Όταν ο Τσε τσάκιζε τον ιμπεριαλισμό με τα λόγια …


Ο ιστορικός λόγος του επαναστάτη στον ΟΗΕ στις 11 Δεκέμβρη 1964

Hταν 11 Δεκέμβρη 1964 όταν ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, εκπροσωπώντας την επαναστατική κυβέρνηση της Κούβας, μίλησε στη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών.

Η ομιλία αυτή του Τσε, μνημείο αντι-ιμπεριαλιστικού λόγου και υπεράσπισης των λαών που μάχονται για την ελευθερία τους, έγινε χωρίς την παρουσία του εκπροσώπου των ΗΠΑ (Αντλάϊ Στίβενσον) στην αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης. Άλλωστε είχαν προηγηθεί οι εχθρικές προσπάθειες της Ουάσινγκτον ενάντια στην Κούβα, η κρίση των πυραύλων, η απόβαση του Κόλπου των Χοίρων και η επιβολή του απάνθρωπου οικονομικού αποκλεισμού εκ μέρους της κυβέρνησης Κένεντι.

Ο Τσε, υπουργός βιομηχανίας τότε, ήταν ξεκάθαρος από την αρχή: “Η Κούβα προσέρχεται”, σημείωνε ο Γκεβάρα στην αρχή της ομιλίας του,“για να διευκρινήσει τη θέση της πάνω στα πιο σημαντικά απο τα επίμαχα θέματα (σημεία). Και θα το κάνει με όλη την συναίσθηση της ευθύνης που επιβάλλει η χρησιμοποίηση αυτού του βήματος. Ταυτόχρονα όμως θα ανταποκριθεί στο αναπότρεπτο καθήκον να μιλήσει με διαύγεια και ειλικρίνεια”.

Σε αυτές τις γραμμές αποτυπώνονταν οι πραγματικές προθέσεις της επαναστατικής κυβέρνησης της Κούβας – να καταγγείλει το διεθνή και αμερικανικό ιμπεριαλισμό, να στηρίξει δημόσια τους καταπιεσμένους λαούς και να παρακινήσει τα Ηνωμένα Έθνη να πάρουν θέση, να δράσουν προς όφελος της ειρήνης και της ελευθερίας. Όσο όμως σεβασμό απέδωσε ο Τσε στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, άλλο τόσο καυστικός ήταν απέναντι στην γνωστή τακτική του οργανισμού να “νίπτει τας χείρας του” μπροστά στα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα. Σε μια αποστροφή του λόγου του κατήγγειλε την προσπάθεια του ιμπεριαλισμού να “μετατρέψει τη Γενική Συνέλευση σε άσκοπο διαγωνισμό ρητορικής”. Γι’ αυτο ο Γκεβάρα μπήκε στην ουσία της υπόθεσης.

Ντυμένος όχι με το τυπικό κοστούμι της διπλωματίας αλλά με την στρατιωτική του στολή, ο Τσε αναφέρθηκε στις προσπάθειες των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους να δυναμιτίσουν τη διεθνή ειρήνη. Έκανε λόγο για την ανάγκη να υπάρξουν ειρηνικές σχέσεις όχι μόνο μεταξύ των ισχυρών κρατών, αλλά κυρίως μεταξύ των ισχυρών και των αδυνάτων, μεταξύ εθνών με διαφορετικό οικονομικο-πολιτικό σύστημα. Όχι όμως και μεταξύ εκμεταλλευτών και θυμάτων. Σε έναν καταιγισμό κατηγοριών κατά της επεμβατικής αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, ο Τσε Γκεβάρα χρησιμοποίησε πλήθος απτών παραδειγμάτων που επιβεβαίωναν στο ακέραιο τους ισχυρισμούς του: Από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη νοτιοανατολική Ασία (Καμπότζη, Λάος, Βιετνάμ) στην Κύπρο και από το αιματηρό παράδειγμα του Κονγκό στην ταλαιπωρημένη απ’ την επιθετικότητα της Ουάσινγκτον Λατινική Αμερική.

