποινική δίωξη κατά του εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη και συνεργατών του για την πολύκροτη υπόθεση του «Noor One».

Η δίωξη αφορά στις κατηγορίες για χρηματοδότηση και αποθήκευση ναρκωτικών ουσιώνεγκληματική οργάνωση για τη μεταφοράδιακίνηση και πώληση ναρκωτικών ουσιών. (σημ. δική μας: συνεπώς μπορούμε ευλόγως να συμπεράνουμε ότι πιθανότατα δεν φορτώθηκαν εντελώς μόνα τους τα ναρκωτικά στο Noor 1 όπως ήταν η επικρατούσα εκδοχή μέχρι τώρα). Η δίωξη ασκήθηκε έπειτα από την ολοκλήρωση της προκαταρκτικής εξέτασης, στο πλαίσιο της οποίας ελέγχθηκαν εμβάσματα σχετικά με τη χρηματοδότηση του πλοίου που μετέφερε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών.

Εκτός από τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ Ολυμπιακός, δίωξη ασκήθηκε και σε άλλα τρία άτομα και πιο συγκεκριμένα, κατά του πρώην διευθύνοντα συμβούλου της ναυτιλιακής εταιρείας Capital Νίκου Συντιχάκη, του δικηγόρου Βαγγέλη Μπαϊρακτάρη και του ναυτασφαλιστή Ηλία Τσακίρη. Στους διωκόμενους απαγορεύθηκε η έξοδος από τη χώρα.

Με την παραγγελία της εισαγγελέως ζητείται να γίνει και περαιτέρω διερεύνηση για λαθρεμπορία καυσίμωνκαι ξέπλυμα μαύρου χρήματος από παράνομες δραστηριότητες και πάλι στο πλαίσιο εγκληματικής οργάνωσης. Εξαιτίας της σοβαρότητας της υπόθεσης, η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ξένη Δημητρίου, με έγγραφό της ζήτησε η δικογραφία να ανατεθεί σε ανακριτή κατά της διαφθοράς.

Μετά από αρκετές ώρες, τα ξημερώματα του Σαββάτου 24 Μαρτίου, ο Β. Μαρινάκης εξέδωσε απαντητική ανακοίνωση όπου καταγγέλλει σκευωρία σε βάρος του μιλώντας για εγκληματικό σχέδιο και για κατάλυση του κράτους δικαίου και υπονόμευση της δημοκρατίας (!). Επίσης, αφού καταγγέλλει ουσιαστικά την κυβέρνηση ότι βρίσκεται πίσω από την σκευωρία, επιτίθεται και στους δικαστικούς λειτουργούς που έχουν αναλάβει την υπόθεση σε μια κίνηση που, σε άλλες περιπτώσεις, (πχ την άσκηση κριτικής στη στάση δικαστικών λειτουργών στην υπόθεση της Ηριάννας και του Περικλή ή στην υπόθεση αθώωσης του φασιστικού ρατσιστικού παραληρήματος του Αμβρόσιου), έχει δεχτεί ανηλεή πυρά ως «παρέμβαση στη δικαιοσύνη». Μέχρι στιγμής, αρκετές ώρες μετά την ανακοίνωση του Β. Μαρινάκη, ουδείς έχει επικρίνει την τοποθέτησή του και ως προς αυτό. Πρόκειται, σίγουρα, για μια ακόμη ενδιαφέρουσα παρατήρηση.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Η εναντίον μου δίωξη είναι προϊόν σκευωρίας και δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την αλήθεια. Το σχέδιο είχε από καιρό αποκαλυφθεί. Και δεν είναι απλώς ένα σχέδιο προκλητικό και αποκρουστικό, αλλά κυριολεκτικώς εγκληματικό. Το κράτος δικαίου καταλύεται και η δημοκρατία υπονομεύεται.

