Integration | οι πρόσφυγες στην γερμανική κοινωνία…


από τη Μύριαμ Κλαπή

 Ορισμός

Ηλέξη Integration έχει λατινική ρίζα. Προέρχεται από το λατινικό integer και μετέπειτα Integrat- που αρχικά σήμαινε “έχω ολοκληρώσει κάτι” (μτφ. Αγγλ. made whole). Η λέξη χρησιμοποιείται στην Αγγλική από τα μέσα του 17ου αιώνα. Στην Γερμανία ίσως είναι από τις πιο πολυσυζητημένες και αμφιλεγόμενες έννοιες που συχνάζουν στους τίτλους των ΜΜΕ αλλά και στους κύκλους της εκπαίδευσης και των επιχειρήσεων. Ακμάζουν στα γραφεία των δημόσιων υπηρεσιών. Η χρήση της λέξης πολλαπλασιάστηκε ειδικότερα μετά το μεγάλο πληθυσμό προσφύγων που δέχθηκε η Γερμανία από τα τέλη του 2015 κι έπειτα. Το λεξικό Duden ορίζει το Integration ως την εγκόλπωση μιας ομάδας ανθρώπων σε μια κοινωνική και πολιτισμική ενότητα. Στα ελληνικά ο αντίστοιχος όρος σε ελεύθερη μετάφραση είναι ενσωμάτωση στην κοινωνία. Μια ελάχιστη εκδοχή επιτυχούς ενσωμάτωσης σύμφωνα με το γερμανικό ινστιτούτο Goethe περιλαμβάνει την εκμάθηση γλώσσας και την επαγγελματική αποκατάσταση. Η ενσωμάτωση στην θεωρία της κοινωνικής πολιτικής στηρίζεται σε τεσσερις βασικούς άξονες στην Γερμανία: α)Γλώσσα και αξίες, β)Σχολεία και Νηπιαγωγεία, γ)Στέγαση και Δόμηση και τέλος δ) Εκμάθηση επαγγέλματος, Σπουδή και Εργασία.

Η Γερμανία (Αλμάνια- ألمانيا) για τους περισσότερους ανθρώπους που εγκαταλείπουν τον τόπο τους τα τελευταία τρία χρόνια αποτελεί (μαζί με τις σκανδιναβικές χώρες) τελικό προορισμό του ταξιδιού τους, φερόμενη ως άλλη γη της επαγγελίας, ο δυτικός παράδεισος της ευημερίας, όπου το κράτος παρέχει τα απαραίτητα για ένα νέο ξεκίνημα. Η υποδομή και η οικονομία της Γερμανίας διαθέτουν τον κατάλληλο χώρο για ανθρώπους που επιθυμούν να ζήσουν σε έναν ασφαλή τόπο ξεκινώντας από το απόλυτο μηδέν.

Πως διαχειρίστηκε η γερμανική πρωτεύουσα τον ερχομό των προσφύγων στην πράξη και πως αποπειράται να τους ενσωματώσει στην κοινωνία;

 

“Θα τα καταφέρουμε” Angela Merkel 11.09.2015

 

Reuters/Fabrizio Bensch

Η Αγγελα Μερκελ τον Σεπτέμβριο του 2015 σχολιάζοντας την πολυάριθμη έλευση των προσφύγων στην Γερμανία είπε προς μεγάλη έκπληξη των ευρωπαίων πολιτών: “θα τα καταφέρουμε” /Wir schaffen das, απαντώντας στην σκληρή κριτική των αντιπάλων για τον ερχομό χιλιάδων προσφύγων στην χώρα. Λίγους μόνο μήνες πριν είχε απαντήσει δημόσια μπροστά στο τηλεοπτικό κοινό σε ένα μικρό κορίτσι από την Παλαιστίνη που ήθελε να παραμείνει στην Γερμανία πως “δεν μπορούμε να σας δεχτούμε όλους στην χώρα”. Η ανησυχία ωστόσο των Γερμανών εκείνη την περίοδο διογκονώταν χάρη στην αγωνιώδη ενασχόληση του Τύπου με το προσφυγικό. Εκείνο το φθινόπωρο οι στατιστικές δήλωναν πως 51% των πολιτών δεν επιθυμούν την παραμονή των προσφύγων στην Γερμανία.

Η υποδοχή

Κοιτώντας πίσω, τον Σεπτέμβριο του 2015 ο γερμανικός κρατικός μηχανισμός βρέθηκε τόσο απροετοίμαστος, που επί δύο μήνες επικράτησε ένα πρωτοφανές χάος παρεμφερές με τα ελληνικά δεδομένα όπως τα έχουμε γνωρίσει. Καταυλισμοί σε πάρκα, διανυκτερεύσεις στην οδό Turmstraße μπροστά στο υπουργείο, ουρές δεκάδων μέτρων για να λάβουν έναν αριθμό καταχώρησης και περαιτέρω οδηγίες για την στέγαση τους. Άκουσα μαρτυρίες ανθρώπων που περίμεναν ένα και δύο εικοσιτετράωρα στην ουρά. Φήμες κυκλοφόρησαν πως υπήρχαν μόνο τρεις υπάλληλοι στην υποδοχή των αιτήσεων στο υπουργείο (Landesamt für Gesundheit und Soziales) και κανένας μεταφραστής. Επί μήνες ολόκληρους οι ώρες αναμονής στο υπουργείο δεν περιορίζονταν κατά μέσο όρο σε λιγότερες από έξι. Το γερμανικό κράτος στηρίχτηκε τόσο πολύ στους εθελοντές που τον Ιανουάριο του 2016 από ευγνωμοσύνη το Βερολίνο τιμητικά παραχώρησε ελεύθερη είσοδο σε όλα τα αξιοθέατα και πολιτιστικά δρώμενα της πόλης.

