Όλα τα λεφτά…


Αποτέλεσμα εικόνας για δντ

Το δντ ανακοίνωσε τελικά την πολυ-αναμενόμενη στάση του σε ότι αφορά την συμμετοχή του στο «πρόγραμμα διάσωσης της ελλάδας»: φεύγει, σε αργή κίνηση. Δεν λέει «φεύγω» άμεσα. Απλά βάζει τους γνωστούς όρους του για το «θα μπορούσα να μείνω» που όλοι ξέρουν ότι δεν πρόκειται να ευοδωθούν. Είναι «θέμα χρόνου» που θα έλεγαν και οι εσκιμώοι.

Τυπικά το συμβούλιο του δντ έδωσε την έγκρισή του για πιθανή συμμετοχή του δντ, με ένα δάνειο 1,8 δις δολαρίων εάν το ελληνικό χρέος γίνει διαχειρίσιμο. Αλλά οι όροι διαχειρισιμότητας που βάζει είναι οι γνωστοί. Όχι μόνο κάποιου είδους «ξαλάφρωμα» αλλά και οι θρυλικές «μεταρρυθμίσεις» που η Αθήνα δεν πρόκειται να κάνει. Συνεπώς, πίσω απ’ τις γραμμές της ανακοίνωσης, και χωρίς κραυγαλέες διατυπώσεις, το δντ υποδεικνύει το αναμενόμενο:συνεχίστε την διάσωση χωρίς εμάς.

Αυτό που περιμένουμε από σήμερα είναι το βολικό «χαμένοι στη μετάφραση». Παρά τον όποιο ντόρο κάνει η ντόπια δημαγωγία (έχει αυτό το φτωχό ταλέντο του να κάνει το μαύρο άσπρο) δεν έχει, και δεν θα μπορούσε να έχει κάποια σημασία. Σημασία (θα) έχει η δντ επιβεβαίωση ότι η Αθήνα δεν μπορεί να δανειστεί «απ’ τις αγορές» αν δεν βρει τρόπο (με τους δανειστές της) να γίνει πειστική στο ξεχρεώμα των φιλικών πολιτικών δανείων που έχει κάνει ήδη.

Χωρίς δράματα, με διακριτικότητα, αυτό θα περιπλέξει την «ελληνική σωτηρία» τους επόμενους μήνες. Ορισμένοι βάζουν χρονικό όριο την ημερομηνία των γερμανικών εκλογών, λες και την επόμενη ημέρα δεν θα ασχοληθούν με τίποτα άλλο στο Βερολίνο απ’ το πως θα συνεχιστεί η «στήριξη της μικρής ασθενούς». Μια γερμανική κυβέρνηση συνεργασίας θα χρειαστεί κάποιο χρόνο για να σχηματιστεί. Κι αν είναι μεταξύ συντηρητικών και φιλελεύθερων η Αθήνα θα πρέπει να δαγκώνει όχι τα νύχια της αλλά τις σόλες της: οι φιλελεύθεροι είναι οπαδοί του … grexit.

Η απόφαση του Βερολίνου έχει σημασία στο βαθμό που η καινούργια κυβέρνηση (και το καινούργιο κοινοβούλιο) θα θέλει σαν εγγύηση για την “ελληνική σωτηρία” την συμμετοχή του δντ – με λεφτά. Δεν είμαστε προφήτες· είναι πολλοί όμως εκείνοι που υποστηρίζουν ότιδεν θα θέλει, υπό την προϋπόθεση ότι ο esm γίνει το ευρωπαϊκό δντ. Κάτι τέτοιο, λογικά, θα χρειαστεί ακόμα περισσότερο χρόνο απ’ το να δημιουργηθεί η καινούργια γερμανική κυβέρνηση…

