Ο (ταξικά) μεροληπτικός φιλελληνισμός του Γιούνκερ…


epitimos-didaktoras-tis-nomikis-tou-apth-o-giounker

Γιώργος Τσαντίκος

Γιατί αλήθεια, το ΑΠΘ έκανε επίτιμο διδάκτορά του τον Ζαν Κλωντ Γιούνκερ; Πρόκειται  για έναν επαγγελματία πολιτικό και όχι έναν ακαδημαϊκό, ούτε καν δικηγόρο (δεν έχει ασκήσει ποτέ το επάγγελμα). Λίγη σημασία όμως έχουν αυτά. Μια τέτοια διάκριση έχει καθαρά συμβολικό χαρακτήρα και στην εποχή που ζούμε, χρησιμοποιεί όλες τις αντεστραμμένες έννοιες (παράδειγμα: δημοσιογράφοι που «χαϊδεύουν» τους νεοναζί, να τραγουδάνε «θέλει και οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους») για να ισχυροποιήσει αυτό το συμβολισμό.

Στη φάση λοιπόν που η «there is no alternative» πολιτική έχει υιοθετηθεί πλήρως από το ελληνικό πολιτικό σύστημα και η αριστερά αδυνατεί, με ελάχιστες στρατηγικές εκλάμψεις, να δώσει μια απάντηση με ταξικό και όχι οικονομικό ή εθνικό πρόσημο σε αυτή την επέλαση, περιοριζόμενη σε μάχες οπισθοχώρησης και «καλλιέργειας συνθηκών», σε ό,τι αφορά το μεγαλύτερό της (εκλογικά) κομμάτι, χρειάζεται και μια επισημοποίηση όλων όσων έχουν φορτώσει στον ελληνικό λαό τα τελευταία χρόνια. Χρειάζεται η αναγόρευση του αρχιτέκτονα αυτής της ιστορίας, σε «φιλέλληνα».

Ο «φιλέλληνας Γιούνκερ» στην πιο θρασεία παρατήρησή του, περιέγραψε την ουσία της αντίληψης «όλοι μαζί τα φάγαμε». Είπε δηλαδή: «Αποτίω φόρο τιμής σε αυτούς τους Έλληνες, που κανένας δεν ξέρει, στους φτωχούς της κοινωνίας, που αυτοί πληρώνουν το τίμημα. Σε καμία άλλη χώρα δε θα ήταν αυτό δυνατό». Παραδέχτηκε ότι η κρίση αφορά μόνο αυτούς, όχι το κεφάλαιο, όχι τους «έχοντες και κατέχοντες», όχι τους διαρκείς και μόνιμους συνομιλητές του. Θα μπορούσε να είχε δανειστεί και κάποιο επιχείρημα από τα τόσο προσφιλή στους απολογητές των μνημονιακών πολιτικών  και να έλεγε, ντυμένος την τήβεννο από τις πρυτανικές αρχές του ΑΠΘ που συμμερίζονται μέχρι τελείας την αντίληψή του, ως μνημονιακός πάπας: «Δεν πειράζει που δεν παίρνατε αποδείξεις για τις τυρόπιτες τόσα χρόνια και φέρατε την κρίση, τώρα σας συγχωρούμε και προχωρούμε μπροστά για να στηρίξουμε το αναξιοπαθόν κεφάλαιο που σας έκανε ανθρώπους τόσα χρόνια». Φυσικά, όλα αυτά με την πλήρη συνεργασία και ευλογία της ελληνικής κυβέρνησης που πήρε το μερίδιο από τα «πατ πατ» στην πλάτη,  που μοίρασε ο τιμώμενος.

Αυτή η εκδήλωση λοιπόν ήταν ένα είδος «μαρκάρισμα» ενός ολόκληρου λαού στο κοράλ της κρίσης συσσώρευσης του καπιταλισμού, με έτοιμες απαντήσεις «φιλελληνισμού» στις εθνολεβέντικες διαμαρτυρίες και ενός σημαντικού κομματιού της αριστεράς που βλέπει παντού ξένους δυνάστες και ορίζει εθνικά και μόνο τη διαδικασία της κοινωνικής απελευθέρωσης. Ναι, ο Γιούνκερ είναι φιλέλληνας. Αλλά φίλος με εκείνους τους Έλληνες που συνεχίζουν να αυξάνουν τα κέρδη τους από τη δουλειά των εργαζόμενων, όχι με τη σύγχρονη εκδοχή των «της γης κολασμένων».

