in seconds – «πότε θα τελειώσουμε με σας;»…


Άλλη μια σύντομη ιστορία απ’ το Χαλέπι, κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου της επανάστασης στη Συρία, η μαρτυρία του Μάζεν.

 

PrintFriendly and PDFεκτυπώστε ή κατεβάστε σε PDF, το άρθρο


Από:http://thecricket.gr/2017/07/in-seconds-another-story-from-aleppo/

Advertisements

Μερικοί κινέζοι στο Παρίσι…


Δείχνουν να “το έχουν”, οι νεαρότεροι τουλάχιστον, απ’ τις κάμποσες χιλιάδες κινέζων που (ξανα)διαδήλωσαν στο Παρίσι, χτες. Αιτία η εν ψυχρώ δολοφονία του 56χρονου Λιού Σαογιάο, μέσα στο σπίτι του, πριν μια βδομάδα, από γάλλο μπάτσο.

Για να τους λογαριάζουν στα σοβαρά οι μπάτσοι, πριν τραβήξουν…

______________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/04/meriki-kinezi-sto-parisi/

ΗΠΑ: Οταν η αστυνομία δεν σκοτώνει… … αρπάζει κουβέρτες από άστεγους…


%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%b3%ce%bf%ce%b9-%ce%b7%cf%80%ce%b1

Στις 29 του περασμένου Νοεμβρίου, ένας καταστηματάρχης στο Ντένβερ των ΗΠΑ κατέγραψε σε βίντεο την αστυνομία να ξεσκεπάζει άστεγους και να παίρνει τις κουβέρτες τους και τα άλλα λιγοστά τους υπάρχοντα, με σκοπό να τους διώξουν… με την θερμοκρασία να είναι σχεδόν μηδενική.

Επρόκειτο για άστεγους που εκδιώχθηκαν από μια άλλη γειτονιά της πόλης, επίσης από την αστυνομία, και κατασκήνωσαν έξω από το δημαρχείο σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Η αστυνομία πήρε τις κουβέρτες τους ισχυριζόμενη ότι τους χρειάζονται… ως «αποδεικτικά στοιχεία σε τρέχουσες υποθέσεις κατά ιδιωτών»!

Αντίθετα από την αστυνομία δεν απάντησε στην δημοσιοποίηση του βίντεο, ο δήμαρχος του Ντένβερ, Michael Hancock, ήταν λαλίστατος. «Η κατάσχεση κουβερτών και σκηνών δεν είναι μια διαδεδομένη πρακτική του αστυνομικού τμήματος. Η πραγματικότητα είναι ότι υπήρχαν τρία άτομα που διαμαρτύρονταν και είχαν κατασκηνώσει έξω μπροστά από το δημαρχείο» στο είπε 9NEWS.

Ωστόσο, ένα δικηγόρος που δραστηριοποιείται στην προστασία των αστέγων είπε πως η κατάσχεση των πραγμάτων των αστέγων είναι παράνομη, αντίκειται στην νομοθεσία και, εν τέλει, «είναι όλα όσα έχουν στον κόσμο. Είναι το μόνο που έχουν για επιβίωση. Είναι οτιδήποτε πιο κοντινό σε ό,τι μπορεί να ονομαστεί σπίτι τους».

«Ο δήμαρχος επανέλαβε σήμερα το πρωί ότι η απαγόρευση της κατασκήνωσης είναι ένα ζήτημα υγείας και ασφάλειας», αναφέρει το W9 News. και ότι «υπάρχουν εκατοντάδες κρεβάτια για τους άστεγους, ακόμη και τις πιο κρύες νύχτες, αλλά αυτό δεν είναι πάντα μια επιλογή για μερικούς ανθρώπους».

Ωστόσο στις ΗΠΑ οι άστεγοι «αρνούνται» να πάνε σε καταφύγια για πάρα πολλούς λόγους που σχετίζονται ακόμη και με την ασφάλειά τους (βιασμοί, ληστείες, άλλη σωματική βία). Επιπλέον, τα καταφύγια αυτά θέτουν τόσους και τέτοιους περιορισμούς και όρους χρήσεις που ουσιαστικά είναι αποτρεπτικοί για τους ανθρώπους στους οποίους υποτίθεται ότι αναφέρονται, μεταξύ άλλων και όρους που παραπέμπουν σε ανοιχτό ρατσισμό, όπως η απαγόρευση χρήσης του καταφυγίου με κριτήρια σεξουαλικών επιλογών!