Ευτυχώς που η Αθήνα δεν βιάζεται – με την έννοια ότι δεν έχει σοβαρές πληρωμές τον επόμενο ενάμισυ χρόνο. Απ’ την άλλη μεριά όχι ο ενάμισυ χρόνος αλλά ακόμα και ο ενάμισυ μήνας είναι υπεραρκετός για να επιβεβαιώσει αυτό που υπόλοιποι «εταίροι» της ξέρουν: το ελληνικό κράτος / κεφάλαιο είναι ανεπίδεκτο ορθολογικών αναδιαρθρώσεων…

______________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/07/ola-ta-lefta/

Ευχές απ’ το Τελ Αβίβ…


Αποτέλεσμα εικόνας για Netanyahu

Δεν είναι ανόητος ο ισραηλινός πρωθ. Netanyahu που θέλει φιλίες με φασίστες (παλαιάς και νέας κοπής μαζί) σαν τον ομόλογό του της ουγγαρίας Orban. Μπορεί να ήταν ατύχημα το ανοικτό μικρόφωνο στη διάρκεια του meeting, μπορεί και όχι, αλλά τα ισραηλινά «εθνικά συμφέροντα» δηλώθηκαν καθαρά και δημόσια. Ώστε να τα έχουν όλοι υπόψη τους: αν η ε.ε. δεν κάτσει σούζα στο Τελ Αβίβ καλύτερα να διαλυθεί – είπε σε απλά ελληνικά. Είχε και διάφορα κοσμητικά επίθετα η δήλωση, αλλά δεν προσθέτουν κάτι.

Τι κάνει αυτή η καταραμένη ε.ε. που ενοχλεί τόσο τον ισραηλινό μιλιταρισμό / ιμπεριαλισμό; Διαμαρτύρεται (πάντα στα λόγια) για τους επεκτεινόμενους ισραηλινούς οικισμούς στη δυτική Όχθη… Και γι’ αυτό το λόγο καθυστερεί την ολοκλήρωση της «συμφωνίας εμπορικής σύνδεσης» με το Τελ Αβίβ. Τίποτα σπουδαίο, δηλαδή, σε σχέση με τα ισραηλινά εγκλήματα. Όμως ακόμα κι αυτά τα όχι σπουδαία εκνευρίζουν το ισραηλινό καθεστώς. Ή έτσι παριστάνει.

Ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο; Το Τελ Αβίβ χρειάζεται οπωσδήποτετην αμερικανική υποστηρίξη· γράφαμε χτες για τα ενδεχόμενα στο συριακό πεδίο μάχης. Το ψόφιο κουνάβι είναι μεν φιλοϊσραηλινό όσο δεν πάει· έχει όμως μια «νταραβεριτζίδικη κουλτούρα» που δεν του επιτρέπει ακόμα να επιλέξει να σκοτωθεί με όλον τον κόσμο για να τα έχει καλά με το ισραήλ· και μάλιστα σ’ έναν αιώνα που η χωροφυλακίστικη συνεισφορά του θα είναι μειωμένης αξίας. Το Τελ Αβίβ τσινάει κάθε φορά που το ψόφιο κουνάβι δείχνει κατανόηση στην ρωσική παρουσία στη συρία· η τελευταία φορά ήταν πρόσφατα, μετά την συμφωνία Ουάσιγκτον – Μόσχας – Αμμάν για «ζώνη αποκλιμάκωσης» στη Dara’a, εκεί που σκόπευε (ο ισραηλινός ιμπεριαλισμός) να επεκταθεί, σε συριακό έδαφος.

Μ’ αυτά τα δεδομένα, και με δεδομένη επίσης την παρακμή σαν «ethos», γιατί να μην εύχεται ο Νετανιάχου μεγαλόφωνα την διάλυση της ε.ε. «αν δεν μας κάτσει»; Το ίδιο δεν θέλει και το ψόφιο κουνάβι;

(Υπάρχει κανένας στα μέρη μας που να συμφωνεί με το δίδυμο Τραμπ – Νετανιάχου; Να συμφωνεί αντικειμενικά εννοούμε… Ε; Υπάρχει κανένας;)


Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/07/efches-ap-to-tel-aviv/

London sinking…


Αντί να διευκολύνει τον εαυτό της και, κυρίως, εκείνα τα συμφέροντα που εκπροσωπεί, η (ακόμα…) πρωθυπουργός του Λονδίνου May φαίνεται να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Η προοπτική κυβερνητικής συμμαχίας με το ακροδεξιό βορειοϊρλανδικό και «ενωτικό» κόμμμα dup κινδυνεύει να λειτουργήσει διαλυτικά για την βόρεια ιρλανδία. Όπου, ας το θυμίσουμε, οι (καθολικοί) ιρλανδοί όχι μόνο ψήφισαν υπέρ της παραμονής στην ε.ε. στο περσινό δημοψήφισμα αλλά έχουν πια σοβαρές ανησυχίες για την δημιουργία ενός αυστηρού συνόρου με την (υπόλοιπη) ιρλανδία, πράγμα που θα δυσκολέψει σοβαρά την καθημερινή ζωή τους.

Το πρόβλημα είναι ότι εδώ και μερικούς μήνες, μετά τις (τοπικές) εκλογές στην βόρεια ιρλανδία, δεν έχει φτιαχτεί κυβέρνηση εκεί. Με βάση την συμφωνία της «καλής Παρασκευής» (του 1998) πρωθυπουργός θα πρέπει να είναι ο επικεφαλής του όποιου μεγαλύτερου προτεσταντικού κόμματος (του dup) και αντιπρόεδρος της (τοπικής) κυβέρνησης ο επικεφαλής του όποιου μεγαλύτερου κόμματος των καθολικών (του sinn fein) – λόγω του αριθμού των δύο “κοινοτήτων”. Όμως βασικός όρος της συμφωνίας της «καλής Παρασκευής» είναι ότι κανένα απ’ τα κυβερνώντα κόμματα στη βόρεια ιρλανδία δεν θα πρέπει να έχει σχέσεις με την αγγλική και την ιρλανδική κυβέρνηση – έτσι ώστε οι «μητέρες κυβερνήσεις» να φαίνονται «ουδέτερες» απέναντι στην βόρεια ιρλανδία.

Και τώρα η May θέλει να κάνει κυβερνητικό εταίρο το dup… Πράγμα που προσθέτει επιπλέον προβλήματα στη συμφωνία του 1998… Σε σημείο ώστε ο πρωθυπουργός της ιρλανδίας να προειδοποιεί ήδη (ευγενικά είναι η αλήθεια…) την May …. «να μην κάνει καμιά μαλακία»… Το sinn fein δήλωσε εν τω μεταξύ ότι μια τέτοια κυβερνητική συνεργασία είναι προδοσία όσων συμφωνήθηκαν πριν σχεδόν 20 χρόνια…

Πως ξεκίνησαν όλα αυτά; Επειδή ένας δεξιός πρωθυπουργός, ο Kameron,σκέφτηκε να κάνει ένα δημοψήφισμα για την έξοδο ή όχι του Λονδίνου απ’ την ε.ε., προκειμένου να «ταπώσει» τους φιλο-brexit βουλευτές του (αυτός ήταν υπέρ της παραμονής…) Ήλπιζε ότι θα το κέρδιζε άνετα… Άσσοι της πολιτικής οι γιάπηδες!!

Όση κι αν είναι η παρακμή της άλλοτε «μεγάλης» βρετανίας, δεν παύει να είναι ένα παλιό, πολύ παλιό κρατικό μαγαζί: θεωρητικά έχει το «ιστορικό βάθος» να δέσει ξανά, κάποια στιγμή, το βρακί του στη μέση του. Όμως προς το παρόν, μετά το περσινό δημοψήφισμα, μοιάζει σα να κυλάει στην κατηφόρα με χαλασμένα φρένα: κανένα κόλπο δεν πιάνει…

(φωτογραφία: η φωτογραφία εντείνει την προσωποποίηση ενός προβλήματος καπιταλιστικού… Αλλά πείτε μας: τι ύφος είναι αυτό για πρωθυπουργό της αυτού μεγαλειότητας;)