Σχετικά γρήγορα όμως κινήθηκαν τα πράγματα στα κέντρα υποδοχής. Κανείς δεν έμεινε άστεγος. Γήπεδα, εκθεσιακοί χώροι, μέχρι και το παλιό αεροδρόμιο του Tempelhof τέθηκαν σε λειτουργία για να δώσουν ένα κρεβάτι στους χιλιάδες αυτούς ανθρώπους. Ονομάστηκαν Κέντρα έκτακτης ανάγκης καθότι ήταν προσωρινά. Οι άνθρωποι μεταφέρθηκαν από τα “κέντρα έκτακτης ανάγκης” (γήπεδα και εκθεσιακά κέντρα) σε καλύτερες εγκαταστάσεις περιπου 18 μήνες μετά.

Όσον αφορά στην περίθαλψη, ειδικές μονάδες ψυχιατρικής και ψυχολογικής υποστήριξης εξειδικευμένες σε PTSD και ανθρώπους με τραυματικές εμπειρίες λειτούργησαν σχεδόν άμεσα και αποτελεσματικά σε συνεργασία με τα μεγαλύτερα νοσοκομεία και πανεπιστήμια του Βερολίνου. Δεκάδες μεταφραστές και διερμηνείς εργάζονταν με υπερωρίες παρελαύνοντας από την μία δημόσια υπηρεσία στην άλλη.

Μέσα σε λίγους μόνο μήνες τέθηκαν σε λειτουργία δεκάδες προσφυγικά κέντρα για να στεγάσουν τις χιλιάδες ανθρώπων που κατέφθασαν. Μια βόλτα σε δυο τρία από αυτά αρκούσε για να σχηματίσω εικόνα. Μεγαλόσωμοι και αγενείς σεκιουρητάδες στις εισόδους και τους διαδρόμους. Λιγότερες τουαλέτες και ντουζιέρες από αυτές που χρειάζονται. Το φαγητό της καντίνας μου θύμισε τον λαπά που είχαν σερβίρει στην μάνα μου στο Λαϊκό νοσοκομείο. Αποκρουστικό στην όψη κι αδιάφορο στην γεύση. Τα δωμάτια συνήθως εξοπλισμένα με κουκέτες, υποδέχονταν 8 εως 10 άτομα. Σε άλλα camp η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη. Κλειστά αθλητικά γήπεδα που στέγαζαν κρεβάτια στην ανοιχτή τους σάλα. Το ίδιο και στο παλιό αεροδρόμιο του Τεμπελχοφ. Οι κοινωνικοί λειτουργοί των camp δεν έφταναν για να καλύψουν τις νέες θέσεις εργασίας. Κάπως έτσι το ηθικό των προσφύγων μέσα σε τέτοιο περιβάλλον κατρακυλούσε. Η φασαρία, ο μηδενικός προσωπικός χώρος, εκνευρισμοί και βίαια περιστατικά προστέθηκαν στα υπόλοιπα βάσανα της νέας πραγματικότητας.

foto: UNHCR, Ivor Prickett, (proasyl.de)

Η ενσωμάτωση των άλλων

Στην πόλη του Βερολίνου παρατηρεί κανείς μια σημαντική πολυπολιτισμικότητα. Πόλος έλξης όλων των εθνικοτήτων τα τελευταία χρόνια χάρη στην επαναστατική και ανεκτική φήμη της πόλης. Χιλιάδες ξένοι ζουν στην πόλη, κι ενώ το σύστημα τους αναγκάζει να μάθουν την γλώσσα, η ενσωμάτωση στην ουσία δεν πραγματώνεται. Τα Αγγλικά αρκούν στους περισσότερους που καταφθάνουν για την εμπειρία και προσβλέπουν να περάσουν μερικούς μήνες στην πόλη. Οι expat όπως αυτοχαρακτηρίζονται συμβάλλουν στην αύξηση των ενοικίων (καθώς προέρχονται απο πόλεις που τα ενοίκια είναι τριπλάσια) και στο hype της πόλης. Ο πληθυσμός των Τούρκων όμως θεωρείται ο λιγότερο ενσωματωμένος στην Γερμανία. Παρότι μιλούν την γλώσσα και επιχειρούν σε πολλούς κλάδους, δεν έρχονται σε διάδραση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Δεν συμμετέχουν στα κοινά δρώμενα. Τηρούν τα ήθη και τα έθιμα τους αυστηρά και έχουν δημιουργήσει περιοχές ομοεθνούς συσπείρωσης.Οι έφηβοι Τούρκοι (αλλά και Άραβες τρίτης γενιάς) από την άλλη αποσχίστηκαν τόσο από τους υπόλοιπους εφήβους που δημιούργησαν μια νέα διάλεκτο (Kiezdeutsch) στα προάστια της γερμανικής Πρωτεύουσας.

Για να μην παραξηγηθούμε, η γερμανική κουλτούρα δεν φημίζεται για τον ανοιχτό της τύπο. Δεν είναι εύκολο να κοινωνικοποιηθείς με Γερμανούς. Είναι μακριά από όλα τα μεσογειακά πρότυπα και η δυσπιστία των ανθρώπων απέναντι στους μετανάστες είναι εμφανής. Η πόλη μοιάζει να έχει καταληφθεί από τη μία από μόνιμους περιπλανητές και μπον βιβερ που εκθειάζουν την εναλλακτικότητα και το ελευθεριακό της πνεύμα και από την άλλη από φοβισμένους πρόσφυγες που δεν ξέρουν πως να ανταπεξέλθουν στις παράλογες απαιτήσεις του συστήματος.

