Toumast Tincha …


Σημαίνει «αυτοί που ξεπουλήθηκαν». Και οι μαλινέζοι tuareg Tinariwen, τραγουδούν ότι καμία ειρήνη δεν επιβάλλεται με βία ενώ καλούν σε αφύπνιση την ακεραιότητα, την αυτοπεποίθηση και την πνευματική ομορφιά της φυλής τους. Είναι τραγούδι του 2013 ή του 2014.Αφιερωμένο εξαιρετικά στον καινούργιο γάλλο «αυτοκράτορα»: ο στρατός του (ο ιμπεριαλισμός του) βρίσκεται στο βόρειο μάλι (και όχι μόνο) για να επιβάλλει δια της βίας την ειρήνη.

Δηλαδή τα γαλλικά συμφέροντα…


Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/06/toumast-tincha/

L’état c’est moi…


Αποτέλεσμα εικόνας για Macron.

«Το κράτος είμαι εγώ»: η φράση του Λουδοβίκου του 16ου, βασιλιά της γαλλίας και της ναβάρα, θα βρίσκεται τώρα στο στόμα του Macron. Θα κυβερνήσει με απόλυτο έλεγχο του κοινοβουλίου· και χωρίς ουσιαστικά αντιπολίτευση εκεί.

Υπάρχει όμως και το έξω – από – κει. Οι δρόμοι. Μπορεί το βαριεστημένο “εκλογικό σώμα” της γαλλικής δημοκρατίας να παραχώρησε στον σοσιαλφιλελεύθερο, είτε άμεσα (ψηφίζοντάς τον) είτε έμμεσα (απέχοντας), ένα είδος “δημοκρατικής απολυταρχίας”, αλλά ακριβώς γι’ αυτό οι όποιες συγκρούσεις (και θα υπάρξουν τέτοιες) θα μεταφερθούν στο πεζοδρόμιο. Με λιγότερη έως ελάχιστη καθεστωτική πολιτική μεσολάβηση· ή, έστω, χωρίς την ψευδαίσθηση ότι τέτοιοι “εκπρόσωποι” έχουν κάποια σοβαρή ισχύ.

Απ’ αυτή την άποψη ίσως ο Macron βρεθεί μελλοντικά σε κάποια κατάσταση όπου θα προτιμούσε να μην είχε νικήσει τόσο πολύ!…


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/06/letat-cest-moi/

Μια πολύ σοβαρή υπόθεση…


—Η απόβαση στη Νορμανδία και οι φωτογραφίες του Robert Capa—

Τα ξημερώματα της 6ης Ιουνίου 1944, ξεκίνησε η απόβαση των συμμαχικών δυνάμεων στη Νορμανδία. Ανάμεσα στους στρατιώτες του 16ου Συντάγματος του Α΄ Σώματος Στρατού του Αμερικανικού Τομέα ήταν και ο απεσταλμένος του περιοδικούLife, ο ουγγρικής καταγωγής φωτογράφος Robert Capa, διάσημος ήδη από τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει στον ισπανικό εμφύλιο. Το μότο του ήταν: «αν οι φωτογραφίες σου δεν είναι και πολύ καλές, σημαίνει πως δεν είχες πλησιάσει αρκετά».

Ci3RobertCapa1

Ο πάτος του χωρίς καρίνα σκάφους μας ακούμπησε γαλλικό έδαφος», έγραψεαργότερα ο Capa στο βιβλίο του Slightly Out of Focus. «Η μπουκαπόρτα άνοιξε κι εκεί μπροστά μας, ανάμεσα στα γκροτέσκα σχήματα των οχυρωματικών που ξεφύτρωναν από το νερό, διακρινόταν μια λεπτή λουρίδα γης, καλυμμένη από καπνό: η Ευρώπη μας.

Η όμορφη Γαλλία μου έμοιαζε στριφνή και αφιλόξενη, κι ένα γερμανικό πολυβόλο που ξερνούσε σφαίρες μού χάλασε την επιστροφή. Οι άντρες βούτηξαν από τη μαούνα στο νερό. Το νερό ήταν μέχρι τη μέση, κρατούσαν τα όπλα στο χέρι, έτοιμοι να ρίξουν, στο φόντο η παραλία και οι καπνοί — κι εγώ τράβηξα την πρώτη πραγματική φωτογραφία της απόβασης. Ο χειριστής του σκάφους, που εύλογα αγωνιούσε να τσακιστεί να φύγει, εξέλαβε το γεγονός ότι τραβούσα φωτογραφίες ως καθυστέρηση για προφανείς λόγους, και με βοήθησε να πάρω την απόφασή μου με μια εύστοχη κλωτσιά στον κώλο. Το νερό ήταν παγωμένο και η παραλία απείχε περισσότερο από τριάντα μέτρα. Οι σφαίρες άνοιγαν τρύπες στο νερό γύρω μου· έτρεξα προς την πλησιέστερη οχύρωση. Φτάσαμε την ίδια στιγμή με έναν στρατιώτη και μοιραστήκαμε την κάλυψη για μερικά λεπτά. Έβγαλε το όπλο του από την αδιάβροχη θήκη και άρχισε να ρίχνει προς την ακτή, χωρίς να πολυσημαδεύει. Ο ήχος του όπλου του του έδωσε αρκετό θάρρος για να προχωρήσει, κι έτσι η οχύρωση ήταν όλη στη διάθεσή μου. Είχα άλλο μισό μέτρο δικό μου, πλέον, κι ένιωσα αρκετά ασφαλής ώστε να τραβήξω φωτογραφίες των άλλων, που κρύβονταν όπως εγώ.

