«όσοι ενίκησαν τα πάθη των και εφάνησαν γενναιόφρονες»


Σύντομη περιγραφή των γεγονότων: Ο Ιμπραήμ συλλαμβάνει αιχμαλώτους κάποιους Έλληνες και μέσω ενός από αυτούς,τον Κωνσταντή Γιαννακόπουλο που γράφει γράμμα στον αδελφό του Νικολήν, ζητάει να ελευθερωθούν Τούρκοι αιχμάλωτοι και αντίστοιχα Ελληνες από τον γιό του Κολοκοτρώνη, τον Γενναίο Κολοκοτρώνη. Ο Γενναίος όμως δεν ελευθέρωσε τους Τούρκους διότι φοβόταν ότι θα τον εξαπατήσει ο Ιμπραήμ.Ο Ιμπραήμ όμως, τηρεί τη συμφωνία τους, απελευθερώνει τους Έλληνες και λέει σε αυτούς: « εγώ σας αφήνω ελεύθερους και δεν κόβω τα κεφάλια σας χάριν της παλληκαριάς του Γενναίου εις τον οποίον να ειπήτε τα χαιρετίσματά μου και αυτός ας κάμη ότι θέλει» Ο δε Κολοκοτρώνης όταν μαθαίνει το περιστατικό, ετοιμάζει και αυτός Τούρκους αιχμάλωτους (τους ντύνει και τους βάζει παπούτσια) και με δύο καπεταναίους του τον Αναστάσιον Σαμαρίνην και τον Γιαννάκη Βαγκιώτη, τους δίνει εντολή να τους πάνε στη Μεθώνη και να δώσουν μία επιστολή στον Ιμπραήμ, που ζητά να απελευθερωθούν δύο φίλοι του,ο Χρήστος Χατσής και ο Μιχάλης Σισίνης. Η επιστολή: Συνέχεια

Όταν ο Θοδωρής συνάντησε τον Άρη…


Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη    

 Κ: ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ, Β: ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ, Μ: ΜΑΘΗΤΗΣ

Κ. Να πάρει η ευχή. Μερικές φορές, δεν μπορώ να τον καταλάβω κι αυτόν το Μεγαλοδύναμο. Γιατί έπρεπε τώρα, ντε και καλά να με στείλει πάλι πίσω για μια μέρα; Και πού είναι τα πράγματά μου; Το σπαθί μου που είναι; Το καρυοφύλλι μου; Η περικεφαλαία μου; Κολοκοτρώνης χωρίς περικεφαλαία;
Ωχ! Ούτε το μουστάκι δε μου άφησε. Κι απʼ ότι βλέπω μʼ έντυσε σαν τον Κωλέττη και το Σχινά. Μου πήρε τη φουστανέλα και μου΄βαλε εκείνο το βρακί που το λένε πανταλόνι. Έτσι είναι, αλλά ο Κωλέττης και ο Σχινάς δεν πολέμησαν ποτέ τους για να χρειάζονται φουστανέλα.
Συνέχεια

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ


kolokotronis88855544_420_420Με πρωτοβουλία του υπουργού Πολιτισμού Πάνου Παναγιωτόπουλου περιέρχονται στο ελληνικό κράτος οι δυο ιστορικές επιστολές του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, οι οποίες επρόκειτο να δημοπρατηθούν την Τετάρτη από τον οίκο Πέτρου Βέργου.

Οι σχετικές διαπραγματεύσεις με τους κατόχους και δικαιούχους των δύο ντοκουμέντων της νεότερης Ιστορίας έγιναν το τελευταίο 24ωρο και η συμφωνία ολοκληρώθηκε το πρωί της Τετάρτης.

Οι δυο επιστολές αποκτήθηκαν αντί του ποσού των 4.000 ευρώ η καθεμιά.