Μαθαίνοντας την γλώσσα

Είναι δύσκολο να αποδώσω μια εικόνα έτσι όπως την έζησα μέσα από τις αφηγήσεις των μαθητών μου και μέσα από προσπάθειες να τους βοηθήσω να τα βγάλουν πέρα με την φρικτή γραφειοκρατία του γερμανικού συστήματος. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Άλεμ από την Ερυθραία:

Ο Άλεμ προέρχεται από την Ερυθραία και είναι 50 χρονών. Έμεινε στην φυλακή της Ερυθραίας 19 χρόνια υπό την εντολή της δικτατορίας της χώρας του. Κατάφερε να διασχίσει τα νερά της Μεσογείου μέχρι την Λαμπεντουσα κι έπειτα να βρει τον δρόμο του μέχρι το Βερολίνο. Ο Άλεμ δεν έχει πάει σχολείο στην πατρίδα του. Παλιά ήταν ελαιοχρωματιστής και χτίστης. Η συνεννόηση με τον Άλεμ που μιλάει ελάχιστα αραβικά αλλά κυρίως Τανγκρινιαν, γίνεται με τα χέρια. Ζει σήμερα σε ένα προσφυγικό κέντρο, νότια του Βερολίνου μαζί με την γυναίκα του, με την οποία επανενώθηκε μετά από 20 χρόνια. Φοιτεί στο δημόσιο σχολείο ενηλίκων του Neukölln στο νοτιοανατολικό Βερολίνο. Η φοίτηση είναι καθημερινή πεντάωρη. Τα χέρια του είναι ταλαιπωρημένα. Πιάνει το μολύβι και το σφίγγει για να γράψει το Άλφα, κάθε καμπύλη, κάθε γραμμή της γραφής του αντανακλά την περηφάνεια της λευτεριάς. Όταν τελειώνει την άσκηση με φωνάζει και με ρωτά: “ Τα πάω καλά;” Για τον Άλεμ τα γερμανικά δεν είναι αγγαρία. Είναι δίψα για ελευθερία, είναι εισητήριο για αυτήν την άλλη ζωή, η πόρτα για ένα νέο ξεκίνημα. Δεν έχω ξαναδει άλλον μαθητή με τόση θέληση. Ο ζήλος αυτός αποτελεί τεκμήριο του απίστευτου κουράγιου του. Τα πρωινά είναι ο πρώτος που φτάνει στην τάξη. Έχει λαχτάρα στα μάτια μαζί και αγωνία, πασχίζει να ενσωματωθεί, θέλει να φύγει από το camp, να δουλέψει και να μοιραστεί τις σκέψεις του. Μια μέρα μου λέει με σκόρπιες σπαστές γερμανικές λέξεις: “το camp δεν είναι καλό, θέλω να βρεθώ με Γερμανούς να μιλήσω.”

Την πρώτη μέρα στην τάξη (για αναλφάβητους επίπεδο Α0) βρήκα τον Άλεμ να κλαίει, γιατί δεν ήταν εγγεγραμμένος στην επίσημη λίστα του υποργείου. Το κλάμα αυτό, το παράπονο, κι η αγωνία του Αλεμ να μάθει γράμματα, φέρνουν στο φως το άκαμπτο του γερμανικού συστήματος, που δεν μπορεί να ελιχθεί δεν μπορεί να λάβει υπόψιν τον άνθρωπο και τις ιδιαιτερότητες του. Αν δεν είσαι στην λίστα υποχρεούσαι να περιμένεις άλλον ένα μήνα.

Έκλαιγε όμως επειδή βρισκόταν πολλούς μήνες σε αναμονή μέχρι να ξεκινήσει το σχολείο και ειδικότερα να βρεθεί μια τάξη στα μέτρα του. Τα τμήματα για αναλφάβητους των λεγόμενων Integrationskurse (που χρηματοδοτούνται από το υπουργείο μεταναστευσης και προσφυγων) , τα οποία υποχρεούται ο αναγνωρισμένος πρόσφυγας να παρακολουθήσει (βάσει του νέου νόμου Integrationsgesetz 2016), ασχέτως εκπαιδευτικού επιπέδου, ηλικίας και προηγούμενων, είναι ελάχιστα στο Βερολίνο. Τεράστιες λίστες αναμονής, μήνες απραξίας και χαμένοι χρόνοι. Κάπως έτσι απελπίστηκε ο Άλεμ που πριν εξι μήνες είχε γραφτεί στην λίστα αναμονής και την πρώτη μέρα του σχολείου η υπεύθυνη του εξήγησε πως δεν γίνεται να παρακολουθήσει το μάθημα λόγω γραφειοκρατικού λάθους. Οι δασκάλες συνεννοηθήκαμε και τον κρατήσαμε στην τάξη χωρίς να υπογράφει στις λίστες του υπουργείου, παράνομα. Την επόμενη μέρα που κάθισε στην τάξη τα μάτια του γελούσαν. Ξεγελάσαμε το σύστημα.

Τον δεύτερο μήνα μαθημάτων, μια Δευτέρα ο Άλεμ αργοπόρησε στο μάθημα γιατι έπρεπε να πάει στο Jobcenter να ενημερώσει πως θα απουσιάσει για τον γάμο του αδερφού του στο Düsseldorf. H αρμόδια υπηρεσία ζήτησε από τους διδάσκοντες το απουσιολόγιο (κι ας μην έχει τέτοια δικαιοδοσία) για να ελέγξει τις ημέρες απουσίας του Άλεμ από το σχολείο. Ο υπεύθυνος είχε την εξουσία να απαγορεύσει σε αυτόν τον άνθρωπο να ταξιδέψει, να χαρεί με την χαρά της οικογενειας του, επειδή ο αναγνωρισμένος πρόσφυγας είναι υποχρεωμένος να τηρεί κατά γράμμα τις οδηγίες της υπηρεσίας, αν θέλει να συνεχίσει να παίρνει το επίδομα.