 ________________________________________________________

Γιούνκερ: Ποιο ευρωπαϊκό κεκτημένο στα εργασιακά; Μνημόνιο über alles…


Ο πρόεδρος της Κομισιόν λύνει οριστικά μια..μεγάλη παρεξήγηση περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και νομοθεσίας

juncker-e

Γράφει η Ελένη Μαυρούλη

Οταν έχεις Μνημόνιο, τα «ευρωπαϊκά κεκτημένα», οι «ευρωπαϊκές νομοθεσίες» και τα συναφή, δεν ισχύουν. Αυτό, με πάρα πολλά επιπλέον λόγια ως γαρνιτούρα, αλλά χωρίς καμία απολύτως αλλαγή, ως προς την ουσία, υποστήριξε ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ.

Ο Γιούνκερ απάντησε γραπτώς σε ερώτηση που κατέθεσαν οι γυναίκες ευρωβουλευτές της Σοσιαλιστικής Ομάδας, Μαρία Χοάο Ροντρίγκιες (Πορτογαλία) και Γιούτα Στέινρουκ (Γερμανία), οι οποίες ζητούσαν αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, στην απαντητική του επιστολή ο Ζ. Κ. Γιούνκερ αναφέρει ότι «στο Μνημόνιο για το Πρόγραμμα Στήριξης και Σταθερότητας που συμφωνήθηκε το καλοκαίρι του 2015, η Ελλάδα όντως συμφώνησε να ευθυγραμμίσει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τις συλλογικές απολύσεις και τα πλαίσια των βιομηχανικών δράσεων με τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές.

»Για να διευκολυνθεί αυτός ο στόχος, η Επιτροπή πρότεινε, και όλες οι πλευρές το δέχτηκαν, αυτές οι μεταρρυθμίσεις να βασιστούν σε μια διαδικασία ευρείας διαβούλευσης που θα περιλαμβάνει μια ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων και τις απόψεις διεθνών οργανισμών, εκ των οποίων ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO). Οι κοινωνικοί εταίροι στην Ελλάδα, επίσης διαβουλεύθηκαν σε αυτήν τη διαδικασία. Η Ομάδα εμπειρογνωμόνων κατέθεσε την έκθεσή της το Σεπτέμβριο του 2016 και οι συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των εκπροσώπων των θεσμών ως προς το ποιες προτάσεις θα πρέπει να ληφθούν υπόψη».

Υπογραμμίζει, όμως, ότι με βάση αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου «τα Μνημόνια είναι δράσεις του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, οι οποίες βρίσκονται εκτός της έννομης τάξης της ΕΕ. Επομένως, συμπληρώνει, όταν υιοθετούνται εθνικά μέτρα που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του Μνημονίου, η Ελλάδα δεν εφαρμόζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία και ως εκ τούτου ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων δεν ισχύει ως έχει στα ελληνικά μέτρα».

Την ώρα, λοιπόν, που έχει, ήδη, ξεκινήσει ένα νέο εκπληκτικό spinning  εντός συνόρων (αλλά και εκτός, αφού για πρώτη φορά η φράση «τέλος της λιτότητας» διατυπώθηκε και από τον Γερούν Ντάισελμπλουμ) να παρουσιαστούν τα νέα επιπλέον μέτρα λιτότητας (που δεν  θα υπογράφονταν ούτε στο ένα ευρώ) ως «διαρθρωτικά», ο Γιούνκερ ξεκαθαρίζει μία και καλή τα πράγματα.

ΔΕΝ υπάρχει τίποτε, κύριοι, ούτε καν ως ευρωπαϊκή νομοθεσία, εφόσον τα μέτρα είναι στο πλαίσιο του μνημονίου, λέει απλά και κατανοητά. Και λέει βασικά το αυτονόητο: η ΕΕ δεν είναι ούτε για λαούς, ούτε για νομοθεσίες, ούτε για αλληλεγγύη. Είναι κεφάλαιο, είναι συσχετισμός δυνάμεων, είναι ισχύς. Τα υπόλοιπα είναι καθρεφτάκια για τους ιθαγενείς.

