Βενεζουέλα: Λίγες αλήθειες και πολλά ψέματα…


Αντιπολίτευση, «αυταρχισμός», αόρατοι Τσαβίστας και άλλα παραμύθια…

chavistas

Γράφει η Ελένη Μαυρούλη

H Bενεζουελάνικη οπερέτα δεν φαίνεται να έχει τέλος. Μεθοδευμένα ψέματα και μισές αλήθειες διαμορφώνουν ένα παράλληλο, πλην ανύπαρκτο, σύμπαν. Την ώρα που κάποιοι καταπίνουν την κάμηλον (σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Αφγανιστάν, Τουρκία, Ουκρανία κ.λπ.), διυλίζουν τον κώνωπα στη Βενεζουέλα ξεπερνώντας τα όρια του θυμού και αγγίζοντας το γελοίο. Είναι εντυπωσιακή η ευκολία με την οποία προσπερνάται διαρκώς ότι πρόκειται για απολύτως δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση η οποία έχει ακόμη, όπως αποδεικνύουν οι μαζικές φιλο-κυβερνητικές διαδηλώσεις που ΔΕΝ βλέπουμε ποτέ, την πλειοψηφία του λαού με το μέρος της.

Ψέμα νούμερο 1

Ο λαός διαδηλώνει στους δρόμους αντιδρώντας στο αυταρχικό καθεστώς Μαδούρο, που προσπάθησε να «καταργήσει» το εκλεγμένο κοινοβούλιο.

Η αλήθεια είναι ότι το νέο κύμα διαμαρτυριών (γιατί δεν είναι το πρώτο) είχε ως αφορμή την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας, στις 29 Μαρτίου, να αναλάβει το ίδιο τις νομοθετικές εξουσίες του Κοινοβουλίου, κατηγορώντας το για πλήρη περιφρόνηση της Δικαιοσύνης.  Αυτό που ονομάστηκε «πραξικόπημα» από την αντιπολίτευση και από τον γενικό γραμματέα της Οργάνωσης Αμερικανικών Κρατών.

Από τον Δεκέμβριο του 2015, όταν εκλέχτηκε το νέο κοινοβούλιο που ελέγχεται, με ελάχιστες έδρες, από την αντιπολίτευση, αυτή έχει περιφρονήσει όλες τις αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου. Αρχής γενομένης από την οδηγία για επανάληψη της εκλογικής διαδικασίας στο κρατίδιο Αμαζόνας όπου υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία (που και δόθηκαν στη δημοσιότητα και είναι στη διάθεση του όποιου ενδιαφερόμενου) ότι «αγοράστηκαν» σωρηδόν ψήφοι. Η απόφαση αφορά τόσο δύο βουλευτές της αντιπολίτευσης όσο και έναν από το κόμμα του Μαδούρο PSUV και έναν από την λίστα των ιθαγενών (ο οποίος στηρίζει την αντιπολίτευση).  Το κοινοβούλιο δεν προχώρησε ποτέ σε επανάληψη της εκλογικής διαδικασίας, καθώς οι τρεις βουλευτές του κρατιδίου Αμαζόνας είναι αυτοί που δίνουν στην αντιπολίτευση την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο.

Το άλλο πρόσχημα είναι η επιμονή της αντιπολιτευόμενης πλειοψηφίας του κοινοβουλίου να γίνει «πολιτική δίκη του Μαδούρο» γιατί έχει «γατζωθεί στην εξουσία» (βέβαια είναι εκλεγμένος κανονικά), ενώ ταυτόχρονα του ζητούσε να κηρυχθεί «έκπτωτος επειδή εγκατέλειψε το θώκο του» (το πώς συνδυάζονται ταυτόχρονα αυτά είναι ένα μείζον ερώτημα). Επίσης, η πλειοψηφία του κοινοβουλίου ζήτησε ανοιχτά παρέμβαση του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών, που ελέγχονται πρακτικά από τις ΗΠΑ, παραβιάζοντας την εθνική κυριαρχία της χώρας. Το αίτημα δεν έγινε δεκτό από τον Οργανισμό λόγω της αντίδρασης άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής.