Συνέχεια

To κλίμα στο αμέρικα…


Αποτέλεσμα εικόνας για γαλλία, ηπα, φαινόμενο θερμοκηπίου

Μεγαλώνει ο αριθμός των αμερικάνων τοπικών αρχόντων που αμφισβητούν την απόφαση της κυβέρνησής τους για απόσυρση απ’ την συμφωνία του Παρισιού. Δηλώνουν ότι αυτοί θα συνεχίσουν να την τηρούν.

Μπορεί να διεκδικήσουν εξαίρεση απ’ τα αντίποινα που αναμφίβολα θα βάλουν σε εφαρμογή οι «πιστοί της συμφωνίας» (οπωσδήποτε η ε.ε.); Θα ήταν κάπως παράξενο: σα να μην αναγνωρίζουν (αυτοί οι «πιστοί») τις αρμοδιότητες και την ισχύ της κεντρικής, ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ηπα· και να αντιμετωπίζουν αμερικανικές πολιτείες, πόλεις και χωριά κατά περίπτωση, σαν «ανεξάρτητες οντότητες».

Κάτι τέτοιο θα ήταν ανορθόδοξο· αλλά θα ρεζίλευε την Ουάσιγκτον. Λίγο ακόμα και η Καλιφόρνια θα φύγει απ’ τις ηπα και θα ζητήσει ένταξη στην ε.ε.!!!

Προς το παρόν, ο και απελευθερωτής του πλανήτη Macron, δήλωσε διατειθεμένος για κάτι ευκολότερο: να δώσει (πολιτικό) άσυλο στους αμερικάνους επιστήμονες που είναι αντίθετοι με τις αντι-οικολογικές απόψεις του ψόφιου κουναβιού:

… Προς όλους τους επιστήμονες, μηχανικούς, επιχειρηματίες, υπεύθυνους πολίτες που δυσαρεστήθηκαν απ’ την απόφαση του προέδρου των ΗΠΑ, θέλω να πω ότι θα βρουν στη Γαλλία μια δεύτερη πατρίδα.

Τους καλώ: ελάτε να δουλέψετε εδώ, μαζί μας. Να δουλέψουμε μαζί σε στέρεες λύσεις για τον κλίμα μας, για το περιβάλλον μας. Σας διαβεβαιώ ότι η Γαλλία δεν θα εγκαταλείψει τον αγώνα…

Μάλιστα…. Για αμερικάνους «υπεύθυνους πολίτες» έχει άφθονο χώρο η γαλλική δημοκρατία. Για πρόσφυγες απ’ την συρία όχι!…


Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/06/to-klima-sto-amerika/

Μέγας Ναπολέων reloaded…


Η συντηρητική / ψοφιοκουναβική απόφαση για την αμερικανική απόσυρση απ’ την συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα έχει όλες τις προδιαγραφές να ταΐσει κάθε είδους σχόλιο και κοροϊδία όχι για τις επόμενες εβδομάδες ή μήνες αλλά για χρόνια. Η οικολογία προσφέρεται για σλόγκαν και τυποποιήσεις: οι σύμβουλοι του ψόφιου κουναβιού έχουν πάρει ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό στις δημόσιες σχέσεις. (Το πόσα σήματα, κονκάρδες, κασκόλ και αφίσες θα κυκλοφορήσουν με θέμα το οικο-φοβικό ψόφιο κουνάβι δεν λέγεται).

Οι βορειοευρωπαϊκές πολιτικές βιτρίνες, άνθρωποι με πρακτικό πνεύμα, αντέδρασαν όπως ήταν αναμενόμενο. Άμα θες να φύγεις φύγε – αλλά θα βάλουμε έξτρα «φόρο άνθρακα» στις εισαγωγές μας απ’ τις ηπα… Αν καταφέρουν να πείσουν και άλλους (π.χ. τους κινέζους) η «διάσωση θέσεων εργασίας» που ευαγγελίζεται η αμερικανική διοίκηση με την υποχώρηση στον πετροχημικό κύκλο θα αποδειχθεί Βατερλώ.

