Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ…


2B8F699600000578-3205724-image-m-3_1440180146207-960x504.jpg

Σύντομη ανταπόκριση και σκέψεις από τη συζήτηση με τους Sandro Mezzadra και Brett Neilson στο City Plaza

Η συζήτηση της περασμένης Κυριακής στο City Plaza με τους Sandro Mezzadra και Brett Neilson καθιστά τυχερούς και τυχερές όσες την παρακολούθησαν για πολλούς λόγους, αλλά ας σταθούμε στον πιο βασικό. Η κουβέντα με τους δύο αυτούς σημαντικούς θεωρητικούς της μετανάστευσηςπραγματοποιήθηκε στο πιο κατάλληλο και ταιριαστό περιβάλλον. Και αυτό όχι μόνο λόγω της ευρύτερης συγγένειας των θεωρητικών αναζητήσεων των ομιλητών με τη φυσιογνωμία του Plaza. Πολύ περισσότερο, η συζήτηση που είχε ως σημείο αναφοράς το εξαιρετικό τους βιβλίο Border as method, or, the multiplication of Labor”(Duke University Press, 2013), πραγματοποιήθηκε σε ένα χώρο που αποτελεί το καλύτερο, ίσως, παράδειγμα κινηματικής απάντησης στην μετά τη Συμφωνία ΕΕ–Τουρκίας εποχή.

Πολλές φορές στη διάρκεια της κουβέντας ακούστηκε η φράση “το σύνορο ως μέθοδος”, η οποία συμπυκνώνει και τη βασική μεθοδολογική πρόταση των συγγραφέων για την ανάλυση της λειτουργίας των συνόρων σε σχέση με τη διαχείριση των ανθρώπινων ροών. Ακούστηκε, όμως, εξίσου και η φράση “το Plaza ως μέθοδος” οδηγώντας ομιλητές και κοινό σε παρεπόμενη σύγχυση και γέλια για το ποια είναι επιτέλους η μέθοδος που συζητάμε. Προς το τέλος και αφού ολοκληρώθηκε και ο πλούσιος διάλογος, δεν υπήρχε αμφιβολία πως η απάντηση περί της μεθόδου και ταυτόχρονα η αιτία της γοητείας της συγκεκριμένης κουβέντας κρυβόταν (και πάλι) στη σύγκρουση. Στο γεγονός πως μια συζήτηση για τη μέθοδο του κεφαλαίου, κρατών και υπερεθνικών μορφωμάτων ως προς της διαχείριση της μετανάστευσης έγινε μέσα στο γήπεδο της αντίπαλης μεθόδου, το οποίο αποτελεί ταυτόχρονα και απόδειξη της ύπαρξης και των δυνατοτήτων αυτής. Και στην ανακουφιστική επιβεβαίωση πως ευτυχώς υπάρχουν δύο διαφορετικές λογικές και όχι μόνο η κυρίαρχη.

Συνέχεια

Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ…


1183222064_antinazi-960x826.jpg

Μετά τη συγκλονιστική μαρτυρία της Μάγδας Φύσσα, τη θαρραλέα κατάθεση του Αιγύπτιου αλιεργάτη και του γείτονα του, ήρθε ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου, για να στριμώξει ακόμα περισσότερο τη Χρυσή Αυγή. Στην κατάθεση του τη Δευτέρα, μίλησε για την επίθεση που δέχθηκαν κατά τη διάρκεια αφισοκόλλησης μέλη του ΚΚΕ το 2013 στο Πέραμα, περιέγραψε το πώς έδρασε το τάγμα εφόδου και αναφέρθηκε στις σχέσεις της Χρυσής Αυγής με μεγαλοεργολάβους του Περάματος που χρηματοδότησαν τις επιθέσεις αλλά και την ανοχή της αστυνομίας με σκοπό να χτυπήσουν τους κομμουνιστές για τη συνδικαλιστική τους δράση. Πρόκειται για ιστορική μαρτυρία που έφερε στο φως όλα όσα συζητιούνται τόσα χρόνια για τη δράση του νεοναζισμού, όλη την εμπειρία όσων του έχουν αντισταθεί. Την Τρίτη συνέχισε την κατάθεση του, διασταυρώνοντας με ακρίβεια στοιχεία που έχουν προκύψει από συνομιλίες στελεχών της Χρυσής Αυγής με τα γεγονότα της επίθεσης, για να αποδείξει ότι ήταν συντονισμένη κίνηση, για την οποία είχε πλήρη ενημέρωση ο «κομματικός μηχανισμός» της Χρυσής Αυγής μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Στη συνέχεια αναφέρθηκε, μετά από σχετική ερώτηση, στον παρόμοιο χαρακτήρα αυτών των επιθέσεων με τα χτυπήματα στα στέκια «Αντίπνοια» και «Συνεργείο» αλλά και στην προσπάθεια δολοφονίας του Δημήτρη Κουσουρή από τον Περίανδρο.

Συνέχεια

«Γιατί έρχονται εδώ από το Πακιστάν αφού δεν έχουν πόλεμο;»-Εμ, ρατσιστάκι και εκεί πόλεμο έχουν…


12961615_10153980095020115_810798416130276293_n

Αντιγράφουμε την ανάρτηση του Νικόλα Γρυσπολάκη που εξηγεί γιατί το Πακιστάν είναι χώρα σε κατάσταση πολέμου και γιατί όσοι έρχονται από το Πακιστάν είναι επίσης πρόσφυγες πόλεμου.

Πριν λίγες ημέρες ρώτησα τους φίλους εδώ εάν πιστεύουν πως γίνεται πόλεμος στο Πακιστάν, κι αν όντως το πιστεύουν, ποιες είναι οι αντιμαχόμενες πλευρές. Τέλος, ρωτούσα εάν οι ΗΠΑ βομβαρδίζουν το Πακιστάν. Εφόσον ούτε τα ΜΜΕ, ούτε η αστική τάξη του Πακιστάν, αλλά ούτε καν τα περισσότερα εναλλακτικά ΜΜΕ νοιάζονται για το τι συμβαίνει «στην άλλη άκρη του κόσμου» ήταν φυσιολογικό ο περισσότερος κόσμος να μην γνωρίζει καθόλου το τι συμβαινει εκεί.

Συνέχεια