ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ, ΖΩΝΤΑΣ ΔΙΠΛΑ ΣΕ ΑΥΤΟ…


tumblr_opb3r0ENFc1rfhjodo1_1280-960x540.jpg

Λίνα Θεοδώρου

Οι περιφράξεις

Το πρώτο πράγμα που βλέπει ο εισερχόμενος στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης στα ελληνικά νησιά, ή άλλως τα ελληνικά σύνορα, είναι οι περιφράξεις. Οι περιφράξεις, ως αναπόσπαστο τμήμα παντοδαπού στρατοπέδου, χωρίζουν τον καταυλισμό από τον περιβάλλοντα χώρο και στη συνέχεια χωρίζουν τον ίδιο τον καταυλισμό σε τομείς. Χωρίζουν το μέσα των γραφείων της Διοίκησης και των ΜΚΟ, με το έξω των προσφύγων, και στη συνέχεια χωρίζουν το μέσα σε διακριτά επίπεδα ασφαλείας, και σε περιφραγμένους χώρους αναμονής των προσφύγωνσ.1. Ο αρχιτέκτων του καταυλισμού γνωρίζει την ανάγκη να βρίσκεται σε θέση ο καταυλισμός να μετατραπεί σε περίκλειστο χώρο ανά πάσα στιγμή. Παράλληλα καθυποβάλλει στους εισερχόμενους το αίσθημα ότι υφίσταται κάτι από το οποίο πρέπει να προστατευθούν.

Ο στρατός

Ο Ελληνικός Στρατός, από την πρώτη στιγμή δήλωσε το παρόν στην αντιμετώπιση της «προσφυγικής κρίσης», τόσο στο κατασκευαστικό όσο και στο διοικητικό τμήμα. Σήμερα καλείται να αναλάβει και τον τομέα της υγείας, παράλληλα με την υποχώρηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, των ΜΚΟ. Ωστόσο, με ένα πιο προσεκτικό βλέμμα, μπορεί κανείς να αισθανθεί τον απόηχο της στρατιωτικού τύπου οργάνωσης, αλλοτινών εποχών, στα στρατιωτικά γιλέκα τα οποίο φορούν οι εργαζόμενοι των ΜΚΟ, αλλά και στις «αποστολές» των διεθνών οργανώσεων, πλάι στις στρατιωτικές επιχειρήσεις ανά τον κόσμο. Στο στρατόπεδο η τεχνογνωσία της αποικιοκρατίας και της ιεραποστολής, δεν έχει λησμονηθεί, αλλά παραμένει ορατή ως αποτέλεσμα της ίδιας της ύπαρξης των προσφύγων, αλλά και στις στρατιωτικές ενδυμασίες των εύθυμων «σωτήρων» των κατοίκων των καταυλισμών.

Η γλώσσα

Εντός του στρατοπέδου, του «Κέντρου Υποδοχής και Ταυτοποίησης», οι πρόσφυγες γίνονται «αιτούντες» και «επωφελούμενοι», «απορριφθέντες» και «ευάλωτοι», ή πιο πεζά ένας αριθμός τον οποίο έχουν εφοδιαστεί από τις αρμόδιες αρχέςσ.2. Οι απελάσεις είναι «επανεισδοχές», οι διαδικασίες χωρίζονται σε «παραδεκτό» και «ουσία», ενώ οι γραφειοκράτες στην άτυπη γραμμή παραγωγής επιβεβαιώνουν την «ασφαλή επιστροφή» στην χώρα καταγωγής και εφαρμόζουν τα κριτήρια της «ασφαλούς τρίτης χώρας». Όπως σε όλα τα στρατόπεδα, η γλώσσα νομιμοποιεί και κανονικοποιεί τις διαδικασίες, τις μετατρέπει σε πολιτισμένες και γραφειοκρατικές. Με αυτό τον τρόπο, η προσεκτική χρήση της μετωνυμίας, και η δημιουργία μιας καινούργιας «υπό-γλώσσας» μετατρέπει την απάνθρωπη καθημερινότητα του στρατοπέδου, σε ακόμη μία γραφειοκρατική διαδικασία.

