Πότε συμφέρει η έξοδος από την ευρωζώνη


W.MunchauFinancial Times Editorial

Wolfgang Münchau
Δημοσιεύθηκε: 10:43 – 01/04/13

Είναι ένα θέμα που με απασχολεί εδώ και καιρό: σε ποιο σημείο είναι οικονομικά λογικό για μία χώρα να εγκαταλείψει το ευρώ;

Δύο είναι οι παράγοντες που θα πρέπει να εξεταστούν: Ο πρώτος είναι εάν το τραπεζικό της σύστημα είναι βιώσιμο στο πλαίσιο μιας ατελούς τραπεζικής ένωσης – όπου στο άμεσο μέλλον δεν πρόκειται να υπάρξει κατανομή κινδύνου.

Ο δεύτερος είναι εάν τα χρέη του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα είναι διατηρήσιμα, δεδομένου του ρυθμού ανάπτυξης τόσο τώρα όσο και στο μέλλον.

Για την Κύπρο, η απάντηση και στα δύο ερωτήματα είναι αρνητική. Η απόφαση για bail in των μετόχων, ομολογιούχων και ανασφάλιστων καταθετών θα ήταν λογική εάν υπήρχε πλήρης τραπεζική ένωση στην ευρωζώνη. Δεν θα υπήρχε φυγή των καταθετών, καθώς όλες οι τράπεζες θα ήταν ασφαλισμένες κεντρικά.

Σε αυτό το παράλληλο σύμπαν, θα μπορούσε να προχωρήσει η εκκαθάριση της δεύτερης μεγαλύτερης τράπεζας της Κύπρου χωρίς να υπάρξουν παράπλευρες απώλειες στο ευρύτερο τραπεζικό σύστημα, ούτε στην κυπριακή οικονομία.

Οι ΗΠΑ δείχνουν πως αυτό μπορεί να γίνει. Εάν η Federal Deposit Insurance Corporation κάνει έφοδο σε μία τράπεζα στο Σαν Φρανσίσκο και υπάρξει bail in των ανασφάλιστων καταθετών της, δεν θα υπάρξει φυγή των καταθετών από τις γειτονικές τράπεζες γιατί υπεύθυνη για το τραπεζικό σύστημα δεν είναι η Καλιφόρνια. Αντιθέτως, οι ΗΠΑ έχουν μία ομοσπονδιακή αρχή εκκαθάρισης και ομοσπονδιακό σύστημα ασφάλισης των τραπεζικών καταθέσεων.

Στην ευρωζώνη, όμως, κάθε χώρα παραμένει υπεύθυνη για το τραπεζικό της σύστημα. Έτσι, η Κύπρος δεν είχε άλλη επιλογή μετά το bail in από την επιβολή περιορισμών στις κινήσεις των κεφαλαίων. Παρά τις δηλώσεις των αξιωματούχων, οι περιορισμοί αυτοί θα διατηρηθούν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι αρχές πρακτικά έχουν εισαγάγει ένα νέο παράλληλο νόμισμα μετατρέψιμο στο κανονικό ευρώ σε ισοτιμία 1 προς 1, αλλά μόνο μέχρι το ποσό των 5.000 ευρώ, που είναι το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο για μεταφορά κεφαλαίων. Δύσκολα πιστεύει κανείς ότι η έξοδος από το ευρώ δεν θα ήταν πιο δραματική. Θα έφερνε όμως, επίσης, το πλεονέκτημα της συναλλαγματικής υποτίμησης.

Εδώ βρίσκεται και η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα. Η Κύπρος είναι πιθανότερο να επιστρέψει σε βιώσιμο χρέος εκτός ευρωζώνης, επειδή με χαμηλότερη συναλλαγματική ισοτιμία θα μειώσει το καθαρό της χρέος και λόγω της ταχύτερης επιστροφής στην οικονομική ανάπτυξη.