Η μια επιστολή γράφτηκε το 1822, απευθύνεται προς τον Δημητράκη Πλαπούτα και αποδεικνύει ότι η φράση «φωτιά και τσεκούρι», που έγινε γνωστή από άλλη επιστολή που έγραψε ο Κολοκοτρώνης το 1826, στην πραγματικότητα πρωτογράφτηκε τέσσερα χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι νομίζαμε. Εδώ ο Κολοκοτρώνης την επικαλείται στην προσπάθειά του να συνεγείρει τον κόσμο να βοηθήσει στην πολιορκία της Πάτρας.

Η δεύτερη επιστολή απευθύνεται προς τους Δημητράκη Πλαπούτα, Γεώργιο Δημητρακόπουλο και Νικόλαο Μπούκουρα, με ημερομηνία 17 Νοεμβρίου 1822 και περιλαμβάνει οδηγίες του Κολοκοτρώνη για τις μελλοντικές κινήσεις τους.

πηγή: tanea.gr,από: kartesios.gr

Δεν ξεχνώ


123456

«…Εγώ λέω ότι ο Ελληνικός Λαός -όπως και κάθε Λαός- είναι υπεύθυνος για την Ιστορία του, συνεπώς, είναι υπεύθυνος και για την κατάσταση  στην οποία βρίσκεται σήμερα…»

Κορνήλιος Καστοριάδης – («είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας», συνέντευξη στην Τέτα Παπαδοπούλου, εκδόσεις Πόλις,2000).

[…] Ο δε Νενέκος πριν πέση εις τούτο το ασυγχώρητον έγκλημα, ήτο ένας εκ των γενναίων καπεταναίων των μερών εκείνων, αγαπούσε τον πόλεμο και από όλους αγαπάτο και ιδίως από τους προύχοντας διότι ήτο γνωστός κατά την γενομένη πολιορκία των Πατρών πολλάκις κατ’αυτής ανδραγαθήσας και κατ’αρχάς μετά του Γενναίου Κολοκοτρώνη επήγεν εις την Ρούμελην και κατόπιν με τον   Ανδρέαν Ζαϊμην επήγεν εις Μεσολόγγι ωε και εις άλλας περιστάσεις ότι οι Πελοποννήσιοι επέρασαν και εβοήθησαν τους αδελφούς των Μεσολογγίτας. Διά δε την ανδρείαν την οποία έδειξε εις τας μάχας απέκτησεν υπόληψιν παλληκαριού και μεγάλην επιρροήν εις τους Αλβανούς των μερών εκείνων της επαρχίας Πατρών και έκτοτε πλέον έκαμεν έργο το προσκύνημα.

Οι δε Τούρκοι αφού είδαν αυτόν πιστόν τον εδέχθησαν τον εκολάκευσαν του έδωκαν χρήματα και άλλας πολλάς ωφελείας, του χάρισαν άλογα καλά υπεσχέθησαν γαίας και ασυδοσίαν προς αυτόν και εις όλην την γενεάν του κληρονομικώς.Ο δε Ιμβραήμ προσέτι επροκάλεσε και φερμάνι παρά του Σουλτάνου δια του οποίου ονομάσθη Μπέης-Νενέκος και τους έδωκε την άδειαν να πληρώνη χρήματα εις τους Ελληνας, όσοι ήθελαν να προσκυνήσουν δια να συγκροτήση τοιουτρόπως ίδιον σώμα στρατιωτών.

