Ιστορίες με αγρίους (και Γιάνηδες)…


Αποτέλεσμα εικόνας για Το κόμμα της δραχμής

Το κόμμα της δραχμής ανακαλύπτει «το κόμμα της δραχμής»; Το 2011, το 2012, το 2013, το 2014, το 2015 τι συνέβαινε άραγε στα θολά μυαλά των απανταχού ελλήνων μικροαστών; Οι «αγανακτισμένοι» τι επεδίωκαν;

Ναι, είμαστε ίσως οι μοναδικοί σ’ αυτήν την επικράτεια που δείξαμε συστηματικά, όταν έπρεπε, περί τίνος επρόκειτο. Ναι, επιμείναμε ιδιαίτερα στον ρόλο της φαιορόζ κυβέρνησης – και των εσωκοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών συμμάχων της.

Αλλά να είμαστε δίκαιοι: το κύμα που καβάλησε δεν το έφτιαξε αυτή. Σίγουρα δεν το έφτιαξε μόνη της. Η ρητορική της «εθνικής νομισματικής απελευθέρωσης» ένωσε τον κάθε πυροβολημένο μικροαστό με τους φαρμακοβιομήχανους, με τους εμπόρους τουρισμού (αν και οι πιο επώνυμοι κρατούνταν διακριτικά σε απόσταση), τους εξαγωγείς πρώτων υλών και αγροτικών εμπορευμάτων, τους μηχανικούς, τους έμπορους διασκέδασης… Την δεύτερη, νομισματική αυτή τη φορά, μαζική υποτίμηση της εργασίας (και των παγίων) δεν την εφηύρε η Κουμουνδούρου· αυτή ανέλαβε μόνο να την υπηρετήσει έναντι μισθών που τα στελέχη της δεν είχαν δει ούτε στα καλύτερά τους όνειρα. Όχι. Αυτήν την υποτίμηση, την δεύτερη στη σειρά, τη νομισματική, την επεδίωκαν (και κατά την ταπεινή γνώμη μας την επιδιώκουν ακόμα…) όλοι οι πιο πάνω συν τους όχι αμελητέους και άγνωστους στον αριθμό που έχουν παρκάρει τα ευρώ τους σε τράπεζες εκτός ελλάδας.

Κι αν αυτό το σάλτο μορτάλε αποφεύχθηκε το 2015, όχι στο παραένα αλλά στο καιένα, είναι μόνο επειδή όλη αυτή η μάζα των οπαδών της δραχμής δεν μπορεί να βάλει ούτε ένα ράφι ίσιο στον τοίχο· όχι να σχεδιάσει και να εφαρμόσει μια τόσο δύσκολη, σύνθετη και κοινωνικά οδυνηρή μετάβαση, από ένα σκληρό σε ένα μαλακό νόμισμα.

Η ανικανότητα φρέναρε, όσο και όπως έχει φρενάρει ως τώρα, το νομισματικό γκρεμοτσάκισμα / «εθνική απελευθέρωση»· όχι η διαφωνία. Γι αυτό ακριβώς η ουσιαστική απόφαση για το grexit αποδείχθηκε ότι δεν μπορεί να ληφθεί, μαζί με όλη την ευθύνη πρακτική και ηθική που της αντιστοιχεί, εντός ελλαδιστάν.

Δεν μπορεί να παρθεί αυτή, αλλά δεν μπορεί να παρθεί και καμία άλλη! Η μικροαστική πανούκλα plus ανικανότητα γεννάει την προσδοκία των «απο μηχανής θεών», των «σωτήρων». Οι φαιορόζ προθυμοποιήθηκαν να παίξουν αυτόν τον ρόλο επειδή ήταν ανέκαθεν, μετά το ’74, αριβίστες· ή έγιναν μέσω της πασοκοποίησής τους μετά το ’81. Και επειδή θεωρούσαν ότι «τους χρωστάει η ιστορία». Απέτυχαν, και από πολλές απόψεις αυτό είναι προτιμότερο απ’ το να πετύχαιναν. Θα αποτυγχάνουν και σε οτιδήποτε άλλο διαφορετικό εκτός απ’ τον πολιτικό προσοδισμό: μ’ αυτόν μεγάλωσαν, μ’ αυτόν ζούν, αυτόν ξέρουν, αυτόν εμπιστεύονται. Όπως και οι προηγούμενοι και οι επόμενοι. Από καταβολής νέου ελληνικού κράτους.