Το ίδιο ισχύει και για την Ισπανία. Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup, άθελά του απάντησε αυτό το ερώτημα, όταν -σε συνέντευξή του στους Financial Times- σόκαρε τον κόσμο λέγοντας την αλήθεια. Είναι τώρα δηλωμένη πολιτική των πιστωτριών χωρών να λύνουν το πρόβλημα του υπερχρεωμένου τραπεζικού τομέα στις χώρες της περιφέρειας με τη συμμετοχή των ομολογιούχων και των καταθετών.

Ας το σκεφτούμε λίγο αυτό. Χωρίς τις δύο μεγαλύτερές του τράπεζες -την BBVA και τη Santander- το τραπεζικό σύστημα της Ισπανίας είναι χρεοκοπημένο, παρά τις ανακεφαλαιοποιήσεις στις οποίες συμφώνησε προσφάτως. Το βασικό πρόβλημα της χώρας δεν είναι πλέον η φούσκα στην αγορά ακινήτων, αλλά η συνεχιζόμενη ύφεση, η οποία πιθανότατα θα διαρκέσει πέρα από μία δεκαετία με την υφιστάμενη πολιτική.

Οι λογικές επιπτώσεις από τα λεγόμενα του Γ. Ντάισελμπλουμ και από την πραγματικότητα της λιτότητας και της ανεπαρκούς τραπεζικής ένωσης είναι ένα μελλοντικό bail in των Ισπανών ομολογιούχων και καταθετών.

Το πρόβλημα είναι πως ακόμη και οι ασφαλισμένες καταθέσεις δεν θα προστατευθούν σε αυτήν την περίπτωση. Ας δούμε τι συνέβη στην Κύπρο, όπου οι κεφαλαιακοί περιορισμοί επηρεάζουν τόσο τους μεγαλοκαταθέτες όσο και τους μικρούς καταθέτες. Εκτιμώ ότι το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και στην Ισπανία. Δεδομένης της δηλωμένης πολιτικής, είναι λογικά παράλογο για κάθε Ισπανό αποταμιευτή να διατηρεί ακόμη και μικρές αποταμιεύσεις στο ισπανικό τραπεζικό σύστημα. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να εγγυηθεί το Δημόσιο τις καταθέσεις χωρίς να χρεοκοπήσει το ίδιο.

Το αποτέλεσμα είναι πως κάποια στιγμή και για την Ισπανία η οικονομική λογική θα επιβάλει έξοδο από την ευρωζώνη. Η καλύτερη στιγμή θα είναι όταν η χώρα πετύχει δημοσιονομική ισορροπία προ τόκων. [ΣτΑ: ΕΝΝΟΕΙ ΜΟΛΙΣ ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΣ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ]

Το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα, όπου ο ρυθμός ανάπτυξης εξακολουθεί να είναι χαμηλότερος των εκτιμήσεων που περιλαμβάνονται στην επίσημη ανάλυση για τη βιωσιμότητα του χρέους. Απουσία προθυμίας από τις πιστώτριες χώρες να συμφωνήσουν ένα ακόμη πρόγραμμα μετακύλισης του χρέους, καιροφυλακτεί η ίδια μοίρα: περισσότερα bail in, όπου θα περιλαμβάνονται και οι ελληνικές τραπεζικές καταθέσεις.

Και τι θα γίνει με την Ιταλία; Το δημόσιο χρέος της, που πλησιάζει το 130% του ΑΕΠ, θα είναι βιώσιμο εάν επιστρέψει σε ρυθμό ανάπτυξης 2%. Τα τελευταία 15 χρόνια, όμως, ο ρυθμός ανάπτυξής της, είναι ελάχιστα πάνω από το μηδέν και δεν είναι σαφές τι θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση για να αλλάξει τα πράγματα. Θα έπρεπε να προχωρήσει σε μεγάλες προσαρμογές των μισθών στον ιδιωτικό τομέα πτωτικά και να δημιουργήσει κέρδη αποτελεσματικότητας στο δημόσιο.

