«Αυτό το τάγμα το λένε “Φάντασμα”…


Είναι λίγοι, αλλά αποφασισμένοι να πάνε μέχρι το τέλος…
πριζ
Γράφει o Γρηγόρης Τραγγανίδας
______________________________________

Η δολοφονία του Αλεξέι Μοζγκοβόι, ενός από τους, κατά κοινή ομολογία, επιφανέστερους ηγέτες του λαϊκού κινήματος στο Ντονμπάς, εμπεριέχει πολύ περισσότερα και ουσιαστικότερα σημαινόμενα από την έτσι κι αλλιώς δυσαναπλήρωτη απώλεια του πλέον αγαπητού, στους μαχητές και το λαό, καπετάνιου του Τάγματος “Φάντασμα” (σσ. «Πρίζρακ» στα ρωσικά), των Λαϊκών Πολιτοφυλακών της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ, σε μια χρονική στιγμή που αποτελεί καμπή για τις εξελίξεις στην περιοχή από πολλές απόψεις.

Σημαινόμενα όχι μόνο για το παρόν και το μέλλον της εξέγερσης και την ανάλυση των χαρακτηριστικών της, αλλά και για το λαϊκό κίνημα διεθνώς, τη δράση των κομμουνιστών σε αυτό και όσων πιστεύουν σε έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, τη συνεχή πάλη για καθαρότητα των στόχων τους ακόμη και μέσα στις πιο «θολές», δύσκολες, πολύπλοκες και σύνθετες συνθήκες, όπως αυτές που διαμορφώνονται σε έναν εμφύλιο.

Η συγκρότηση, η σκέψη και η πράξη του καπετάνιου του «Πρίζρακ» έρχεται από πολύ μακριά και προχωράει βαθιά στο μέλλον. Οπως προκύπτει από ανθρώπους που τον γνώριζαν ήταν ένας ατόφιος λαϊκός ηγέτης, σπλάχνο από τα σπλάχνα του λαού του, ένας μαχητής από αυτούς που βρίσκονται «εν υπνώσει», μπορεί και για πάντα, αν δεν «κληθεί» από την ιστορία. Ο ελληνικός λαός μπορεί να αναγνωρίσει αντίστοιχά του σε μορφές όπως του Καραϊσκάκη, του Αρη, του Διαμαντή.

Συνέχεια