Ο ξεριζωμός της Bivsi

Η πρόσφατη περίπτωση της 14χρονης Bivsi που προβλήθηκε από τα γερμανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης υπογραμμίζει το αδιάφορο του κράτους απέναντι στην αληθινή κοινωνική ενσωμάτωση. Οι γερμανικές αρχές αγνοούν κάθε κοινωνικό επίτευγμα και όλες τις ψυχοκοινωνικές παραμέτρους. Ο νόμος πρέπει να τηρηθεί, δεν υπάρχουν εξαιρέσεις: Η Bivsi γεννήθηκε το 2002 στο Duisburg. Οi γονεις της έφυγαν απο το Νεπαλ πριν 20 χρόνια και εγκατασταθηκαν στην Γερμανία. Το 2016 έλαβε χώρα η τελευταία εξέταση του ασύλου και απορρίφθηκε. Την τελευταία Δευτέρα του Μαΐου 2017, αστυνομικές αρχές έβγαλαν από την τάξη την Bivsi από το σχολείο που φοιτούσε και δεν της παραχώρησαν καν χρόνο να αποχαιρετήσει τους συμμαθητές της. Μαζι με τους γονείς της την έβαλαν σε ένα αεροπλάνο για το Νεπαλ το ίδιο απογευμα. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Το τέρας της γραφειοκρατίας αποφάνθηκε.

Συμμαθητές και γονείς διαδηλώνουν κατά της απέλασης της 14χρονης
foto: Christoph Reichwein (rp-online.de)

Επίλογος

Προφανώς δεν υπάρχει καμία άψογη κοινωνία που να έχει υποδεχθεί πρόσφυγες χωρίς να υπάρξουν δυσκολίες. Στο γερμανικό παράδειγμα όμως, υπάρχει μια ιδιαιτερότητα: Η Γερμανία είναι μια από τις ισχυρότερες οικονομίες της Ευρώπης, η οποία άνοιξε τις πόρτες σε αυτούς τους ανθρώπους όταν άλλες ύψωναν τον φράχτη. Δυστυχώς όμως ο ταχύς συντονισμός, οι αμέτρητες υποδομές, η αποτελεσματικότητα των δημοσίων υπαλλήλων, ο ακριβής σχεδιασμός, και οι χιλιάδες πρόθυμοι εθελοντές βρίσκουν στο αντίβαρο μια ανελέητα ψυχρή γραφειοκρατία μαζί με την δυσκαμψία του γερμανικού συστήματος. Αυτά τα δυο τελευταία είναι αρκετά για να προκαλέσουν μπόλικη δυστυχία στην καθημερινότητα.

Ο Άλεμ και η Bivsi δεν είναι μεμονωμένες περιπτώσεις. Είναι ο κανόνας που υπογραμμίζει το παράλογο ενός αυστηρού μηχανισμού που παραβλέπει την ψυχική υπόσταση, οποιοδήποτε συναίσθημα -τελικά χάνει το δέντρο μέσα στο δάσος- και αποδεικνύει πως η αληθινή ενσωμάτωση του ατόμου δεν αφορά το γερμανικό κράτος. Τι κι αν η Bivsi μιλούσε άπταιστα γερμανικά; Τι κι αν οι συμμαθητές της την αγαπούσαν τόσο ώστε να διαδηλώνουν ώστε να την φέρουν πίσω; Δεν της άφησαν χρόνο ούτε να αποχαιρετίσει τους φίλους της.

Πολλοί πρόσφυγες νοιώθουν αποδυναμωμένοι εξαιτίας της δυσκολίας της γλώσσας. Νοιώθουν πως κανείς δεν μπορεί να τους καταλάβει. Υπομένουν τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης στα camp που τους στερούν ιδιωτικότητα και λίγη ησυχία. Ταυτόχρονα νοιώθουν στιγματισμένοι, φοβισμένοι από την ανερχόμενη ισλαμοφοβία (βλ. PEGIDA, AfD) και αβοήθητοι μπροστά στη νέα πραγματικότητα. Δυο χρόνια μετά, ελάχιστοι πρόσφυγες κατορθώνουν να έχουν νοικιάσει σπίτι, ακόμα πιο λίγοι έχουν καταλάβει τι τους ζητάνε και πως θα ανακτήσουν την αυτονομία τους. Δυο χρόνια μετά κι ακόμη δεν έχουν βρει καμιά νέα ταυτότητα, κοπιάζουν να ανταπεξέλθουν στα ζητούμενα της γερμανικής γραφειοκρατίας και τελικά βαλτώνουν σε μια μαύρη απραξία που μόνο δυσχεραίνει την ευάλωτη ψυχολογία τους.

____________________________________________________________

Στρος-Καν: «Ανυπόφορη η πολιτική που επιβάλαμε στην Ελλάδα»


Σρος-Καν
O πρώην γενικός διευθυντής του ΔΝΤ κατηγόρησε ξεκάθαρα το ζεύγος Μέρκελ-Σαρκοζί για την απόφαση που πήραν οι δυο τους στη Ντοβίλ στις 18 Οκτωβρίου του 2010, όπου διαπράχθηκε το «προπατορικό αμάρτημα» για την Ευρώπη.