____________________________________________________________

 

Darren Seals: Με μια σφαίρα πέρασε στο μαρτυρολόγιο της εργατικής τάξης…


Μια κραυγαλέα πολιτική δολοφονία, για την οποία η αστυνομία… «δεν βλέπει» κίνητρο

darren-seals1

Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της περασμένης Τρίτης, τοπική ώρα, η αστυνομία και η πυροσβεστική του Riverview, στο St. Louis των ΗΠΑ, κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν ένα συμβάν με αυτοκίνητο που καιγόταν. Μέσα στο αυτοκίνητο βρήκαν έναν νεκρό άντρα. Αργότερα διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για τον 29χρονο, Darren Seals, εξέχοντα ακτιβιστή του κινήματος αντίστασης που αναπτύχθηκε μετά την δολοφονία του 18χρονου, Michael Brown, από αστυνομικούς στο Φέργκιουσον το 2014.

Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι ο Darren ήταν ήδη νεκρός από πυροβολισμό, πριν τον εμπρησμό του αυτοκινήτου.

Η αστυνομία ανακοίνωσε ότι η δολοφονία «διερευνάται» και ότι προς το παρόν δεν υπάρχουν «ύποπτοι»… ή κίνητρο!

Ισχυρισμός ο οποίος προκαλεί πικρό γέλιο.

Συνέχεια

Οι απαρχές της αστυνομίας: Ενάντια στα πλήθη,όχι στο έγκλημα…


Εισαγωγή:

Το κείμενο που ακολουθεί, είναι μια επιμελημένη έκδοση της διάλεξης που έδωσε ο συγγραφέας στο Σικάγο, στα τέλη του Ιουνίου του 2012, στο ετήσιο «Συνέδριο για τον Σοσιαλισμό». Η διάλεξη πραγματεύεται τις απαρχές της αστυνομίας στον Αγγλοσαξονικό κόσμο. Ωστόσο, το πρώτο κεντρικά οργανωμένο αστυνομικό σώμα δημιουργείται στη Γαλλία στις 15 Μαρτίου του 1667, από τον βασιλιά Λουδοβίκο τον 14ο, για την αστυνόμευση της πόλης του Παρισιού, την μεγαλύτερη έως τότε πόλη της Ευρώπης. Σχεδόν δύο αιώνες μετά, δημιουργείται στο Λονδίνο στις 29 Σεπτεμβρίου του 1829, με τον Νόμο περί Μητροπολιτικής Αστυνομίας, το πρώτο μητροπολιτικό αστυνομικό σώμα με τη σύγχρονη μορφή που γνωρίζουμε. Είναι προφανές, πως η εφεύρεση της σύγχρονης αστυνομίας συμπίπτει χρονικά με την ανάδυση του σύγχρονου προλεταριάτου των πρώτων καπιταλιστικών μητροπόλεων, όσο και με την Βιομηχανική Επανάσταση που ακολούθησε. Έτσι, από τις απαρχές της, η σύγχρονη αστυνομία είναι μια δύναμη επιβολής των πολιτικών της αστικής τάξης και του κράτους, γνήσιος εγγυητής της συνέχισης της κυριαρχίας τους.

Το πρότυπο, στην αγγλική γλώσσα, μπορείτε να το βρείτε στο προσωπικό ιστολόγιο του συγγραφέα όπου και υπάρχει και εκτενής βιβλιογραφία για το θέμα.

Η ανάρτηση γίνεται υπό το βάρος των γεγονότων στην Αμερική, και την καταστολή που δέχονται οι μαύρες και μαύροι και διάφορες μειονότητες από το κεφάλαιο και το κράτος. Αλληλεγγύη σε όσες και όσους αγωνίζονται βάζοντας τα σώματα τους μπροστά στα πολεμικά τυφέκια των μπάτσων.

