SOMEBODY ΣΥΡΕ ΝΑ ΦΕΡΕΙΣ ΤΟΝ DOCTOR ΜΑΝΟΥΛΑ Μ’…


DJ της ημέρας, ο Γιώργος Τσακνιάς

Μόνο εγώ βλέπω τη συγγένεια ανάμεσα στα δύο κομμάτια; Εντάξει, παραδέχομαι πάντως ότι η συγγένεια αρχίζει και τελειώνει στους στίχους. Γιατί κατά τα άλλα, η μουσική καμία σχέση — και το θέμα δεν είναι το πολιτισμικό, το εντελώς άλλο είδος, είναι καθαρά αισθητικό: άλλη ατμόσφαιρα. Η μέρα με τη νύχτα.

Λοιπόν, ο μεγάλος J. J. Cale από το Naturally, το πρώτο του άλμπουμ (1972):

Και ο μεγάλος Αλέκος Κιτσάκης με τον μεγάλο Βασίλη Σούκα στο κλαρίνο:

* * *


Aπό:https://dimartblog.com/2018/04/29/somebody-call-the-doctor/

Advertisements

Orange Blossom…


Αν το Kashmir των Led Zeppelin ή το Desert Rose του Sting ήταν, ας το πούμε έτσι, πετυχημένες πρωτοκοσμικές προσπάθειες του προηγούμενου αιώνα να δαμαστεί «ο αραβικός ήχος», τότε αυτά που παίζουν τώρα οι Orange Blossom (με γαλλική έδρα αλλά φωνάρα απ’ την αίγυπτο – Hend Ahmed Hassan· έναν μεξικάνο στα τύμπανα – Carlos Robles Arenas· συν τον Fatoma Dembele απ’ την Burkina Faso στα κρουστά) τι είναι;

Ίσως η ανελέητη αντεπίθεσή του στην καρδιά της πτωχευμένης (και αισθητικά) μητροπόλης… Ευτυχώς!!! Οι μετανάστες, απ’ όπου κι αν προέρχονται, θα μας σώσουν!…

Το Maria με τις καλησπέρες μας

 

Κι αν δεν σας έφτασε (δεν θα έπρεπε!) το ακόμα πιο δυνατό Habibi

_________________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2018/04/orange-blossom/

 

Sattas…


Κάτι ευχάριστο για το “καλή βδομάδα” (γιατί τα υπόλοιπα δεν είναι καθόλου ευχάριστα…). Οι Sattas, μια reggae μπάντα, από την Istanbul:

Κι ένα κομμάτι ακόμα, για το καπάκι:

____________________________________________________________

Στην ανατολή…


. Επειδή η ασταμάτητη μηχανή όλο κάτι στενάχωρα γράφει, ας ρεφάρουμε με την μουσική. Οι αγαπημένοι πολυεθνικοί light of babylon (τι χαρμάνι γεροδιάβολε!!! – όταν έχεις όρεξη κάνεις θαύματα!), απ’ την Istanbul, σε μια ατμοσφαιρική ερμηνεία, με την κρυστάλλινη φωνή της ιρανοεβραίας Elia Kamal, στην εξίσου ατμοσφαιρική Cappadocia.

Kipur, ένα ισπανο-αραβο-σεφαραδίτικο ποιήμα για το ξημέρωμα…

____________________________________________________________
  

Nànnuflày…


Ένας γέρος Tuareg επιστρέφει στο τόπο που μεγάλωσε, στη Σαχάρα… Θυμάται… Όμως ένα παράξενο τέρας μεγαλώνει διαρκώς.

Οι Tinariwen, απ’ το τελευταίο τους (περσινό) άλμπουμ “Elwan”. Επειδή έχουμε αργήσει για την υποσαχάρια Αφρική: το τέρας, εκεί, μεγαλώνει..

(Elwan, στα Tamashek, την γλώσσα των Tuareg, σημαίνει κυριολεκτικά «ελέφαντες». Αλλά χρησιμοποιείται μεταφορικά για να υποδείξει τους ένοπλους και τις εταιρείες που λιμαίνονται τους ανθρώπους και τα υποθέματα της ερήμου…

Γι’ αυτό πρέπει να πούμε μερικά πράγματα το γρηγορότερο…. Η τόσο όμορφη μουσική δεν θα εξουδετερώσει το τέρας… Όχι μόνη της, σίγουρα… Οι παλιοί αντάρτες μπορεί να μην ξαναπάρουν τα όπλα, όμως κάποιοι νεώτεροι θα το κάνουν…)

____________________________________________________________

Aretha…


 To 1968 η νεαρή Aretha Franklin κυκλοφόρησε σε σιγκλάκι το ‘Think”. Το τραγούδι (φεμινιστικός ύμνος για την εποχή) θα φτάσει στο νο 7 της λίστας του Billboard.

Εδώ απ’ την εκτέλεσή του στην ταινία “the blues brothers”, του 1980.

Άντε, και καλή δύναμη…

__________________________________________________________
 

Zucchero – Diamante …


Διαμάντι

Θα αναπνεύσω
τη μυρωδιά στις σιταποθήκες
και την ειρήνη που θα είναι εκεί
για τους αρτοποιούς
βροχή θα είμαι
και βροχή θα είσαι
τα μάτια μου θα είναι η εξήγηση
και θα ανθήσουμε μέσα από τα χιόνια.
Θα μάθουμε να περπατούμε
χέρι με χέρι μαζί να βολτάρουμε
και να είναι Κυριακή.
 –
Θα περιμένω να ανοίξουν οι οινοπαραγωγοί
Θα σου φανώ μεγαλύτερος
θα είσαι μεγαλύτερη
μια νέα απόσταση
θα μας φέρει κοντά
από την κορυφή του ουρανού, Διαμάντι,
στα μάτια μας θα δούμε.
 –
Περνούν μαζί στρατιώτες και νύφες
Χορεύοντας σιγά με κόντρα φωτισμό
πολλαπλασιάζοντας τη φωνή μας
χέρι με χέρι μαζί στρατιώτες και νύφες.
Κυριακή, ημέρα Κυριακή
 –
Κάνε το αργά τα μεγάλα παιδιά δεν κλαίνε
κάνε το αργά τα μεγάλα παιδιά δεν κλαίνε
κάνε το αργά τα μεγάλα παιδιά δεν κλαίνε
 –
Περνούν μαζί στρατιώτες και νύφες
Χορεύοντας σιγά με κόντρα φωτισμό
πολλαπλασιάζοντας τη φωνή μας
περνούν ειρηνικά στρατιώτες και νύφες.
 –
«Delmo, Delmo έλα στο σπίτι …»
____________________________________________________________