Τοιουτρόπως ο Νενέκος έμεινε πλέον με τα σωστά του Τούρκος και αρχηγός των Τουρκοπροσκυνημένων. Το δε προσκύνημα τούτο άρχισε και πρότερον αλλ’ ιδίως από της ελεύσεως του Ιμβραήμ εις την Πελοπόννησον διότι ως προείπαμεν οι Ελληνες δεν ημπόρεσαν να κάμουν τακτικήν πολιορκίαν των Πατρών οι δε προς τούτο διορισθέντες καπεταναίοι παρέλειπαν και δεν επεμελούντο να περιορίσουν ολίγον τους Τούρκους. Υστερα δε όταν ο Ιμβραήμ επήγεν εις Πάτρας και εκείθεν επέρασεν εις το Μεσολόγγι άρχισαν πλέον τα συμπεθεριά και εις το εξής Τούρκοι και Ελληνες ευκόλως ανακατώνοντο. Μάλιστα δε οι Τούρκοι είχαν πιάσει συμπατριώτας του Νενέκου και άλλους ακόμη και επειδή αυτός επηγενοέρχετο μέσα εις τας Πάτρας ελεύθερα οι συγχώριοί του και οι άλλοι αιχμάλωτοι τον αντάμωναν και τον παρεκξάλουν να μεσιτεύση εις τον Δελή Αχμέτ Πασάν να τους ελευθερώση και τους ελευθέρωσε.

1234

Οι δε ελευθερωθέντες ούτοι αιχμάλωτοι αφού επήγαν εις τα χωρίαν των γνωρίζοντας την ανάγκη την οποίαν οι Τούρκοι είχαν δια τα τρόφιμα και τα λοιπά χρειώδη του βίου και έχοντες το θάρρος και την συνήθεια με αυτούς άρχισαν να φέρουν εις Πάτρας, γάλα, αυγά, κότες, ξύλα και άλλα τοιαύτα τα οποία επώλουν εις μεγάλας τιμάς. Αφού δε αυτοί εγλυκάθησαν από το κέρδος και το πράγμα έγινε γνωστόν άρχισαν να πηγαίνουν περισσότεροι Ελληνες και τοιουτρόπως ένεκα της κακής αρχήθεν παρακινήσεως του κέρδους και της καλής από τους Τούρκους μεταχειρίσεως οι Ελληνες πλέον δεν ήθελαν να ακούσουν ούτε τους ανωτέρως των ούτε άλλον κανέναν μολονότι κανείς δεν ευρέθη εκ των επισήμων και φρονίμων Ελλήνων να τους προτρέψη και να τους εμποδίσει να γυρίσουν οπίσω εις τον Ελληνισμόν των.

Τόσον δε ούτοι ετυφλώθησαν από τα υλικά των συμφέροντα ώστε κατήντησαν να προδίδουν και τους άλλους αδελφούς των Ελληνας, πολύ δε το κακό προχώρησεν,το οποίο δεν περιωρίσθη απλά εως εδώ αλλά προέβησαν και εις άλλο χειρότερον διότι μεταχειρίσθησαν αυτούς τους Τούρκους δια να εκδικηθούν  τους άλλους τους μη ομόφρονας γείτονάς των Ελληνας και τους αναγκάσουν ή να προσκυνήσουν και αυτοί ει δε μη να τους αφαιρέσουν την περιουσία των. Τοιουτρόπως δε έπαιρναν τους Τούρκους και νύκτα τους ωδήγουν εις τας οικίας των,άρπαζαν τα πράγματά των και έκαμναν ότι άλλο ήθελαν έκλεπταν τα άλογά των και τα άλλα ζώα των διότι ήσαν φύσει ζωοκλεπται τα οποία μετέφερον και επώλουν  εις τους Τούρκους και ένεκα όλων τούτων των κακών διέδωκαν τον φόβο εις αυτούς […]     

Απομνημονεύματα Φωτάκου (Χρυσανθόπουλος Φώτιος) -Υπασπιστής του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.(Εκδόσεις Βεργίνα)      

Δόξα και Τιμή στους Αδάμαστους και Ελεύθερους Ελληνες.  Τους Πρόγονους που μας απελευθέρωσαν από τον Οθωμανικό ζυγό.

Η δουλειά όμως φαίνεται ότι έμεινε στη μέση και έχουμε ΟΛΟΙ ΧΡΕΟΣ να ξεμπερδεύουμε και με τους σύγχρονους Νενέκους μια και καλή…! Οριστικά και Αμετάκλητα.