Η οικονομία

Ωστόσο το κάθε Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης χρήζει οικονομικής διαχείρισης, και αποτελεί μιας πρώτης τάξης ευκαιρία για οικονομική δραστηριότητα για πληθώρα επιχειρήσεων. Οι εταιρείες καλούνται να επιτελέσουν και να ανταποδώσουν την «κοινωνική ευθύνη» την οποία αισθάνονται ότι οφείλουν στο κοινωνικό σύνολο, την ώρα που συγκροτούν ένα νέο πεδίο οικονομικής δράσηςσ.3, με το πλέον κατάλληλο παράδειγμα τη σκηνή “Better Shelter” σχεδιασμένη και κατασκευασμένη από την IKEA, βραβευμένη με το βραβείο Beazley Design of the Year. Η οικονομία της αγοράς δεν τελειώνει στις καινοτομίες και στα νέα πεδία κερδοφορίας που ανοίγονται από τη στέγαση, τη σίτιση του προσφυγικού πληθυσμού, αλλά επεκτείνεται στις σχέσεις εργασίας των υπαλλήλων του κράτους και των ΜΚΟ, οι οποίες ορίζονται δομικά από την επισφάλεια (οι συμβάσεις σπανίως υπερβαίνουν τους έξι μήνες). Τα τμήματα ανθρωπίνου δυναμικού έχουν την τιμητική τους, για να καταστήσουν με τη βοήθεια manager και ψυχολόγων, τις/τους εργαζόμενους «εκμεταλλεύσιμους». Τέλος, οι ίδιες οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και το Κράτος, φροντίζουν να εναρμονίζονται με τις τελευταίες επιταγές του αποδοτικού μάνατζμέντ, και να μεγιστοποιούν την «παραγωγικότητά» τους. Παράλληλα, το branding προωθείται με βίντεο, στα οποία χαρούμενοι άνθρωποι «προσφέρουν» ενώ άλλοι ευγνώμονες «αποδέχονται».

Τα προνόμια

Η ταξινομητική διάσταση που φέρει το σύστημα της διαχείρισης του προσφυγικού υποκειμένου, αγγίζει τα όρια του αυτονόητου, είτε προστρέξει κανείς στα γενέθλια διεθνή κείμενα που ορίζουν το καθεστώς του πρόσφυγα, είτε στην πρόσφατη συμφωνία μεταξύ Ευρωπαϊκών κρατών και Τουρκίας. Ωστόσο αθέατη στο γυμνό μάτι, μένει η διάκριση και τα προνόμια τα οποία υφίστανται εντός του στρατοπέδου. Η διοίκηση μεριμνά ώστε να επιλέγει ένα κομμάτι του προσφυγικού πληθυσμού, (συνήθως τέτοιες επιλογές ως αναμένετο καταλήγουν στην εθνικότητα), το οποίο επενδύουν με προνόμια, φροντίζοντας κατ’ αυτό τον τρόπο να βεβαιωθούν για τη διαίρεση του πληθυσμού. Η διαίρεση αυτή αποβαίνει ιδιαίτερα αποτελεσματική, καθώς πέρα από τη διευκόλυνση του έργου της Διοικήσεως, επιτυγχάνει και τη δημιουργία διαδοχικά έντασης και εκτόνωσης μεταξύ του ίδιου του πληθυσμού.

Η ζωή που συνεχίζεται

Τέλος, αλλά όχι ήσσονος σημασίας, η ζωή των κατοίκων, των νησιών, της χώρας, της Ευρώπης, η οποία συνεχίζει να κυλά, και ανεπαίσθητα αλλά σταθερά, να εναρμονίζεται με τη νέα συνθήκη. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που ο χώρος του στρατοπέδου συμπυκνώνει τις βασικές προκείμενες της κοινωνικής συγκρότησης, και τις ωθεί στις ακραίες τους όψεις. Στο κάτω κάτω είναι απλώς ένα «Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης». Έτσι οι έξω μπορούν να συνεχίσουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες, άλλοτε προσπαθώντας να διεκδικήσουν μια αξιοπρεπή λύση, άλλοτε μαινόμενοι εναντίον του κακού που τους έπληξε. Αμφότεροι όμως τείνουν να συνεχίζουν να ζουν, δίπλα στο στρατόπεδο.

Γιατί τι άλλο είναι ένα στρατόπεδο;


Από:https://k-lab.zone/stratopedo-zontas-dipla-se-afto/

Ολλανδικές εκλογές: Ακροδεξιά ανατριχίλα…


Ο Γκέερτ Βίλντερς δεν θα κάνει κυβέρνηση, ό,τι και να γίνει. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό.