Όμως το σενάριο της δραχμής δεν το έγραψαν αυτοί! Όχι! Ο κυρ Γιάνης, ο κυρ Παναγιώτης, ο κυρ Αλέκος νωρίτερα, και όλοι οι «αριστεροί» του κόμματος της δραχμής, ήταν απλά τα φτηνά ενεργούμενα, πιο «καθαρά χέρια» απ’ τους προηγούμενους. Εξού και η εύκολη συνύπαρξή τους στο Σύνταγμα ως «αγανακτισμένοι» και ύστερα η κυβερνητική συνλειτουργία τους με τους φασίστες (οι οποίες συνυπάρξεις και συνλειτουργίες και πολιτικές συμπτώσεις, κανέναν δεν ενόχλησαν και κανέναν δεν προσέβαλαν…)

Σ’ ότι αφορά την δική μας εργατική οπτική τα πραγματικά αφεντικά του ελληνικού κεφάλαιου / κράτους / παρακράτους δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω απ’ τις πολιτικές τους βιτρίνες. Όσα καραγκιοζιλίκια κι αν κάνουν αυτές.

Η ιστορία που γράφουν τα αφεντικά, είτε έτσι είτε αλλιώς, είναι μυθολογία!

_________________________________________________________

Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/07/istories-me-agrious-ke-gianides/

Αργεί… αλλά όταν κτυπάει…


Αποτέλεσμα εικόνας

Όταν κτυπάει, σου ανοίγει το κεφάλι σαν καρπούζι! Μιλάμε για έναν απ’ τους εκπροσώπους της αριστέρας του “κόμματος της δραχμής”, τον καπετάν Αλέκο (τον Αλαβάνο). Πρόκειται για τον άνθρωπο που θα έμπαινε (έλεγε σε αφίσες) και φυλακή (μαζί με κάτι άλλους…) προκειμένου να μειωθεί η ανεργία· ευτυχώς δεν χρειάστηκε το πρώτο και δυστυχώς δεν έγινε το δεύτερο. Πρόκειται, επίσης, για τον “Όλυμπο” του αριστερού ρατσισμού που είχε παρουσιάσει μελέτη σύμφωνα με την οποία με την δραχμή “θα φύγουν και οι μετανάστες” – οπότε “μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια”. Πράγμα που δεν χρειαζόταν μελέτη, φυσικά. Αλλά έχει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, ότι θα τους αφήσουν να φύγουν, να περάσουν τα σύνορα, τους μετανάστες. Και δεύτερον ότι τα ελληνόπουλα θα αναλάβουν να κάνουν τις σκατοδουλειές που ως τώρα κάνουν οι μετανάστες εργάτες. Με τα αντίστοιχα σκατά λεφτά, και χωρίς “άδειες παραμονής” φυσικά!

Κτύπησε λοιπόν ο καπετάν Αλέκος απ’ την Σαλονίκη, μιλώντας (που αλλού;) σε συγκέντρωση της λ.α.ε. Και τι είπε; Ότι το εθνικό (και απελευθερωτικό) νόμισμα μπορούμε αντί για δραχμή να το ονομάζουμε “ελληνικό ευρώ”. Όπως – θα μπορούσε να του πει ένας σαλονικιός – τον παοκ μπορούμε να τον ονομάζουμε “ελληνική ρεάλ”. Κάτι τέτοιο: Δεν πουλάμε!!! Χαρίζουμε!!! Πάρε κόσμε!!!! (τρέλα…)

Και γιατί να κάνουμε τέτοια θυσία στο όνομα του νομίσματος ενώ (όπως το ξέρει πολύ καλά, αφού το υπηρέτησε σαν ευρωβουλευτής) “το όνομα είναι η ψυχή μας”; Επειδή (λέει ο τετραπέρατος καπετάνιος του “νέου εαμ” – άλλη λαμπρή ιδέα που πούλησε σε κάτι Σπόρτινγκ…) … δεν (θα) είναι μόνο «εθνικό» νόμισμα (national currency). (Θα) είναι ταυτόχρονα «διεθνές» νόμισμα δεδομένου ότι (θα) χρησιμοποιείται στις συναλλαγές της χώρας με τον υπόλοιπο κόσμο…

