Ο Ginsberg ήταν χίπστερ, ανόητοι! …


Σκέψεις για τον ποιητή και η επανόρθωση μιας παρεξήγησης

ginsberg (1)

Γράφει ο Χρήστος Σκυλλάκος

Με τα τελευταίας τεχνολογίας και μοδάτα smartphones να καλύπτουν κάθε τρεις και λίγο το φρεσκοκουρεμένο μουσάκι σε κάτι μάγουλα μπούληδων που χαζολογούν και σαχλαμαρίζουν σε free press στυλ ενώ από κάτω το έδαφος σείεται, δουλειά δεν γίνεται. Με κάτι πατομπούκαλα τύπου rayban και persol που ενώ τους δείχνω και τα πέντε δάκτυλά, αυτοί μετράνε τρία μιας και πίσω από τους καθρέπτες στέκουν κάτι μάτια κενά και ζαρωμένα και πειραγμένα, φοβισμένα να κοιτάξουν κατά πρόσωπο και να ορθώσουν ουσιαστικές και διεισδυτικές κουβέντες, δουλειά δεν γίνεται.

Και μπρος στον καθρέπτη του σπιτιού τους, όπου έχει καλογυαλιστεί ετοιμάζοντας τον μάτσο φαλλοκρατισμό ή τον αγνοόντα φεμινισμό τους για το προηγούμενο ή επόμενο πάρτι που είναι καλεσμένοι μέσω likes και τουρουτουτού από μηνύματα ενώ λίγο πιο πέρα η ανθρωπότητα φλέγεται και αυτοί με ένα φτηνό καλογυαλισμένο σκαρπίνι να το χτυπούν στου μακελειού τον ρυθμό και με την μουσική πάντα παρούσα γλάστρα ενώ την μουσική δεν την πιάνουν προσπαθώντας αυτάρεσκα να αποκαλεστούν κουλτουριάρηδες και ψαγμένοι ενώ χαμπάρι δεν παίρνουν και σκέφτομαι τελικά τι να τους πει κανείς για τις δεκαετίες πριν και τις δεκαετίες μετά και σαφώς για το σήμερα, το ουσιώδες τώρα, αφού η επιτηδευμένη μελαγχολία και τα κραγιόν τους έχουν υπερκεράσει το πρόσωπο και τις εκφράσεις τους και τα αυτιά τους έχουν βουλώσει στις δονήσεις του καιρού και φιλούν τον αέρα τον κοπανιστό και στέκονται και προσκυνούν τον θεό της άγνοιας, τον θεό της αδιαφορίας, τον θεό του ναρκισσισμού, τον θεό της απελπισίας και την ματαιοδοξίας και τον Μολόχ τον ίδιο, νομίζοντας πως κάτι καταφέρνουν.

Beat Poets

Συνέχεια

Advertisements

Βγάλτε τις κλειδαριές από τις πόρτες! Βγάλτε τις πόρτες από τους μεντεσέδες! …


Περί της παγκόσμιας μέρας ποίησης

ποιηση

Γράφει ο Χρήστος Σκυλλάκος

«Δεν υπάρχει τίποτα στο γράψιμο. Το μόνο που κάνεις είναι να κάθεσαι στην γραφομηχανή και να αιμορραγείς» θα γράψει ο Ernest Hemingway. Αυτός ίσως είναι ο μοναδικός σωστός ορισμός της. Πως μπορεί αυτή η μόνιμη επανεφεύρεση της σκέψης και της γλώσσας που την εκφέρει, να έχει ορισμό; Κάθε τι το ακαδημαϊκό θα ερχόταν σε σύγκρουση με την ίδια της την δυναμική και την ίδια της την λειτουργία.

Η ποίηση, λοιπόν. Η θεμελιακή και άχρονη μορφή επικοινωνίας με συγκεκριμένους και μη αποδέκτες και με τον κόσμο όλο, εν τέλει και εν γένει. Ο υπαινιγμός και η αφαίρεση ως δήλωση του πιο γενικευμένου. Η έκφραση που ενυπάρχει στα πρώτα λαϊκά τραγούδια της ανθρωπότητας – και σε κάθε τέχνη μετέπειτα -. Το προσωπικό (ή το συλλογικό;) ημερολόγιο ενάντια στην λήθη, ενάντια στην καταστολή και την ηθική υποστολή, ενάντια στον φόβο, ενάντια στο παρελθόν, στο παρόν, στο αύριο. Η τελετουργία που δομείται αυθόρμητα καθώς και σκόπιμα στο νου του κάθε ανθρώπου από την στιγμή που αρχίζει να μαθαίνει να γράφει και να συντάσσει λέξεις και εκφράσεις και την ιδρύει, την δημιουργεί ακόμη και χωρίς να σκέφτεται να την αποκαλέσει «ποίηση». Τα γράμματα που στάλθηκαν και στέλνονται. Οι φράσεις, οι λέξεις, η σύνθεση και η αντίθεση που πάντα γράφεται ή και δεν απασχολείται να γραφτεί. Που μπαίνει σε συρτάρια ή σκίζεται ή απλά διαβάζεται από ένα άνθρωπο μονάχα. Μια φράση σε ένα τοίχο. Μια σκέψη που χάθηκε. Το σύνθημα, το παρασύνθημα, το σινιάλο του κρατούμενου. Ποίηση. Η αρχέγονη, πρωτόπλαστη, καθοριστική και κυρίαρχη τέχνη. Η τέχνη των πάντων. Η δημιουργία του νου. Ποιώ σημαίνει δημιουργώ.