Δεν είχα ποτέ και δεν έχω καμία απολύτως σχέση με τις πράξεις για τις οποίες πρόκειται να διενεργηθεί ανακριτική έρευνα, το αποτέλεσμα της οποίας είμαι απολύτως βέβαιος ότι θα είναι η επιβεβαίωση της αθωότητάς μου. Δεν υπάρχει εις βάρος μου ούτε το ελάχιστο αποδεικτικό στοιχείο και η εναντίον μου ενέργεια είναι αυθαίρετη.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα στελέχη της συγκυβέρνησης, με επίμονο τρόπο, με έχουν στοχοποιήσει και σταθερά προαναγγέλλουν τις δικαστικές ενέργειες.

Σε διατεταγμένη υπηρεσία εναντίον μου, χειραγωγούν και χρησιμοποιούν συγκεκριμένα δημοσιογραφικά δίκτυα και δημοσιογράφους με βαρύ «μητρώο», για να προκαλέσουν ή να εκβιάσουν δικαστικές εξελίξεις. Στο ίδιο αποκρουστικό σχέδιο και προανακριτικοί υπάλληλοι, που συστηματικά καταπιέζουν και επίμονα «πολιορκούν» κατάδικο, στον οποίο υπόσχονται μεγάλα οικονομικά ανταλλάγματα και αποφυλάκιση, προκειμένου να με ενοχοποιήσει, λέγοντας τερατώδη ψέματα.

Δυστυχώς τις επιδιώξεις αυτές προθυμοποιήθηκαν να εξυπηρετήσουν και συγκεκριμένοι λειτουργοί της δικαιοσύνης, που επιθυμούν να είναι αρεστοί στην κυβέρνηση.

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι σύντομα θα αποκαλυφθεί περίτρανα στους Έλληνες πολίτες ποιοί είναι οι αρχιτέκτονες της άθλιας σκευωρίας: Οι συγκυβερνήτες της πιο επικίνδυνης κυβέρνησης που έχει γνωρίσει ο τόπος, προκειμένου να αποπροσανατολίσουν τον Ελληνικό λαό από τα αδιέξοδα στα οποία τον έχουν οδηγήσει, με την ελπίδα φίμωσης κάθε ανεξάρτητης φωνής.

Ας είναι βέβαιοι οι σκευωροί ότι δεν πρόκειται να συμβιβαστώ, να συνθηκολογήσω και να υποκύψω, όπως νομίζουν και επιδιώκουν.»


http://www.toperiodiko.gr/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%88%CE%B9%CE%BB%CE%AC-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CE%AF%CF%89%CE%BE%CE%B7-%CE%BA%CE%B1/#.WrgD799wJWcAπό:

Ο Πόλεμος του οπίου…


Γράφει ο Μανόλης Πλούσος

Ο 19ος αιώνας απετέλεσε για την Κίνα την κομβική εκείνη χρονική περίοδο κατά την οποία ξεκίνησε ένα άνοιγμα προς τον δυτικό κόσμο. Από το 1644, που ένας μη κινεζικός λαός, οι Μαντσού, ίδρυσαν τη δυναστεία των Τσι-ίνγκ, μέχρι και το 1840 η Κίνα γνώρισε, ως επί το πλείστον, ειρήνη και ευημερία, αποκλεισμένη όμως από τις εξελίξεις του δυτικού κόσμου. Οι κινέζοι αυτοκράτορες όλα αυτά τα χρόνια θεωρούσαν την Κίνα ως την κορυφαία αυτοκρατορία του κόσμου και περιφρονούσαν επιδεικτικά τους δυτικούς. Μάλιστα όταν τον Ιούνιο του 1793 έφτασε στην Καντόνα βρετανική αντιπροσωπεία με πλούσια δώρα, μεταξύ των οποίων και μια τεράστια υδρόγειο που χρειαζόταν για την μεταφορά της πάνω από δώδεκα άντρες, ο πρέσβης έγινε δεκτός με περιφρόνηση από τους κινέζους αξιωματούχους. Η Κίνα θεωρούσε εαυτόν το μεγαλύτερο και ισχυρότερο κράτος του κόσμου με πληθυσμό που κατά προσέγγιση άγγιζε τα 300 εκ. κατοίκους. Αυτός ήταν άλλωστε και ο κύριος στρατηγικός στόχος των Βρετανών, η κάλυψη των αναγκών αυτής της τεράστιας πελατείας με δυτικά βιομηχανικά προϊόντα.