Δεν ξέρουμε αν ο καπετάν Αλέκος σπούδασε τα οικονομικά στα ορυχεία του ή στα ξενοδοχεία του (έχει κι απ’ τα δύο…) Πάντως η ιδέα του είναι τόσο σατανικά απλή, ώστε μόνο μια λ.α.ε. (και ύστερα, καταϊδρωμένες, οι λοιπές εθνο-νομισματικές δυνάμεις) θα μπορούσε να την συλλάβει και να την σπρώξει. Ιδού: τυπώνουμε σε χαρτοπετσέτες το «ελληνικό ευρώ» και όταν πληρώνουν οι τουρίστες (σε «ευρωπαϊκά ευρώ») παίρνουν ρέστα σε «ελληνικά». Σκουπίζονται κιόλας. Κι έτσι οι χαρτοπετσέτες (που έχουν πάνω και μηνύματα, του είδους «μανούλα σ’ αγαπώ»…) χρησιμοποιούνται «στις συναλλαγές της χώρας με τον υπόλοιπο κόσμο».

Έπρεπε, άραγε, να δύσει κάπως ο ήλιος ενός Λαπαβίτσα για να ανατείλει το άστρο ενός Αλαβάνου; Τι να πούμε; Σε ένα μέρος του κόσμου όπου οι οπαδοί (τα θύματα δηλαδή) ενός απατεώνα κάνουν διαδηλώσεις υπέρ του, κάθε άλλος απατεώνας μπορεί να νοιώθει ασφαλής!

Εν τω μεταξύ, η καϋμένη η λ.α.ε., προσπαθεί να αποδείξει α) ότι δεν λέει τα ίδια με όλους τους ευρωπαίους φασίστες, και β) δεν θέλει τα ίδια με τον τρισκατάρατο Σόιμπλε (για την «απελευθέρωση» των καθυστερημένων τμημάτων του ντόπιου κεφάλαιου απ’ την τυραννία του ευρώ). Το πρώτο το έλυσε: έβγαλε τις φωτογραφίες των επώνυμων ευρωπαίων φασιστών με ένα Χ στις φάτσες τους, οπότε «καθάρισε». Μένει να κάνει το ίδιο και με τον Σόιμπλε…

Ελληνο-ευρώ ρεεεε! Όπως το έθεσε, άλλωστε, ο γίγαντας καπετάν Αλέκος: …Δεν χρειάζεται να νοιώθουμε κόμπλεξ ότι καταντάμε μιμητές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτοί κλέψανε από εμάς τη χρήση της Ευρώπης ως όρου για το νόμισμα. Δεν θα την κλέψουμε εμείς από αυτούς. Στο κάτω κάτω της γραφής πριν από 2500 χιλιάδες χρόνια το νόμισμα Ευρώπη, μια παράσταση της Ευρώπης, μητέρας του Μίνωα, πάνω στα κλαδιά μιας ελιάς ή πάνω σε ταύρο είχε κυκλοφορήσει από τα νομισματοκοπεία στην Κνωσό, τη Φαιστό και τη Γόρτυνα της Κρήτης.

Ελληνο-ευρώ λοιπόν.

Και τα κέρατα (του ταύρου) δώρο!!!

________________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/05/argi-alla-otan-ktypai/

Με σύνθημα «καμία θυσία για το ευρώ» η διακήρυξη ΣΥΡΙΖΑ για τις ευρωεκλογές


Λαφαζάνης_Τσίπρας

σημ.Αμετανόητου: Αναδημοσιεύεται ΜΟΝΟ και ΜΟΝΟ για ανάγνωση στα πλαίσια της ανάλυσης στην Πολιτική Επιστήμη.Μην γελάσετε,ξέρω τι έγραψα.Το κείμενο το διάβασα προσεκτικά και διαβλέπω στο προσεχές μέλλον μπαρούτι…


 

Το σύνθημα «καμία θυσία για το ευρώ» περιλαμβάνει στη διακήρυξη για τις ευρωεκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως άλλωστε αναφέρεται ρητά και στην πολιτική απόφαση του συνεδρίου.

