Γιατί τρέμουν όλοι τον Ρουβίκωνα; …


Η υστερική αντίδραση κομμάτων της αντιπολίτευσης απέναντι σε μια από τις πιο μετριοπαθείς και μη βίαιες δράσεις που έχει πραγματοποιήσει η ομάδα του Ρουβίκωνα αλλά και η απολογητική στάση της κυβέρνησης, όπως εκφράστηκε από τον υπουργό προστασίας του πολίτη, δεν οφείλεται στην έλλειψη ειδήσεων – που αναγκάζει τους πολιτικούς να κάνουν την τρίχα τριχιά για να κερδίσουν λίγη δημοσιότητα τους καλοκαιρινούς μήνες.

Δεν οφείλεται ούτε στην αποδεδειγμένη πλέον ανικανότητα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης να ασκήσει σοβαρή πολιτική χωρίς να κάνει όλους τους παρευρισκόμενους να γελάνε μέχρι δακρύων.

Καταρχήν θα πρέπει να επαναλάβουμε για χιλιοστή φορά ότι ο Ρουβίκωνας δεν έκανε τίποτα μεμπτό. Με όσους δικηγόρους επικοινωνήσαμε μας εξηγούσαν ότι δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί σοβαρό ποινικό αδίκημα για τη συμβολική είσοδο στο προαύλιο χώρο της βουλής, ακόμη και αν κάποιος προσφύγει στο άρθρο περί διατάραξης κοινής ειρήνης (189ΠΚ) – γεγονός, που όπως μας είπαν, θα έκανε κάθε σοβαρό δικηγόρο να ντρέπεται.

Παρόλα αυτά η Νέα Δημοκρατία έχει φτάσει σε τέτοια σημεία παραλογισμού ώστε μιλά για απόπειρα κατάλυσης του πολιτεύματος – φρασεολογία που θα περίμενε κανείς μόνο από τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας και – οριακά – από τον Ερντογάν στην Τουρκία.

Επαναλαμβάνουμε ότι δεν πρόκειται για κάποιου είδους πολιτικής αστοχίας. Ο φόβος τους είναι αληθινός και πρέπει να μας προκαλεί ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίηση.

Συνέχεια

Οι ανοιχτοί Λογαριασμοί του κράτους: τρομονόμοι και δίκες εν κρύπτω…


stoxoi tromokratonΌσο διαβάζετε αυτές τις γραμμές, στις ειδικά διαμορφωμένες αίθουσες των φυλακών Κορυδαλλού, εκτυλίσσεται ακόμα μία δίκη «τρομοκρατών». Των κατηγορούμενων δηλαδή για συμμετοχή στη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, παιδιών τα οποία συνελήφθησαν σε ηλικία 20 και 25 ετών και που η πολιτική ηγεσία συνεπικουρούμενη από τα ΜΜΕ τα παρουσίασαν περίπου σαν τον διάβολο. Ποιον απασχολεί, αλήθεια, σήμερα η δικαστική τύχη του «εσωτερικού εχθρού»; Ποιον ανησυχεί το γεγονός ότι όποιος πέσει στα νύχια της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας, σε αυτήν τη «μαύρη τρύπα» της έννομης τάξης, χάνει το δικαίωμα κάθε κατηγορουμένου σε μια δίκαιη δίκη;

Συνέχεια