Από το βήμα του ΟΗΕ, ο Γκεβάρα έκανε σαφές το ζήτημα της αλληλεγγύης που πρέπει να διέπει το σοσιαλιστικό στρατόπεδο ενάντια στην απειλή του ιμπεριαλισμού-καπιταλισμού. Μιλώντας μέσα στο πλαίσιο της διπλωματικής ορολογίας αλλά χωρίς να αποκρύβει ούτε χιλιοστό της αλήθειας, ο Τσε παρέθεσε την ωμή παραβίαση της ειρήνης από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Κάτι που οι σοσιαλιστικές χώρες αλλά και όλοι οι λαοί που πολεμούν για την απελευθέρωση, την πολιτική και οικονομική χειραφέτηση τους δεν θα έπρεπε να δεχθούν με κανέναν τρόπο.

Θέλουμε να οικοδομήσουμε τον σοσιαλισμό. Έχουμε κυρηχτεί αλληλέγγυοι μ’ εκείνους που αγωνίζονται για την ειρήνη, πήραμε θέση – μολονότι είμαστε μαρξιστές-λενινιστές – στο πλευρό των αδέσμευτων χωρών*, γιατί και οι αδέσμευτοι αγωνίζονται όπως και μεις ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Θέλουμε την ειρήνη. Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια καλύτερη ζωή για το λαό μας. Και γι’ αυτό το λόγο αποφεύγουμε, όσο μπορούμε, να απαντήσουμε στις προκλήσεις που μας κάνουν οι γιάνκηδες”.

Μιλώντας εξ’ ονόματος του λαού και της κυβέρνησης της Κούβας, ο Τσε Γκεβάρα επισήμανε τις προσπάθειες της επαναστατικής κυβέρνησης του νησιού για ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή της Καραϊβικής. Παρέθεσε ένα προς ένα πέντε σημεία που η Αβάνα είχε προτείνει στις ΗΠΑ ως μορατόριουμ για την δημιουργία κλίματος ειρήνης και ασφάλειας. Καμία πρόταση της Κούβας δεν έγινε αποδεχτή από τις ΗΠΑ, οι οποίες όχι μόνο συνέχισαν τις πολεμικές προκλήσεις ενάντια στον κουβανικό λαό αλλά και διατήρησαν (μέχρι και σήμερα) το στρατιωτικό ορμητήριο-φυλακή του Γκουαντάναμο.

Η ομιλία του Γκεβάρα όμως δεν εστιάστηκε μόνο στην ιμπεριαλιστική στρατηγική των ΗΠΑ, την ανάγκη για πυρηνικό αφοπλισμό, ούτε αποκλειστικά στην εκμετάλλευση των λαών της Λατινικής Αμερικής από το ξένο και ντόπιο Κεφάλαιο. Στην καρδιά του καπιταλισμού, στο κέντρο της Νέας Υόρκης, από του βήματος του ΟΗΕ, ο Γκεβάρα έστρεψε τα βέλη του προς το κοινωνικό απαρτχάιντ που επικρατούσε σε πολλές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών. Ένα ρατσιστικό απαρτχάιντ που κατέτασσε τους αφροαμερικανούς ως πολίτες ‘β κατηγορίας, στερούμενων βασικών πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Δήλωσε, ο Τσε, σε μια αποστροφή του λόγου του: “Οι ΗΠΑ επεμβαίνουν στην αμερικάνικη ήπειρο στο όνομα των ελευθέρων θεσμών. Θα ‘ρθει μια μέρα που τούτη η Συνέλευση θα έχει αποκτήσει μεγαλύτερη ωριμότητα και θα απαιτήσει τότε από τη βορειοαμερικάνικη κυβέρνηση εγγυήσεις για τη ζωή για τη ζωή του νέγρικου και του λατινοαμερικάνικου πληθυσμού, που ζει σ’αυτή τη χώρα και που στην πλειονότητα του είναι βορειοαμερικάνικος είτε λόγω καταγωγής είτε γιατί έκανε τις ΗΠΑ θετή πατρίδα του. Πως είναι δυνατό να παριστάνει το φρουρό της ελευθερίας εκείνος που σκοτώνει τα ίδια του τα παιδιά και καθημερινά τα ταπεινώνει για το χρώμα που έχει το δέρμα τους; Πως μπορεί να ποζάρει για φρουρός της ελευθερίας εκείνος που αφήνει ελεύθερους τους δολοφόνους των νέγρων και μάλιστα τους προστατεύει και τιμωρεί το νέγρικο πληθυσμό επειδή απαιτεί να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα του ως ελεύθερων ανθρώπων;”