βιλντερς

Γράφει η Ελένη Μαυρούλη

Η Ολλανδία βαίνει σήμερα στις κάλπες σε μια αναμέτρηση που ανοίγει την αυλαία σε ένα κύκλο εκλογών στην Ευρώπη που καθορίζεται από την εμφάνιση που θα καταγράψουν οι πολιτικές δυνάμεις της σύγχρονης ακροδεξιάς. Με την κρίσιμη ψηφοφορία ολοκληρώνεται μια προεκλογική εκστρατεία από τις πιο νευρικές, σε μια χώρα που, τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια, δεν συνήθιζε να τραβά τα φώτα της δημοσιότητας για τα έντονα πολιτικά της πάθη.

«Ο μαροκινός συρφετός που κατακλύζει την Ολλανδία», είναι μια από τις χαρακτηριστικές δηλώσεις του Γκέερτ Βίλντερς, του επικεφαλής του ακροδεξιού «Κόμματος της Ελευθερίας», ο οποίος και διαγκωνίζεται για την πρώτη θέση με τον απερχόμενο πρωθυπουργό του δεξιού Κόμματος των Φιλελευθέρων. Μετά από αρκετούς μήνες που οι δημοσκοπήσεις τον παρουσίαζαν ως τον μεγάλο νικητή, λίγες μέρες πριν τις κάλπες, ο Βίλντερς «έχανε έδαφος» και περνούσε στη δεύτερη θέση πίσω από τον Ρούτε.

Πρόκειται για εξέλιξη στην οποία σίγουρα συνέβαλε, ως ένα βαθμό τουλάχιστον, η πρωτοφανής κλιμάκωση στις σχέσεις Ολλανδίας – Τουρκίας μετά την άρνηση της πρώτης να πραγματοποιηθούν συγκεντρώσεις υπέρ του «ναι» στο τουρκικό δημοψήφισμα από πολιτικούς του κόμματος ΑΚΡ του Ερντογάν και την ανταλλαγή σκληρότατων αλληλοκατηγοριών που έχουν φτάσει στα όρια της διακοπής διπλωματικών σχέσεων. Ο Ρούτε διαγωνίστηκε επάξια τον Βίλντερς σε εθνικίζουσες κορώνες και έτσι επισημοποίησε και τυπικά την μετατροπή του ακροδεξιού πολιτικού λόγου σε σημείο αναφοράς στο πολιτικό σκηνικό. Πίσω από τα μαθήματα «δημοκρατίας» που η μία πλευρά δίνει στην άλλη, είναι σαφές το όφελος που και οι δύο επιδιώκουν να αποκομίσουν από την ένταση αυτή ερίζοντας με τα χαμηλότερα ένστικτα του εκλογικού τους ακροατηρίου και στήνοντας ένα σκηνικό κάθε άλλο παρά προβλέψιμο μέχρι τέλους και άκρως επικίνδυνο για τους δύο λαούς και όχι μόνο.

Το ότι ο Βίλντερς δεν πρόκειται να σχηματίσει κυβέρνηση, ακόμη και αν κερδίσει την εκλογική μάχη, είναι, ήδη, βέβαιο πριν καν ανοίξουν οι κάλπες. Το κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό της χώρας (28 κόμματα συμμετέχουν στις εκλογές) και κυρίως το σύστημα απλής αναλογικής που ισχύει, χωρίς κανένα μπόνους, καθιστούν σχεδόν ανέφικτη τη συγκέντρωση του 50% + 1% των ψήφων. Το πρώτο κόμματα, είτε πρόκειται για του Βίλντερς είτε για του Ρούτε, δεν αναμένεται να ξεπεράσει το 18% ή, σε μεγάλα κέφια και λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι το περίπου 75% των αναποφάσιστων λίγο πριν την ημέρα των εκλογών θα πάει τελικά να ψηφίσει, το 20%.

Πρακτικώς αυτό σημαίνει ότι δεν θα διασφαλίσει παρά 23 – 28 και κάτι έδρες στη Βουλή, αριθμό πολύ χαμηλότερο των 75 που χρειάζεται για το σχηματισμό κυβέρνησης. Και έτσι θα ακολουθηθεί η επίπονη, και όπως αποδείχτηκε στο πρόσφατο παρελθόν ενίοτε και πολύ μακρόχρονη, διαδικασία διαπραγματεύσεων για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Κανένα από τα κόμματα που συμμετέχει στις εκλογές δεν μοιάζει διατεθειμένο να συνεργαστεί με τον Βίλντερς.

Εκτός από την πρώτη θέση, με ενδιαφέρον αναμένεται και η εκλογική επίδοση του Κόμματος της Πράσινης Αριστεράς, το οποίο υπό τον νεότατο επικεφαλής του, εμφανίζεται, και πάλι στις δημοσκοπήσεις, να βρίσκεται κοντά σε ιδιαίτερα θετικά ποσοστά.