________________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/06/london-sinking/

Όχι και τόσο τσακωμένοι …


Παρά τις εκατέρωθεν κατηγόριες (έτσι είναι η διπλωματία…) Βρυξέλες (δηλαδή η ε.ε.) και Άγκυρα δεν είναι δα και έτοιμοι να φαγωθούν. Για την ακρίβεια, μετά την συνάντηση του Erdogan με τους Juncker και Tusk, αποφασίστηκε μια 12μηνη διαδικασία επαναπροσέγγισης και επίλυσης των όποιων παρεξηγήσεων (ή διαφορών), με πρώτο ραντεβού (των αντιπροσωπειών) στις 13 Ιούνη. Και πράγματι, οι ανακοινωμένες εκκρεμότητες (για την πλήρη συμφωνία της 18ης Μάρτη του 2016, αυτής για την “επαναπροώθηση”…) που θα επιτρέπει την κατάργηση της βίζας για τους τούρκους υπηκόους δεν είναι άλυτες. Και επιπλέον είναι μόνο 7 (που να ήταν, δηλαδή, τα «προαπαιτούμενα» 140, 240 ή πόσα…).

Εννοείται ότι στη συνάντηση κουβεντιάστηκε και η ευρωπαϊκή ανησυχία για την επαναφορά της θανατικής ποινής στην τουρκία. Ο Erdogan ξεκαθάρισε ότι η σχετική συζήτηση είναι συνέπεια του «τραύματος» απ’ το περσινό πραξικόπημα… Μετά το οποίο (το επανέλαβε…) οι ευρωπαίοι δεν έδειξαν ιδιαίτερη δημοκρατική ανησυχία…

Περασμένα ξεχασμένα; Ναι και όχι. Πάντως και οι συνομιλητές του πολιτικοί είναι και ξέρουν: αν το καθεστώς Erdogan επρόκειτο στα σοβαρά να επαναφέρει την θανατική ποινή (που το ίδιο κατάργησε στις αρχές των ’00s) θα το είχε κάνει πριν ξεκινήσουν οι δίκες των πραξικοπηματιών… Ώστε να τους αφορά. Τώρα… απλά δεν θα είχε κανένα νόημα. Αναδρομική ισχύς νόμων δεν γίνεται πουθενά.

Αααα: αν υπάρχουν τίποτα ντόπιοι «ειδικοί» και «ανειδίκευτοι» που περίμεναν διάλυση της τουρκίας (… μετά την διάλυση του μακεδονικού κράτους αλλά και του αλβανικού…) ας το ρίξουν καλύτερα στο «στοίχημα».

Εκεί οι «κουβάδες» είναι πιο ανώδυνοι…

________________________________________________________

Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/05/ochi-ke-toso-tsakomeni/

Ο καλλιτέχνης και τα άστρα…


Αποτέλεσμα εικόνας για Banksy

Αποτέλεσμα εικόνας για Banksy

Ο Banksy είναι βέβαια πολιτικός γκραφιτάς… Πολιτικός με μια plain, αγγλοσαξονική εκδοχή: κάτι εύκολα αντιληπτό στο ευρύ κοινό μέσα από εικόνες. Εικαστικά ενδιαφέρον, αλλά ως εκεί.

Τώρα έπεσε στον λάκο της ευκολίας· ίσως παραείναι άγγλος. Το graffiti στο Dover είναι σαν η φαντασίωση (των συνεπειών) του brexit. Ένα αστέρι φεύγει – φεύγει (απ’ την σημαία της ε.ε.) και όλη η ε.ε. αρχίζει να ρηγματώνει.

Πρώτον (ρε καλλιτέχνη!) τα αστέρια είναι 12 αλλά τα μέλη 28! Όσο και αν δικαιούται το Λονδίνο να λέει «είμαι ένας απ’ τους αρχικούς», άρα ένα απ’ τα δώδεκα αστέρια, άλλο τόσο δικαιούνται οι 16 που βρίσκονται εκτός συμβόλου να πουν: Ποιο αστέρι φεύγει; Είμαι εγώ εδώ για να πάρω την θέση του!!!

