Αγαπητοί απολογητές του Άσαντ: ο ήρωάς σας είναι εγκληματίας πολέμου ακόμα και αν δεν χρησιμοποίησε χημικά…


μετάφραση: μίσος ταξικό

πηγή 

Aγαπητοί απολογητές του Μπασάρ Αλ- Άσαντ,

Συγγνώμη που διακόπτω: γνωρίζω ότι είστε πολύ απασχολημένοι αυτή τη στιγμή προσπαθώντας να πείσετε τους εαυτούς σας, και όλους εμάς, ότι ο ήρωάς σας δεν θα μπορούσε ποτέ να χρησιμοποιήσει χημικά όπλα και να σκοτώσει 70 ανθρώπους στην επαναστατημένη Douma την 17η Απρίλη. Ίσως ο μυστηριώδης γιατρός του Robert Fisk το ‘χει σωστά – και ίσως οι εκατοντάδες που επιβίωσαν και μαρτυρούν την επίθεση να είναι όλοι ”ηθοποιοί της κρίσης“.

Ίσως ο Άσαντ να μην χρησιμοποίησε το αέριο sarin για να σκοτώσει περίπου 100 στην επαναστατημένη Khan Sheikoun έναν χρόνο νωρίτερα. Μια κοινή έρευνα των Ηνωμένων Εθνών και του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων βρήκε “αλάνθαστα στοχεία” ότι το έκανε. Ο οργανισμός Human Rights Watch και ο Hans Blix επίσης συμφωνούν ότι ο Άσαντ είναι αυτός που πρέπει να κατηγορηθεί. Αλλά ίσως να κάνουν όλοι λάθος. Ή, να πληρώνονται από την CIA.

Το θέμα μου είναι ότι: Ποιος νοιάζεται; Σοβαρά, ποιός νοιάζεται; Είτε ο Άσαντ χρησιμοποίησε χημικά όπλα είτε όχι στην Συρία στις αρχές του μήνα, ή τον προηγούμενο χρόνο, μπορεί να αφορά τους ηγέτης των ΗΠΑ, Η.Β και Γαλλίας, οι οποίοι αποφάσισαν να εκτοξεύσουν εντελώς παράνομα και μάλλον ανούσια αεροπορικά χτυπήματα ενάντια στο καθεστώς, ωστόσο αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι ο ισόβιος πρόεδρος της Συρίας είναι ένα τέρας που έχει διαπράξει μια τεράστια σειρά καταφανών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου.

Βέβαια, καταλαβαίνω πλήρως γιατί όλοι αυτοί στηn ακροδεξιά που πανηγυρίζουν για τις βόμβες βαρελιού δεν δίνουν δεκάρα για τίποτα από αυτά. Αλλά, όλοι εσείς στην αντιπολεμική άκρα αριστερά, που διατηρείτε μια μαλακή θέση για τον δικτάτορα στην Δαμασκό: έχετε τρελαθεί τελείως; ή δεν έχετε καθόλου ντροπή;

Θυμηθείτε: Είτε ο Άσαντ χρησιμοποίησε χημικά όπλα στην Douma είτε όχι είναι άσχετο με την ηθική κατηγορία εναντίον του. Τι συμβαίνει με τα υπόλοιπα εγκλήματά του; Ήταν ο Άσαντ λιγότερο εγκληματίας όταν οι “αδιάκριτοι βομβαδισμοί” του, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, κατέστρεφαν “σπίτια, ιατρικές εγκαταστάσεις, σχολεία, εγκαταστάσεις ύδρευσης και ηλεκτρισμού, φούρνους και σοδειές”, χωρίς την βοήθεια αερίων χλωρίνης και sarin; Όταν έριχνε βόμβες βαρελιού (68 χιλιάδες από το 2012, σύμφωνα με έναν υπολογισμό) σε ανυπεράσπιστους πολίτες; Ή βόμβες διασποράς; Ή παλιούς καλούς βομβαρδισμούς;

