«DADA – να μια λέξη που τρέπει τις ιδέες σε φυγή»*! …


Για τα 100 χρόνια από την πολιτισμική «Μεγάλη Εκρηξη» στο «Cabaret Voltaire» της Ζυρίχης

dadamusic2

Γράφει ο Γρηγόρης Τραγγανίδας

«(…) Το DADA (…) είναι σε τελευταία ανάλυση σκατά, αλλά από δω και πέρα θέλουμε να χέζουμε σε διαφορετικά χρώματα για να στολίσουμε τον ζωολογικό κήπο της τέχνης με τις σημαίες όλων των προξενείων (…)».

(Τριστάν Τζαρά)

Εκατό χρόνια πριν, στις 8 Φλεβάρη του 1916, στην ολέθρια ακμή του πιο αιματηρού πολέμου που είχε γνωρίσει μέχρι τότε η ανθρωπότητα και ακριβώς στην μέση της Ευρώπης, στην Ελβετία, σ” ένα στέκι προσφύγων, φοιτητών, αρνητών στράτευσης, Ρώσων επαναστατών, καλλιτεχνών που μαζεύτηκαν από όλη την ήπειρο, το «Cabaret Voltaire» στην Ζυρίχη, μια μικρή παρέα νεαρών ποιητών και εικαστικών, ο Ρουμάνος, Τριστάν Τζαρά (Σάμι Ρόζενστοκ το πραγματικό του όνομα), ο συμπατριώτης του, Μαρσέλ Γιανκό, οι Γερμανοί, Χούγκο Μπαλ και Ρίχαρντ Χίλζενμπεκ και ο Αλσατός, Χανς Αρπ, άνοιξαν στην τύχη ένα λεξικό, «έπεσαν» πάνω στην «λέξη» που προφέρουν συνήθως πρώτη τα μωρά και ονόμασαν με αυτήν την αποστροφή, την αηδία, την φρίκη, το μίσος και την οργή που φούντωναν μέσα τους για τον αστικό πολιτισμό, ο οποίος κατέληξε στο σφαγείο που «δούλευε» ασταμάτητα γύρω τους.

Το DADA είχε γεννηθεί.

Συνέχεια

«Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ» Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΙΣΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΤΟ 1912…


Του Χρήστου Μ. Καραστέργιου

   (Μέλος της πολιτισμικής ομάδας του «Κυττάρου Ιερισσού»)

         «Ειπόντες (οι κάτοικοι της Ιερισσού) ότι πλέον δεν έχομεν ζωήν εάν μείνωμεν εις τον Τούρκον. Επροτιμήσαμεν θάνατον παρά ζωήν, αλλά δόξα σοι ο Θεός είδαμεν ζωήν παρά θάνατον. Ζωή ελευθέραν, συζούντες με τους αδελφούς μας χριστιανούς και όχι πλέον με Τούρκους βαρβάρους».

Χριστόδουλος Σακελαρίου [1]– ημερολόγιο, σελ.53.

Το θωρηκτό «ΑΒΕΡΩΦ», ζωγραφική του Λυκούργου Κογεβίνα.

 Η απελευθέρωση της Ιερισσού και η ένταξή της στο Ελληνικό κράτος δικαίωσε όσους από τους κατοίκους της αγωνίστηκαν για την ανεξαρτησία της περιοχής και της χώρας γενικότερα. Οι αγώνες τους άρχισαν το 1821 με την επανάσταση της Χαλκιδικής  και ολοκληρώθηκαν για την περιοχή μας και τον ευρύτερο Μακεδονικό χώρο το 1912, με το τέλος του Α” Βαλκανικού πολέμου.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Η καταπίεση των εθνικών μειονοτήτων μέσω της  κακής εφαρμογής των βασικών όρων του Συντάγματος από τους Νεότουρκους και κυρίως η κοινή διαπίστωση ότι κατέρρεε η Οθωμανική Αυτοκρατορία αποτέλεσαν τις αιτίες για μια Βαλκανική συμμαχία επιθετικού χαρακτήρα εναντίον της Τουρκίας, ανάμεσα στη Βουλγαρία, τη Σερβία και το Μαυροβούνιο. Πραγματοποιήθηκε με την παρότρυνση της Ρωσίας σε μια χρονική περίοδο που οι σύμμαχοί της πίστεψαν ότι κινδύνευαν τα ζωτικά τους συμφέροντα και διαμορφώνονταν οι κατάλληλες συνθήκες διεκδίκησης νέων εδαφών στη Βαλκανική.

Συνέχεια