Δεύτερον (πάλι ρε καλλιτέχνη!) ποιος σου είπε ότι μεγάλο κακό θα βρει την ε.ε. αν φύγει η αγγλία; Ποιός σου είπε ότι το αγγλικό αστέρι είναι η «χρυσή βίδα»;

(Δεν ξέρεις ότι αυτή είναι το ελληνικό;)


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/05/o-kallitechnis-ke-ta-astra/

Τα αληθινά αφεντικά στις λεπτομέρειες φαίνονται…


Αποτέλεσμα εικόνας για ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείες,

Θυμάστε (ίσως, το έχουμε αναφέρει) ότι επίκειται ένα κάποιο προστιματάκι στις ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείες, για την άγρια υπερκοστολόγηση των δημόσιων έργων που αναλάμβαναν απ΄το 1989 ως πρόσφατα, μέσω της δημιουργίας καρτέλ. Θα θυμάστε επίσης (ίσως) ότι ποτέ δεν θα μάθουμε πόσα δισεκατομύρια τσέπωσαν οι εθνικοί εργολάβοι, μικροί και μεγάλοι, (και κάποιοι διεθνείς συνεταίροι τους) όλα αυτά τα χρόνια – φεσώνοντας (ποιους άλλους;) εμάς.

Η “επιτροπή ανταγωνισμού” πρέπει να τους ρίξει ένα προστιματάκι, όσο πιο light γίνεται. Απ’ την άλλη η καταραμένη ε.ε. καραδοκεί: κάποια απ’ αυτά τα «μεγάλα έργα» ήταν συγχρηματοδοτούμενα απ’ τα ταμεία της, οπότε αφού έχει προκύψει μεγα-λαμογιά υπερκοστολογήσεων πρέπει να επιστραφούν πολλά φράγκα. Απ’ το ελληνικό κράτος, κι ας τα πάρει αυτό απ’ τους εργολάβους.

Α χα!!! Μαλάκες ευρωπαίοι!!! Που νομίζατε ότι… Η καθεστωτική «καθημερινή» σε χθεσινό της ρεπορτάζ δείχνει ότι θα πάρουν (ξέρετε τι…):

…Θετική για τα ελληνικά συμφέροντα έκβαση αναμένεται να έχει εξάλλου το ζήτημα των ενδεχόμενων επιπτώσεων στους κοινοτικούς πόρους. Οι λόγοι είναι δύο: αφενός διότι εξαιρέθηκαν τελικώς της έρευνας οι συμβάσεις παραχώρησης των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων και αφετέρου, διότι δεν αναμένεται τελικώς η ελληνική κυβέρνηση να επιστρέψει κονδύλια στα κοινοτικά ταμεία, αλλά να υπάρξει ανακατανομή των πόρων…

Το καταλάβατε; «Εξαιρέθηκαν τελικώς της έρευνας» οι κατασκευές των δρόμων… Αφενός για να πέσουν στα ακόμα μαλακότερα οι εθνικοί εργολάβοι, αφετέρου για να μην επιστραφούν στην ε.ε. τα (πολλά) παραπάνω λεφτά που έδωσε εξαιτίας των υπερκοστολογήσεων ακριβώς γι’ αυτές τις οτοστράντες… (Το να υποθέσουμε ότι τα στελέχη της επιτροπής ανταγωνισμού, που «εξαίρεσαν» κλπ, ανταμείφθηκαν δεόντως θα ήταν ελεεινό εκ μέρους μας…)

Το καταλάβατε; Δόξα και τιμή στη φαιορόζ στολή του ντόπιου βαθέος κράτους / κεφάλαιου!!.. (Η «σκληρή διαπραγμάτευση» συνεχίζεται.. Μάλλον θα μειωθεί το αφορολόγητο, ε; Αν δεν πληρώσουμε πως θα το φχαριστηθούμε;)