Χρόνια Πολλά Ελληνες. Χρόνια Πολλά στον απανταχού Ελληνισμό. Στον αδελφό Κυπριακό Λαό.

Στα ξαδέλφια μου και όλους τους Ελληνες στην Αυστραλία.Στην Αμερική, στην Γερμανία σε όλον τον κόσμο.

Ψηλά το κεφάλι.Μην φοβάστε τίποτα.

Και να μην ξεχάσετε τίποτα…

-Αμετανόητος / 25-03-2013

Καλύτερα που με σκοτώνουν άδικα παρά δίκαια…


  K3   Ο Δημήτρης Φωτιάδης περιγράφει τον αγώνα των δικαστών Τερτσέτη – Πολυζωίδη να πείσουν τους υπόλοιπους δικαστές να μην καταδικάσουν σε θάνατο τον Κολοκοτρώνη:

Ο Τερτσέτης όχι μονάχα δεν τ’ αρνιέται πως γύρεψε, μ’ όλους τους τρόπους να τους συγκινήσει, μα στην απολογία του περηφανεύεται γι’ αυτό.
-Ναι, παραδέχτηκε, έκλαψα ενώπιον των τριών… Η εντολή “ου φονεύσεις” μ’ εφόβιζεν απαρηγόρητα, επειδή φόνος ασυγχώρητος είναι ο άδικος αποκεφαλισμός ανθρώπου. Ναι! σχεδόν εγονάτισα, φιλώντας τα χέρια των τριών.
Μα όλα πήγαν χαμένα -κι οι παρακλήσεις, και τα επιχειρήματα, και τα δάκρυα. Οι τρεις άλλοι δικαστές μένουν ψυχροί κι αμετάπειστοι -προτιμάνε από τη δόξα που απόχτησαν ο Πολυζωίδης κι ο Τερτσέτης, να μείνουν, όπως τόσοι άλλοι πριν κι έπειτα απ’ αυτούς δικαστές σκοπιμότητας.
-Με τέτοια αποδεικτικά, τους φωνάζει για μια στιγμή ο Τερτσέτης ούτε δυο γάτοι δεν καταδικάζονται σε θάνατο!
Τίποτα… Ήταν από τους ανθρώπους που δεν έχουν ανάστημα να το ορθώσουν ενάντια στην εξουσία.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ “ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ”
Εκδόσεις ΔΩΡΙΚΟΣ


Γεώργιος Τερτσέτης (1800-1873)
Ένας από τους δύο δικαστές που μειοψήφισαν υπέρ του Κολοκοτρώνη
από την ΑΡΓΟΛΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Ο Γέρος σαν άκουσε το “καταδικάζονται εις θάνατον” μισοσταυροκοπήθηκε μ’ απορία και λέει:
-Κύριε ελέησον! Μνήσθητι μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου…
Ύστερα βγάζει την ταμπακιέρα του, παίρνει μια πρέζα ταμπάκο κι αφού την ρούφηξε, πρόσφερε και σ’ όσους τον είχανε περιτριγυρίσει γυρεύοντας να τον παρηγορήσουν, που ανάμεσα σ’ αυτούς ήτανε κι οι συνήγοροι Βαλσαμάκης και Κλωνάρης.
-Αντίκρυσα, τους λέει, τόσες φορές το θάνατο και δεν τον φοβήθηκα. Ούτε και τώρα τον φοβάμαι.
Άλλοι αναστενάζουν, άλλοι βουρκώνουν, άλλοι κλαίνε μ’ αναφυλλητά. Μερικοί σκύβουν κι ευλαβικά φιλάνε το δοξασμένο γέρικο χέρι. Κάποιος απ’ αυτούς, με πνιγμένη φωνή, του λέει:
-Άδικα σε σκοτώνουν, στρατηγέ!
-Γι’ αυτό λυπάσαι; Καλύτερα που με σκοτώνουν άδικα, παρά δίκαια… του αποκρίνεται.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ “ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ”
Εκδόσεις ΔΩΡΙΚΟΣ