Γελοιογραφία της εποχής για τον πόλεμο του οπίου
Γελοιογραφία της εποχής για τον πόλεμο του οπίου

Η γηραιά Αλβιόνα από νωρίς κατάλαβε τις προοπτικές που ανοίγονταν για το εμπόριο και την βιομηχανία της. Το κυριότερο όμως προϊόν που εμπορευόταν δεν προερχόταν από τις φάμπρικες της Βρετανίας, αλλά από την εκμετάλλευση των εξαθλιωμένων εργατών της Ινδίας, που αποτελούσε και το διαμάντι του στέμματος με την «Εταιρεία των Ινδιών», και δεν ήταν άλλο από το όπιο. Από τα αρχαία χρόνια το όπιο ήταν η μόνη ουσία κατά του πόνου, αλλά μόνο με την έλευση του καπιταλισμού και την βιομηχανοποίηση των φαρμάκων έγινε δυνατή η εξαγωγή του οπίου σε άλλες χώρες, κυρίως δια του ιμπεριαλισμού. Οι Βρετανοί από νωρίς διαπίστωσαν ότι μπορούσαν να αποκομίσουν αστρονομικά κέρδη από την φτηνή παραγωγή οπίου στην Ινδία και την εξαγωγή του στην Κίνα. Στην τελευταία, μάλιστα, η χρήση του οπίου ήταν γνωστή από τα αρχαία χρόνια για θρησκευτικούς, ψυχολογικούς και ιατρικούς λόγους, η κατανάλωση όμως ήταν σχετικά μικρή. Αυτό σταδιακά θα άλλαζε. Οι Άγγλοι ανέτρεψαν την κατάσταση εισάγοντας τεράστιες ποσότητες οπίου σε χαμηλή τιμή. Ενδεικτικά έχει υπολογιστεί ότι μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα οι εξαγωγές της «Εταιρείας των Ινδιών» έφταναν τους 28 τόνους, ενώ με την αυγή του 19ου αιώνα εκτοξεύτηκαν στους 280 τόνους και ο αριθμός των τοξικομανών άγγιξε τα 10 εκ. …!

Συνέχεια

ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ…


Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στο φύλλο υπ’ αριθμ. 41 της αναρχικής εφημερίδας ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2005. Παρά τις ορθές προσεγγίσεις στα βασικά θέματα που αφορούν την συνάρτηση φυλακής και ναρκωτικών ως μέσων καταστολής της ανθρώπινης φύσης, καθοριστική υπήρξε η λαίλαπα της αριστερής αυταπάτης και χειραγώγησης, η οποία τα μετέπειτα χρόνια σάρωσε το εξεγερσιακό πνεύμα που είχε φουντώσει από τα τέλη της δεκαετία του 1980, σπέρνοντας αυταπάτες με ανώδυνες και καθεστωτικού τύπου διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις, αλλά και με την άτυπη, ως ένα βαθμό, θεσμοθέτηση των συμμοριών, ως ρυθμιστικών συντελεστών σε ό,τι αφορά τα δεσμωτήρια και διαφθορεία των ανθρωπίνων προσωπικοτήτων

ΦΥΛΑΚΕΣ και ΝΑΡΚΩΤΙΚΑΤο κράτος οφείλει αν θέλει να διατηρήσει την κυριαρχία του να εφαρμόζει μια σειρά πρακτικών, που θα ελαχιστοποιήσουν τις πιθανότητες για την ανάπτυξη επιθετικών κινήσεων ενάντια σε αυτό. Οι κινήσεις των κυρίαρχων δεν είναι τυχαίες, αλλά μελετημένες και σε πολλές περιπτώσεις συνδυασμένες. Σχεδόν όλες από αυτές τις επικαλύπτει και με την ανάλογη επιχειρηματολογία, μέσω της οποίας επιδιώκεται η απόσπαση κάποιας κοινωνικής συναίνεσης στην κάθε του επί μέρους στόχευση. Θέλουν να έχουν πάντα μια απάντηση για όλα.