Πρωταγωνίστρια ήταν η Ελλάδα στο «Μυθιστόρημα του ευρώ», την εκπομπή-debete που μετέδωσε το βράδυ της Πέμπτης, η γαλλική δημόσια τηλεόραση, ενόψει των ευρωεκλογών. Την παράσταση «έκλεψε» o πρώην γενικός διευθυντής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν, με το ξεκάθαρο «κατηγορώ» κατά του ζεύγους Μέρκελ-Σαρκοζί για την απόφαση που πήραν οι δυο τους στην Ντοβίλ στις 18 Οκτωβρίου του 2010

Για τους συμμετέχοντες στην εκπομπή, διαπράχθηκε στη Ντοβίλ το «προπατορικό αμάρτημα» για την Ευρώπη, που επιτάχυνε την κρίση και είχε ως συνέπεια «την επιβολή μιας ανυπόφορης» πολιτικής στην Ελλάδα», όπως αναγνώρισε ο Στρος Καν.

Τηλεφώνημα Παπανδρέου σε Στρος-Καν

Σύμφωνα με το «μυθιστόρημα», η κρίση ξεκίνησε όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου μετά την εκλογή του (Οκτώβριο 2009) ανακάλυψε το «αβυσσαλέο» μέγεθος του ελλείμματος που έφθανε το 12,5% του ΑΕΠ.

Ο Ντομινίκ Στρος Καν, που είχε αναλάβει το ΔΝΤ δυο χρόνια πριν (Νοέμβριο 2007), θυμάται ότι ο Παπανδρέου του τηλεφώνησε:

-”Ντομινίκ, με αυτά που βλέπω θα έχουμε ανάγκη από ένα σχέδιο βοήθειας από το ΔΝΤ”, μου λέει.

-“Σίγουρα”, του απάντησα, “υπάρχει όμως και ένα άλλο επιπλέον πρόσωπο, η Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα πρέπει επομένως να μιλήσεις με του Ευρωπαίους συναδέλφους σου ώστε να είσαι σίγουρος ότι συμφωνούν να ασχοληθεί το ΔΝΤ με την Ελλάδα”.

 

Συνέχεια

Αντερστούντ…και «έλα τελειώσαμε,προχώρα»


Πραγματικά δεν ξέρω τι να γράψω.Εχω μπλοκάρει.

Τα ‘χω δεί όλα.Δεν υπάρχει πουθενά.Μάλλον κι εμείς,οι Ελληνες, δεν υπάρχουμε πουθενά…

Ο Σαμαράς σπάει ΞΑΝΑ κάθε ρεκόρ δουλοπρέπειας.

Μία τότε με τη φωτογραφία που του λέει: «έλα εδώ κατέβα,τώρα,διαβόλ» κτλ.

Αλλη μία σήμερα που η άλλη σταματάει την συνέντευξη τύπου,πετάει και το μικρόφωνο και του λέει «εξαφανιζόλ»…schnell,scnell Adonis έχουμε κι άλλες δουλειές…ξεκουμπίσου.

Πραγματικά δεν ξέρω, την επόμενη που θα βρεθούν, τι καψόνι θα του κάνει…

Τέτοιο πειθήνιο πεκινουά δεν έχουν ξαναματαδεί τα μάτια μου.

Με το που λέει λοιπόν ο Τόνυ δεν θα υπάρξουν άλλες περικοπές στους μισθούς και συντάξεις κλπ,…»αντερστούντ ο Μπεκενμπάουερ» και του λέει απλά «τον π@ύλ@ μικρέ»…τελειώσαμε.

Και κόκκαλο ο Τόνυ…!

Παρακολουθήστε το βίντεο ειδικά από 9:20 μέχρι τέλους…

Απίστευτη σημειολογία…!!!

-Αμετανόητος

Κάτι δεν πήγε καλά στη Μονόπολυ…


11Γράφει ο Αμετανόητος

Διαβάζοντας κάποια πρόσφατα σχόλια στο Ολυμπία και ακούγοντας και τον Σαμαρά να λέει προχτές από τη Γερμανία «[…] κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να διασφαλίσουμε τη ρευστότητα, που είναι το αίμα της οικονομίας […]» το μυαλό μου,δεν προσπάθησε να βρεί ποιουνού το αίμα θα δώσει στην «οικονομία» ο κ.πρωθυπουργός.Αυτό το ξέρω και το ξέρετε.

Το μυαλό μου πήγε αλλού, παρατηρώντας κάτι ανεπαίσθητες (σχεδόν) γκριμάτσες, ενώ η μετάφραση ηχούσε στα αυτιά της κ-αγκέλας.

Και εξηγούμαι αφού κάνω μία απαραίτητη,σχετικά σύντομη εισαγωγή.

Εχουμε γράψει και έχουμε πεί και έχουμε βροντοφωνάξει, από το 2009, ότι όλα γίνονται από τις Γερμανικές και τις Γαλλικές τράπεζες…

Είχαν ανοιχτεί πάρα πολύ….φάγανε και το ξύλο της αρκούδας με τη Lehman Brothers κι έπρεπε να «μαζέψουν» το χρήμα που είχαν ρίξει στα κράτη (ιδιαίτερα στα Ευρωπαϊκά) μέσω των «αγορών» και των άλλων «ευαγών» φιλευσπλαχνικών ιδρυμάτων του τόκου και της απληστίας…

Οι ειδήμονες και οι μη ειδήμονες (πιά) γνωρίζουν ότι σε ένα ΜΟΝΕΤΑΡΙΣΤΙΚΟ σύστημα διαχείρισης του χρήματος (τα χαρτάκια που αλλάζουμε στο μπακάλη) σαν αυτό που υϊοθετεί η ΕΚΤ και η Ε.Ε., δεν είναι πρέπον και σωστό να «κόβει» αβέρτα-κουβέρτα«χαρτί»…

Θα έχουμε πληθωρισμό και θα μας «φάει» την ΑΞΙΑ τουνομίσματος…θα μας φάει και τον τόκο…

Και σου λέει απλά…αγαπητή Deutche Bank,αν έχεις μοιράσει και έχεις παίξει 2τρις (παράδειγμα) ευρωχαρτονομισματάκια που σε προμήθεψα, πάρτα πίσω…σκίστους.

