Βενεζουέλα: Λίγες αλήθειες και πολλά ψέματα…


Αντιπολίτευση, «αυταρχισμός», αόρατοι Τσαβίστας και άλλα παραμύθια…

chavistas

Γράφει η Ελένη Μαυρούλη

H Bενεζουελάνικη οπερέτα δεν φαίνεται να έχει τέλος. Μεθοδευμένα ψέματα και μισές αλήθειες διαμορφώνουν ένα παράλληλο, πλην ανύπαρκτο, σύμπαν. Την ώρα που κάποιοι καταπίνουν την κάμηλον (σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Αφγανιστάν, Τουρκία, Ουκρανία κ.λπ.), διυλίζουν τον κώνωπα στη Βενεζουέλα ξεπερνώντας τα όρια του θυμού και αγγίζοντας το γελοίο. Είναι εντυπωσιακή η ευκολία με την οποία προσπερνάται διαρκώς ότι πρόκειται για απολύτως δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση η οποία έχει ακόμη, όπως αποδεικνύουν οι μαζικές φιλο-κυβερνητικές διαδηλώσεις που ΔΕΝ βλέπουμε ποτέ, την πλειοψηφία του λαού με το μέρος της.

Ψέμα νούμερο 1

Ο λαός διαδηλώνει στους δρόμους αντιδρώντας στο αυταρχικό καθεστώς Μαδούρο, που προσπάθησε να «καταργήσει» το εκλεγμένο κοινοβούλιο.

Η αλήθεια είναι ότι το νέο κύμα διαμαρτυριών (γιατί δεν είναι το πρώτο) είχε ως αφορμή την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας, στις 29 Μαρτίου, να αναλάβει το ίδιο τις νομοθετικές εξουσίες του Κοινοβουλίου, κατηγορώντας το για πλήρη περιφρόνηση της Δικαιοσύνης.  Αυτό που ονομάστηκε «πραξικόπημα» από την αντιπολίτευση και από τον γενικό γραμματέα της Οργάνωσης Αμερικανικών Κρατών.

Από τον Δεκέμβριο του 2015, όταν εκλέχτηκε το νέο κοινοβούλιο που ελέγχεται, με ελάχιστες έδρες, από την αντιπολίτευση, αυτή έχει περιφρονήσει όλες τις αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου. Αρχής γενομένης από την οδηγία για επανάληψη της εκλογικής διαδικασίας στο κρατίδιο Αμαζόνας όπου υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία (που και δόθηκαν στη δημοσιότητα και είναι στη διάθεση του όποιου ενδιαφερόμενου) ότι «αγοράστηκαν» σωρηδόν ψήφοι. Η απόφαση αφορά τόσο δύο βουλευτές της αντιπολίτευσης όσο και έναν από το κόμμα του Μαδούρο PSUV και έναν από την λίστα των ιθαγενών (ο οποίος στηρίζει την αντιπολίτευση).  Το κοινοβούλιο δεν προχώρησε ποτέ σε επανάληψη της εκλογικής διαδικασίας, καθώς οι τρεις βουλευτές του κρατιδίου Αμαζόνας είναι αυτοί που δίνουν στην αντιπολίτευση την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο.

Το άλλο πρόσχημα είναι η επιμονή της αντιπολιτευόμενης πλειοψηφίας του κοινοβουλίου να γίνει «πολιτική δίκη του Μαδούρο» γιατί έχει «γατζωθεί στην εξουσία» (βέβαια είναι εκλεγμένος κανονικά), ενώ ταυτόχρονα του ζητούσε να κηρυχθεί «έκπτωτος επειδή εγκατέλειψε το θώκο του» (το πώς συνδυάζονται ταυτόχρονα αυτά είναι ένα μείζον ερώτημα). Επίσης, η πλειοψηφία του κοινοβουλίου ζήτησε ανοιχτά παρέμβαση του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών, που ελέγχονται πρακτικά από τις ΗΠΑ, παραβιάζοντας την εθνική κυριαρχία της χώρας. Το αίτημα δεν έγινε δεκτό από τον Οργανισμό λόγω της αντίδρασης άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής.