Το «καμπανάκι» 

Ο μη σχηματισμός κυβέρνησης από τον Βίλντερς δεν μειώνει σε τίποτε τη σοβαρότητα και την επικινδυνότητα που αντανακλάται στα αυξημένα του ποσοστά εδώ και καιρό. Επικεφαλής σε ένα κόμμα, στο οποίο τυπικώς είναι το μοναδικό μέλος, το οποίο δεν έχει ούτε εσωτερική λειτουργία ούτε κομματικά όργανα, σε ένα κόμμα του οποίου το πρόγραμμα προεκλογικώς δεν ξεπέρασε την μία σελίδα στην οποία αναγράφονταν τελικά μόνο ρατσιστικά και ξενοφοβικά συνθήματα, χωρίς καμία συγκεκριμένη οικονομική ή άλλη πρόταση, ο Βίλντερς φλερτάρει με την πρωτιά. Και αυτό, αν μη τι άλλο, είναι από μόνο του εξαιρετικά ανησυχητικό.

Ιδιαίτερα αν λάβει κανείς υπόψη ότι,  μέχρι στιγμής, η καπιταλιστική κρίση δεν έχει αγγίξει έντονα την Ολλανδία, η ανεργία κυμαίνεται σε ανεκτά επίπεδα που δεν ξεπερνούν το 5,4%, οι μισθοί δεν έχουν κάνει βουτιά. Εντούτοις, το κοινωνικό κράτος έχει δεχτεί σοβαρά πλήγματα και οι έρευνες καταγράφουν, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων, υψηλό αίσθημα ανασφάλειας ως προς το μέλλον. Και απέναντι σε αυτό το αίσθημα, το δάχτυλο του Βίλντερς δείχνει τον μετανάστη, τον ξένο, τον πρόσφυγα. Τον πιο αδύναμο, και, σε τελική ανάλυση, και τον εντελώς άσχετο με τις αιτίες της ανασφάλειας και τους λόγους της κρίσης.

Γιατί φυσικά όταν ο Βίλντερς επιτίθεται στην ΕΕ, και μιλά για αποχώρηση της Ολλανδίας από το ευρώ και την ΕΕ, δεν εννοεί τίποτε προοδευτικό. Εννοεί την παροχή προτεραιότητας στο ολλανδικό κεφάλαιο έναντι των υπολοίπων στην Ευρώπη, και αυτό προφανώς διόλου δεν θα σηματοδοτήσει κάποιου είδους σημαντική βελτίωση της θέσης των Ολλανδών εργαζομένων. Άλλωστε, ο Βίλτνερς, όπως και η Λε Πεν και οι ομοϊδεάτες τους, ουδέποτε έχουν ασκήσει κριτική στην ΕΕ για τον πραγματικό της ρόλο ως ιμπεριαλιστική ένωση, αλλά την κρίνουν μόνο από εθνικιστικής πλευράς ως «κερκόπορτα για τους ξένους».

Με αιχμή την προσφυγική κρίση και υποβόσκον κίνητρο τη βαθιά καπιταλιστική κρίση που κλυδωνίζει και την ΕΕ ολοένα πιο αισθητά καθώς είναι προφανής, και αντικειμενική, η αδυναμία των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων να δώσουν πραγματική λύση με βάθος χρόνου, οι ακροδεξιές δυνάμεις συνολικά έχουν βρει το πιο εύφορο έδαφος για τις απόψεις τους υποβοηθούμενες και από την καταστολή και την περιστολή δικαιωμάτων που έχει εφαρμοστεί με αφορμή την τρομοκρατική απειλή. Ελλείψει πραγματικά ανατρεπτικής, απέναντι στην ΕΕ καταρχήν, πολιτικής πρότασης, που θα αποκαλύπτει τα βαθύτερα αίτια της διαρκώς επιδεινούμενης, σε όλα τα επίπεδα, κατάστασης για όλους τους λαούς της ηπείρου και του κόσμου και θα θέτει τις βάσεις για μια πορεία σε ριζικά διαφορετική κατεύθυνση που θα κάνει τα θεμέλια του ανθρωποφαγικού καπιταλιστικού συστήματος να τρίζουν μέχρι την τελική τους πτώση, η ακροδεξιά θα καρπώνεται τη βαθιά λαϊκή δυσφορία. Και θα την ενσωματώνει στο υπάρχον πλαίσιο καθιστώντας την τυφλή πολιτική αντίδραση, μίσος και τυφλή ισοπεδωτική οργή, καθόλα συμφέρουσα για τους ιθύνοντες.

