Η ΠΟΛΗ ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ…


—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα

Η εικόνα του Γιάννη Μπουτάρη, πεσμένου στα γόνατα μετά από τον άγριο προπηλακισμό των τραμπούκων, θα συνοδεύει για πολύ καιρό το πολιτικό και πολιτισμικό τοπίο της Θεσσαλονίκης. Όχι μόνο επειδή ξυπνάει τις χειρότερες μνήμες από τις μέρες εκείνες που οι παρακρατικοί κυκλοφορούσαν στους δρόμους με τρίκυκλα αλλά επειδή δείχνει πως η Θεσσαλονίκη παραμένει ακόμη μια «πόλη των φαντασμάτων». Πριν από λίγο καιρό, άλλωστε, η ομιλία του Γ. Μπουτάρη για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Θεσσαλονίκης έδειχνε ξεκάθαρα πως το τραυματικό παρελθόν στοιχειώνει ακόμα την πόλη: «Η Πλατεία Ελευθερίας», έλεγε ο Μπουτάρης, «είναι ένας χώρος δημοκρατίας, όπου το 1908 όλοι οι Θεσσαλονικείς, Μουσουλμάνοι, Χριστιανοί και Εβραίοι, πανηγύρισαν μαζί την ανακήρυξη του οθωμανικού συντάγματος. Είναι επίσης ένας χώρος ξεριζωμού και προσφυγιάς, το σημείο από όπου αναχωρούσαν το 1922-1923 οι μουσουλμάνοι παλιοί Θεσσαλονικείς και όπου ξεμπάρκαραν οι νέοι, οι Μικρασιάτες και Πόντιοι πρόσφυγες. Και είναι τέλος ένας τόπος μαρτυρίου, δημόσιου εξευτελισμού των θεσσαλονικέων Εβραίων, όπου το Μαύρο Σάββατο της 9ης Ιουλίου 1943 οι Γερμανοί διαπόμπευσαν μπροστά στα μάτια και ελλήνων χριστιανών 9.000 άρρενες Εβραίους».[1]

Ο Μπουτάρης, δυο φορές εκλεγμένος δήμαρχος της πόλης, έγινε το σύμβολο της δημοκρατικής άμυνας των πολιτών απέναντι σε ένα βαθιά συντηρητικό μπλοκ, που για πολλά χρόνια κρατούσε τα κλειδιά της πόλης. Οι πολίτες που ψήφισαν τον Μπουτάρη, επέλεξαν ταυτόχρονα μια άλλη αντίληψη για τη διαχείριση του παρελθόντος αλλά και για το σχεδιασμό του μέλλοντος της πόλης. Η Θεσσαλονίκη του Μπουτάρη ανοίχτηκε στο ευρύχωρο ελληνικό, εβραϊκό, οθωμανικό και προσφυγικό παρελθόν της, ενώ έστρεψε παράλληλα τα ενδιαφέροντά της στους δρόμους της τουριστικής και επιχειρηματικής ανάπτυξης από τα Βαλκάνια έως το Κατάρ. Για αυτό και ο δήμαρχος δεν άργησε να στοχοποιηθεί από τους παλιούς και νέους εχθρούς της «ανοιχτής κοινωνίας»: τους αντιμνημονιακούς «αγανακτισμένους», τους παλιούς και νέους εθνικιστικές, τους ακροδεξιούς, τους «μακεδονομάχους», τους λαϊκιστές, τους επαγγελματίες πατριώτες, τους επαγγελματίες ακτιβιστές, τους μπαχαλάκηδες, τους λούμπεν οπαδούς αθλητικών ενώσεων, σωματείων και αρρενωπών αγωνισμάτων «πολεμικών τεχνών». Αν προσθέσει κανείς δίπλα στην επίμονη αναψηλάφηση του παρελθόντος και το αντικομφορμιστικό φιλελεύθερο στιλ του, τότε εύκολα μπορεί να καταλάβει πως ακόμα και μια ψευδής είδηση (πως δήθεν ο δήμαρχος έδωσε άδεια για να γίνει το Gay Pride και η εκδήλωση του Τουρκικού προξενείου την ίδια μέρα με την επέτειο της Γενοκτονίας των Ποντίων) έδωσε αφορμή για αυτό το δημόσιο λιντσάρισμα.