Αλλά ο νέος γάλλος πρόεδρος αντέδρασε με …. γαλλικό τρόπο. Στον τιτιβολογαριασμό του πόσταρε video όπου έβαλε τον εαυτό του σημαιοφόρο του «ας κάνουμε τον πλανήτη μας ξανά μεγάλο» – σαν απάντηση στο ψοφιοκουναβικό «ας κάνουμε την αμερική ξανά μεγάλη».

Αν αγνοούσε κανείς τον γαλλικό ιμπεριαλισμό, τα κατορθώματά του και τα τωρινά σχέδιά του, θα νόμιζε ότι έχει να κάνει με έναν ιδεαλιστή. Αν τα ξέρει όμως το συμπέρασμα είναι αβίαστο: ο Macron θα επιτεθεί στους εξωγήινους!

(η φωτογραφία με αχνό φόντο τον αγγλοσαξονικό κόσμο και το απόμακρο / οραματικό βλέμμα του προέδρου επιβεβαιώνουν τη γνώμη μας: αν οι αμερικάνοι και οι σύμμαχοί τους πουλάνε «πόλεμο των άστρων», το Παρίσι είναι έτοιμο για το «η γη αντεπιτίθεται»!)


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/06/megas-napoleon-reloaded/

Διεθνείς σχέσεις…


Όταν ο Vladimir (Vladimirovich) Putin αναλάμβανε «ενεργή υπηρεσία» σαν πράκτορας της kgb, έχοντας πάρει ήδη το πτυχίο νομικής απ’ το πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ (σήμερα “αγία Πετρούπολη”), το Παρίσι είχε χάσει ήδη την αλγερία, είχε δει τις νύχτες του να φλέγονται στα οδοφράγματα του Quartier Latin το ’68 και τα επόμενα χρόνια, προσπαθούσε να συμμαζέψει την «πέμπτη δημοκρατία», και είχε σαν πρόεδρο τον δεξιό Valery Giscard d’Estaing. Αυτά ο νεαρός πράκτορας Putin τα παρακολουθούσε συστηματικά, μιας και το πόστο του (θα) ήταν μεν στην ανατολική γερμανία, αλλά η πολιτική κουλτούρα των σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών επέβαλε “ευρύτερη θεώρηση των πραγμάτων”.

Εκείνο που προφανώς διέφυγε της προσοχής της υπηρεσίας του Putin (και του ίδιου) ήταν ότι τον Δεκέμβρη του 1977 (ο Putin, 25 χρονών τότε, ήταν ήδη για δύο χρόνια στο κουρμπέτι…) γεννιόταν κάπου στην Αμιένη κάποιος Emmanuel Jean-Michel Frederic Macron.

Όταν ο μικρός Emmanuel έκανε τα κακάκια του στην πάνα του, ο Putin έδινε αναφορές στην υπηρεσία. Όταν ο μικρός Emmanuel έκανε τα πρώτα του βήματα, ο Putin έπαιρνε προαγωγές. Όταν ο έφηβος Emmanuel άρχιζε να ανακαλύπτει την σεξουαλικότητά του (προσέχοντας, όπως όλα τα αγόρια, με άλλο μάτι τις δασκάλες του) ο Putin φρόντιζε για την «ομαλή αποχώρηση» (του μεγαλύτερου μέρους) της kgb απ’ το ανατολικό Βερολίνο – “πτώση του τείχους γαρ”. Κι όταν ο Putin αναλάμβανε την «διάσωση» της ρωσικής ομοσπονδίας, το 1999, ο νεαρός Macron έψαχνε το θέμα του μεταπτυχιακού του.

Κανονικά δεν επρόκειτο να συναντηθούν ποτέ οι δρόμοι τους. Αλλά συναντήθηκαν. Χτες, στις Βερσαλλίες. Ο Macron, σα νέος πρόεδρος της πέμπτης γαλλικής δημοκρατίας, ήταν (έδειχνε) άνετος οικοδεσπότης – η ψυχή του το ξέρει. Κουβέντιασαν (λέει) τις γαλλορωσικές (ή ρωσογαλλικές…) σχέσεις, και οπωσδήποτε τα “δύσκολα” σημεία τους. Το σίγουρο είναι ότι τα έλεγαν για κανά τρίωρο. Τα έχουν αυτά τα πρώτα ραντεβού: η ώρα περνάει ευχάριστα και γρήγορα.

