Συρία 1 – 2 – 3 …


 Μόλις ο συριακός στρατός και οι σύμμαχοί του μπήκαν στην Deir ez Zor, στις αρχές του Σεπτέμβρη, ένα μεγάλο ξυπνητήρι κτύπησε βορειότερα, στις ypgκρατούμενες περιοχές. «Σαν έτοιμοι από καιρό» οι proxies των ηπα (στους περιλαμβάνονται εκτός απ’ τις ypg και κάμποσοι απ’ τους μισθοφόρους που η Ουάσιγκτον είχε παρατάξει στα νότια, στα σύνορα συρίας / ιορδανίας, για να εμποδίσει τον συριακό στρατό να φτάσει εκεί· πλην, αν θυμάστε, εκείνο το σχέδιο απέτυχε γρήγορα, οπότε έμειναν άνεργοι οι άνθρωποι σ’ εκείνο το μέτωπο και αερο-μεταφέρθηκαν στη ζεστή και σίγουρη αγκαλιά των ypg…) ξεχύθηκαν απ’ τα στρατόπεδά τους περίπου 100 χιλιόμετρα βόρεια της Deir ez Zor – προς το νότο…

Έγινε, τότε, κάτι μαγικό. Αν και όλη αυτή η περιοχή ήταν στην κατοχή του isis, οι γενναίοι proxies της Ουάσιγκτον κάλυψαν αυτά τα 80 έως 100 χιλιόμετρα μέσα σε 2 – 2,5 ημέρες! Με τέτοια ταχύτητα είναι αμφίβολο αν έγινε μισή μάχη με τον isis, αν έπεσαν έστω λίγες ντουφεκιές, για την τιμή των όπλων! Μυστηριωδώς (ε;) o isis άνοιξε δρόμο για την απρόσκοπτη προέλαση των μισθοφόρων των ηπα προς την Deir ez Zor, πριν προλάβει καν ο συριακός στρατός και οι σύμμαχοί του (που ήταν αναγκασμένοι να πολεμήσουν) να διώξουν τον isis από εκεί.

Σκοπός της Ουάσιγκτον ήταν να φτάσουν οι δικοί της στην άλλη όχθη του Ευφράτη, στο ύψος της Deir ez Zor κατ’ αρχήν, πριν προλάβει η τετραπλή συμμαχία να περάσει το ποτάμι προς τα ανατολικά. Σε μεγάλο βαθμό αυτό επιτεύχθηκε. Στη συνέχεια, ο επόμενος στόχος, ήταν να καταληφθούν όλες οι (αρκετές, με σημαντικά κοιτάσματα) πετρελαιοπηγές σ’ αυτήν την ανατολική ζώνη της Deir ez Zor: όπως έχουμε ήδη γράψει πρόκειται για την «αμοιβή» των ypg σε cash, αφού θα συνεχίσουν το λαρθεμπόριo πετρελαίου (αν, φυσικά, το επιτρέπει η Άγκυρα…)

Συνέχεια

Μόνο κλόουν …


Συνηθιζόταν να ισχύει ότι ο αμερικάνος πρόεδρος είναι ο ανώτερος αρχηγός του στρατού. Αυτό ήταν μια πρόνοια ώστε να ελέγχεται ο αμερικανικός στρατός απ’ τους πολιτικούς, την κυβέρνηση κατ’ αρχήν. Οι αμερικάνοι καραβανάδες, επί της προεδρίας Ομπάμα, γκρίνιαζαν ωστόσο ότι “η κυβερνητική γραφειοκρατία τους δένει τα χέρια”.

Όχι πια. Το ψόφιο κουνάβι παραχώρησε πριν 8 μέρες αποφασιστικές αρμοδιότητες αποκλειστικά στον “τρελό σκύλο” Mattis, που είναι πρώην αρχικαραβανάς και επαγγελματίας δολοφόνος στην κατοχή του ιράκ. Τώρα πια ο αμερικανικός στρατός, με στολή και με κουστούμι θα αποφασίζει πως και πότε θα μεταφέρει δυνάμεις και όπλα στη συρία και στο ιράκ.

Και οι καραβανάδες τρίβουν τα χέρια τους, που λύθηκαν. Όσο για το ψόφιο κουνάβι; Ας μην είναι τόσο αρχιστράτηγος.