Ήταν ο Άσαντ οτιδήποτε λιγότερο από εγκληματίας πολέμου όταν τα στρατεύματά του “άνοιξαν πυρ κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων στην νότια Συρία … και σκότωσαν ειρηνικούς διαδηλωτές” στο ξεκίνημα της Συριακής εξέγερσης τον Μάρτιο του 2011, πολύ πριν καταφτάσουν οι τζιχαντιστές στην χώρα και πολεμήσουν ενάντια στο καθεστώς του; Ή όταν οι στρατιώτες του παρέδωσαν το βαρβαροποιημένο πτώμα του 25χρονου διαδηλωτή Ghiyath Matar – με το παρατσούκλι “Μικρός Γκάντι” για την αφοσίωσή του στην μη – βία και τον ακτιβισμό – στην έγκυο γυναίκα του και στους γονείς του στην Deraya τον Σεπτέμβρη 2011;

Ήταν ο Άσαντ ο,τιδήποτε λιγότερο από εγκληματίας πολέμου όταν οι βόμβες βαρελιού του ανάγκασαν εκατοντάδες χιλιάδες Σύριων να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους; Μια έρευνα του Οκτωβρίου του 2015 σε Σύριους που ζούν στην Γερμανία αποκάλυψε ότι 7 στους 10 κατηγορούσαν τον Άσαντ για την βία στη χώρα τους, συγκρινόμενοι με το 1 στους 3 που κατηγορούσαν το Ισλαμικό Κράτος.

Ήταν ο Άσαντ ο,τιδήποτε λιγότερο από εγκληματίας πολέμου όταν βασάνιζε δεκάδες χιλιάδες Σύριων στα μπουντρούμια του, πολλοί εκ των οποίων κατέληξαν νεκροί ή εξαφανίστηκαν; “Η μαζική κλίμακα θανάτων των κρατούμενων υποδεικνύει ότι η κυβέρνηση της Συρίας είναι υπεύθυνη για πράξεις που αναλογούν σε εξολόθρευση ως έγκλημα ενάντια στην ανθρωπότητα”, δήλωσε ο Paulo Sergio Pinheiro, πρόεδρος της Επιτροπής Έρευνας για την Συρία των Ηνωμένων Εθνων, τον Φεβρουάριο του 2016.

Ήταν ο Άσαντ ο,τιδήποτε λιγότερο από εγκληματίας πολέμου όταν οι δυνάμεις ασφαλείας του κυριολεκτικά οδήγησαν σε λιμοκτονίατον λαό του Madaya, μια πόλη αντιπολιτευόμενη στο καθεστώς μια ώρα από την Δαμασκό, το 2015 και το 2016; Ένα σωρό κάτοικοι πέθαναν από υποσιτισμό και λιμοκτονία, σύμφωνα με τους Γιατρούς για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα• άλλοι εξαναγκάστηκαν να επιβιώσουν με σούπες φτιαγμένες από γρασίδι και ρύζι. “Επιτρέψτε μου να είμαι ξεκάθαρος”, δήλωσε ο τότε γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Ban Ki-moon τον Ιανουάριο του 2016, αναφερόμενος στην κατάσταση στην Madaya και σε άλλες πόλεις του καθεστώς και των ανταρτών, ”η χρήση της λιμοκτονίας ως όπλου σε πόλεμο είναι έγκλημα πολέμου”.

Ήταν ο Άσαντ ο,τιδήποτε λιγότερο από εγκληματίας πολέμου όταν βομβάρδιζε και πολιορκούσε ανέστιους Παλαιστίνιους στον προσφυγικό καταυλισμό του Yarmouk, μερικά μίλια από το προεδρικό μέγαρο, το 2012, το 2013 και το 2014; ” Οι θλιβερές αναφορές (Παλαιστίνιων) οικογενειών που αναγκάζονται να φάνε γάτες και σκύλους, και πολιτών δεχόμενων επίθεση από σκοπευτές (του Συριακού στρατού) καθώς έψαχναν τρόφιμα, έχουν γίνει πολύ γνωστές λεπτομέρειες της ιστορίας τρόμου που έλαβε χώρα στο Yarmouck”, σημείωνε η Διεθνής Αμνηστία τον Μάρτιο του 2014.

Ήταν ο Άσαντ οτιδήποτε λιγότερο από εγκληματίας πολέμου όταν τα μέλη της διάσημης mukhabarat επανειλλημένων μαστίγωσαν με ηλεκτρικά καλώδια τον Maher Arar to 2003, κατόπιν εντολής της κυβέρνησης των ΗΠΑ και πολύ πριν ξεσπάσει η Αραβική Άνοιξη το 2011; Ο πρόεδρος της Συρίας ήταν ένας πρόθυμος συνεργός στο πρόγραμμα της κυβέρνησης Μπους ”έκτακτη παράδοση”, και η Συρία έγινε ένας από τους ”πιό κοινούς” προορισμούς για τους υποτιθέμενους υπόπτους. Ας παραθέσω τα λόγια του πρώην πράκτορα της CIA Robert Baer : ” εαν θές σοβαρή ανάκριση, στέλνεις τον κρατούμενο στην Ιορδανία. Αν θες να τον βασανίσεις, τον στέλνεις στην Συρία”.