Το τελευταίο πρόσχημα είναι η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου να δηλώσει στις 29 Μαρτίου, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα της κυβέρνησης ότι δεν είναι υποχρεωμένη να περάσει από το κοινοβούλιο την απόφασή της για κοινοπραξίες στον πετρελαϊκό τομέα, δεδομένου ότι η αντιπολιτευόμενη πλειοψηφία  δεν σέβεται τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Στην ίδια απόφαση αναφέρεται ότι το Δικαστήριο αναλαμβάνει τις νομοθετικές αρμοδιότητες του Κοινοβουλίου και ότι εφόσον η πλειοψηφία του Κοινοβουλίου δεν σέβεται τις αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, ούτε το Δικαστήριο αναγνωρίζει βουλευτική ασυλία σε όλους τους βουλευτές.

Συνέχεια

Γαλλία: Η εργατική τάξη δεν καταθέτει τα όπλα! …


Ο αντεργατικός νόμος ψηφίστηκε… χωρίς τον «ξενοδόχο»

%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%b1-%ce%b2%ce%b9%ce%b12

Μπορεί τον περασμένο Ιούλη η γαλλική κυβέρνηση να επέβαλε, παρά τις πολύμηνες, μαζικές, λαϊκές αντιδράσεις, τον αντεργατικό νόμο, αλλά η γαλλική εργατική τάξη, η νεολαία, οι άνεργοι, δεν κατέθεσαν τα όπλα. Χθες, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν και πάλι στους δρόμους πολλών πόλεων της Γαλλίας για να διαδηλώσουν ξανά την αντίθεσή τους στην «μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας» που τσακίζει εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και επεκτείνει την «ευελιξία», δηλαδή την σύγχρονη εργασιακή σκλαβιά.

Οπως αναμεταδίδει το ΑΠΕ, για 14η φορά, οι διαδηλωτές κατέκλυσαν τους δρόμους του Παρισιού και άλλων εκατό πόλεων, ζητώντας να αποσυρθεί στο σύνολό του ο νόμος, τον οποίο υπερασπίζεται η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση.

Το κράτος απάντησε, ως είθισται, με άγρια καταστολή, με την αστυνομία να χρησιμοποιεί αφειδώς χημικά και βομβίδες κρότου-λάμψης.
Στη Νάντη και τη Ρεν, δύο πόλεις της δυτικής Γαλλίας, σημειώθηκαν επίσης συγκρούσεις των διαδηλωτών με αστυνομικούς. Στο Μπελφόρ, στα ανατολικά, η κινητοποίηση εξελίχθηκε σε διαδήλωση των εργαζομένων του ομίλου Alstom που ζητούν να μην κλείσει το τοπικό εργοστάσιο, το «λίκνο» της εμβληματικής υπερταχείας TGV. Η διεύθυνση επιθυμεί να μεταφέρει την παραγωγή σε άλλες μονάδες.

%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%ce%b1-%ce%b2%ce%b9%ce%b1

Ο επικεφαλής του συνδικάτου CGT Φιλίπ Μαρτινέζ ανέφερε ότι θα ακολουθηθούν πλέον άλλες οδοί διαμαρτυρίας, μεταξύ άλλων και η προσφυγή στη δικαιοσύνη. Τα συνδικάτα ελπίζουν ότι θα μπλοκάρουν τις επιχειρησιακές συμφωνίες, στις οποίες δίνει προτεραιότητα ο νόμος αυτός έναντι των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Οκτώ μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές, η διαδήλωση είχε επίσης ως στόχο να συνεχιστούν οι πιέσεις απέναντι στην κυβέρνηση.

«Βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια εντελώς αδιάλλακτη κυβέρνηση. Ασφαλώς θα πληρώσει το τίμημα στις εκλογές και σε όλα τα επίπεδα», προέβλεψε η Σεσίλ Γκοντάρ-Λαλάν, του συνδικάτου Solidaires.