K6Ο Θεός έδωσε την υπογραφή του για την ελευθερία της Ελλάδος, δεν την παίρνει οπίσω.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ “ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΥΛΗΣ”
από το ΣΠΟΥΔΑΣΤΗΡΙΟ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Το αν εσπάρθη πολλές φορές, αλλά δεν εφύτρωσε.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ
(Φωτάκου απομνημονεύματα) συλλογή Γ. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗ από το βιβλίο “ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ – ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ” Εκδόσεις ΔΑΜΙΑΝΟΣ 

Ο Θ. Κολοκοτρώνης διηγείται τον παρακάτω διάλογο με το στρατηγό Χάμιλτον:

Μίαν φοράν, όταν επήραμεν το Ναύπλιον, ήλθε ο Άμιλτων να με ιδή. Μου είπε ότι: “Πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμόν και η Αγγλία να μεσιτεύση”. Εγώ του αποκρίθηκα ότι: “Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς, καπετάν Άμιλτων, ποτέ συμβιβασμόν δεν εκάμαμεν με τον Τούρκο. Άλλους έκοψε, άλλους εσκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς εμείς, εζούσαμεν ελεύθεροι από γενεά εις γενεά. Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε. Η φρουρά του είχε παντοτινόν πόλεμον με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήταν πάντοτε ανυπότακτα”. Με είπε: “Ποία είναι η βασιλική φρουρά του, ποία είναι τα φρούρια;”. “Η φρουρά του βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι κλέφτες, τα φρούρια η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά”. Έτσι δεν με ομίλησε πλέον.

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ “ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΥΛΗΣ” 

Το 1834, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Όθωνα, ο Θ. Κολοκοτρώνης καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά με την ενηλικίωση του Όθωνα του δόθηκε χάρη.Ο Κολοκοτρώνης, μόλις άκουσε πως ο βασιλιάς Όθων του έδινε χάρη μετατρέποντας την ποινή του θανάτου σε ποινή φυλάκισης 20 ετών, είπε τα παρακάτω λόγια: “Θα γελάσω το βασιλιά, δε θα ζήσω τόσους χρόνους…”

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ “ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ” Εκδόσεις ΔΩΡΙΚΟΣ      

Ο Νικόλαος Δραγούμης περιγράφει μια περιοδεία του Καποδίστρια στην Πελοπόννησο, στην οποία ο κόσμος νόμιζε ότι Κυβερνήτης ήταν ο …ταχυδρόμος διότι φορούσε ωραία στολή.

Προηγείτο δε οδηγός ο κύριος των ταχυδρομικών ίππων, φορών ένδυμα ελληνικόν χρυσοπόρφυρον και αναβαίνων ίππον υψαύχενα. Και διά τούτον οι συρρέοντες εις προϋπάντησην του Κυβερνήτου, (…) προσεκύνουν αυτόν πίπτοντες εις έδαφος. Δεν εννόουν πώς ήτο δυνατόν αρχηγός έθνους να αναβαίνη ίππον κυφαγωγόν, ουχί ζωηρότερον του πώλου του Ιησού, και να φορή ένδυμα οίον οι πολλοί. (…) Ιδών δε ο Κολοκοτρώνης ότι ο λαός προσεκύνει τον ταχυδρόμον Καρδαράν, πλησιάσας είπε: -Το πράγμα, υπερεξοχώτατε, δεν πάγει καλά. Πρέπει ο κόσμος να γνωρίση τον Κυβερνήτη του.  -Και τι θέλεις να κάμω;  -Να βάλ’ η υπερεξοχότης σου τη στολήν σου. Και πεζεύσας εις μικράν τινα και σκιεράν κοιλάδα, ανέλαβε την στολήν αυτού, πενιχροτέραν και της των δασονόμων της αντιβασιλείας.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ “ΙΣΤΟΡΙΚΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ” Εκδόσεις ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΕΡΜΗΣ ΕΠΕ