Εκεί, στην καρδιά του διεθνούς διπλωματικού συστήματος, ο αργεντίνος επανάστατης μίλησε και εκφράστηκε όχι μόνο εξ’ ονόματος της κουβανικούς κυβέρνησης που τυπικά εκπροσωπούσε. Εξέφρασε κυρίως τους καταφρονεμένους του κόσμου, τους λαούς που καταδυναστεύονταν από τις δυνάμεις του ιμπεριαλισμού και που αλληλοσφαγιάζονταν από εμφύλιες συγκρούσεις τις οποίες το μεγάλο κεφάλαιο είχε προκαλέσει στις χώρες τους. “Η Ιστορία”, είπε ο Γκεβάρα λίγο πριν το κλείσιμο της ομιλίας του, “θα υποχρεωθεί τώρα να πάρει υπ’ όψιν της τους φτωχούς της Αμερικής, τους καταληστεμένους και καταφρονεμένους που αποφάσισαν στο εξής να γράφουν μόνοι τους την ιστορία τους”.

(* Κίνημα των Αδεσμεύτων: Διακρατική οργάνωση χωρών που δεν επιθυμούσαν να τεθούν άμεσα με το μέρος κανενός εκ των δύο κυρίαρχων «στρατοπέδων» του Ψυχρού Πολέμου, δηλαδή ΗΠΑ και ΕΣΣΔ. Ιδρύθηκε το 1961 στο Βελιγράδι).


Δύο απόπειρες δολοφονίας


Η παρουσία του Κομαντάντε Γκεβάρα στη Νέα Υόρκη είχε προκαλέσει την αντίδραση κουβανικών αντεπαναστατικών δυνάμεων. Δύο τρομοκρατικές ενέργειες, με προφανή σκοπό τη δολοφονία του Τσε, έλαβαν χώρα την 11η Δεκέμβρη 1964 στο Μανχάταν της αμερικανικής μεγαλούπολης. Η πρώτη ήταν η εκτόξευση ρουκέτας από μπαζούκας προς το κτίριο των Ηνωμένων Εθνών την ώρα που ο Γκεβάρα ήταν στο βήμα της Γενικής Συνέλευσης. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, το βλήμα είχε εκτοξευθεί από την περιοχή Κουϊνς της ανατολικής όχθης και έπεσε στη θάλασσα, 200 περίπου μέτρα πριν τις ακτές του Μανχάταν. Ποτέ δεν διευκρινίστηκε ποιός εκτόξευσε τη ρουκέτα από το μπαζούκας που, σύμφωνα με τις έρευνες της αστυνομίας, ήταν ιδιοκτησίας του στρατού των ΗΠΑ.

Την ίδια ώρα που στην αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης ο Τσε Γκεβάρα κατηγορούσε τον αμερικάνικο και διεθνή ιμπεριαλισμό, στην είσοδο του κτιρίου του ΟΗΕ ομάδες αντεπαναστατών, κουβανών και αμερικανών, διαδήλωναν με πλακάτ και σημαίες. Η αστυνομία της Νέας Υόρκης είχε συλλάβει μάλιστα μια ισπανόφωνη γυναίκα, ονόματι Μόλι Γκονζάλες, η οποία κατευθύνονταν προς το κτίριο του ΟΗΕ κρατώντας μαχαίρι. Σκοπός της, όπως η ίδια δήλωσε αργότερα, ήταν να χτυπήσει τον Γκεβάρα όταν αυτός θα έβγαινε απ’ την είσοδο του κτιριακού συγκροτήματος.


Πηγή: http://barbudosdesierramaestra.blogspot.gr

Ολόκληρη η ομιλία του Τσε στη Γ.Σ. του ΟΗΕ και η δευτερολογία του-απάντηση στις αιτιάσεις των πρέσβεων λατινοαμερικάνικων χωρών.

https://www.scribd.com/embeds/115497365/content?start_page=1&view_mode=slideshow&access_key=key-9c4i30q4xs1zu24n5pg&show_recommendations=false

_____________________________________________________________

Σήμερα… 47 χρόνια από το θάνατο του Τσε Γκεβάρα…


Αντί για βιογραφία-αγιογραφία, ας δούμε τι είπαν γι’ αυτόν εχθροί και φίλοι του.