Ήταν ο Άσαντ ο,τιδήποτε λιγότερο από εγκληματίας πολέμου όταν διοχέτευε τζιχαντιστές  από την Συρία στο Ιράκ να εκτελέσουν επιθέσεις αυτοκτονίας – όχι απλά εναντίον στρατιωτών των ΗΠΑ, αλλά εναντίων Ιρακινών πολιτών επίσης; “Ενενήντα τοις Εκατό των τρομοκρατών από διάφορες Αραβικές εθνικότητες δυείσδησαν στο Ιρακ από Συριακά εδάφη”, ισχυρίστηκε το 2009 ο τότε πρωθυπουργός του Ιρακ Nouri al-Maliki. “Πήγα και συνάντησα στον Bashar al-Assad δύο φορές, και του παρουσίασα στοιχεία και αποδείξεις … ότι οι δυνάμεις ασφαλείας του είχαν εμπλακεί … σε μεταφορές τζιχαντιστών από την Συρία στο Ιρακ”, αποκάλυψε ο πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Ιρακ Mowaffak al-Rubaie το 2015.

Θα προσπαθήστε στα σοβαρά να μου πείτε ότι όλα αυτά είναι ”fake news”; Ότι είναι όλα υπερ των ανταρτών ή υπερ του Κόλπου προπαγάνδα; Ότι τίποτε από όλα αυτά δεν συνέβη; Ότι κανένας από τους εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους πολιτών, ή των εκαττομυρίων προσφύφων, δεν είναι υπαιτιότητα του Άσαντ; Ότι κανένας βασανισμός δεν είναι αληθινός; Ή οτι οι Παλαιστίνοι πρόσφυγες πέθαναν της πείνας από μόνοι τους; O Maher Arar τα επινόησε όλα; Ο Ghiyath al-Matar σκότωσε τον εαυτό του; Σοβαρά;

Είναι απαραίτητη η άρνηση των θηριωδιών; Είναι ο μοναδικός τρόπος που ξέρετε να εναντιωθείτε στην αρπακτική εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ή στον εξτρεμισμό εμπνευσμένο από τους Saudi, ή στον οπορτουνισμό του Ισραήλ; Με το να απαλλάσετε τον Άσαντ από τα καλά στοιχειοθετημένα εγκλήματα πολέμου, την ίδια στιγμή που χαρακτηρίζεται όλους τους ανθρωπιστικούς διασώστες ”Αλ Κάιντα” και όλα τα θύματα των βομβών του ως ”τρομοκράτες”; Υποστηρίζοντας το Ιράν και την Ρωσία προκειμένου να μπείτε στο μάτι των ΗΠΑ και Σαουδικής Αραβίας; Δεν είναι αυτός ο ”αντι-ιμπεριαλισμός των ηλιθίων”;

Ας είμαι ξεκάθαρος, πριν προσφύγετε προς τις συνηθισμένες υπερκφυγές, ή προσπαθήσετε να με παρουσιάσετε ως κορόιδο της CIA ή πράκτορα των Σιωνιστών ή του Κατάρ: Ναι, οι ομάδες των επανασταστών της Συρίας έχουν το δικό τους μερίδιο σε δολοφονίεςαπαγωγές και βασανισμούς. Έχω υπάρξει συνεπής κριτικός των ανταρτών (εδώεδώ κι εδώ) , και δεν χρειάζομαι κανένα μάθημα από κανέναν σας στον επαίσχυντο ρόλο τους στην παράταση και κλιμάκωση της βίας και του χάους στην Συρία.