____________________________________________________________

Aπό:http://www.toperiodiko.gr/%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%B7-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%84%CE%AC%CE%BE%CE%B7-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B5%CE%B9-%CF%84/#.V9xOT1SLQ2q

Γαλλία – Ιταλία – Πορτογαλία: Λαϊκή οργή, συστημικός κυνισμός…


Ο καπιταλισμός δεν θέλει και πλέον ούτε μπορεί να διαχειριστεί, αντικειμενικά, υπέρ του τις τραγικές συνέπειες της κρίσης του

γαλλια2

Γράφει ο Γρηγόρης Τραγγανίδας

Μπορεί προχθές το γαλλικό κοινοβούλιο να απέρριψε, όπως αναμενόταν, την πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Μανουέλ Βαλς, η οποία κατατέθηκε από την συντηρητική αντιπολίτευση, λόγω της απόφασης να επιβάλλει με διάταγμα, αντί μέσω κοινοβουλευτικής διαδικασίας, την άλωση των εργασιακών σχέσεων με «όχημα» το σχετικό νομοσχέδιο, αλλά το μόνο που «κατάφερε» είναι να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο την οργή της γαλλικής εργατικής τάξης και των παιδιών της, που ξεχύθηκαν για μια ακόμη φορά να διαδηλώσουν στους δρόμους.

Μένει να δούμε αν και πώς αυτή η οργή θα αποκτήσει ακόμη πιο συγκεκριμένα, οργανωμένα, ταξικά, κινηματικά χαρακτηριστικά, στην κατεύθυνση της ανοιχτής αμφισβήτησης της οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας των αστών.

Ουσιαστικά, η απόρριψη της πρότασης μομφής – 246 βουλευτές ψήφισαν «ναι» στην πρόταση αλλά για να περάσει χρειαζόταν 288 ψήφους – σημαίνει την «αυτόματη» υιοθέτηση του νομοσχεδίου, κάτι που έχει προκαλέσει αντιδράσεις και στο εσωτερικό του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος. Αυτή ήταν και η αφορμή για την απόφαση του Ολάντ να προχωρήσει στην «παράκαμψη» της βουλής, ώστε να μην έχει πιθανές, δυσάρεστες, για τον ίδιο, εκπλήξεις.

Συνέχεια

#FreeFede: ποινή 15 μηνών με αναστολή για Ιταλό διαδηλωτή…


Ο Φεντερίκο Αννιμπάλε, φοιτητής στο Τμήμα Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου βρέθηκε στη Φρανκφούρτη στις 18 Μαρτίου μέσα σε ένα τεταμένο πολιτικό κλίμα με διαδηλώσεις κατά της λιτότητας στις οποίες συμμετείχαν χιλιάδες Ευρωπαίοι πολίτες. Τη μέρα εκείνη θα εγκαινιαζόταν ένα νέο σύμβολο της νεο-φιλελευθερης Ευρώπης, το πολυώροφο κτίριο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με ύψος 185 μέτρα και κόστος 1.3 δις.

Ενώ βρισκόταν κέντρο της πόλης, ο Φεντερίκο, »αναγνωρίστηκε» από τις αρχές και συνελήφθη χωρίς αρχικά να γνωρίζει το λόγο. Την ίδια μέρα αφέθηκαν ελεύθεροι 349 προσαχθέντες για συγκρούσεις με την αστυνομία, ο Φεντερίκο όμως, τον οποίο τα ΜΜΕ θα εκμεταλλεύονταν εκτενώς τις επόμενες εβδομάδες, δεν ήταν ένας απ’ αυτούς. Παρόλο που δεν έφερε καμία αντίσταση κατά τη σύλληψη του, η χρήση αδικαιολόγητης βίας και ο δυσανάλογος αριθμός αστυνομικών που έφεραν εις πέρας τη σύλληψη -υπολογίζεται πως ήταν 20-30 αστυνομικοί- δεν αποτέλεσε μόνο θέαμα καταστολής για το κοινό ή ψυχολογικό εκφοβισμό για τους διαδηλωτές. Η εγκληματοποίηση των κοινωνικών αντιδράσεων τροφοδότησε την αφήγηση των ΜΜΕ  με στόχο να απαλειφθούν τα εγκλήματα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του οικονομικού πολέμου κατά των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων στην Ευρώπη. Τα στοιχεια αυτά που πολύ περίτεχνα συνέθεσαν την όλη αφήγηση των ΜΜΕ για την επικινδυνότητα των διαδηλωτών, παρουσίαζαν μια αλλοιωμένη εικόνα της πραγματικότητας νοηματοδοτώντας ως πρόβλημα τις αντιδράσεις και όχι την κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση ούτε την αστυνομική βία με την οποία έρχονται αντιμέτωποι οι διαδηλωτές.