 ————————————————————————————

 Πριν 47 χρόνια, ο Τσε Γκεβάρα, άρρωστος, τραυματίας κι εξαντλημένος, κοίταξε το λοχία Μάριο Τεράν, που είχε πιεί μερικά ποτηράκια για να πάρει κουράγιο και του είπε «Ξέρω πως ήλθες να με σκοτώσεις. Πυροβόλα, λοιπόν, δειλέ! Έναν άνθρωπο θα σκοτώσεις μονάχα!» Ο Τεράν είχε προσφερθεί να σκοτώσει τον αιχμάλωτο, επειδή τρεις φίλοι του, ονόματι Μάριο κι αυτοί, είχαν σκοτωθεί στο κυνήγι του Τσε και των συντρόφων του. Ο μεθυσμένος λοχίας δίστασε, τον πυροβόλησε στα χέρια και τα πόδια, ο Τσε έπεσε και δάγκωνε το χέρι του για να μην ουρλιάξει από τον πόνο. Μετά από μερικά λεπτά, ο Τεράν έριξε μερικές ριπές ακόμα. Ο Τσε πέθανε στο σχολείο της Λα Χιγιέρα, στη Βολιβία στις 9 Οκτωβρίου 1967. Σκοτώνοντας έναν άνθρωπο, ο Τεράν και οι προϊσταμένοι του δημιούργησαν ένα θρύλο.

5254922686acc

——————————————————————————————-

Από κάποιο καλαμπούρι της Ιστορίας, το 2006, ο Μάριο Τεράν, γέρος και ξεχασμένος απ΄ όλους, εγχειρίστηκε δωρεάν για τον καταρράκτη στα μάτια του από Κουβανούς γιατρούς, που δούλευαν εθελοντικά στη Βενεζουέλα. Το αποκάλυψε ο γιός του, σε ευχαριστήριο γράμμα σε μια κουβανική εφημερίδα.

——————————————————————————————-

Ας δούμε μερικές γνώμες γι’ αυτόν.

Οι συζητήσεις που μετράνε, είναι εκείνες που συνεχίζονται σιωπηρά με τη σκέψη.

Στο μυαλό μου, η συζήτηση με τον Τσε συνεχίζεται εδώ και τόσα χρόνια, κι όσο περνάει ο καιρός, τόσο περισσότερο δίκιο έχει.

Ακόμα και σήμερα, που πέθανε για να ξεκινήσει έναν ατέρμονο αγώνα, συνεχίζει πάντα να έχει δίκιο

Ίταλο Καλβίνο (λίγες μέρες μετά τη δολοφονία του Γκεβάρα)

Δεν υπήρχε άλλος που η Εταιρεία (η CIA ) να φοβάται περισσότερο από τον Τσε Γκεβάρα, διότι αυτός είχε τη δυνατότητα και το χάρισμα, που χρειάζονταν, για να διοικήσει τον αγώνα ενάντια στην πολιτική καταπίεση που ασκούσαν οι παραδοσιακές εξουσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Φίλιπ Έιτζι, αυτόμολος στην Κούβα, πρώην πράκτορας της CIA

Ο Τσε είναι αρκετά διανοούμενος, για Λατινοαμερικάνος

από απόρρητο υπόμνημα του FBI, που δόθηκε στη δημοσιότητα αρκετές δεκαετίες μετά το θάνατό του

Αυτό που ανέδειξε τον Γκεβάρα σε πολιτισμικό ίνδαλμα, δεν ήταν το παράδειγμά του για τις φτωχές χώρες αλλά η δυνατότητά του να προκαλεί τη συμπάθεια της κακομαθημένης νεολαίας στην πλούσια Δύση

Μαρκ Φάλκοφφ, αμερικανός πανεπιστημιακός και διανοητής σε συντηρητικά think tanks