Ο Γιούνκερ, (αυτός που αγαπά την Ελλάδα και τους Έλληνες και συμπάσχει και όλα αυτά τα γλυκούλια), με εντελώς κυνικό τρόπο, παρουσίασε, πρακτικά, τι είναι η ΕΕ, η ευρωπαϊκή νομοθεσία, αλληλεγγύη, και όλα αυτά τα συμπαθητικά. Είναι εργαλεία, έννοιες και δομές που χρησιμοποιούνται κατά το δοκούν, και το δοκούν είναι στο χέρι εκείνων που έχουν το χρήμα, που έχουν τη δύναμη.  Έτσι, οι κανόνες της δημοσιονομικής πειθαρχίας, πχ του Μάαστριχτ, ισχύουν για τις χώρες με ελλείμματα αλλά όχι για τα πλεονάσματα της Γερμανίας. Έτσι, όχι απλώς θα συνεχιστεί ένα πρόγραμμα μέτρων που έχει εξωθήσει στα όρια την ελληνική κοινωνία και τους εργαζόμενους, παρά το ότι ακόμη και θιασώτες της πολιτικής αυτής (γιατί υποθέτουμε ότι ο κ.Μπλανσάρ πρώην ΔΝΤ δεν είναι υπέρ της καπιταλιστικής ανατροπής) επιμένουν ότι όχι μόνο «δεν βγαίνει» αλλά ήταν εξαρχής «λάθος» και καταστρέφει ό,τι έχει απομείνει όρθιο σε αυτή τη χώρα, αλλά θα συνεχιστεί και χωρίς καμία «καραμέλα για το χρέος». Και έτσι ο πλούτος θα συνεχίζει να αλλάζει χέρια. Και να περνά από αυτούς που τον παράγουν σε αυτούς που τον νέμονται. Με ρυθμούς εφιαλτικούς και μεγέθη αδιανόητα. 

Για το χρέος που «μπορεί για το ΔΝΤ να είναι μη βιώσιμο και να ήταν όρος του Ταμείου» (και της περήφανης ελληνικής διαπραγμάτευσης φυσικά) αλλά μια χαρά «τον παρέλειψε» η κ. Λαγκάρντστη συνάντηση με την κ. Μέρκελ γιατί εδώ παίζονται θέματα εξουσίας: να επανεκλεγεί η κ. Λαγκάρντ στην ηγεσία του ΔΝΤ και να δώσει εκλογική μάχη με αξιώσεις η κ. Μέρκελ στη Γερμανία. Το ότι το «μίγμα» είναι θανατηφόρο για άλλη μια φορά για τον ελληνικό λαό, όπως ήταν το ΔΝΤ και για μια σειρά από άλλους λαούς, όπως είναι οι πολιτικές αυτές για όλους τους λαούς του κόσμου, δεν απασχολεί κανέναν σε αυτό το επίπεδο. Γιατί αυτοί είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του, εξευτελίζοντας, ισοπεδώνοντας, εξαθλιώνοντας ανθρώπους όπου γης, με κάθε δυνατό τρόπο.

Τα υπόλοιπα είναι το προσχήματα για όποιον επιλέγει να παραμένει δήθεν αφελής ή συνένοχος.


Από:http://www.toperiodiko.gr/%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%BA%CE%B5%CF%81-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CF%8C-%CE%BA%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF-%CF%83%CF%84/#.WK9rVVThA2o

Γιούνκερ: Αν κάναμε στη Γερμανία ή στη Γαλλία τις μεταρρυθμίσεις που έγιναν στην Ελλάδα, θα είχε γίνει εξέγερση


Adtech Ad

Τι λέει ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ στην Deutsche Welle για την κρίση χρέους στην Ευρώπη, για τα ευρωομόλογα αλλά και για το χάσμα ανάμεσα σε Νότο και Βορρά

«Ναι» στην πολιτική ανάπτυξης και την ευρωπαϊκή συνοχή, αλλά «όχι» στα ευρωομόλογα δηλώνει ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ μιλώντας στο ελληνικό πρόγραμμα της Deutsche Welle.

Αφορμή ήταν η ομιλία του στην κοινοβουλευτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Στρασβούργο το βράδυ της Τρίτης. Ο υποψήφιος της ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς για το αξίωμα του προέδρου της Κομισιόν μίλησε στους ευρωβουλευτές για την πολιτική του ατζέντα και στάθηκε ιδιαίτερα στη γεφύρωση των αντιθέσεων μεταξύ Βορρά και Νότου- αντιθέσεις που έγιναν ιδιαίτερα αισθητές στα πρώτα χρόνια της κρίσης. Επιπλέον, ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ δήλωσε για μία ακόμη φορά αντίθετος, όπως υποστηρίζει, σε μία πολιτική που εστιάζει αποκλειστικά στη λιτότητα, παραβλέποντας την αναπτυξιακή διάσταση.

«Αυτό που ζήτησα είναι να βλέπουμε την δημοσονομική πειθαρχία και την πολιτική ανάπτυξης και απασχόλησης ως δύο όψεις του ιδίου νομίσματος» τονίζει ο Γιούνκερ. «Να συνδυάσουμε δημοσιονομική πειθαρχία και οικονομική ανάπτυξη.

Συνέχεια