Πόσο διαρκεί το Αύριο; Μια αιωνιότητα και μια Μέρα…


της Αμαλίας Κάραλη

 εφημερίδα ΠΡΙΝ

Η ταινία του Θ. Αγγελόπουλου «Μια αιωνιότητα και μια μέρα» (Χρυσός Φοίνικας Φεστιβάλ Καννών 1998)είναι ένα έργο διαφορετι­κό από τα προηγούμενα του, αλλά ταυτόχρονα τα εμπεριέχει. Σ’ αυτό οι αναφορές του στην Ιστορία υποτάσ­σονται (και δεν εξαφανίζονται ούτε ακυρώνονται) μέσα από την αναζή­τηση της συνείδησης, της αίσθησης και της αντίληψης του χρόνου.

Ο Αλέξανδρος, ο πρωταγωνιστής της ταινίας, είναι ένας γνωστός συγ­γραφέας που θέλει να τελειώσει το ημιτελές Γ’ Σχεδίασμα των «Ελεύθε­ρων Πολιορκημένων» του Δ. Σολωμού. Έχει μια μέρα ζωής προτού μπει στο νοσοκομείο, προτού δηλαδή αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για το θάνατο του, το ταξίδι του για την α­νυπαρξία, η κίνηση προς την ακι­νησία.

Η δέσμευση του «δραμα­τικού χρόνου» σε μια μέρα ξεκινά ήδη από τους τραγι­κούς ποιητές που έπρεπε να διαμορφώ­σουν την ενότητα τόπου, χρόνου και δράσης σε μια υπόθεση. Όμως οι πρωταγωνι­στές των τραγωδιών δεν είχαν συνεί­δηση του χρόνου, ενώ ο Αλέξανδρος της «Αιωνιότητας» έχει, κι αυτό τον κάνει «πιο» τραγικό.

Εξάλλου και ο «Οδυσσέας» του Τζ. Τζόις αποτελεί τον απολογισμό μιας μοναδικής μέρας όπου ο Λ. Μπλουμ, ο πρωταγωνιστής, μέσα α­πό αντιστοιχίες του συγχρόνου με το κλασσικό κόσμο ανιχνεύει την ηθική και πνευματική πορεία του κόσμου μας. Τέτοιες πλευρές θίγει και ο Αγγελόπουλος.

Συνέχεια