Το τελευταίο πρόσχημα είναι η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου να δηλώσει στις 29 Μαρτίου, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα της κυβέρνησης ότι δεν είναι υποχρεωμένη να περάσει από το κοινοβούλιο την απόφασή της για κοινοπραξίες στον πετρελαϊκό τομέα, δεδομένου ότι η αντιπολιτευόμενη πλειοψηφία  δεν σέβεται τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Στην ίδια απόφαση αναφέρεται ότι το Δικαστήριο αναλαμβάνει τις νομοθετικές αρμοδιότητες του Κοινοβουλίου και ότι εφόσον η πλειοψηφία του Κοινοβουλίου δεν σέβεται τις αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, ούτε το Δικαστήριο αναγνωρίζει βουλευτική ασυλία σε όλους τους βουλευτές.

Συνέχεια

Βενεζουέλα: Με αμερικάνικα εργαλεία το πριόνισμα του Μαδούρο


d202nicols-maduro-venezuela-2του Λεωνίδα Βατικιώτη

Έχει χαρακτηριστεί κι ως “Μακιαβέλι της μη βίας” ή “Κλαούσεβιτς του μη βίαιου πολέμου”. Πολιτικός επιστήμονας, με διδακτορικό από την Οξφόρδη και πολύμηνη φυλάκιση λόγω της συμμετοχής του στο κίνημα διαμαρτυρίας ενάντια στην υποχρεωτική στράτευση κατά τον πόλεμο της Κορέας (1953-1954), φέρει όλες εκείνες τις περγαμηνές που του επιτρέπουν να έχει λόγο ακόμη και για τα πιο σύγχρονα κινήματα. Οι οδηγίες του, που περιέχονται στο βιβλίο του Από την Δικτατορία στην Δημοκρατία, αποτέλεσαν την Βίβλο των εξεγερμένων στις Βαλτικές Δημοκρατίες κατά την απόσχισή τους από την Σοβιετική Ένωση το 1991, στην Γεωργία, στην Σερβία ενάντια στον Μιλόσεβιτς από το κίνημα Ότπορ (που ενισχύθηκε με κάθε δυνατό τρόπο από τον Γιώργο Παπανδρέου όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών), στο Ιράν το 2009 και στην Βιρμανία πιο πρόσφατα. Ο Τζιν Σαρπ (Gene Sharp) που επινόησε τον όρο “μαλακά πραξικοπήματα” χρησιμοποιεί ως όχημα προώθησής των βελούδινων επαναστάσεων του το ίδρυμα Άλμπερτ Αϊνστάιν, στην ιστοσελίδα του οποίου είναι αναρτημένα και έτοιμα για κατέβασμα όλα τα βιβλία του Σαρπ, σε 16 μάλιστα διαφορετικές γλώσσες (πατήστε εδώ). Το συγκεκριμένο ίδρυμα έχει χαρακτηριστεί και δημόσια από τον γάλο μαρξιστή διανοούμενο Τιερύ Μεϊσάν ότι προωθεί την ατζέντα της CIA υποκινώντας στην ανατροπή μη αρεστών στην Ουάσινγκτον κυβερνήσεων.

Συνέχεια

Για κίνδυνο πολιτικής έκρηξης προειδοποιεί την Ευρώπη ο Μαδούρο


Μαδούρο

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας καλεί την Ευρώπη να ενταχθεί στο κίνημα των BRICS

Για τον κίνδυνο «πολιτικής έκρηξης», ανάλογης με εκείνη στη Λατινική Αμερική στα τέλη της δεκαετίας του ’90 προειδοποίησε την Ευρώπη ο νέος πρόεδρος της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο σε συνέντευξή του στη γαλλική εφημερίδα Λε Μοντ.