Ας μείνει κυρίως κλόουν.

___________________________________________________________

http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/04/mono-klooun/Από:

Κορνήλιος Καστοριάδης – Αποκαλύπτοντας τον Πόλεμο του Κόλπου (1991)…


από

Το κείμενο γράφτηκε το 1991 προς δημοσίευση σε κάποιο αμερικάνικο μέσο, όλα εκ των οποίων το απέρριψαν. Περιλήφθηκε στο βιβλίο Άνοδος της ασημαντότητας (στην αγγλική έκδοση – The risingtide of insignificancy).

Αποκαλύπτοντας τον Πόλεμο του Κόλπου (1991)

του Κορνήλιου Καστοριάδη

Όσο δεν είμαστε ειλικρινείς σε σχέση με τη φύση της σύγκρουσης, τα αληθινά κίνητρα και των δύο πλευρών καθώς και τις πιο πιθανές επιδράσεις των προβλεπόμενων αποτελεσμάτων, πρέπει να απορρίψουμε το ερώτημα του αν ήταν απαραίτητο ή όχι να γίνει ο πόλεμος. Ο Σαντάμ Χουσεΐν δε θα μπορούσε να νοιάζεται λιγότερο για τους Παλαιστίνιους. Και το ίδιο συμβαίνει και με το Κοράνι. Το ζήτημα (των Παλαιστινίων) του ήρθε στο μυαλό όταν, αντιμέτωπος με τις βίαιες αντιδράσεις λόγω της προσάρτησης του Κουβέιτ, έπρεπε πια να βρει κάποιους συμμάχους στα βιαστικά. Η κατάκτηση του Κουβέιτ, από την άλλη, είναι αυστηρά συνδεδεμένη με εδαφικούς, οικονομικούς σκοπούς καθώς και ζητήματα σχέσεων εξουσίας. Αν τα σύνορα του Κουβέιτ είναι τεχνητά, το ίδιο συμβαίνει και με το Ιράκ και με όλα τα υπόλοιπα κράτη στην περιοχή (και πολλά άλλα).

Το 1980, ο Σαντάμ δεν επιτέθηκε στο Ιράν για να απελευθερώσει τους Παλαιστίνιους άλλα, μάλλον, για να αυξήσει τα εδάφη του και τις (πλουτοπαραγωγικές) πηγές του και, βέβαια, για να πείσει τους Δυτικούς και τους Σοβιετικούς να τον εξοπλίσουν σαν αστακό. Δεν εκπροσωπεί τους φτωχούς έναντι των πλουσίων, ή το Νότο έναντι του Βορρά. Καταδυναστεύει μια πλούσια, από φυσική άποψη, χώρα την οποία έχει καταστρέψει για να εξοπλίσει τον εαυτό του και να διατηρήσει το δικό του καθεστώς τρόμου. Κόβει τους αντιπάλους του κομματάκια και έχει ήδη πνίξει με χημικά αέρια την Κουρδική μειονότητα. Μόνο οι «προοδευτικοί» είναι έτοιμοι να τα ξεχάσουν όλα αυτά, την ώρα που ο Σαντάμ πλαισιώνει με ευχαρίστηση το μπλοκ των εκτελεστών (Στάλιν, Μάο, Κάστρο, Πολ Ποτ) τους οποίους πάντοτε πρόθυμα υπερασπίζονταν. Οι Δυτικοί μιλάνε για «νόμο». Να μια αστεία ιδέα, να υπερασπίζεσαι το νόμο και τα ανθρώπινα δικαιώματα υπερασπιζόμενος τον Hafez El-Assad και τον βασιλιά Fahd. Μιλάνε επίσης για «διεθνή νόμο». Αυτός ο αναμφισβήτητα ελαστικός νόμος ήταν και παραμένει σε χειμέρια νάρκη όποτε πρόκειται για τη Δυτική Όχθη, το Λίβανο, την Κύπρο, τη Γρενάδα, τον Παναμά. Κανείς δεν είναι εναντίον του αυτό-καθορισμού για τους Κουβεϊτιανούς. Επίσης, θα έπρεπε να ζητήσουμε τον αυτό-καθορισμό των Παλαιστινίων, των Κούρδων (που σφάχτηκαν με πλήρη συνεργασία του Σαντάμ, των Ιρανών και των συμμάχων μας, των Τούρκων), του λαού του Τιμόρ και διάφορων άλλων ανάμεσα σε λαούς της Βαλτικής, της Αρμενίας, της Γεωργίας και πάει λέγοντας.