Εισαγωγή, μετάφραση: risinggalaxy

Επιμέλεια: isis

five_points_by_george_catlin_1827-bigger

Οι «Πέντε Δρόμοι» του Κάτω Μανχάταν, ζωγραφισμένοι από τον George Catlin το 1827. Η πρώτη γειτονιά ελεύθερων μαύρων της Νέας Υόρκης, ήταν επίσης προορισμός για Ιρλανδούς μετανάστες και επίκεντρο της θυελλώδους συλλογικής ζωής της νέας εργατικής τάξης. Οι μπάτσοι εφευρέθηκαν για τον έλεγχο τέτοιων γειτονιών και πληθυσμών.

Συνέχεια

Μελετημένο σχέδιο τετραήμερης προληπτικής τρομοκράτησης…


Κατασταλτικό πογκρόμ μετά την πορεία του Σαββάτου στα σκοτεινά, στα μουλωχτά…

exa061214
«Γράφει η Νατάσσα Κεφαλληνού»

Λοιπόν καθόλου δεν με εντυπωσίασε ο τρόπος καταστολής των διαδηλώσεων της 6ης Δεκέμβρη 2014. Όχι δεν έπεσα από τα σύννεφα με την αστυνομική βία και αυθαιρεσία, ούτε σοκαρίστηκα με τα βίντεο των δεκάδων ασφαλιτών που συνέδραμαν τα ΜΑΤ, ούτε με το φύτεμα μολότοφ -πάλι από άνδρα των ΜΑΤ- σε τσάντα συλληφθέντα, ούτε έμεινα άφωνη με τις εκατοντάδες αναίτιες «προσαγωγές στο σωρό» και τις δεκάδες συλλήψεις, ούτε με την αστυνομική κατοχή των Εξαρχείων, ούτε με τους ξυλοδαρμούς και τους ψεκασμούς των διαδηλωτών, ούτε με τους προληπτικούς ελέγχους, τις απειλές και την αστυνομική βία σε ρεπόρτερ και δημοσιογράφους. Με εξαίρεση την εμφάνιση της αύρας στην πλατεία Εξαρχείων, το έργο το έχω δει να παίζεται πολλές φορές, με τις ίδιες ακριβώς σκηνές σε όλες τις μεγάλες, συγκρουσιακές ή μη, πορείες από το 2008 και ύστερα.

Συνέχεια

Γιατί είναι αδύνατο να ασκήσεις δίωξη σε έναν αστυνομικό στις ΗΠΑ Δεν πρόκειται μόνο για το Φέργκιουσον… ορίστε πως το σύστημα προστατεύει την Αστυνομία (v.1)


f7
Γράφει ο Chase Madar / Μετάφραση- επιμέλεια: Δανάη Κυρλή

Το ζήτημα των εκπυρσοκροτήσεων, των μεμονομένων περιστατικών, των ζαρτινιέρων είναι ίσως ένα από τα λίγα που πραγματκά αφορούν με τόσο αντίστοιχο, παρόμοιο ή καλύτερα κοινό τρόπο τους ανθρώπους διεθνώς. «Δεν γνωρίζει σύνορα» η αστυνομική βία, οι εξευτελισμοί και οι δολοφονίες. Κυρίως φυσικά απέναντι σε αδύναμες ομάδες που ταιριάζουν σύμφωνα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε τόπου στο προφίλ του εγκληματία που έχει κατασκευαστεί και (φυσικά) απέναντι σε αυτούς που αγωνίζονται. Η Αμερική ζει ακόμη στον απόηχο της αθώωσης του δολοφόνου αστυνομικού. Αυτού που αφαίρεσε τη ζωή του Michael Brown. Ενώ η Ελλάδα μέσα από τον αγώνα του Νίκου Ρωμανού, θυμήθηκε ξανά -λίγες μέρες πριν την 6η του Δεκέμβρη- την ιστορία του κολλητού του φίλου, Αλέξη Γρηγορόπουλου. Στο φόντο τέτοιων γεγονότων, στην Ελλάδα επίσης οι συζητήσεις για τις αλλαγές, τον εκδημοκρατισμό των σωμάτων ασφαλείας έχουν έρθει στο προσκήνιο. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το πρώτο μέρος του ιδιαιτέρως αποκαλυπτικού αφιερώματος που δημοσίευσε το αμερικάνικο περιοδικό The Nation. Το δεύτερο μέρος θα δημοσιευτεί στις 6 Δεκέμβρη.

Συνέχεια