Στην εικόνα που είδαμε ωστόσο δεν ήταν μόνο ο Μπουτάρης αλλά η ίδια η πόλη πεσμένη στα γόνατα. Εδώ και καιρό, με διαφορετικές αφορμές (θρησκευτικές, αθλητικές, ιστορικές, πολιτικές), η Θεσσαλονίκη έχει μπει ξανά στο χορό των φαντασμάτων. Για αυτό και δεν αρκεί η ομόφωνη και απερίφραστη καταδίκη της βίας «απ’ όπου κι αν προέρχεται». Η υπεράσπιση της δημοκρατικής πολιτικής κουλτούρας δεν μπορεί να εξαντλείται σε ανακοινώσεις κομμάτων και σε καθυστερημένες συλλήψεις τραμπούκων από την, κατά τα άλλα, απούσα κατά την ώρα του συμβάντος, Αστυνομία. Αυτό που χρειάζεται, κατ’ αρχάς, είναι να εντοπιστούν οι πυρήνες της μισαλλοδοξίας και να απομονωθούν ιδεολογικά και πολιτικά. «Τον βλέπετε τον άνθρωπο αυτόν»; ρωτούσε μπροστά στην κάμερα ο «Ζορό» κ. Ψωμιάδης,  λίγο πριν αρχίσει ο άγριος ξυλοδαρμός του δημάρχου.[2] «Αυτός ξεπούλησε τη Μακεδονία. Αυτή η χολέρα. Αυτό το τραβέλι το πολιτικό». «Αυτή είναι η μοίρα των προδοτών», έγραψε σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα, ο δήμαρχος Άργους (και στέλεχος της Ν.Δ.) κ. Δ. Καμπόσος.[3] Η Μακεδονία (που, για ορισμένους, έγινε πια «Μπουταρία») αναδεικνύεται ξανά σε σύμβολο μιας ταυτοτικής κρίσης, που τροφοδοτεί την ακροδεξιά «ρητορική του μίσους». Και όπως γνωρίζουμε, το πέρασμα από το λόγο στην βίαιη πράξη είναι εύκολο. Από αυτή τη «ρητορική του μίσους» ξεπήδησε άλλωστε η Χρυσή Αυγή και οι παραφυάδες της.

Ποια πρέπει να είναι η στάση των δημοκρατικών πολιτών απέναντι σε όλα αυτά; Μας τη θύμισε ο ίδιος ο Μπουτάρης στην ιστορική ομιλία του για τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης: «Πολλοί μας ρωτούν “γιατί”. Γιατί αυτή η όψιμη έμφαση στην ιστορία και τη μνήμη των θεσσαλονικιών Εβραίων; Η βεβήλωση του μνημείου του Ολοκαυτώματος μόλις την προηγούμενη Κυριακή και ο εμπρησμός της ιστορικής κατοικίας μιας εβραίας και μουσουλμάνας θεσσαλονικιάς, θα αρκούσαν θαρρώ ως απάντηση. Αλλά, προσωπικά, προτιμώ να απαντήσω παραφράζοντας τον Πρίμο Λέβι. “Εδώ, δεν υπάρχουν γιατί”, του απάντησε ο Γερμανός φρουρός, μόλις ο Λέβι έφθασε στο Άουσβιτς. “Εδώ, δεν υπάρχουν γιατί” θα μπορούσα να απαντήσω και εγώ σε όσους παραξενεύονται με την επιμονή μου».[4] Πράγματι, ακόμα και πεσμένος, ο επίμονος Μπουτάρης σήκωσε την πόλη «λίγο ψηλότερα».