Ανήκει περισσότερο στη ρομαντική παράδοση, παρά στην επαναστατική. Για να διατηρηθεί ως ρομαντικό είδωλο, δεν αρκεί κάποιος να πεθάνει νέος, πρέπει και να πεθάνει σ’ έναν απελπισμένο αγώνα. Ο Τσε πληροί και τα δύο κριτήρια. Όταν σκεφτόμαστε τον Τσε, ως ήρωα, αυτό είναι περισσότερο ως (Λόρδο) Βύρωνα παρά ως Μαρξ.
Κρίστοφερ Χίτσενς, νεοσυντηρητικός αρθογράφος

Προβλέπουμε πως ο Γκεβάρα θα τιμάται ως ο σύγχρονος επαναστάτης που βρήκε έναν ηρωικό θάνατο.

Τόμας Λ. Χιούζ, αναλυτής πληροφοριών, σε μνημόνιο προς τον αμερικανό Υπ.Εξ. λίγες μέρες μετά τη δολοφονία του Τσε

Ο Τσέ δεν απέκλινε ποτέ από την ακλόνητη επαναστατική του στάση, ακόμα κι όταν άλλοι Κουβανοί ηγέτες άρχισαν να ασχολούνται όλο και πιο πολύ με τα εσωτερικά προβλήματα της επανάστασης

Μπράιαν Λατέλλ, αναλυτής της CIA, σε υπόμνημα της 18ης Οκτωβρίου 1965

Η ζωή του Τσέ αποτελεί έμπνευση για κάθε άνθρωπο που αγαπά την ελευθερία. Πάντα θα τιμούμε τη μνήμη του


Νέλσον Μαντέλα (1991)

Στα διάφορα ταξίδια του δεχόταν δώρα από τους οικοδεσπότες του, μερικά από τα οποία ήταν πολύ ακριβά. Του έκαναν δώρα και για μένα κι αυτός τα έδινε αλλού, αν τα θεωρούσε υπερβολικά πολυτελή. Μια φορά μου χάρισαν μιαν έγχρωμη τηλεόραση κι ο Τσε αμέσως την πάσαρε σε έναν εργάτη εργοστασίου. Εκείνη την εποχή, δεν μπορούσες καν να φανταστείς τέτοιο δώρο. Μια φορά, ύστερα από ένα ταξίδι στην Αλγερία, έφερε ένα βαρέλι με εξαιρετικό κρασί. Όταν έφτασε σπίτι, μου είπε να το δώσω στο γειτονικό στρατόπεδα. Δεν υπάκουα πάντοτε τυφλά τις οδηγίες του. Ξέροντας ότι το κρασί ήταν μία από τις λίγες πολυτέλειες που επέτρεπε στον εαυτό του, κράτησα πέντε λίτρα!
Αλέιδα Μαρτς, χήρα του Τσε
Ήταν ακριβώς σαν Χριστός, με τα μεγάλα μάτια του, τα γένια, τα μακριά μαλλιά του. Είναι πολύ θαυματουργός

Σουσάνα Οσινάγκα, η νοσοκόμα που έπλυνε το πτώμα του Γκεβάρα

Σαν να είναι ζωντανός και να είναι μαζί μας. Είναι σαν την Παναγία για μας. Λέμε «Τσε, βόηθα μας με τη δουλειά ή μ’ αυτό το φύτεμα» και πάντα πάει καλά.

Μανουέλ Κορτέζ, αγρότης που ζει δίπλα στο σχολείο, όπου δολοφονήθηκε ο Τσε

Αυτός ο κοσμικός άγιος ήταν πρόθυμος να πεθάνει επειδή δεν μπορούσε να αποδεχθεί έναν κόσμο, στον οποίο οι φτωχοί της γης, οι εκτοπισμένοι της ιστορίας, θα εξορίζονταν στα πιο μακρινά του όρια.
Άριελ Ντόρφμαν, Αργεντινο-χιλιανός καθηγητής Λατινοαμερικάνικων σπουδών σε πανεπιστήμιο των ΗΠΑ

Ο περισσότερος κόσμος δεν ξέρει τον πραγματικό Τσε Γκεβάρα, τον Τσε Γκεβάρα που έγραφε πως διψούσε για αίμα, τον Τσε που δολοφόνησε χιλιάδες ανθρώπους χωρίς καμία σοβαρή νομική διαδικασία.