K4Ο Δρόσος Κόκκινος, αγωνιστής του ‘21, αφηγείται την παρακάτω σκηνή:Ήμην εις την σκηνήν του Καραϊσκάκη και υπηρέτουν αυτόν συντρώγοντα μετά του Γενναίου -του υιού του Θ. Κολοκοτρώνη- ότε ήκουσα τον εξής διάλογον: “Γενναίε, του λέγει ο Καραϊσκάκης, να μου κάνης την χάριν να μην εκτίθεσαι εις τας μάχας”. “Συ, γιατί εκτίθεσαι;” του λέγει ο Γενναίος. “Έτσι το λέω κι έτσι είναι, απήντησεν ο Καραϊσκάκης. Αν πας εσύ, πάει ο Γέρος. Και αν πάη ο Γέρος πάει η Ελλάς, ενώ σαν εμένα έχει και άλλους το έθνος”.

“Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ Θ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ” Εκδόσεις ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ 

Ένας ανιψιός του Αλή Φαρμάκη (πριν από το 1821) όταν ήταν κλεισμένοι στον πύργο του θείου του, έλεγε στον Κολοκοτρώνη:
-Κρίμα, που δεν είσαι Τούρκος, μέγας αφέντης θα γινόσουνα.
-Αν γίνω Τούρκος θα με σουνουτέψουν;
-Βέβαια.
-Εμείς όταν μας βαφτίζουν, μας κόβουν από τα μαλλιά του κεφαλιού μας τρίχες και τις βάζουν στο εικόνισμα του Χριστού. Αν γίνω Τούρκος, στον άλλο κόσμο θα με τραβούν ο Χριστός από τα μαλλιά και ο Μωάμεθ από την … και δεν θέλω να βάλω σε παρόμοια διαφορά δυο τέτοιους προφήτες.

(Γ. Τερτσέτης) συλλογή Γ. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗ από το βιβλίο “ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ – ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ” Εκδόσεις ΔΑΜΙΑΝΟΣ  

Ο Κολοκοτρώνης πρωτοπάτησε το πόδι του στη Μάνη, αρχίζοντας η Επανάσταση. Από εκεί τράβηξε με Μανιάτες και Μεσσήνιους για την Τριπολιτσά, με σκοπό να την πολιορκήσει. Στο δρόμο, με το πρώτο τουφέκι που κάνανε με τους Τούρκους, ο κόσμος άμαχος κι άπειρος φοβήθηκε και σκόρπισε. Οι άλλοι καπετάνιοι είπανε στον Κολοκοτρώνη:
-Τι θα κάνουμε πια εδώ; Να πάμε κατά το Λιοντάρι, να δούμε τι γίνεται κι εκείνος ο κόσμος.
– Εγώ δεν πάω πουθενά! είπε ο Κολοκοτρώνης. Αν θέλετε εσείς τραβάτε. Εγώ θα μείνω εδώ, να με φάνε τα πουλιά της πατρίδας μου, που με ξέρουνε.

(Ο Γέρων Κολοκοτρώνης, Φιλήμονος Δοκίμιον Ιστορικόν) συλλογή Γ. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗ από το βιβλίο “ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ – ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ” Εκδόσεις ΔΑΜΙΑΝΟΣ

K2  

Ο Κολοκοτρώνης παράγγειλε στον Φωτάκο να πάει να κατασκοπεύσει κατά τον Άι-Σώστη το χωριό.
-Να πας τριγύρω και ξέμακρα, είπε, να μη σε τρώει το βόλι. Πρόσεξε στο δρόμο τα μικροπούλια, αν τα σηκώνεις και περνάνε πάνω απ’ το χωριό, ή κάθονται μέσα άφοβα, τότε δεν είναι Τούρκοι μέσα. Αν τα δεις όμως να γυρίζουν πίσω φοβισμένα και κάνουν ξαφνιασμένους γύρους, τότε είναι Τούρκοι στο χωριό!