Συνέχεια

Τάξεις και λογοτεχνία- Γιατί οι φτωχοί στον καπιταλισμό δεν δικαιούνται να εκφράζονται…


Τα ανυπέρβλητα ταξικά εμπόδια που βρίσκουν μπροστά τους οι εργαζόμενοι όταν θέλουν να ασχοληθούν με την λογοτεχνία

fabntasy-2

Ένα από τα πράγματα που διδάχθηκα στο δημοτικό στο Ιλινόι ήταν ότι η Αμερική διέφερε από την Ευρώπη ως προς το ότι ιδρύθηκε, και παρέμεινε ως μια αταξική κοινωνία. Στη σημερινή εποχή, αν οι πολιτικοί, όπως ο Μπαρακ Ομπάμα ή ο Μπέρνι Σάντερς, αναφέρουν τις διαφορές μεταξύ των τάξεων στην Αμερική, κατηγορούνται από τους πολιτικούς τους αντιπάλους για αφύπνιση της ταξικής συνείδησης για να υποθάλψουν έναν ταξικό πόλεμο. Δυστυχώς, ο Ομπάμα και ο Σάντερς έχουν δίκιο και οι δάσκαλοι του σχολείου μου άδικο. Και ενώ η ταξική διαφορά εκδηλώνεται σε όλους τους τομείς της κοινωνίας, για εκείνους που αναζητούν μια καριέρα στη λογοτεχνία, οι ταξικές διαφορές έχουν τεράστια επιρροή στο ποιος προσλαμβάνεται και στο ποιος εκδίδεται. Αυτό με τη σειρά του έχει μεγάλη επιρροή στην απεικόνιση της τάξης στη λογοτεχνία και στις απεικονίσεις που κάνουν τα μέσα ενημέρωσης για τη ζωή του συγγραφέα.

ftoxeiaΤα τελευταία χρόνια, αμέτρητες διατριβές, άρθρα, δοκίμια και έρευνες έχουν δημοσιευτεί υποστηρίζοντας τη μεγαλύτερη ποικιλομορφία αναφορικά με τις φυλές και τα έθνη στον κόσμο της λογοτεχνίας, που η λογοτεχνία μπορεί να παρουσιάσει ως μια πιο αληθινή θεώρηση της κοινωνίας στην οποία ζούμε. Υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος αλλά σιγά σιγά γίνεται κατανοητό ότι εκδίδοντας περισσότερους έγχρωμους συγγραφείς, αυξάνοντας τα άρθρα γυναικών, συμπεριλαμβάνοντας περισσότερα πράγματα, θα βελτιωθεί η ποιότητα της αφήγησης.

Λίγες αναφορές έχουν γίνει για τον αποκλεισμό της περίφημης κατώτερης τάξης της Αμερικής, η αέναη φτωχή ομάδα στην κατώτερη βαθμίδα της κοινωνίας που συμπεριλαμβάνει όλες τις φυλές  / τα συστήματα ηθικών αξιών. Καθώς αξιοποιούμε τις ευκαιρίες της συγγραφής για τη φτώχια, χάνουμε τόσες ευκαιρίες για να την αλλάξουμε.

Δε σπουδάζει κανείς τη συγγραφή και αποφοιτεί με τις ίδιες ευκαιρίες όπως όλοι. Όταν έρχεται η στιγμή για αναζήτηση δουλειάς ή για χρόνο συγγραφής, η κοινωνική στρωμάτωση καθορίζει ποιος θα πάρει τις υποτροφίες και κατ’ επέκταση ποιος θα έχει τις διασυνδέσεις, ώστε να βρεθεί ένας ατζέντης, ή ποιος θα πάρει μια δουλειά σε έναν εκδοτικό οίκο.

Έχω την ίδια διαφωνία με ένα συνάδελφό μου τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο, κυρίως την περίοδο των εγγραφών όταν συναντιόμαστε στο γραφείο και παραπονιέται για την απροθυμία των φοιτητών να κάνουν πρακτική εκτός πανεπιστημίου. Η περιφρόνησή του αφορά τους φοιτητές που θέλουν να κάνουν πρακτική εντός του πανεπιστημίου κατά τη διάρκεια του εξαμήνου, αντί να κάνουν κατά τη διάρκεια των χειμερινών ή καλοκαιρινών διακοπών.

Συνέχεια