Εδώ και τώρα τα ευρώπουλα πίσω…

Εγώ ΔΕΝ κόβω άλλο χαρτάκι…Δεν ξέρω τι θα κάνεις εσύ, «κόψε το λαιμό σου» και πάρε πίσω (με τους τόκους βέβαια) τα χρήματα που ΕΣΥ δάνεισες…

Ετσι λοιπόν πρέπει να «ρουφήξει» το χρήμα από το παιχνίδι…

Φανταστείτε μία μονόπολυ που τα χρήματα είναι αυστηρώς «τόσα», μετρημένα και δεν αυξάνονται. Κάποιος από τους παίκτες τα μαζεύει όλα στο τέλος και για να ξαναγίνει παιχνίδι πρέπει να ξαναμοιραστούν χρήματα στους παίχτες…

Ετσι λοιπόν στη δική μας Ευρωπαϊκή Μονόπολυ, η ΕΚΤ και η Γερμανική Κεντρική τράπεζα (που είναι όπως ο κώλος με το βρακί) που βρίσκονται και στην ίδια πόλη, στο ίδιο οικόπεδο…αποφασίζουν ότι για να έχει η Γερμανία ρευστότητα, πρέπει να μαζέψει το χρήμα των άλλων παιχτών…διότι κάποια χρήματα από το τραπέζι μας «καταστράφηκαν»…(τα έφαγε ο μαύρος σκύλος ο ταμ-ταμ-ταμ…ο αμερικάνικος)

Και το είπαμε, αφού δεν θέλουμε να τυπώσουμε και να δώσουμε νέα χαρτονομίσματα στη Γερμανία…θαδώσουμε αυτών των νότιων «γύφτων», δηλαδή των γνωστών PIGS…!!!

Ετσι λοιπόν η ρουφήχτρα-βαμπίρ-Γερμανία, ρουφάει όλο το αίμα-χρήμα από τα PIGS και εσύ πηγαίνεις ακόμα και στην τουαλέτα σου με την πιστωτική σου κάρτα…

S/M για χαρτί υγείας ? βενζινάδικο ? οδοντίατρο για σφράγισμα ? ακόμα και ΦΟΡΟΥΣ (στα Ελτα και στις τράπεζες πλέον) πληρώνεις με ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΚΑΡΤΑ.

Τώρα θα μου πεί κάποιος που δεν σκαμπάζει γιατί γίνεται αυτό…άστο θα του πώ εγώ και διάβασε κάποιονPhillips και την σχέση μεταξύ πληθωρισμού-ανεργίαςπου εξηγήσαμε τότε… [ Ξεπεράσαμε τη Μποτσουάνα και τη Νιγηρία…http://olympia.gr/2012/07/12/%CE%BE%CE%B5%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B1%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%AC%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B7-%CE%BD%CE%B9%CE%B3%CE%B7%CF%81/ ]

Σου ρουφάνε και το χρυσό της Χώρας…τα είπαμε εδώ…[ Ο ήχος του χρυσούhttp://olympia.gr/2012/09/17/%CE%BF-%CE%AE%CF%87%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%BF%CF%8D/ ]

αλλά και εδώ [ Η GoldmanSachs και τα παιχνίδια του (Ελληνικού) χρυσού (απίστευτο)!http://olympia.gr/2012/05/30/%CE%B7-goldman-sachs-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CF%87%CF%81/ ]

κι έτσι σε λίγο καιρό και τα χωραφάκια του Ελληνα θα περάσουν υπό Γερμανική κατοχή…

Διότι αφού δεν θα έχεις ΟΥΤΕ πιστωτική κάρτα (θα την έχεις τιγκάρει άνεργος και μπατίρης και κακοπληρωμένος και,και,και…) θα πληρωθεί το Γερμανόδουλο κράτος σε ΕΙΔΟΣ.

13Και εσύ ρε Αμετανόητε τι μας τα ξαναλές ? Που είναι το καινούριο ?

Τα ξαναθύμισα όλα αυτά διότι η προχθεσινή δήλωση είναι πολύ πονηρή…ή μου φάνηκε εμένα σαν «πονηρή».

Ο Σαμαράς λοιπόν, έθεσε πρόβλημα ρευστότητας αλλά ταυτόχρονα, αμέσως μετά, στην ίδια δήλωση, έθιξε ΚΑΙ το θέμα της Ανεργίας που διαλύει την Ελλάδα.

Αυτή η δήλωση μάλλον ΔΕΝ ήταν για εσωτερική κατανάλωση…ήταν για άλλους ή και για την ίδια τη Μέρκελ…έτσι λέει το ένστικτό μου.Ο Σαμαράς σαν «καλός» νεοφιλελεύθερος οικονομολόγος, γνωρίζει τι σημαίνει «ρευστότητα» και «μείωση της ανεργίας» στο ευρωσύστημα ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ.

Πως γίνεται όμως να δώσεις ρευστότητα σε μία Οικονομία τη στιγμή που ο στόχος σαν Ευρωζώνη-Γερμανία είναι να «μαζέψεις» τα χαρτονομίσματα και συνεπώς να κρατήσεις τον πληθωρισμό στάσιμο και πολύ χαμηλά ?