Συνέχεια

Ο πόλεμος στο Ιράκ, ο Τόνι Μπλερ και η έκθεση Chilcot #βίντεο…


H έρευνα του κ. Chilcot για τη συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο του Ιράκ κράτησε επτά χρόνια και κόστισε περισσότερο από10 εκατομύρια λίρες. Την Τετάρτη 6 Ιουλίου 2016 δημοσίευσε την έκθεσή του, η οποία επικρίνει τον πρώην πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ, τις μυστικές υπηρεσίες, τους διπλωμάτες και τις ένοπλες δυνάμεις, με τον πρώην πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ ν΄αντιμετωπίζει κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου.

Στο βίντεο (με ελλ. υπότιτλους) παρουσιάζονται τα γεγονότα που οδήγησαν στην εισβολή η οποία θεωρείται ευρέως πως είναι το μεγαλύτερο λάθος της εξωτερικής πολιτικής της Βρετανίας από την κρίση του Σουέζ το1950.

Συνέχεια

Eίμαστε όλοι Ισλαμικό Κράτος…


b2ap3_thumbnail_allislamicstate_590.jpg

Αστυνομικοί με πλήρη εξάρτηση φυλάνε ένα από τα μνημεία των πρόσφατων επιθέσεων στις Βρυξέλλες, ενώ δεξιοί διαδηλωτές έχουν συγκεντρωθεί κοντά στην Πλατεία Ντε Λα Μπουρς στις Βρυξέλλες (Alastair Grant / AP)

Η εκδίκηση είναι o ψυχολογικός κινητήρας του πολέμου. Τα θύματα είναι η νομισματική μονάδα του αίματος. Τα πτώματά τους χρησιμοποιούνται για να καθαγιάσουν δολοφονίες που γίνονται αδιακρίτως. Εκείνοι που ορίζονται ως εχθροί και γίνονται στόχοι σφαγών, χαρακτηρίζονται ως απάνθρωποι. Δεν είναι άξιοι συμπάθειας ή δικαιοσύνης. Ο οίκτος και το πένθος, αρμόζουν μόνο για τους δικούς μας. Ορκιζόμαστε να εξαλείψουμε μια μάζα από την οποία έχουμε αφαιρέσει τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, που ενσαρκώνει το απόλυτο κακό. Οι σακατεμένοι και οι νεκροί στις Βρυξέλλες ή στο Παρίσι και οι σακατεμένοι και οι νεκροί στη Ράκκα ή στη Σίρτη διαιωνίζουν τους ίδιους σκοτεινoύς πόθους. Είμαστε όλοι Ισλαμικό Κράτος.

«Από τη βία μόνο βία γεννιέται,» έγραψε ο Πρίμο Λεβύ, «και ακολουθεί μια κίνηση παλινδρομική, που καθώς περνάει ο καιρός, αντί να καταλαγιάζει, κινείται σε πιο φρενήρεις ρυθμούς.»

Συνέχεια

Τη νύχτα ακούω θύματα να φωνάζουν…


Του Andre Vltchek*
(μετάφραση, επιμέλεια Σύλβια Βαρνάβα)


Συμβαίνει μερικές φορές στη μέση μιας σκοτεινής νύχτας, όταν δεν το περιμένω, όταν νομίζω ότι κοιμάμαι, αλλά δεν κοιμάμαι, ή όταν ίσως με έχει πάρει ο ύπνος, αλλά όχι εντελώς. Δεν γνωρίζω. Όλα αυτά που είδα και άκουσα, όλα όσα νόμιζα ότι έχω ξεχάσει αλλά δεν μπόρεσα, όλα όσα απεγνωσμένα προσπάθησα να ξεχάσω, επιστρέφουν, αρχικά  σπασμωδικά, στη συνέχεια με πλήρη ισχύ.

Συχνά σκέφτομαι ότι η Δύση τρελάθηκε. Συνολικά, ανεπιστρεπτί! Μετατράπηκε η ίδια σ’ ένα τέρας και συνεχίζει να κατασκευάζει νέα, μικρότερα αλλά εξίσου τοξικά θηρία σε όλο τον κόσμο. Προχωράει, συντρίβοντας οτιδήποτε στέκεται στο δρόμο της. Και δεν είμαι σίγουρος ακόμη αν μπορεί τη σταματήσει κάτι.