Και μπορεί ο Βίλντερς να μην κάνει το τεράστιο άλμα, αλλά κρούει ήδη ένα ανατριχιαστικό καμπανάκι που αντηχεί ήδη σε πολλές πρωτεύουσες, αρχής γενομένης από το Παρίσι.

___________________________________________________________

Από:http://www.toperiodiko.gr/%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CF%82-%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%B4%CE%B5%CE%BE%CE%B9%CE%AC-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9/#.WMksNlThA2o

Γιούνκερ: Ποιο ευρωπαϊκό κεκτημένο στα εργασιακά; Μνημόνιο über alles…


Ο πρόεδρος της Κομισιόν λύνει οριστικά μια..μεγάλη παρεξήγηση περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και νομοθεσίας

juncker-e

Γράφει η Ελένη Μαυρούλη

Οταν έχεις Μνημόνιο, τα «ευρωπαϊκά κεκτημένα», οι «ευρωπαϊκές νομοθεσίες» και τα συναφή, δεν ισχύουν. Αυτό, με πάρα πολλά επιπλέον λόγια ως γαρνιτούρα, αλλά χωρίς καμία απολύτως αλλαγή, ως προς την ουσία, υποστήριξε ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.

Ο Γιούνκερ απάντησε γραπτώς σε ερώτηση που κατέθεσαν οι γυναίκες ευρωβουλευτές της Σοσιαλιστικής Ομάδας, Μαρία Χοάο Ροντρίγκιες (Πορτογαλία) και Γιούτα Στέινρουκ (Γερμανία), οι οποίες ζητούσαν αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, στην απαντητική του επιστολή ο Ζ. Κ. Γιούνκερ αναφέρει ότι «στο Μνημόνιο για το Πρόγραμμα Στήριξης και Σταθερότητας που συμφωνήθηκε το καλοκαίρι του 2015, η Ελλάδα όντως συμφώνησε να ευθυγραμμίσει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τις συλλογικές απολύσεις και τα πλαίσια των βιομηχανικών δράσεων με τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές.

»Για να διευκολυνθεί αυτός ο στόχος, η Επιτροπή πρότεινε, και όλες οι πλευρές το δέχτηκαν, αυτές οι μεταρρυθμίσεις να βασιστούν σε μια διαδικασία ευρείας διαβούλευσης που θα περιλαμβάνει μια ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων και τις απόψεις διεθνών οργανισμών, εκ των οποίων ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO). Οι κοινωνικοί εταίροι στην Ελλάδα, επίσης διαβουλεύθηκαν σε αυτήν τη διαδικασία. Η Ομάδα εμπειρογνωμόνων κατέθεσε την έκθεσή της το Σεπτέμβριο του 2016 και οι συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των εκπροσώπων των θεσμών ως προς το ποιες προτάσεις θα πρέπει να ληφθούν υπόψη».

Υπογραμμίζει, όμως, ότι με βάση αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου «τα Μνημόνια είναι δράσεις του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, οι οποίες βρίσκονται εκτός της έννομης τάξης της ΕΕ. Επομένως, συμπληρώνει, όταν υιοθετούνται εθνικά μέτρα που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του Μνημονίου, η Ελλάδα δεν εφαρμόζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία και ως εκ τούτου ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων δεν ισχύει ως έχει στα ελληνικά μέτρα».

Την ώρα, λοιπόν, που έχει, ήδη, ξεκινήσει ένα νέο εκπληκτικό spinning  εντός συνόρων (αλλά και εκτός, αφού για πρώτη φορά η φράση «τέλος της λιτότητας» διατυπώθηκε και από τον Γερούν Ντάισελμπλουμ) να παρουσιαστούν τα νέα επιπλέον μέτρα λιτότητας (που δεν  θα υπογράφονταν ούτε στο ένα ευρώ) ως «διαρθρωτικά», ο Γιούνκερ ξεκαθαρίζει μία και καλή τα πράγματα.

ΔΕΝ υπάρχει τίποτε, κύριοι, ούτε καν ως ευρωπαϊκή νομοθεσία, εφόσον τα μέτρα είναι στο πλαίσιο του μνημονίου, λέει απλά και κατανοητά. Και λέει βασικά το αυτονόητο: η ΕΕ δεν είναι ούτε για λαούς, ούτε για νομοθεσίες, ούτε για αλληλεγγύη. Είναι κεφάλαιο, είναι συσχετισμός δυνάμεων, είναι ισχύς. Τα υπόλοιπα είναι καθρεφτάκια για τους ιθαγενείς.