Το κείμενο, που υπερψηφίστηκε κατά πλειοψηφία στην τελευταία Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Η νέα ελληνική κυβέρνηση της Αριστεράς δεν θα υποκύψει σε εκβιασμούς του ευρωπαϊκού κατεστημένου και της Τρόικας. Θα παλέψει για λύση μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο (και γι” αυτό το λόγο θα επιδιώξουμε συμμαχίες με τις χώρες του Νότου και με τους εργαζόμενους όλης της Ευρώπης), πλην όμως δεν θα αποδεχθεί εκβιασμούς και μνημόνια. Εμείς θέλουμε να σώσουμε τη χώρα μέσα στο ευρώ και όχι, με πρόσχημα τη σωτηρία του ευρώ, να οδηγήσουμε τη χώρα σε καταστροφή.

»Όπως συμπυκνώνει το σύνθημα: “καμιά θυσία για το ευρώ’, απόλυτη προτεραιότητα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η αποτροπή της ανθρωπιστικής καταστροφής και η ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών και όχι η υποταγή σε υποχρεώσεις που ανέλαβαν άλλοι υποθηκεύοντας τη χώρα. Δεσμευόμαστε ότι θα αντιμετωπίσουμε τις ενδεχόμενες απειλές και τους εκβιασμούς των δανειστών με όλα τα δυνατά όπλα που μπορούμε να επιστρατεύσουμε, ενώ είμαστε έτοιμοι να αναμετρηθούμε με οποιαδήποτε εξέλιξη, βέβαιοι σε κάθε περίπτωση ότι ο ελληνικός λαός θα μας στηρίξει».

Διαβάστε αναλυτικά την διακήρυξη του  ΣΥΡΙΖΑ

Πηγή: http://www.opinionpost.gr/politiki/2014/04/163226

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΥΡΩ ΜΑΣ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕ


Του ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΟΥΛΗ

Αντίθετα με τις «θεωρίες» της δημόσιας «σπατάλης», όσο και της συνομωσίας (όπου η χώρα έπεσε θύμα ξένων κέντρων), οι αριθμοί αλλά και η οικονομική επιστήμη, αποδεικνύουν ως βασικό υπεύθυνο της χρεοκοπίας και της σημερινής δεινής κατάστασης, την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ.

Αυτό που δεν λέγεται είναι ότι η χρεοκοπία δεν αφορά μόνο το μέγεθος του χρέους. Αλλά ότι οι κύριες αιτίες, είναι η αλλαγή της σύνθεσής του,από εσωτερικό σε εξωτερικό και ο μετασχηματισμός τουαπό δραχμικό σε «ξένο» νόμισμα, το ευρώ, καθιστώντας το έτσι ανεξέλεγκτο. Ας δούμε συνοπτικά αυτά τα τρία σημεία.

Πρώτον, Το μέγεθος του χρέους: Αρχές του 2001, το δημόσιο χρέος ήταν 141 δις ευρώ, ενώ το ΑΕΠ 135 δις και κατά συνέπεια η σχέση χρέους/ΑΕΠ ήταν 104%. Τέλη του 2009 (πριν εφαρμοστεί το μνημόνιο), το δημόσιο χρέος προσέγγισε τα 300 δις και το ΑΕΠ ήταν 231 δις και άρα η σχέση χρέους/ΑΕΠ έφτασε στο 130%. Αυτά τα χρόνια το ΑΕΠ αυξήθηκε ονομαστικά (λόγω πληθωρισμού) κατά 33%, ενώ πραγματικά κατά 29%, συνολικά 71%, μέση ετήσια αύξηση 6,2%. Το δε χρέος αυξήθηκε κατά 112%, μέση ετήσια αύξηση κατά 8,8%. Άρα τα «χρυσά» χρόνια του ευρώ και παρά τα όσα λέγονται, το χρέος μεγάλωσε δυσανάλογα σε σχέση με το ΑΕΠ. Συνέχεια

Γουόρεν Μπάφετ: Αν στην Ελλάδα τύπωναν δραχμές δεν θα είχαν χρέος [βίντεο]


Baffet

Σημ.Αμετανόητου: ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ 4 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ σχεδόν…ΔΡΑΧΜΗ -ΔΡΑΧΜΗ-ΔΡΑΧΜΗ.Να ξαναπάρουμε εμείς πίσω το εκδοτικό προνόμιο για να καθορίζουμε ΕΜΕΙΣ την ΠΟΣΟΤΗΤΑ χρήματος που θα «πέφτει» στην Ελληνική Οικονομία…Οχι λέγανε τα παπαγαλάκια του διαδικτύου,των ΜΜΕ και οι ειδικοί…

Λοιπόν,ο κύριος αυτός εκτός ότι είναι ο ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟΣ άνθρωπος επί γής, έχει επιτύχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ επιτεύγματα στη ζωή του…Δεν γνωρίζει απλώς οικονομικά και χρηματοοικονομικά, αλλά αυτά που κάνει διδάσκονται σε ΟΛΕΣ τις οικονομικές σχολές του κόσμου…Να διαβαστεί παρακαλώ προσεκτικά η ιστορία του, εάν δεν τον ξέρετε.