Aπό:https://dimartblog.com/2018/05/21/on-the-knees/

Η Αμερική βάφεται με αίμα…


Ανδρέας Βελισσάριος

Η Αμερική για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια, θρηνεί. Άλλο ένα σχολείο βυθίστηκε στο πένθος, όταν μαθητές στο λύκειο στο Σαντα Φε του Τέξας, βρέθηκαν αντιμέτωποι, με τον μόλις 17χρονο ελληνικής καταγωγής Δημήτριο Παγουρτζή, που σκόρπισε τον θάνατο σε 10 ανθρώπους (άλλοι 13 τραυματίστηκαν σοβαρά). Με το σλόγκαν “γεννημένος να σκοτώνει” να τον συνοδεύει, δείχνοντας παράλληλα την αγάπη του για τα όπλα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σκόρπισε τον θάνατο σε μαθητές του σχολείο, με τον ίδιο να απορρίπτει το σχέδιο του για αυτοκτονία. Πρόσφατα άλλο ένα παρόμοιο αιματηρό σκηνικό είχε λάβει χώρα στο Μάρτζορι Στόνμαν Ντάγκλας της Φλόριντα με τον 19χρονο Νίκολα Κρουζ να ανοίγει πυρ με το ημιαυτόματο τουφέκι εφόδου AR-15. Απολογισμός 17 νεκροί και 14 τραυματίες. Παρότι υπήρχαν ενδείξεις ότι ο 19χρονος είχε βίαια συμπεριφορά, και ξεσπάσματα, αυτά μάλλον αγνοήθηκαν επιδεικτικά, με τον νεαρό έφηβο να σπέρνει τον τρόμο και να βουλιάζει στην ματαιοδοξία και το πένθος όλη την Αμερική!

Είναι μια επαναλαμβανόμενη τραγωδία αυτή που συμβαίνει στις ΗΠΑ, ανοίγοντας για πολλοστή φορά το θέμα της οπλοκατοχής και οπλοχρησίας. Ένα οξύτατο ζήτημα, όπου ο Λευκός Οίκος και η αμερικανική κυβέρνηση αδυνατούν  να κρατήσουν μια ενιαία στάση απέναντί της. Τα συμφέροντα του πανίσχυρου λόμπι των όπλων ΝRΑ (Εθνική Ένωση Όπλων) είναι μεγάλα, αλλά ακόμα μεγαλύτερα είναι και τα αυξανόμενα κρούσματα βίας και αιματοχυσίας που λαμβάνουν χώρα στις ΗΠΑ.

Τέξας

Ο 26χρονος πρώην στρατιωτικός, ο Πάτρικ Κέλι, εφοδιασμένος με ένα ημιαυτόματο τουφέκι και αλεξίσφαιρο γιλέκο, άνοιξε πυρ μέσα σε μια εκκλησία στο Τέξας, εν μέσω της λειτουργίας, σκοτώνοντας 26 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 20. Τα θύματά του ήταν από 5 ως 72 ετών, σύμφωνα με την αστυνομία. Ο νεαρός μακελάρης συνέχισε να σκοτώνει και να πυροβολεί ανεξέλεγκτα, εώς ότου ένας κάτοικος της περιοχής τον χτύπησε με καραμπίνα. Βρέθηκε λίγο αργότερα αιμόφυρτος, χωρίς να γίνεται σαφές εάν αυτοκτόνησε ή κατέληξε από τα τραύματα.

Λας Βέγκας

Το χειρότερο και ποιο αιματηρό σκηνικό “πολέμου” που έχει καταγραφεί στην ιστορία των ΗΠΑ. Ο 64χρόνος πλούσιος συνταξιούχος λογιστής, Στίβεν Πάντοκ, για άγνωστους λόγους άνοιξε πυρ από τον 32ο όροφο ξενοδοχείου στο Λας Βέγκας εναντίον 22.000 ανθρώπων που αποτελούσαν το κοινό σε μια συναυλία, σκοτώνοντας 59 και τραυματίζοντας άλλους περίπου 550 ανθρώπους, πριν αυτοκτονήσει. Οι αρχές δεν έχουν διαλευκάνει τα κίνητρά του μέχρι σήμερα, ούτε εάν είχε σχέση με το Ισλαμικό Κράτος, που έσπευσε να αναλάβει την ευθύνη για το μακελειό. Στο σπίτι του βρέθηκε ένα σύγχρονα σχεδιασμένο οπλοστάσιο με 19 όπλα και άλλους εκρηκτικούς μηχανισμούς! Είχε μάλιστα την ευχέρεια να κουβαλήσει 10 από αυτά στο ξενοδοχείο χωρίς να γίνει αντιληπτός.