Ο Γιούνκερ, (αυτός που αγαπά την Ελλάδα και τους Έλληνες και συμπάσχει και όλα αυτά τα γλυκούλια), με εντελώς κυνικό τρόπο, παρουσίασε, πρακτικά, τι είναι η ΕΕ, η ευρωπαϊκή νομοθεσία, αλληλεγγύη, και όλα αυτά τα συμπαθητικά. Είναι εργαλεία, έννοιες και δομές που χρησιμοποιούνται κατά το δοκούν, και το δοκούν είναι στο χέρι εκείνων που έχουν το χρήμα, που έχουν τη δύναμη.  Έτσι, οι κανόνες της δημοσιονομικής πειθαρχίας, πχ του Μάαστριχτ, ισχύουν για τις χώρες με ελλείμματα αλλά όχι για τα πλεονάσματα της Γερμανίας. Έτσι, όχι απλώς θα συνεχιστεί ένα πρόγραμμα μέτρων που έχει εξωθήσει στα όρια την ελληνική κοινωνία και τους εργαζόμενους, παρά το ότι ακόμη και θιασώτες της πολιτικής αυτής (γιατί υποθέτουμε ότι ο κ.Μπλανσάρ πρώην ΔΝΤ δεν είναι υπέρ της καπιταλιστικής ανατροπής) επιμένουν ότι όχι μόνο «δεν βγαίνει» αλλά ήταν εξαρχής «λάθος» και καταστρέφει ό,τι έχει απομείνει όρθιο σε αυτή τη χώρα, αλλά θα συνεχιστεί και χωρίς καμία «καραμέλα για το χρέος». Και έτσι ο πλούτος θα συνεχίζει να αλλάζει χέρια. Και να περνά από αυτούς που τον παράγουν σε αυτούς που τον νέμονται. Με ρυθμούς εφιαλτικούς και μεγέθη αδιανόητα. 

Για το χρέος που «μπορεί για το ΔΝΤ να είναι μη βιώσιμο και να ήταν όρος του Ταμείου» (και της περήφανης ελληνικής διαπραγμάτευσης φυσικά) αλλά μια χαρά «τον παρέλειψε» η κ. Λαγκάρντστη συνάντηση με την κ. Μέρκελ γιατί εδώ παίζονται θέματα εξουσίας: να επανεκλεγεί η κ. Λαγκάρντ στην ηγεσία του ΔΝΤ και να δώσει εκλογική μάχη με αξιώσεις η κ. Μέρκελ στη Γερμανία. Το ότι το «μίγμα» είναι θανατηφόρο για άλλη μια φορά για τον ελληνικό λαό, όπως ήταν το ΔΝΤ και για μια σειρά από άλλους λαούς, όπως είναι οι πολιτικές αυτές για όλους τους λαούς του κόσμου, δεν απασχολεί κανέναν σε αυτό το επίπεδο. Γιατί αυτοί είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του, εξευτελίζοντας, ισοπεδώνοντας, εξαθλιώνοντας ανθρώπους όπου γης, με κάθε δυνατό τρόπο.

Τα υπόλοιπα είναι το προσχήματα για όποιον επιλέγει να παραμένει δήθεν αφελής ή συνένοχος.


Από:http://www.toperiodiko.gr/%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%BA%CE%B5%CF%81-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CF%8C-%CE%BA%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF-%CF%83%CF%84/#.WK9rVVThA2o

Μακρύτεροι και ψηλότεροι φράχτες στα σύνορα… … και νέα, ενισχυμένη Frontex εναντίον των προσφύγων …


%cf%86%cf%81%ce%b1%cf%87%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%b5-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%86%cf%85%ce%b3%ce%b5%cf%82

Μακρύτερους και ψηλότερους φράχτες ετοιμάζει η Ευρωπαϊκή Ενωση εναντίον των προσφύγων, όπως προκύπτει από την κοινή συνέντευξη Τύπου του αρμόδιου Ευρωπαίου επίτροπου, Δημήτρη Αβραμόπουλου και του Βούλγαρου πρωθυπουργού, Μπόικο Μπορίσοφ, η οποία μάλιστα δόθηκε στο πέρασμα του «Καπιτάν Αντρέεβο» στα τουρκοβουλγαρικά σύνορα.

