H ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ EMMANUEL MACRON…


από Αλέξανδρος Ζαχιώτης

macron-1-960x720.jpg

ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 2015

Ήταν πριν περίπου δύο χρόνια, όταν ο Emmanuel Macron, ως υπουργός οικονομίας της Γαλλίας, συνέγραφε από κοινού με το Γερμανό ομόλογό του και αντικαγκελάριο Zigmar Gabriel ένα κείμενο[1]σχετικά με την ανάγκη προχωρήματος κι εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Το κείμενο αυτό ακολούθησαν κάποιες πρόχειρες συνεντεύξεις Τύπου, μέχρι που η κοινή προσπάθεια των δυο τους εγκαταλείφθηκε, αφού πρώτα όμως ο Macron είχε καταφέρει να κάνει γνωστό το όνομά του εκτός Γαλλίας.

Στις τότε παρεμβάσεις τους αναγνώριζαν την ανάγκη για μια πιο ενιαία διακυβέρνηση των ευρωπαϊκών θεσμών, στη βάση της οικονομικής και πολιτική κρίσης Ε.Ε και Ευρωζώνης. Σημεία αναφοράς ήταν αφενός η Ελλάδα και η πολύμηνη διαπραγμάτευση της ελληνικής κυβέρνησης με τους «θεσμούς» (είμαστε ακόμα πριν το δημοψήφισμα και τη συμφωνία του Ιουλίου του ’15) και αφετέρου το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου το θέμα της επαναδιαπραγμάτευσης των ευρωπαϊκών συνθηκών και του δημοψηφίσματος για την παραμονή ή όχι στην Ε.Ε. εισερχόταν δυναμικά στο προσκήνιο, μετά τη συντριπτική νίκη του David Cameron στις εκλογές λίγες εβδομάδες νωρίτερα.

Βασικό σημείο της πρότασής τους ήταν η δημιουργία ενός κοινού προϋπολογισμού για τις χώρες του ευρώ, ένα βήμα απαραίτητο, σύμφωνα με τους συγγραφείς, για μια πιο κοινή οικονομική διακυβέρνηση και για την αναστροφή της απόκλισης ανάμεσα στο «σκληρό πυρήνα» του Ευρώ και τις υπόλοιπες χώρες, απόκλιση την οποία η εμμονή στη δημοσιονομική πειθαρχία ενέτεινε – και που σε κάθε περίπτωση ανάγκαζε (κι αναγκάζει) τη Γαλλία να «τεντώνεται» ανάμεσα στις δύο αποκλίνουσες ομάδες κρατών.

Δύο χρόνια μετά, το ελληνικό πρόβλημα έχει παρέλθει (τουλάχιστον ως πολιτικό «πρόβλημα» αμφισβήτησης Ε.Ε και Ευρωζώνης από τα αριστερά), το Brexit είναι γεγονός και οι προτάσεις Macron-Gabriel απέχουν πολύ από το να εφαρμοστούν, παρότι αποτέλεσαν τη βάση της προεκλογικής ατζέντας του πρώτου, μαζί με ακόμα πιο φιλόδοξες προτάσεις όπως η ύπαρξη κοινού Υπουργείου Οικονομικών ή ακόμα και Κοινοβουλίου της Ευρωζώνης (κατά τη λογική περισσότερη δημοκρατία = περισσότερη γραφειοκρατία).

Συνέχεια

FRÉDÉRIC LORDON, NUIT DEBOUT, ΣΥΓΚΛΙΣΕΙΣ, ΟΡΙΖΟΝΤΙΟΤΗΤΑ…


nuitdeboutconvergences-7dedf.png

Τι ώθησε κατά τη γνώμη σας τη γαλλική κυβέρνηση να καταθέσει ένα τέτοιο σχέδιο μεταρρύθμισης του εργατικού πλαισίου και τι συμβολίζει ο νόμος El Khomri ;

Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση από την απόλυτη ιδεολογική τύφλωση. Η αποκαλούμενη αριστερή κυβέρνηση εφαρμόζει στην πραγματικότητα, και σε όλους τους τομείς, την πιο δεξιά πολιτική από όλες τις κυβερνήσεις της 5ης γαλλικής Δημοκρατίας. Αν δούμε τα πράγματα από απόσταση, διαπιστώνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πραγματικό πολιτικό συμβάν στην ιστορία του εν λόγω καθεστώτος. Οι συνέπειες δεν θα αργήσουν να φανούν – το αργότερο μέχρι τις εκλογές του 2017 – και θα είναι μείζονος σημασίας. Γινόμαστε μάρτυρες της ιστορικής εξάλειψης της γαλλικής σοσιαλδημοκρατίας – γεγονός ανακουφιστικό αυτό καθαυτό. Αλλά για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, χρειάστηκε να πάει πιο δεξιά από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση. Εν ολίγοις, αυτό που ώθησε τη σημερινή κυβέρνηση να καταθέσει έναν νόμο τον οποίο ούτε μια κυβέρνηση Σαρκοζί δεν θα τολμούσε να προτείνει, είναι ο νεοφιλελεύθερος φανατισμός του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Και είναι ενδεικτικό της νοητικής αποσύνθεσης και της ιδεολογικής διάβρωσης ενός κόμματος του οποίου οι μόνες πια σχέσεις με την αριστερά είναι της τάξης ενός αδρανούς ονοματικού προσδιορισμού.

Συνέχεια

Το σκανδαλώδες Πάσχα του 1950…


notredame1

Να ζήσει επιτέλους ο Άνθρωπος.

9 Απριλίου 1950, μέρα του Πάσχα των Καθολικών. Λίγο μετά τις 11 το πρωί, τέσσερις νεαροί, ο ένας μεταμφιεσμένος σε δομινικανό μοναχό –το χαρακτηριστικό ξύρισμα της κορυφής του κεφαλιού, άσπρο ράσο, ζώνη στη μέση, κουκούλα, σανδάλια στα πόδια–, μπαίνουν στην Παναγία των Παρισίων όπου ήδη βρίσκονται χιλιάδες πιστοί από όλον τον κόσμο. Ο Μισέλ Μουρ, ο 22χρονος ψευδο- μοναχός, βρίσκει την ευκαιρία να ανέβει στον άμβωνα τη στιγμή που ακούγεται το Πιστεύω. Αμέσως μετά αρχίζει την ανάγνωση του παρακάτω κειμένου:

Συνέχεια