Αναφέροντας τα παραδείγματα της Βραζιλίας, της Αργεντινής και του Ισημερινού, ο Μαδούρο υπογράμμισε πως «ό,τι συμβαίνει στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή θυμίζει εκείνα που πέρασε η περιοχή μας στα χρόνια του ’90, όλοι οι κοινωνικοί δείκτες υποχωρούσαν και αυτό μας έφερε ενώπιον πολιτικών εκρήξεων και επαναστάσεων.

Σχετικά με τις πολιτικές εντάσεις μετά την εκλογή του στην προεδρία, την οποία αμφισβητεί η αντιπολίτευση στη Βενεζουέλα, ο Μαδούρο κατηγόρησε μία ομάδα της εξτρεμιστικής δεξιάς πως «έχει εξυφάνει σχέδιο επίθεσης στην εξουσία», υπενθυμίζοντας το ιστορικό προηγούμενο της Χιλής, όπου το πραξικόπημα του Αουγκούστο Πινοτσέτ ανέτρεψε την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση του Σαλβαδόρ Αλιέντε το 1973.

«Εάν κάποια μέρα οι άνθρωποι αυτοί αναλάμβαναν την εξουσία — κάτι που δεν θα συμβεί — θα κατέστρεφαν την δημοκρατία στη Βενεζουέλα και θα επέβαλαν ένα ολοκληρωτικό καθεστώς», είπε. «Στη Χιλή υπήρχε ο Πινοτσέτ, μια παρόμοια ιδεολογία ανακύπτει εδώ», πρόσθεσε.

«Εμείς θα εμποδίσουμε να αναδυθεί στη Βενεζουέλα ένας καινούριος Πινοτσέτ. Αλλά εμείς θα το κάνουμε μέσω της δημοκρατικής οδού», επεσήμανε ο ίδιος.

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας υποστήριξε πως είναι διατεθειμένους «να βαδίσει προς την κατεύθυνση μίας δυνητικά θετικής σχέσης» με τις ΗΠΑ, εκφράζοντας ωστόσο την επιφυλακτικότητά του απέναντι στις προθέσεις του αμερικανού ομολόγου του, Μπαράκ Ομπάμα.

«Ο Ομπάμα μπορεί μεν να γελάει, αλλά παράλληλα βομβαρδίζει κιόλας. Παρουσιάζει μία εικόνα εντελώς διαφορετική από εκείνη του προκατόχου του Τζ. Μπους. Με αυτόν τον τρόπο υπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα της παγκόσμιας δεσποτείας των ΗΠΑ», υπογράμμισε.

Παράλληλα ο Μαδούρο κάλεσε την Ευρώπη να ενταχθεί στο κίνημα των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότιος Αφρική) ώστε να αποτελέσουν το αντίπαλο δέος για τις ΗΠΑ.

«Η νέα αυτή ομάδα αποτελεί μία μεγάλη ελπίδα για τον κόσμο, όπως θα μπορούσε να είναι κι η Ευρώπη. Το πρόβλημα είναι πως η Ευρώπη αφέθηκε να υποταχθεί στην πολιτική των ΗΠΑ. Θα έπρεπε η Ευρώπη να ενταχθεί στους BRICS ώστε να διευκολύνει μία διευρυμένη συμμαχία υπέρ μίας νέας μορφής συνύπαρξης και για να σταματήσουν ο παρεμβατισμός κι οι πόλεμοι», υποστήριξε ο Μαδούρο.

Όσον αφορά στο μέτωπο της οικονομίας, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας διαβεβαίωσε πως οι ξένοι επενδυτές είναι «ευπρόσδεκτοι» στη χώρα του. Μάλιστα αναφέρθηκε στη δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών προκειμένου να προσελκύσει τις επενδύσεις και την τεχνολογία, εμπνευσμένες από την «κινεζική εμπειρία», καθώς και στην εκμετάλλευση των διαθέσιμων αγροτικών γαιών.

Πηγή: ΑΜΠΕ

http://www.naftemporiki.gr/story/647953