Σύμφωνα με την DW, ο Μπορίσοφ είπε ότι η φύλαξη των συνόρων θα γίνει ακόμα καλύτερη εννοώντας ότι ο φράχτης μεταξύ της Βουλγαρίας και της Τουρκίας θα γίνει μακρύτερος, ψηλότερος και θα επιβλέπεται εντατικότερα από την Frontex. Επίσης θα χρησιμοποιηθεί η τελευταία λέξη της τεχνολογίας στις κάμερες παρακολούθησης. «Στόχος είναι οι μετανάστες να χρησιμοποιούν πλέον τις κανονικές διόδους, να καταγράφονται επί τόπου και να κάνουν αίτηση ασύλου. Οι παράνομοι δίοδοι τις οποίες χρησιμοποίησαν μέχρι σήμερα κατά μήκος  της βαλκανικής οδού θα πρέπει να κλείσουν οριστικά».

Συνέχεια

Ο εθνικισμός ως το νέο μαύρο…


Το κίνημα του εθνικισμού λίγο πολύ άρχισε να δείχνει τις δυνατότητές του κατά τη διάρκεια του δεύτερου τριαντακονταετούς πολέμου της νεοτερικότητας που ξεκινά με τη γαλλική επανάσταση. Εκεί ακριβώς βλέπουμε για πρώτη φορά τους στρατούς των ξεβράκωτων, όχι μόνο να στέκονται στα ίσα απέναντι στους μισθοφόρους αντιπάλους τους, αλλά να τους σαρώνουν στο διάβα τους.

Η φαντασίωση του ανήκειν σε ένα έθνος ήταν η κινητήριος δύναμη της δύσης έκτοτε. Όχι μόνο γιατί δημιουργούσε ένα παθιασμένο, πολυάριθμο και εντυπωσιακά φθηνό στρατό, αλλά και γιατί πρόσφερε μια συγκολλητική ουσία για εκατομμύρια ανθρώπους· έναν λόγο για να υπάρχουν, που υπερέβαινε την απλή θνητή ζωή τους.

Στον εθνικισμό οφείλεται λίγο πολύ και η επικράτηση της ευρώπης στον υπόλοιπο κόσμο που εξαπλώθηκε ραγδαία μετά το τέλος των ναπολεόντειων πολέμων, και στον εθνικισμό (των κατεκτημένων αυτή τη φορά), οφείλεται και η υποχώρηση της ευρώπης από τον υπόλοιπο κόσμο εκεί στα μέσα του 20ου αιώνα. Στο ενδιάμεσο συνέβη ο τρίτος τριαντακονταετής πόλεμος στην ευρώπη, που οι περισσότερες τον ξέρουμε με το όνομα Α και Β παγκόσμιος πόλεμος.

Συνέχεια

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ ΤΡΕΛΩΝ…


Tempo-der-Strasse-The-Tem-007-960x770.jpg

Δημήτρης Πούλιος

Τον είχε κυριέψει μια μανία το τελευταίο διάστημα ότι είχε καταντήσει σαν τον Τζορτζ Γκρος*. Τον είχε καταβάλει μια αίσθηση κυνισμού και ταυτόχρονης παραίτησης.

Στους μαθητές του στη σχολή έλεγε πάντα ότι δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να βλέπεις την ήττα μέσα από τα έργα ενός ζωγράφου. Αν από τις καρικατούρες βρεθείτε ποτέ να σχεδιάζετε τοπία και χαρούμενες οικογενειακές στιγμές, να ξέρετε τότε ότι κάτι δεν πάει καλά, έλεγε διαρκώς. Όταν του ζήτησαν από την εφημερίδα να φτιάξει ένα σκίτσο για την επέτειο του δημοψηφίσματος, όμως, ένιωσε ο ίδιος για πρώτη φορά αυτό το αίσθημα. Προτιμούσε να ζωγραφίσει λόφους, πεδιάδες και ποτάμια. Βρήκε τον εαυτό του, μία ώρα αργότερα, να κάνει ζουμ ιν και ζουμ άουτ σε μια εικόνα που είχε πρόχειρα περάσει για επεξεργασία στον υπολογιστή. Τότε ήταν που τον έπιασε ένας μικρός πανικός, καθώς κατάλαβε ότι μεταμορφωνόταν ο ίδιος σε αυτό που σιχαινόταν. Έπρεπε να βρει ένα αντίδοτο, κάτι, απέναντι στην φτώχεια της φαντασίας. Αυτή την άβολη συνθήκη όπου δε μπορείς να φανταστείς ότι μπορεί να υπάρξει κάτι διαφορετικό, οπότε συμβιβάζεσαι με ότι έχεις δίπλα σου.