Φέλιξ Ροντρίγκεζ, πράκτορας της CIA, που προώθησε την εντολή της ανώτατης στρατιωτικής διοίκησης της Βολιβίας για εκτέλεση του Τσε. Επιπλέον, καμάρωνε σε συνέντευξη πως πήρε το ρολόι του Τσε από το πτώμα του.
Ο μύθος του άγιου Τσε πρέπει να καταστραφεί οριστικά.Μας αρρωσταίνει αυτό το μεγάλο σώου κάθε χρονιά, στην επέτειο του θανάτου του. Αντί να τιμούμε έναν άνδρα που εισέβαλε στη χώρα, θα έπρεπε να τιμούμε τις ένοπλες δυνάμεις, τους στρατιώτες που την υπερασπίστηκαν.

Γκάρυ Πράδο Σαλμόν, Βολιβιανός στρατηγός, που ως λοχαγός ήταν επικεφαλής της εκστρατείας για τη σύλληψη του Τσε
Ο Τσε ήταν ο πιο ολοκληρωμένος άνθρωπος της εποχής μας.

Ζαν Πωλ Σάρτρ

Ο Τσέ φορούσε πράσινη στολή εκστρατείας και είχε το συνηθισμένο μεγάλο κι απεριποίητο μούσι του. Πίσω από το μούσι, τα χαρακτηριστικά του είναι αρκετά μαλακά, σχεδόν γυναικεία, και οι τρόποι του είναι έντονοι. Έχει καλή αίσθηση του χιούμορ και κατά τη συνάντηση υπήρξε εκτεταμένη ανταλλαγή καλαμπουριών. Παρ’ όλο που δεν άφηνε καμία αμφιβολία για την προσωπική του αφοσίωση στον κομμουνισμό, η συζήτηση μαζί του ήταν απαλλαγμένη από προπαγάνδες και κενά λόγια. Μιλούσε ήρεμα και με ευθύ τρόπο κι έδειχνε αποστασιοποίηση κι αντικειμενικότητα. Είχα τη βεβαιότητα ότι είχε σκεφτεί πολύ προσεκτικά τις παρατηρήσεις του· ήταν εξαιρετικά καλοοργανωμένες.

Ρίτσαντ Ν. Γκούντγουιν, Υπουργός Αμερικανικών Υποθέσεων των ΗΠΑ, σχετικά με μια συνάντησή του με τον Τσε.
«Ο Τσε ζει!» είναι το σύνθημα μιας γενιάς εξεγερμένων φοιτητών και των συντρόφων τους επαναστατών σ’ όλο τον κόσμο. Οι Μαύροι Πάνθηρες, που πότε-πότε ντύνονται σε «στυλ Τσε», έχουν υιοθετήσει το μαύρο μπερέ του. Άραβες αντάρτες μερικές φορές ονομάζουν ολόκληρες πολεμικές επιχειρήσεις προς τιμήν του. Αφίσες του Τσε στολίζουν νεανικά δωμάτια απ’ το Μπέρκλει ως το Βερολίνο και τα βιβλία του έχουν γίνει αλφαβητάρια για τη Νέα Αριστερά. Συγγραφείς, από τον Γκράχαμ Γκρην ως τη Σούζαν Σόνταγκ τον έχουν εκθειάσει. Ο Δυτικογερμανός θεατρικός συγγραφέας Πέτερ Βάις έφτασε να τον συγκρίνει με «έναν Χριστό, αποκαθηλωμένο απ’ το σταυρό»
Περιοδικό Time, 12 Οκτωβρίου 1970

Τα μάτια του έμοιαζαν να σε διαπερνούν. Έχω πάρει συνεντεύξεις από κάθε λογής διάσημους, από τον Μπεν Γκουριόν ως τον Μπομπ Ντύλαν αλλά κανένας δεν μου έκανε τέτοια εντύπωση όπως ο Τσε. Υπήρχε κάτι-σαν-Χριστός σ’ αυτόν. Ένιωσα πραγματικά πως όταν μου μιλούσε, μου έλεγε την αλήθεια!Μέριλυν Τσάιτλιν, δημοσιογράφος, ύστερα από μια εξάωρη συνέντευξη με τον Γκεβάρα, το Σεπτέμβρη του 1962
Ήταν απαιτητικός με όλους κι έδινε πρώτος το προσωπικό παράδειγμα.