Κι επειδή σήμερα είναι μία μεγάλη μέρα για την Ορθοδοξία μας…όποιος !@#$%^&* (θα με κόψει η λογοκρισία) τολμήσει ξανά να πεί «Ευρώ» θα είναι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΗΛΙΘΙΟΣ.Εύχομαι η φώτιση Του Αγίου Πνεύματος να κάνει ξανά το θαύμα της.

*****

Μιλώντας στο πρακτορείο Bloomberg, ο αμερικανός επιχειρηματίας Γουόρεν Μπάφετ ανέλυσε το δημοσιονομικό πρόβλημα των ΗΠΑ και στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε και στη χώρα μας.

«Η Ελλάδα έχασε τη δύναμή της, επειδή δεν μπορούσε να τυπώσει χρήματα. Αν οι Έλληνες τύπωναν δραχμές, θα είχαν, βέβαια, άλλα προβλήματα, αλλά δεν θα είχαν χρέος», δήλωσε χαρακτηριστικά. Συνέχεια

ΑΠΟΠΛΗΘΩΡΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΧΜΗ- ΝΟ.Π.ΕΙΣ


Δραχμή_ΕυρώΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΠΛΗΘΩΡΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΧΜΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΗΘΩΡΙΣΤΙΚΟ ΕΥΡΩ

του Δημήτρη Πλατή*

Οι υποστηρικτές της παραμονής της χώρας στην Ευρωζώνη, ισχυρίζονται πως εάν επιστρέψει η δραχμή, τότε όλα θα είναι υποτίθεται πιο εύκολα για τους επενδυτές – κερδοσκόπους να αλώσουν την ελληνική οικονομία σε σχέση με το σήμερα του ευρώ, πράγμα μη βάσιμο διότι η επιστροφή στη δραχμή δεν εξαρτάται από τους επενδυτές, καθόσον η κυκλοφορία του χρήματος και η νομισματική πίστη απαγκιστρώνεται από τις χρηματαγορές και προσαρμόζεται στις προοπτικές της εγχώριας παραγωγικής βάσης και ανθρώπινου δυναμικού, πόσο μάλλον να ισχυρίζονται οι υποστηρικτές του ευρώ, ότι το νόμισμα δεν συνδέεται με την ανταγωνιστικότητα, για να μην επιστρέψει η ελληνική οικονομία στη δραχμή, όταν η ανταγωνιστικότητα εκφράζεται μέσα από τη ρευστότητα και όχι από τα άυλα μεγέθη της απουσίας της.

            Βασικό χαρακτηριστικό της ύπαρξης ανταγωνιστικότητας σε ένα νόμισμα, πρωτίστως και δευτερευόντως στην οικονομία που αυτό αναφέρεται είναι η απεξάρτηση της κερδοφορίας του ως παράγοντας βιωσιμότητας από συμφέροντα που εποφθαλμιούν τα μεγέθη της πραγματικής οικονομίας στα οποία αυτό το νόμισμα εκφράζεται για την ενθυλάκωσή τους στη χρηματιστηριακή οικονομία.
            Έτσι η έξοδος της ελληνικής οικονομίας από την Ευρωζώνη με τη γέννηση της εθνικής νομισματικής πίστης θα συνοδεύεται πρώτον από την ύπαρξη του εγχώριου νομίσματος το οποίο θα κυκλοφορεί αποκλειστικά εντός της ελληνικής επικράτειας με αποτέλεσμα πάγια, νόμιμα και βασικά έσοδα, όπου η αύξηση της ρευστότητας του είναι αντιστρόφως ανάλογη της φορολογίας του, όπου αυτή η φορολογία μειώνεται από την αύξηση του όγκου των συναλλαγών και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης Συνέχεια