Συνέχεια

2014: World Riots! Όταν οι διαδηλωτές αντεπιτίθενται…


athens-riots-cars-burn.si

Ένα διαφορετικό video-story για το 2014 επιμελήθηκε ο χρήστης του youtube, aConcernedHuman. Είναι και αυτή μια πλευρά της ζωής και της καθημερινότητάς μας πλέον. Αφού η ιστορία δεν γινόταν «να έχει τελειώσει», αφού οι διαδηλώσεις κόντρα στις κυρίαρχες πολιτικές ανά τον κόσμο αυξάνονται και πληθύνονται, αφού οι εικόνες αστυνομικής βίας (που και εμείς από το http://www.toperiodiko.gr έχουμε μεταδώσει) τόσο από τα media, όσο και αυτές που έχουμε ιδίοις όμασι έχουμε συγκρατήσει ήταν άπειρες… Εδώ μαζεμένες, από 11 διαφορετικές χώρες, εικόνες από τις στιγμές εκείνες που μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις «απαντούν» στις δυνάμεις ασφαλείας.

Συνέχεια

Οι Ελληνες στους δρόμους…


Οι Ελληνες στους δρόμους: διαδηλώσαμε 20.210 φορές από την ψήφιση του πρώτου Μνημονίου
Διαδηλώσαμε 20.210 φορές από την ψήφιση του πρώτου Μνημονίου…Στοιχεία για τις συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις που έγιναν στην Ελλάδα από την ψήφιση του πρώτου Μνημονίου και μετά διαβίβασε με…
έγγραφό του στη Βουλή ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας.Από τα στοιχεία προκύπτει ότι από τις 8/5/2010 έως και τις 28/3/2014 πραγματοποιήθηκαν ανά την επικράτεια 20.210 συγκεντρώσεις – συναθροίσεις – κινητοποιήσεις, εκ των οποίων οι 6.266 στην Αττική.Τα στοιχεία διαβιβάστηκαν έπειτα από ερώτηση που είχαν απευθύνει στον κ. Δένδια οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Στάθης Παναγούλης, Δημήτρης Τσουκαλάς και Νάσος Αθανασίου, με την οποία ζητούσαν να ενημερωθούν πόσες διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις, κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια και πάσης φύσεως διαμαρτυρίες εργαζομένων έχει καταγράψει η Ελληνική Αστυνομία στο κέντρο της Αθήνας και σε άλλα σημεία της Αττικής, καθώς και στις επαρχιακές πόλεις από την 8η Μαΐου του 2010 (σ.σ. ημέρα ψήφισης του Μνημονίου).

Ζητούσαν επίσης να ενημερωθούν πόσες φορές υπήρξε παρέμβαση των ΜΑΤ, σε πόσες περιπτώσεις δόθηκε εντολή για χρήση χημικών, ποια είναι η ακριβής ποσότητα των χημικών που αναλώθηκε αλλά και ποιες ουσίες χρησιμοποιούνται.

Οπως, ωστόσο, απαντά ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, «επίσημα στατιστικά στοιχεία του αριθμού της χρήσης μέσων ελέγχου πλήθους ή και του είδους αυτών δεν υφίστανται στην αρμόδια Διεύθυνση του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας (Διεύθυνση Τεχνικών), λόγω των ποικίλων κατά περίπτωση συνθηκών χρήσης τους κάθε φορά και ως εκ τούτου τα εξαγώγιμα στατιστικά συμπεράσματα δεν θα παρείχαν χρηστικά ή γενικότερα αξιοποιήσιμα αποτελέσματα»…
tanea.gr

Από: nonews-news.gr