Πως γίνεται λοιπόν να δημιουργήσεις θέσεις εργασίας χωρίς να εφαρμόσεις «πληθωριστικές τάσεις» στην οικονομία που θα την ζεστάνουν αλλά θα «φάνε» τους τόκους και τις σταθερές αποδόσεις των 3% των 5% στα εκάστοτε τζογαρίσματα των αγορών…?

Εδώ υπάρχει όπως είπαμε μία σχετική ασυμβατότητα σύμφωνα με τον νομπελίστα Phillips…Και επειδή ο «αξιαγάπητος» πρωθυπουργός μας δεν είναι ο Χάρυ Πότερ αλλά ούτε και ο Χουντίνι,συνεπώς μάλλον αρχίζει και παίζεται χοντρό κόλπο με ορίζοντα πάρα πολύ κοντυνό…

Και αυτό βέβαια, δεν είναι άλλο από την ΕΞΟΔΟ της Ελλάδας από το Ευρώ ΕΑΝ και εφ’όσον το πράγμα δεν τραβήξει…

Και πώς να τραβήξει δηλαδή ?

Θα επενδύσουν ξαφνικά οι Ευρωπαίοι στην Ελλάδα ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ θέσεις εργασίας τη χρονιά που η Μέρκελ είπε στους Γερμανούς «σφίξτε το ζωνάρι» ?

Τη χρονιά που η Ε.Ε. και εννοώ τα βόρεια Κράτη, μπαίνουν σε κύκλο Υφεσης ?

Μήπως θα επενδύσουν οι Αμερικάνοι ? χλωμό…

Μήπως οι Κινέζοι και οι Ρώσοι ? ακόμα πιο χλωμό, λόγω πολλών παραγόντων αλλά και του υφιστάμενου πολέμου στη Συρία,

Είναι σε επιφυλακή…

Οι Αραβες ? Ω ναι,σίγουρα, περιμένουμε τον «σεϊχη» για να πληρωθούν οι παίχτες που δεν μπορεί να πληρώσει ο Αλαφούζος…

12Θα μου πείτε είναι ποτέ δυνατόν ? Ο τρισμέγιστος Αντώνης να σκέφτεται το «λόμπυ της δραχμής» ? να συγκρουστεί τώρα με τα γερμανικά στρατά ?

Μπορεί και «ναι», γιατί ΚΑΙ οι αμέσως επόμενες στιγμές…είναι πολύ πονηρές.
Και ποιές είναι οι «αμέσως επόμενες» θα μου πείτε…αυτό δεν θα το προσδιορίσω,άντε μέχρι την άλλη Τετάρτη, ας πούμε όλως τυχαίως…

Δεν ξέρω ποιοί αναλυτές και πόσες τράπεζες στοιχηματίζουν ότι το Grexit είναι πλέον παρελθόν, αλλά στα μάτια μου το Grexit φαντάζει ακόμα πιο κοντά,ΑΝ…

Και δεν πάει να χτυπιέται και να φωνάζει ο Στουρνάρας και ο Σταϊκούρας για τα «πρωτογενή πλεονάσματα» που επέτυχαν ?

Στη Μονόπολυ πρέπει να ρίξεις χρήμα για να αρχίσεις καινούριο παιχνίδι.

Δεν γίνεται να τους βάλεις όλους φυλακή…

Και άντε και τους έβαλες…και μετά, τί ? Δεν μπορεί να παιχτεί παιχνίδι…

Kαι εσένα, σε ενδιαφέρει πάντα το παιχνίδι…έστω και με σημαδεμένα χαρτιά.

Οχι,η φυλακή.Για αυτό επιμένω.

Κάτι δεν πήγε καλά προχτές στη Μονόπολυ…

 

 

 

Η Μέρκελ ως…Μάρθα Βούρτση


Μάρθα ΒούρτσηΤου Γ.ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Τώρα που ο Σαμαράς έγινε χειρότερος πολιτικός δούλος της ακόμη κι από τον Γιωργάκη, η γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ αποφάσισε-προφανώς καθ’υπόδειξη των «πολιτικών μακιγιέρ» της- να αρχίσει και «επιχείρηση γοητείας» των Ελλήνων. «Ματώνει η καρδιά μου για τις θυσίες που αναγκάζονται να κάνουν συνταξιούχοι και εργαζόμενοι στην Ελλάδα εφαρμόζοντας τα μέτρα», δήλωσε σε εκδήλωση στο Βερολίνο. Παράλληλα, η καγκελαρία διοχέτευσε στο χυδαίο ακροδεξιό έντυπο, την εφημερίδα Μπιλντ, τη «φοβερή» είδηση ότι η Μέρκελ δείπνησε με τον υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας Γκίντο Βεστερβέλε σε ελληνική ταβέρνα!

Και πάνω που όλοι σχεδόν οι Έλληνες ετοιμάζουν να φωνάξουν το σύνθημα… «Δώστ’της φόλα, ταβερνιάρη!» – μια ηπιότερη δηλαδή εκδοχή του άκομψου «Φόλα στην σκύλα των Ες-Ες!» κατά παραφθορά του πασίγνωστου στους μεγαλύτερους  «Φόλα στο σκύλο της ΕΣΑ!» που φωνάζαμε για τον δικτάτορα Ιωαννίδη– βγήκε ο Έλληνας ταβερνιάρης και δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι η Μέρκελ τρώει εκεί 15 χρόνια και ότι «είναι μια πολύ συμπαθητική γυναίκα»(!) οπότε κατάλαβαν οι πάντες ότι ελπίδα για φόλα δεν υπάρχει. Αντιθέτως, η όρεξη της καγκελαρίου έχει ανοίξει με τις ανθρωποθυσίες που της προσφέρουν οι κατάπτυστοι Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης, οι οποίοι συναποτελούν την «τρόικα εσωτερικού» που κυβερνά τη χώρα σε αγαστή συνεργασία δούλων και αφεντάδων με την «τρόικα εξωτερικού» ΕΕ, ΔΝΤ και ΕΚΤ. Γέροι, ανάπηροι,φτωχοί,άνεργοι, κοινωνικά αδύναμοι- όλοι αυτοί πετάγονται αδίστακτα και ανελέητα στον οικονομικό και κοινωνικό Καιάδα από την άθλια συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ.