Αλλά το θέμα είναι ότι: δεν μπορείς να καταδικάσεις τις θηριωδίες των ανταρτών και την δυτική ανάμειξη στην Συρία χωρίς να επαινέσεις, ή να δικαιολογήσεις των απεχθή Άσαντ. Έχεις ξεχάσει την παλιά παροιμία για το ταυτόχρονο περπάτημα και μάσημα τσίχλας; Ή αυτή για το ότι ο εχθρός του εχθρού μου δεν είναι φίλος μου; Καταγγέλοντας τους αντάρτες και τους συμμάχους του δεν απαιτεί την υποστήριξη στον Άσαντ και τους συμμάχους του. Συγκρινόμενος με το ISIS, ο πρόεδρος της Συρίας μπορεί να είναι, σύμφωνα με την οπτική σου, το λιγότερο από δυο κακά – όμως παραμένει ένα κακό.

Και, κοιτάξτε, μπορούμε να διαφωνήσουμε στο αν πρέπει να στηρίξουμε ή όχι μια ”ζώνη απαγόρευσης πτήσης” (δεν το έκανα)* τον εξοπλισμό των ανταρτών (δεν το έκανα)• τον βομβαρδισμό από τις ΗΠΑ (δεν το έκανα)• ή την αλλαγή καθεστώτος στην Δαμασκό (δεν το έκανα). Σε αυτό που δεν μπορούμε και δεν πρέπει να διαφωνήσουμε, είναι τα ανείπωτα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε ο Άσαντ ενάντια στον λαό του• αυτό που δεν μπορούμε να σηκώσουμε είναι να κλείσουμε τα μάτια μπροστά στο άθλιο -και βίαιο- καθεστώς του.

Η αλήθεια είναι ότι ο Άσαντ δεν είναι κανενός είδους αντι-ιμπεριαλιστής, ούτε κάποιο κοσμικό προπύργιο ενάντια στους τζιχαντιστές• είναι ένας μαζικός δολοφόνος, απλά και καθαρά. Στην πραγματικότητα, καιρό πριν, ο δικτάτορας της Συρίας βρήκε την θέση του ανάμεσα στο πάνθεων των σύγχρονων μαζικών δολοφόνων, διίπλα στους Χίτλερ, Στάλιν, Μαό, Πολ Πότ, Χένρι Κισινγκερ και Τζορτζ Μπους. Μπορώ να σκεφτώ πολύ λίγους ανθρώπους εν ζωή που έχουν περισσότερο αίμα στα χέρια τους από αυτόν.

Άρα, για να τον υποστηρίξει κανείς; Γιατί να ενδώσει στις συνωμοσίες υπέρ του; Γιατι να απομειώσει τα εγκλήματά του; Και δεν είναι λίγο υποκριτικό εκ μέρους σας συνεχώς να καταγγέλετε την βία της Δύσης και των κρατών του Κόλπου ή των ανταρτών, ενώ αγνοείτε ή υποβαθμίζετε την βία του Άσαντ;

Με εκτίμηση,
Mehdi

_____________________________________________________________

Μία λακανική ερμηνεία της χρηματοπιστωτικής κρίσης …


Η παρούσα διεθνής κρίση είναι από πολλές απόψεις μία διαδικασία χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Δεν προέκυψε ούτε από μία βιομηχανική κρίση ούτε από ένα χρηματιστηριακό κραχ. Προκλήθηκε από το απλό γεγονός πως ολοένα και περισσότερα νοικοκυριά στις ΗΠΑ, κυρίως Λατινοαμερικάνοι, μαύροι και χαμηλόμισθοι λευκοί εργαζόμενοι δεν ήταν σε θέση να αποπληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια. Το γεγονός πως η πτώχευση φτωχών εργαζομένων και μειονοτικών, μία διαδικασία που στο παρελθόν συνέβαινε χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες στη γενική οικονομία, έφτασε σήμερα να απειλεί την ίδια την ύπαρξη του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος μπορεί να κατανοηθεί μόνο στα πλαίσια μίας ανάλυσης που ιχνηλατεί την εξέλιξη της χρηματοπιστωτικής σφαίρας στον ύστερο καπιταλισμό, την υπερδιόγκωση της και τη σχετική αυτονόμιση της από την πραγματική οικονομία.