Συνέχεια

Κοινωνική Ασφάλιση: Ζωή, Yγεία και Aξιοπρέπεια υπό διεκδίκηση (Β’ Μέρος)…


Με «οδηγίες» της ΕΕ, από το ’90 μέχρι σήμερα το σύστημα ασφάλισης «πλαγιοκοπείται» αδιαλείπτως

συνταξη5

Γράφουν: Ελένη Μαυρούλη, Αλέξανδρος Στεργιόπουλος

Ό,τι οι εργαζόμενοι με αγώνες, και υπό την πίεση του «παραδείγματος» των πρώην σοσιαλιστικών χωρών, κατέκτησαν, άρχισε μετά την δεκαετία του ’90, σε συνθήκες σοβαρής υποχώρησης του εργατικού κινήματος μετά και από τις ιστορικές αλλαγές στην ανατολική Ευρώπη, να δέχεται αλλεπάλληλα πλήγματα.  Στην Ελλάδα, μετά από δεκαετίες υπονόμευσης της κοινωνικής ασφάλισης από το ίδιο το κράτος εκ των έσω, με μια ευρεία γκάμα αποφάσεων και ενεργειών (όπως αναφέρθηκε στο Α’ Μέρος), τη σκυτάλη πήρε η γνωστή επωδός περί «μη βιωσιμότητας των ασφαλιστικών ταμείων», περί ελλειμμάτων (που είναι σαφές όπως φάνηκε και στο Α’ Μέρος ποιος έχει την ευθύνη για τη δημιουργία τους), περί ανάγκης «μεταρρύθμισης» προκειμένου να μην καταρρεύσουν κλπ.

Η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης αλλά και του συνολικού χρόνου ασφάλισης προκειμένου ο ασφαλισμένος να μπορεί να λάβει αξιοπρεπή σύνταξη, μαζί με την μείωση των συντάξεων και των ιατροφαρμακευτικών παροχών, αναδείχτηκαν στους πλέον προσφιλείς στόχους των κυβερνήσεων ΝΔ  και ΠΑΣΟΚ των δεκαετιών ’90 και ’00. Και παρέμειναν και στην εποχή του μνημονίου. Βήμα το βήμα, το «ξήλωμα» άρχισε τη δεκαετία του ’90 και σήμερα λαμβάνει μορφή λαίλαπας υπό την μορφή των μνημονίων.

Συνέχεια

sotosblog

«Ο άνθρωπος που δεν είναι ικανός να αντλεί διαρκώς από μέσα του νέους πόθους, μαζί κι έναν καινούργιο εαυτό, να γυρίζει ως επιβεβαίωση την πλάτη στο παρωχημένο και σαπισμένο, αυτός δεν είναι άνθρωπος: είναι ένας μπουρζουάς, ένας φαρμακοτρίφτης, ένας ουτιδανός.» Αμεντέο Μοντιλιάνι (http://www.modigliani-foundation.org)

XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Το μοναδικό '0% Lies & Errors Free' website. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

ECONOMIC THEORIES

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Ερανιστής

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Τα κουρέλια τραγουδάμε ... ακόμα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Λαϊκή Εξουσία

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

Μέτωπο ενάντια στη διαφθορά, για την ουσιαστική αλλαγή του πολιτικού και πολιτιστικού σκηνικού

toufekiastoskotadi

Δημοκρατία για την Ελλάδα

Delving into History ® _ Periklis Deligiannis

Ιστορικές Αναδιφήσεις® _ Περικλής Δεληγιάννης

Ανθολόγιον Sapere aude!

Sapere aude! - Τόλμα να γνωρίζεις

Poetry of gems

Poetry & Mythology

JUNGLE-Report

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

VoxEU.org: Recent Articles

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Home

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

In Defence of Marxism

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

LaRouche's Latest

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Monthly Review

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

sibilla - σίβυλλα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

eparistera

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΚΙΜΠΙ

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Kart Electronics iOS Portal

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Old Boy

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

CYNICAL

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ὑπόγεια τάξις

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Cogito ergo sum

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Techie Chan

(λευτεριά στα playmobil)

Αντικλείδι

Επιλεγμένα άρθρα για πολιτική, οικονομία, κοινωνία, οικογένεια, πολιτισμό, ψυχολογία. Ποιοτικές φωτογραφίες και βίντεο .

Αρέσει σε %d bloggers: