Σου μιλώ για εκείνους τους ανθρώπους…


Εκείνους τους ανθρώπους που κάνουν μία αμυχή στην ψυχή σου, που με φόρα εισβάλλουν στον κόσμο σου, που με το ελεύθερο πνεύμα και την αλήθεια τους  σε παρασύρουν στην πιο τρελή βόλτα της ζωής σου…

Εκείνους τους ανθρώπους που απολαμβάνουν κάθε στιγμή της ζωής τους καλή και άσχημη, που η σιωπή και το μελαγχολικό τους βλέμμα είναι πιο πλούσια ακόμη και από τις πιο περίτεχνες λέξεις, που φεύγουν βίαια όσο βίαια ήρθαν όχι γιατί δεν σε αγαπούν αλλά γιατί έτσι είναι προορισμένοι να αντιδρούν στον κατακλυσμό συναισθημάτων…

Εκείνους τους ανθρώπους που γεμίζουν κάθε κενό σου κομμάτι με τις σφιχτές τους αγκαλιές και τον τρόπο που σε αγγίζουν, που γελούν δυνατά, κλαίνε και αυτοσαρκάζονται ακόμη και στις πιο μαύρες σελίδες της ζωής τους…

Εκείνους τους ανθρώπους που σε παροτρύνουν να κυνηγήσεις την πιο βαθιά, τρελή σου επιθυμία, που πιστεύουν σε σένα, που σε κοιτάζουν με λατρεία και με ένα χαριτωμένο χαμόγελο μικρού παιδιού τη στιγμή που αφοσιώνεσαι σε κάτι που αγαπάς γιατί ξέρουν να παραμερίζουν κάθε είδους εγωλατρεία και να θέλουν μόνο να σαι ευτυχισμένη…

Εκείνους τους ανθρώπους που αγκιστρώνονται στην ψυχή σου και πολιορκούν το νου και το σώμα σου, που σαν μία φωτεινή σκιά θα σε ακολουθούν πάντα νοητά, που χάθηκαν κάπου στην πορεία αλλά πάντα θα ναι εκεί, που σε μάγεψαν, σε φρόντισαν, σε αγάπησαν , σε λάτρεψαν και μετά σε άφησαν γιατί δεν είχαν κάτι άλλο να σου δώσουν και δεν ήθελαν να παρασιτούν στη ζωή σου.

Γιατί ξέρουν πως όταν αγαπάς κάποιον αληθινά, σταματάς την υπέροχη βόλτα που σου χάρισε πριν ο χρόνος αμαυρώσει τη μαγεία της..

Εκείνοι οι άνθρωποι είναι σαν αερικά, που αν έτυχε ποτέ να τα γνωρίσεις θα σε φέρουν ένα βήμα πιο κοντά στην δική σου Ιθάκη…

Εκείνοι οι άνθρωποι κι ο έρωτας τους είναι που πρέπει να θεωρείς πραγματικό κόσμημα.

Όλοι οι άλλοι είναι κάλπικοι μέσα σε φανταχτερά περιτυλίγματα…


    ~ Ζωή Αργύρη

    Πηγή: αναπνοές


Από:https://antikleidi.com

Advertisements

Antonio Gramsci: Αυτοί που κατασκευάζουν Σοφίτες…


Μια γενιά μπορεί να κριθεί με την ίδια κρίση που αυτή κάνει για την προηγούμενη γενιά, μια ιστορική περίοδος με τον ίδιο τρόπο θεώρησης της περιόδου η οποία προηγήθηκε από αυτήν. Μια γενιά που μειώνει την προηγούμενη γενιά, που δεν καταφέρνει να δεί τα επιτεύγματα της και την αναγκαία σημασία της, δεν μπροεί παρά να είναι πενιχρή.Και χωρίς εμπιστοσύνη στον εαυτό της, έστω και αν κομπάζει παράφορα για το μεγαλείο της.Είναι η συνηθισμένη σχέση ανάμεσα στον μεγάλο άνθρωπο και τον καμαριέρη. Ερημώνεις για να φανείς και να διακριθείς.

Μια γενιά ζωηρή και ισχυρή που ετοιμάζεται να εργαστεί και να επιβεβαιωθεί τείνει, αντίθετα, να υπέρεκτιμήσει την προηγούμενη γενιά γιατί η ενέργεια της της δίνει την σιγουριά ότι θα πάει ακόμα πιο μπροστά. Απλώς το να φυτοζωείς είναι ξεπέρασμα εκείνου που εικονίζεται σαν πεθαμένο.

Αποδοκιμάζει κανείς το παρελθόν για να μην υπολογίσει το καθήκον του παρόντος. Πως θα ήταν πιο εύκολα τα πράγματα αν οι γεννήτορες είχαν ήδη κάνει το έργο των γιών. Στην υποτίμηση του παρελθόντος ενυπάρχει μια δικαιολογία για την μηδαμινότητα του παρόντος. Ποιός ξέρει αυτό και το άλλο…..αλλά δεν το έκαναν και έτσι δεν κάναμε και εμείς τίποτα περισσότερο.

Μια σοφίτα πάνω σε ένα ισόγειο είναι λιγότερο σοφίτα του δέκατου πατώματος ή του εικοστού; Μια γενιά που ξέρει να κάνει μόνο σοφίτες παραπονείται που οι προγενέστεροι δεν είχαν χτίσει παλάτια των δέκα ή τριάντα ορόφων. Λέτε ότι είσαστε ικανοί να χτίζετε μητροπόλεις αλλά δεν είσαστε ικανοί να χτίζετε σοφίτες; Διαφορά με το Μανιφέστο* που εξαιρεί το μεγαλείο της ετοιμοθάνατης τάξης.

*Εννoεί το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος των Μάρξ και Ένγκελς


Από:https://praxisreview.gr/antonio-gramsci-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%AF-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CF%84%CE%B5%CF%82/