Με άλλα λόγια, η νέα κυβέρνηση της Ιταλίας θα πρέπει να αντιμετωπίσει κατεστημένα συμφέροντα παρόμοια με εκείνα που αντιμετώπισε η Βρετανία τη δεκαετία του 1980. Εάν δεν λυθεί το πολιτικό αδιέξοδο κατά τέτοιον τρόπο ώστε να επιτευχθεί αυτό, τότε η ιταλική κοινωνία μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με την ευθεία επιλογή μεταξύ χρεοκοπίας εντός ευρωζώνης ή εξόδου από το ευρώ.
Η πρώτη επιλογή θα ήταν πραγματικά τοξική, ειδικότερα για τους καταθέτες. Εάν πιστεύετε τον Γ. Ντάισελμπλουμ -εγώ τον πιστεύω-, τότε θα ήταν λογικό για κάθε Ευρωπαίο του Νότου να πάρει τα χρήματά του από τη χώρα του και να τα καταθέσει εκτός ευρωζώνης. [ΣτΑ: ΘΑ ΕΝΝΟΕΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΤΗΝ ΘΕΤΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΤΗ Μ.ΒΡΕΤΑΝΙΑ…]

Σε ένα περιβάλλον όπου οι πιστώτριες χώρες αρνούνται μία γνήσια τραπεζική ένωση, είναι σοκαριστικά ελάχιστα όσα εμποδίζουν ένα κράτος να φύγει από την ευρωζώνη. Βεβαίως, η οικονομία μπορεί να μην είναι το βασικό κριτήριο [ΣτΑ: ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ ΜΠΗΚΑΝ ΛΟΓΩ ΚΥΡΙΩΣ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ] στην απόφαση μιας χώρας. Βραχυπρόθεσμα, η πολιτική μπορεί να επικρατήσει της οικονομίας. Μακροπρόθεσμα, όμως, δεν μπορεί να λειτουργήσει κανείς μία νομισματική ένωση κόντρα στην οικονομική λογική.

Πηγή. http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/194/articles/767712/ArticleFTgr.aspx

Το ευρώ δεν είναι απλά μία υπόθεση «αρπαχτής»…


111

Γράφει ο Αμετανόητος

Πάμε πάρα πολύ καλά…!!!

Deal is done. Ετσι είπε ένα αφεντικό…

Ενας Προτεσταντικός προϋπολογισμός των «ευλογημένων» λαών της Ευρώπης, θα διασώσει με τα διαρκή προγράμματα λιτότητας-κάθαρσης, όλους αυτούς τους ανθρώπους που πιστεύουν σε αυτό που λέμε ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ μέσα σε μία Ευρώπη «φλεγόμενη βάτο».

Ας είναι καλά ο κ.Max Weber με την περιβόητη ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ του, που έδειξε πάλι το δρόμο στους πεφωτισμένους ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΥΣ δηλαδή ΔΕΞΙΟΥΣ του κερατά, ηγετίσκους να ηγεθούν της προσπάθειας ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗΣ των κατεστραμμένων λαών…

Ολα τα καλά παιδιά ήταν εκεί.Τα εργατικά,τα φιλότιμα και φιλεύσπλαχνα…

Η ΝΟΜΕΝΚΛΑΤΟΥΡΑ και η ΣΙΧΑΜΕΡΗ Ευρωπαϊκή ΕΛΙΤ των Βρυξελλών αυτή η Uber Alles πολιτική γραφειοκρατία των Βρυξελλών αποφάσισε: ΛΙΤΟΤΗΤΑ για να σωθεί ο ασθενής…!

Οι πεινασμένοι μπορεί να πεθάνουν και οι άνεργοι να πάνε στην Κίνα και στην Αφρική για δουλειά. Εδώ ΔΕΝ υπάρχουν δουλειές για όλους…

Οι ραντιέρηδες, οι εισοδηματίες, οι τραπεζίτες και οι πολυεθνικές ανοίγουν σαμπάνιες…!

Η γαλέρα χάραξε ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ. Από τα 942 δις ευρώ στα 908 δις ο νέος προϋπολογισμός…!!!

Ολο και λιγότερα χρήματα…όλο και περισσότερο ΦΤΩΧΟΙ…!!!