Ωστόσο για να μην υπάρξουν παρανοήσεις διευκρινίζουμε πως αυτό που έφτασε να αποκαλείται χρηματιστικοποίηση της οικονομίας δεν αποτέλεσε κάποια τυχαία εξέλιξη ή αυθαίρετη επιλογή αστικών μερίδων. Ήταν μία στρατηγική επιλογή των αστικών τάξεων και των κρατών των δυτικών χωρών προκειμένου να αντιμετωπιστεί η προηγούμενη διεθνής καπιταλιστική κρίση των αρχών της δεκαετίας του 1970. Σκοπός όμως αυτού του σύντομου κειμένου δεν είναι να περιγράψει με λεπτομέρειες τα πως και τα γιατί αυτής της επιλογής, να παρακολουθήσει την εφαρμογή της στις δεκαετίες του νεοφιλελευθερισμού, ή να αναλύσει τον τρόπο με τον οποίο αυτή η στρατηγική κατέστη, συγκυριακά έστω, επιτυχημένη για το παγκόσμιο κεφάλαιο. Αναγνωρίζοντας όμως το δομικό και αναβαθμισμένο ρόλο της χρηματοπιστωτικής σφαίρας στη λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας, θα επικεντρώσουμε στην κατανόηση των βαθύτερων νόμων και δυναμικών του χρηματοπιστωτικού τομέα, προσπαθώντας να εξηγήσουμε την τρέχουσα κρίση στη βάση ακριβώς αυτών των νόμων και των δυναμικών. Λόγω περιορισμών θα κινηθούμε αναγκαστικά σε ένα υψηλό επίπεδο αφαίρεσης, παραλείποντας πολλά από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και μορφές εκδήλωσης αυτών των νόμων.

Συνέχεια

Ένα ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ντοκυμαντέρ της ΝΕΤ για τα μεταλλεία στον Καναδά (βίντεο)…


doc mining net

O δημοσιογράφος αδυνατεί να πιστέψει ότι τα σεληνιακά τοπία που βλέπει ήταν κάποτε τα βόρεια δάση του Καναδικού Κεμπέκ:

«Είναι σαν έρημος, σα να βρισκόμαστε στο τέλος του κόσμου, δεν υπάρχει ζωή».

Αυτό είναι το αποτέλεσμα της ανελέητης εκμετάλλευσης των ορυκτών πόρων στη χώρα που φημίζεται για τη μεταλλευτική της βιομηχανία.

«Έρχονται, υπόσχονται δουλειές, θέλουν κέρδη, ασκούν πίεση στους πολιτικούς, είναι μακριά από τις πόλεις. Δουλεύουν 10-15 χρόνια, αυτά τα κάνουν στο ένα  μεταλλείο μετά από το άλλο και όταν βγάζουν κέρδη φεύγουν και μας αφήνουν χωρίς το χρυσό, χωρίς τα μέταλλα, αλλά με τεράστιες ποσότητες αποβλήτων που πρέπει να καθαρίσουμε…

Μπορείς να είσαι οπουδηποτε στον κόσμο και με ένα κλικ να δεσμεύσεις μια περιοχή στο Κεμπέκ και αυτή η δέσμευση υπερτερεί έναντι όλων των άλλων χρήσεων. Αν βρεις κάτι μπορείς να το εκμεταλλευτείς, έχεις προτεραιότητα…»

Το δεύτερο μέρος του ντοκυμαντέρ είναι αφιερωμένο στο Μαλαρτίκ, μια πόλη του Κεμπέκ όπου 200 οικογένειες έχασαν τα σπίτια τους, θύματα του νόμου που επιτρέπει στη μεταλλευτική εταιρεία να απαλλοτριώσει τις ιδιοκτησίες τους. Ακριβώς όπως στην Ελλάδα δηλαδή… Δείτε το βίντεο, ειδικά όσοι κάτοικοι των Μαδεμοχωρίων πιστεύετε στις υποσχέσεις της εταιρείας, οποιασδήποτε εταιρείας.

«Αυτό το έργο είναι ανήθικο, νόμιμο αλλά ανήθικο».

Ολοι αυτοί που αναγκάστηκαν να πουλήσουν σε εξευτελιστικές τιμές τα σπίτια τους ήταν μεταλλωρύχοι, πρώην μεταλλωρύχοι, παιδιά και εγγόνια μεταλλωρύχων. Άνθρωποι που όπως λένε «ποτέ δεν αμφισβήτησαν το μεταλλείο» και δεν πίστευαν αυτό που τους συνέβη. Οι μπουλντόζες γκρέμισαν τα σπίτια τους και εκείνοι θρηνούν, σιωπηλά και με αξιοπρέπεια μπροστά στην κάμερα, αλλά αγωνίζονται για να προστατεύσουν τις επόμενες γενιές από παρόμοια τύχη.

Δείτε το:

Από:

http://antigoldgr.org/blog/2015/09/19/net-doc-malartic/