Τίποτα δεν θα αφήσουν όρθιο στη χώρα αυτά τα πολιτικά καθάρματα. Μέχρι και από τους αγρότες του ΟΓΑ που παίρνουν σύνταξη μόλις 360 ευρώ, σκοπεύουν να κλέψουν δύο συντάξεις το χρόνο! Λεηλασία όλων των μισθών, όλων των συντάξεων , όλων των επιδομάτων. Νέα άλματα προς την κατάργηση της δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης μέσω της αθλιότητας του ΕΟΠΥΥ που δεν πληρώνει ούτε γιατρούς ούτε φαρμακοποιούς απολύτως εσκεμμένα για να εθίσει τους ασφαλισμένους να πληρώνουν μόνοι τους τα φάρμακα και τις ιατρικές επισκέψεις. Επιστροφή των δημοσίων νοσοκομείων στα χάλια των δεκαετιών του 1960 και 1970, όταν κλαίγαμε προκαταβολικά όποιον έμπαινε τότε σε κρατικό νοσοκομείο, αφού τη θεωρούσαμε…προθανάτια διαδικασία! Επιβολή διδάκτρων σε όλα τα μεταπτυχιακά, ως αρχή της κατάργησης της δωρεάν παιδείας. Αύξηση των τιμών του ηλεκτρικού ρεύματος, του νερού, του τηλεφώνου, όλων των οργανισμών κοινής ωφέλειας, την ώρα που οι μισθοί καταβαραθρώνονται κατά το 20%, 30% ή και περισσότερο. Αύξηση 25% ακόμα και στα εισητήρια των αστικών συγκοινωνιών της πρωτεύουσας. Οι συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, οι σύγχρονοι Γερμανοτσολιάδες, λεηλατούν τα πάντα, όντας βέβαιοι ότι θα μείνουν ατιμώρητοι όπως και οι ομοιοί τους μετά την Κατοχή.

Ξεπουλάνε αδίστακτα τα πάντα έναντι πινακίου φακής. Δεν θα μείνει τίποτα από τον δημόσιο πλούτο. Σχεδόν 800 εκατομμύρια είχε προσφέρει η Τράπεζα Πειραιώς για να αγοράσει την ΑΤΕ προ ολίγων ετών και η προσφορά είχε απορριφθεί πανηγυρικά ως εξευτελιστικά χαμηλή. Τώρα πήρε μόνο την «καλή ΑΤΕ», χωρίς τις ζημιογόνες δραστηριότητες και αντί να πληρώσει πολύ ακριβότερα, πλήρωσε μόνο…95 εκατομμύρια!!! Είναι να τρελαίνεται κανείς. Μέχρι το εγκληματικό «κούρεμα» των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο ήταν η πρώτη τράπεζα της Ελλάδας και η τρίτη στην Ευρώπη(!) σε επάρκεια κεφαλαίων. Επί δεκαετίες το ΤΤ ήταν το τραπεζικό «διαμάντι» από πλευράς ρευστότητας. Το ρήμαξαν, το καταλήστεψαν, το διάλυσαν, το χρεοκόπησαν. Βγήκε και ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας στη Βουλή την Τετάρτη το βράδυ κι είπε επισήμως ότι το ΤΤ είναι «μη-βιώσιμο», χειραγωγώντας πολιτικά τη μετοχή του που την Π΄μπτη έχασε…30%(!!!) και ανεστάλη άρον άρον η διαπραγμάτευσή της. Πέρυσι τον Μάρτιο, μέσα στην κρίση , η μετοχή του ΤΤ είχε 3,43 ευρώ. Στα…17 λεπτά(!!!) , 20 φορές κάτω, την έστειλε ο Στουρνάρας την Πέμπτη!Απώλεια της αξίας της μετοχής 95% σε σχέση με πέρυσι τον Μάρτιο. Δεν θα πληρώσει κανείς για το έγκλημα αυτό; Όχι, βέβαια.

Η βεβαιότητα της ατιμωρησίας για τη λεηλασία του δημοσίου πλούτου με πρωταγωνιστές τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη είναι αυτή που οπλίζει και το χέρι των εμπρηστών. Γι’αυτό κάηκε πάλι φέτος η Ελλάδα. «Εδώ ο Σαμαράς ξεπουλάει τα πάντα, δεν θα νομιμοποιήσει την οικοπεδοποίηση των καμμένων περιοχών;», σκέπτονται οι εμπρηστές και έχουν απόλυτο δίκιο από τη σκοπιά τους. Όσο ο λαός στέκεται απελπισμένος, ζαλισμένος και αδρανής, απολύτως τίποτα δεν θα μείνει όρθιο στην Ελλάδα. Ας μην έχουμε φρούδες ελπίδες και αυταπάτες.

*Δημοσιεύθηκε στο «ΠΡΙΝ» την Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2012

Πηγή: http://iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=9199:merkel-martha-vourtsi&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279