Γιατί, όμως, υποψιαζόμαστε ότι ο νυν τσάρος της Μόσχας είχε, και όχι μόνο μια φορά, την επιθυμία να πιάσει τον γάλλο πρόεδρο απ’ το αυτί, και να του ρίξει ένα μπατσάκι λέγοντας του: τράβα από ‘κει ρε νιάνιαρο… ε; Γιατί το υποψιαζόμαστε αυτό;

Ίσως επειδή η 5η γαλλική δημοκρατία ζει το δικό της μερδικό στην παγκόσμια καπιταλιστική παρακμή / κρίση / αναδιάρθρωση· και ο νεαρός Macron έχει, αν το παιδέψει, μακρύ μεν αλλά και δύσκολο δρόμο μπροστά του. Μεταξύ άλλων θα πρέπει να μάθει κι εκείνα που έμαθε ο Ναπολέων (ο «μέγας») στις ρωσικές στέπες…

Ας δώσει περισσότερη βάση ο νεαρός Macron στην κυρά Μέρκελ. Στα νειάτα της μπορεί να είχε βρεθεί στην ίδια μπυραρία με τον (μεγαλύτερό της κατά δύο χρόνια) Putin. Μπορεί. Μπορεί και όχι όμως.

Σε κάθε περίπτωση, είτε έτσι είτε αλλιώς, το έχει αποδείξει: καταλαβαίνει πολλά. Είναι, ας το πούμε έτσι, της «παλιάς φουρνιάς»….

__________________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/05/diethnis-schesis/

Περισσότερο νατο προσεχώς; …


Αποτέλεσμα εικόνας για νατο

Το Παρίσι και το Βερολίνο θεωρούν την απόφαση «συμβολική». Αλλά μπορεί να μην είναι. Σήμερα θα ανακοινωθεί στις Βρυξέλες η «επίσημη συμμετοχή του νατο στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας στη συρία και στο ιράκ» – στο πλευρό της «διεθνούς συμμαχίας υπό την αρχηγία της Ουάσιγκτον», που περιλαμβάνει, ως γνωστόν, διάφορες αραβικές χούντες. Και δεν περιλαμβάνει την Μόσχα, την Τεχεράνη και την Χεζμπ’ αλλάχ.

Όλα τα κράτη μέλη του νατο (συμπεριλαμβανομένου του ελληνικού) συμμετέχουν ήδη, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στις σχετικές επιχειρήσεις. Όμως τουλάχιστον ένα, το τουρκικό, έχει την δική του ατζέντα και τις δικές του συμμαχίες – κατέχει επίσης, “απελευθερωτικά”, ένα μέρος της συριακής επικράτειας. Ακόμα κι αν αυτό ήταν το μόνο «εξωνατοϊκό» δεδομένο, θα ήταν αρκετό για να τεθεί το ερώτημα: Το νατο; Ποιο νατο;

Η απόφαση είναι αποτέλεσμα αμερικανικών «πιέσεων», που έχουν δύο στόχους. Πρώτον, μεγαλύτερη οικονομική συνεισφορά των κρατών / μελών στις υπό την «νατοϊκή σφραγίδα» επιχειρήσεις. Και δεύτερον, μια επισημότερη «διεθνή» κάλυψη…. Εναντίον τίνος όμως; Εναντίον του isis; Ή εναντίον της Μόσχας, της Τεχεράνης (ακόμα και της Δαμασκού) που δρουν ήδη «αντιτρομοκρατικά», με επιτυχία, στο συριακό πεδίο μάχης;

Το δεύτερο είναι αμφίβολο αν θα το πετύχει η Ουάσιγκτον. Θεωρούμε ότι είναι αδύνατον να «παρασύρει» σε οποιαδήποτε στρατιωτική αντιπαράθεση με την Μόσχα και την Τεχεράνη, έστω και έμμεση, έστω και συμβολική, στρατούς κρατών μελών του «ευρωπαϊκού πυρήνα». Και υπάρχει παρελθόν σ’ αυτό: τα δανέζικα βομβαρδιστικά που συμμετείχαν στο υπό αμερικανική ηγεσία βομβαρδισμό του συριακού στρατού στην Deir ez-Zor πριν κάτι μήνες, σηκώθηκαν και έφυγαν μετά· και το δανέζικο πεντάγωνο κατηγόρησε το αμερικανικό ότι το εξαπάτησε.

Το ίδιο απίθανο θα ήταν να πάρουν μέρος όπλα του «ευρωπαϊκού πυρήνα» στις «εκρήξεις θυμού» του ψόφιου κουναβιού, όπως, π.χ., ρίχνουμε πυραύλους κρουζ στον Άσαντ επειδή σκοτώνει παιδιά με χημικά.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, ακόμα και σαν «συμβολική κίνηση», πρόκειται για ένα είδος κλιμάκωσης. Υποθέτουμε ότι κανείς απ’ τους νατοϊκούς δεν θα χαρεί αν το «σύμφωνο της Σαγκάης» πάρει μια παρόμοια απόφαση… «συμβολική» ξε-συμβολική…

________________________________________________________

Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/05/perissotero-nato-prosechos/