Αυτές οι φρικτές στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στο Kwajalein Atoll, στα Νησιά Μάρσαλ … αυτές οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής, που πνίγουν τα συριακά Υψώματα του Γκολάν, αυτά τα ελικόπτερα, που βομβαρδίζουν ιδιωτικά οχήματα στη Γάζα … βομβαρδίζουν και καίνε χωριά κοντά στη Μοσούλη, στο Ιράκ … εικόνες ανθρώπων που έχουν σφαγιαστεί από τους φιλοδυτικούς τρομοκράτες στο Ιράν … άνδρες που βασανίστηκαν άγρια και των οποίων οι σύζυγοι και οι κόρες βιάστηκαν κτηνωδώς στο Κασμίρ της «χορηγούμενης Ινδίας”, στέκονται  απεγνωσμένα προσκολλημένοι ο ένας στον άλλον, ψιθυρίζοντας τις ιστορίες τους σε κάποια απομονωμένα χωριά κοντά στα σύνορα με το Πακιστάν.

Εδώ, σε αυτό το δοκίμιο, δεν πρόκειται, δεν θα μπορούσα, να διηγηθώ το σύνολο του καταλόγου των φρικαλεοτήτων, που έχει ήδη εισχωρήσει στο μυαλό μου, αποφασίζοντας να μείνουν, κατά πάσα πιθανότητα, για πάντα. Ο κατάλογος είναι πολύ μακρύς – σχεδόν ατελείωτος.

Συνέχεια

Αρχαιότητες από την Παλμύρα πωλούνται ήδη στο Λονδίνο…


palmyrastatues7

Γράφει o Γρηγόρης Τραγγανίδας


θηριωδίες του «Ισλαμικού Κράτους» ενάντια σε ανθρώπους και μνημεία κάνουν τον γύρο του κόσμου. Η ίδια η οργάνωση φροντίζει επιμελώς να προμηθεύει την παγκόσμια μιντιακή κοινότητα με το απαραίτητο, σχετικό οπτικοακουστικό υλικό.

Ακριβώς όμως αυτή η μεθοδικότητα είναι που προβληματίζει για τους πραγματικούς στόχους αυτής τής, σε απευθείας σύνδεση, καταστροφής: Είναι μόνο ο φανατισμός και η βαρβαρότητα τα κίνητρα αυτής της λεηλασίας; “Η υπάρχει και κάτι άλλο, περισσότερο κυνικό, ακριβώς επειδή δεν αποτελεί αποτέλεσμα άγνοιας – χωρίς φυσικά αυτό να αθωώνει εκείνους που κάνουν τη βρώμικη δουλειά – αλλά συνειδητής επιλογής στο πλαίσιο ενός ευρύτερου πλαισίου οικονομικών, κατά βάση, και γεωπολιτικών, κατ” επέκταση, συμφερόντων;

Πριν λίγες μέρες, η γενική διευθύντρια της UNESCO, Ιρίνα Μπόκοβα, δήλωσε χωρίς περιστροφές, ότι το «Ισλαμικό Κράτος» επιδίδεται στην Συρία σε αρχαιολογική λεηλασία «βιομηχανικής» κλίμακας.

Τόσο οι δορυφορικές εικόνες όσο και η παρουσία πάρα πολλών αρχαίων αντικειμένων σε παράνομες αγορές μαρτυρούν «λεηλασία σε βιομηχανική κλίμακα», μέσω «χιλιάδων παράνομων αρχαιολογικών ανασκαφών», υπογράμμισε η Μπόκοβα στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε στη Σόφια για το θέμα αυτό.

«Ο περιορισμός του παράνομου εμπορίου αντικειμένων τέχνης είναι αυτή τη στιγμή η προτεραιότητα νούμερο ένα», πόσω μάλλον που «χρησιμεύει για τη χρηματοδότηση των εξτρεμιστών», υπογράμμισε η γενική διευθύντρια της UNESCO, η οποία κάλεσε τις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδιαίτερα, «να ενισχύσουν τη νομοθεσία τους ώστε να σταματήσουν το παράνομο αυτό εμπόριο».

Συνέχεια