(Φωτάκου Απομνημονεύματα) συλλογή Γ. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗ από το βιβλίο “ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ – ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ” Εκδόσεις ΔΑΜΙΑΝΟΣ 

Πήγαινα (διηγείται ο Κολοκοτρώνης) στην τέντα μου κι έτρωγα λίγο ψωμί. Μου είπε κάποιος:
-Άιντε Κολοκοτρώνη, παιδεύσου, παιδεύσου κι η πατρίδα σου θέλει σε ανταμείψει.
Εγώ του αποκρίθηκα ότι:
-Εμένα η πατρίδα θα πρωτοεξορίσει.
Και η τύχη το έφερε και επαληθεύτηκα.

(“Ο Γέρων Κολοκοτρώνης” Φιλήμονος Δοκίμιον Ιστορικόν) συλλογή Γ. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗ από το βιβλίο “ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ – ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ” Εκδόσεις ΔΑΜΙΑΝΟΣ

Όταν μπήκα στην Τριπολιτσά μου έδειξαν στο παζάρι τον πλάτανο που κρέμαγαν τους Έλληνες και είπα:
-Άιντε, πόσοι από το σόι μου και από το έθνος μου κρεμάσθηκαν εκεί.
Και διέταξα να τον κόψουν.

K1(“Ο Γέρων Κολοκοτρώνης” Φιλήμονος Δοκίμιον Ιστορικόν) συλλογή Γ. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗ από το βιβλίο “ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ – ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ” Εκδόσεις ΔΑΜΙΑΝΟΣ

Όταν σαράντα χωροφύλακες με το Μοίραρχο πήγαν, νύχτα, να πάρουν τον Κολοκοτρώνη από το περιβόλι του, είπε:
-Έφτανε να μου στείλουν ένα σκυλί μαλλιαρό από εκείνα όπου κάνουν θελήματα, με ένα γράμμα να πάω στ’ Ανάπλι και με ένα φανάρι στο στόμα του να μας φέγγει και των δυο μας.

Όταν μετά την καταδίκη του του δόθηκε είδηση ότι ο βασιλιάς του χαρίζει τη ζωή και μόνο τον αφήνει είκοσι χρόνους φυλακή είπε:
-Θα γελάσω τον βασιλιά, δεν θα ζήσω τόσους χρόνους.

(Γ. Τερτσέτης) συλλογή Γ. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗ από το βιβλίο “ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ – ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ” Εκδόσεις ΔΑΜΙΑΝΟΣ

Ο Πρόεδρος της Αντιβασιλείας Άρμανσπεργ είπε στον Γερο-Κολοκοτρώνη:
-Έχετε, Στρατηγέ, πολλούς εχθρούς.
-Ναι, του απάντησε ο Κολοκοτρώνης. Είχα και έχω πολλούς. Αλλά δύο μόνο μου ήταν και είναι οι μεγαλύτεροι και πιο θανάσιμοι απ’ όλους τους εχθρούς μου.
-Και ποιοι είναι αυτοί; ρώτησε με θαυμασμό ο Άρμανσπεργ.
-Είναι, απάντησε ο Κολοκοτρώνης, ο ένας το όνομά μου και ο άλλος οι εκδουλεύσεις μου.
-Έχετε δίκιο Στρατηγέ, ομολόγησε ο Άρμανσπεργ.

“Αιών” 17/4/1853 – “Εβδομάς” 24/11/1848 συλλογή Γ. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗ από το βιβλίο “ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ – ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ” Εκδόσεις ΔΑΜΙΑΝΟΣ

Ενδιαφέρουσες συνδέσεις:

Το μπουντρούμι του Κολοκοτρώνη είχε παράθυρο και αυλή

Πηγή: http://logomnimon.wordpress.com/