Ο J.M.Keynes ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΘΗΚΕ…ο M.Friedman και οι κλασσικοί ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ του 18ου αιώνα ΤΩΡΑ ΔΙΚΑΙΩΝΟΝΤΑΙ και ο γερο Κάρολος κοιτάει από ψηλά και χαμογελάει πικρά…

Η Ιστορία στην Ευρώπη επαναλαμβάνεται σαν ΦΑΡΣΑ…

Δυστυχώς ύστερα και από αυτήν την ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΗ συμφωνία στις πλάτες των Λαών, ίσως είναι η ΠΡΩΤΗ φορά που θα πώ: NAI το ΚΚΕ είχε ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ.

Οχι απλά «είχε δίκιο» αλλά ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ.

Ποιό Ευρώ ?Ποιά Ευρωπαϊκή Ενωση ? Και για ποιούς ?

Τι κάνανε ?

Πασπαλίσανε λίγη ρευστότητα με το κάλπικο νόμισμα…ψεύτικη απατηλή…γιατί ότι έμπαινε στην μία τσέπη μας έφευγε από την άλλη, από το 2002 εως το 2008…

ΚΑΙ ΜΑΖΕΥΟΥΝ (θερίζουν) από τους ΛΑΟΥΣ τώρα εις το ΤΡΙΠΛΑΣΙΟ…!

«Θα λιώσετε μέχρι να εξαϋλωθείτε στο καθαρτήριο του Δάντη από τις αμαρτίες που κάνατε στη ζωή σας» είπαν οι Ιεροεξεταστές των Λαών και των Δημοκρατιών ??? της Ευρώπης.

Λιτότητα βέβαια όχι μόνο από το 2014 εως το 2020, αλλά ΑΠΟ ΤΟ 2008 εως το 2020…!!!

Το μπαλάκι ΤΩΡΑ στο Ευρωκοινοβούλιο…

Θα περάσει τη γραμμή «Μαζινό» ?

Όλα βαίνουν καλώς μέχρι στιγμής…βάσει σχεδίου. Σαν να κέρδισε η Γερμανία τον Β’ΠΠ…!!!

Αλλά τελικά…ΔΕΝ τον κέρδισε.Τότε…

Και το ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ της άρχισε από εδώ…και συνεχίστηκε επί ΡΩΣΙΚΟΥ εδάφους.Τότε…

Η Ιστορία στην Ευρώπη θα επαναληφθεί σαν Τραγωδία ?

Ο (πρώην) Νεοφιλελεύθερος Φουκουγιάμα όμως, τους προειδοποίησε από το 2004…

«Οσοι έχουν υποστηρίξει ότι επήλθε το λυκόφως της εθνικής κυριαρχίας είτε είναι δεξιοί θιασώτες της ελεύθερης αγοράς είτε αριστεροί αφοσιωμένοι οπαδοί του πολυμερισμού θα πρέπει να μας εξηγήσουν τι θα αντικαταστήσει την εξουσία των κυρίαρχων εθνών κρατών στον σύγχρονο κόσμο».

http://www.biblionet.gr/book/102562/Fukuyama,_Francis/%CE%9F%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B4%CF%8C%CE%BC%CE%B7%CF%83%CE%B7_%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CF%8E%CE%BD

http://www.foreignaffairs.com/articles/59950/g-john-ikenberry/state-building-governance-and-world-order-in-the-21st-century

Για αυτό ας προσέξουν πολύ καλά, που θα οδηγήσει η «ευλογημένη τους λιτότητα»…

Και δεν μιλάμε για μία απλή «δημιουργική» καταστροφή του κεφαλαίου.

Το ευρώ δεν είναι απλά μία υπόθεση «αρπαχτής»…

Αμετανόητος,09/02/2013

Υ.Γ. σχετικά δημοσιεύματα…και μεταφράστε στο Google…

http://www.lemonde.fr/europe/article/2013/02/08/compromis-en-vue-sur-le-budget-europeen_1828910_3214.html

http://www.guardian.co.uk/world/2013/feb/08/european-union-budget-night-talks

http://www.liberation.fr/economie/2013/02/08/l-europe-adopte-un-budget-d-austerite_880448

http://www.repubblica.it/economia/2013/02/08/news/ue_proposta_bilancio-52176825/