Τίρσο Σάεντς, βοηθός του Τσε

Τα μπλουζάκια με τον Τσε είναι από τα πρώτα πράγματα που βλέπεις μόλις προσγειωθείς στην Αβάνα. Αλλά τουλάχιστον οι Κουβάνοι ξέρουν ποιόν δοξάζουν. Στις ΗΠΑ, η ζωή και οι φιλοδοξίες του Τσε μοιάζουν ασήμαντες ή ίσως έχουν μειωθεί σε καρικατούρα. Η φάτσα αυτού του ανθρώπου είναι μια συντομογραφία του «Είμαι εναντίον του κατεστημένου». Είναι η απάντηση της πολιτικής στον Τζέιμς Ντιν: ένας επαναστάτης με πολύ σημαντική αιτία!

Ντέιβιντ Σίγκαλ, δημοσιογράφος.

Με δίδαξε να σκέφτομαι. Με δίδαξε το πιο όμορφο πράγμα: να είμαι άνθρωπος.

«Ουρμπάνο» πρώην Κουβανός αντάρτης.

—————————————————————————-

Από παλαιότερο άρθρο του : http://left.gr/

 

Ο καλύτερος τρόπος να πεις κάτι είναι να το κάνεις. Tου Ernesto Che Guevara!


rev-speech

Η παρακάτω ιστορική ομιλία εκφωνήθηκε από τον Τσε σε κουβανούς φοιτητές της Ιατρικής, στις 20 Αυγούστου 1960

Όλοι σχεδόν ξέρετε ότι ξεκίνησα τη σταδιοδρομία μου ως γιατρός πριν από αρκετά χρόνια. Όταν ξεκίνησα, όταν άρχισα να σπουδάζω ιατρική, οι περισσότερες από τις ιδέες που έχω σήμερα ως επαναστάτης απουσίαζαν από το οπλοστάσιο των ιδανικών μου. Ήθελα να πετύχω, όπως θέλουν όλοι. Το όνειρο μου ήταν να γίνω διάσημος ερευνητής. Το όνειρο μου ήταν να δουλεύω ακούραστα για να πετύχω κάτι που θα μπορούσε πραγματικά να τεθεί στην υπηρεσία της ανθρωπότητας, αλλά, την ίδια στιγμή, θα αποτελούσε κι έναν προσωπικό θρίαμβο. Ήμουν, όπως όλοι μας, ένα παιδί του περιβάλλοντος μου. Μέσα από κάποιες ειδικές περιστάσεις, ίσως και εξαιτίας του χαρακτήρα μου επίσης, αφού πήρα το  πτυχίο μου, άρχισα να ταξιδεύω στη Λατινική Αμερική και τη γνώρισα πολύ καλά.

Με εξαίρεση την Αϊτή και τη Δομινικανή Δημοκρατία, επισκέφτηκα -με τον έναν ή τον άλλο τρόπο- όλες τις άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Έτσι όπως ταξίδευα, πρώτα ως φοιτητής και ύστερα ως γιατρός, άρχισα να έρχομαι σε στενή επαφή με τη φτώχεια, την πείνα, τις αρρώστιες, την αδυναμία να θεραπευτεί ένα παιδί από έλλειψη μέσων, με το μούδιασμα που προκαλούν η πείνα και οι τιμωρίες, ώσπου φτάνουμε σ’ ένα σημείο που φαντάζει ασήμαντο γεγονός να χάνει ένας γονιός το παιδί του, όπως συχνά συμβαίνει στις σκληρά δοκιμαζόμενες κοινωνικές τάξεις στην πατρίδα μας, τη Λατινική Αμερική. Κι άρχισα να βλέπω ότι υπήρχε κάτι που μου φαινόταν τότε σχεδόν εξίσου σημαντικό με την καριέρα μου ή με τη συμβολή μου στην ιατρική επιστήμη, και αυτό ήταν να βοηθήσω εκείνουςτους ανθρώπους.

Συνέχεια