_________________________________________________________

Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/03/ta-alithina-afentika-stis-leptomeries-fenonte/

Γαργάρα…


H Wall Street Journal είδε (στα αποτελέσματα των ολλανδικών εκλογών) την «πολυδιάσπαση του κοινοβουλίου». Φυσικά αυτό είναι κανόνας εκεί, αλλά τι να πουλήσει και το αμερικανικό καθεστωτικό μήντιο; Την ήττα μιας απ’ τις ελπίδες για την διάλυση της ε.ε./ευρωζώνης; Άστο να πάει…

Διάφοροι έλληνες πατριώτες, απ’ την μεριά τους, είδαν στις ίδιες εκλογές τον καταποντισμό του κόμματος του Ντάιζεμπλουμ…. «Αφού δεν θα διαλυθεί (ακόμα) η ευρωζώνη, ας μιλήσουμε για τα τροχαία στην ευρώπη»: απώθηση / μετάθεση, συνηθισμένα πράγματα…. Άστο να πάει.

Κακό πράγμα η απογοήτευση. Α, επί τη ευκαιρία: είχαμε μείνει στο ότι αυτός ο παλιάνθρωπος ο Πούτιν θα έβαζε χέρι στις ευρωπαϊκές εκλογές (όπως έκανε, λένε, στις αμερικανικές), προωθώντας τους φασίστες, επειδή θέλει κι αυτός (λένε) να γίνει στάχτη και μπούρμπερη το project europe.

Τι έγινε; Τι έπαθαν οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες; Γιατί δεν έχουμε διαρκή ενημέρωση για το θέμα; Κεφαλοκλειδώθηκαν οι ρώσοι χάκερς; Πείτε μας κύριοι των (καθεστωτικών και δημαγωγικών) δυνάμεων!

Άστο να πάει κι αυτό…

(Άλλες εποχές, τότε που ο ενδοκαπιταλιστικός ανταγωνισμός δεν είχε αγριέψει, η «είδηση» των εκλογών θα ήταν η αξιοσημείωτη άνοδος των GroenLinks – των “πρασινοκόκκινων”. Για να μην πούμε ότι ο 30άρης επικεφαλής τους Jesse Klaver (φωτο) έχει όλα τα προσόντα για να προβληθεί σαν το «νέο πρόσωπο» της ολλανδικής και, γιατί όχι, της ευρωπαϊκής πολιτικής: baby-faced, με νεολαιίστικο ντύσιμο – όχι σικέ σαν του Γιάνη – πρώτη φορά βουλευτής στα 24 του, με πατέρα μαροκίνο και μητέρα με καταγωγή απ’ την ινδονησία, «κάτι από Ομπάμα» σα να λέμε, κατάφερε σε δύο χρόνια να αυξήσει κατά μερικές χιλιάδες τα μέλη του κόμματος…. Και, επιπλέον οι GroenLinks ήρθαν πρώτοι στην πρωτεύουσα της ολλανδίας, ψηφισμένοι και από χιλιάδες μετανάστες… Τι άλλο χρειάζεται για να μπει κανείς στο κέντρο της προσοχής;

Τίποτα! Αλλά, ας μιλήσουμε καλύτερα για το κόμμα του Ντάιζεμπλουμ, ή για το ότι χρειάζονται 4 κόμματα για να γίνει κυβέρνηση στην ολλανδία, ή για το ότι η θάλασσα έξω απ’ τα φράγματα ανέβηκε ένα χιλιοστό… Ενώ αν είχαν έρθει πρώτοι οι φασίστες; Ωωωωω! Εκεί να βλέπατε τη φάτσα του φασιστόμουτρου πρώτο πλάνο για κανά δυο βδομάδες, και τις προφητείες για κανά δίμηνο!…

Ε, μπορεί το θέαμα να είναι θέαμα, αλλά έχει και ιδιοκτήτες…)

___________________________________________________________

Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/03/gargara/