Συνέχεια

Δύο τόνοι είναι μεγάλη δουλειά… πολύ μεγάλη…


Θα μπορούσε να είναι σενάριο κινηματογραφικής ταινίας. Όμως δεν είναι, είναι η ιστορία ενός πλοίου με 2 τόνους  πρέζα που ξεκίνησε από το Αφγανιστάν για να τελειώσει άδοξα στην Ελευσίνα όπου το “δέσανε” τα λαγωνικά της ΕΛ.ΑΣ. Στην ιστορία αυτή εμπλέκονται αρκετά ονόματα επιφανών Ελλήνων επιχειρηματιών μεταξύ αυτών ένας από τους πιο γνωστούς Έλληνες επιχειρηματίες,  Βαγγέλης  Μαρινάκης. Προφανώς όμως όταν κάποιος είναι τόσο μεγάλος και τρανός όσο αυτός δεν γίνεται το όνομα του να λερώνεται με αυτό τον τρόπο. Επρόκειτο για λάθος, και τέτοια λάθη πρέπει να “διορθώνονται”. Χθες, ένας ακόμα βασικός μάρτυρας της υπόθεσης (3ο βασικό μέλος του πληρώματος και μάρτυρας “κλειδί”) αισθάνθηκε μια ξαφνική αδιαθεσία στο τμήμα όπου και κρατούνταν, μέχρι να φτάσει στο νοσοκομείο ήταν αργά, εκεί διαπιστώθηκε ο θάνατος του. Η ίδια ιστορία συνέβη με παρόμοιο τρόπο πριν κάποιους μήνες όταν ένα άλλο μέλος του πληρώματος που κρατούνταν στο Κορυδαλλό αισθάνθηκε αδιαθεσία, και πάλι μέχρι να φτάσει στο νοσοκομείο ήταν αργά…

Συνέχεια

Μίτσελ Τζάκσον: ο κρατούμενος που έγινε συγγραφέας και πανεπιστημιακός…


Μέσα στο κλειστό γυμναστήριο της φυλακής Donald E. Long η συζήτηση ξεκίνησε με ειλικρινείς συστάσεις.

Ένας ψηλός άνδρας με ύψος γύρω στο 1.95-2.10 και τατουάζ να καλύπτουν τα μπράτσα του κρατά ένα μικροσκοπικό μικρόφωνο και με βλέμμα γεμάτο ένταση, απευθύνεται στο νεαρό κοινό.

»Κατάγομαι από το Βορειο-ανατολικό Πόρτλαντ αλλά όχι από το Πόρτλαντ με τους πλανώδιους πωλητές fast-food. Εγώ είμαι από το πραγματικό Βορειοανατολικό Πόρτλαντ. Άλλαζα συνεχώς σχολεία και κηδεμόνες. Πήγα στο King School, στο SEI, στο Benson High School, στο Jefferson High School… Κανονικά αν έχεις μια σταθερή παιδική ηλικία θα πάς στο ίδιο σχολείο για δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο» εξήγησε ο Μίτσελ Τζάκσον. »Αυτό το είπα για να σας δείξω πως η ζωή μου δεν ήταν στ’ αλήθεια και τόσο σταθερή και ο λόγος γι’ αυτό ήταν πως η μητέρα μου εθίστηκε στα ναρκωτικά όταν εγώ ήμουν δέκα ετών».

Ο άνδρας που μόλις συστήθηκε είναι πρώην έμπορος ναρκωτικών στο Πόρτλαντ, νυν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης,  συγγραφέας και κύριος ομιλητής στην αιχμηρή αυτή συζήτηση στις Υπηρεσίες Φυλάκισης στο Μαλτνόμα το πρωί μιας Τρίτης που αποτέλεσε κομμάτι του προγράμματος »Όλοι διαβάζουν» της τοπικής βιβλιοθήκης. Η ωριαία ομιλία για τη ζωή του περιγράφει λεπτομερώς τη φυλάκιση της μητέρας του, τον αποξενωμένο πατέρα του και τα μέλη της οικογένειας που απέμειναν εμπλεκόμενα στο εμπόριο ναρκωτικών.

Συνέχεια