Τσάρλεστον

Το καλοκαίρι του 2015, ο οπαδός της Κου-Κουξ-Κλαν και της ανωτερότητας της λευκής φυλής, Ντίλαν Ρουφ, σκότωσε 9 μαύρους πιστούς μέσα σε μια εκκλησία στο Τσάρλστον της Νότιας Καρολίνας, που αποτελεί πόλη-σύμβολο του αγώνα των μαύρων εναντίον της σκλαβιάς. Η δράση του φάνηκε να ήταν στοχευμένη, λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων. Του επιβλήθηκε η θανατική ποινή.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ μετά από την τραγωδία στο σχολείο της Φλόριντα, δεν έκανε την παραμικρή αναφορά στο μείζων θέμα της οπλοκατοχής, με την αρχική του ανακοίνωση να εστιάζει στην ψυχική υγεία των δραστών. Η συλλογική οργή των χιλιάδων μαθητών που διαδηλώνουν, ζητώντας αυστηροποίηση της νομοθεσίας της οπλοκατοχής δεν επηρέασε τον αμερικανό πρόεδρο, που θέλησε να “ανασκευάσει”, και ενστερνιζόμενος τις απόψεις της Εθνικής Ένωσης Όπλων (NRA), πρότεινε ορισμένοι εκπαιδευτικοί να φέρουν όπλα προκειμένου να αποτρέπουν μελλοντικές επιθέσεις σε σχολεία!

Κανείς δεν ξεχνά μάλλον, πως πέρυσι το Κογκρέσο απελευθέρωσε περαιτέρω το ζήτημα της οπλοκατοχής, ψηφίζοντας την κατάργηση του νόμου που απαγόρευε την πώληση όπλων στους ψυχικά διαταραγμένους ανθρώπους. Τα λουτρά αίματος που αυξάνονται δραματικά στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια, όπως και η έξαρση βίας (βλ. Αστυνομία οδεύει σε μαζική χρήση όπλων αλλά και έντονης σωματικής βίας κατά πολιτών, με το παραμικρό δείγμα παρανομίας) φαίνεται να μην προβληματίζουν σε μεγάλο βαθμό τον Λευκό Οίκο. Το λόμπι της οπλοκατοχής χρηματοδοτεί αδρά τις προεκλογικές εκστρατείες σημαντικής μερίδας βουλευτών και γερουσιαστών. Σύμφωνα, με έρευνα του Κέντρου Έρευνας Ελέγχων Τραυματισμών του Χάρβαρντ, προκύπτει πως όσα περισσότερα όπλα υπάρχουν στη κοινωνία, τόσα περισσότερα περιστατικά δολοφονιών συμβαίνουν. Αναιρείται συνεπώς, η άποψη πολιτικών προσώπων ότι η ευρέα ύπαρξη κάθε λογής όπλων σε καταστήματα δεν έχει αντίκτυπο και δεν οδηγεί σε μαζικές δολοφονίες και “σφαγές”.

Από το κατοχυρωμένο συνταγματικά δικαίωμα, της οπλοκατοχής, έχει δημιουργηθεί μια πανίσχυρη βιομηχανία, που το 2013 παρείχε 250.000 θέσεις εργασίας, άμεσα ή έμμεσα, με μια ετήσια οικονομική δραστηριότητα ύψους 38 δισ. δολαρίων. Η επέκτασή της είναι διαρκής, με τα κέρδη να αυξάνονται θεαματικά, όπως και οι κατασκευές και η τεχνολογική εξέλιξη των όπλων. Η Αμερική είναι η βασική τροφοδότρια χώρα, όπλων και πυρομαχικών παγκοσμίως. Έκπληξη και ταυτόχρονα ερωτηματικό αποτελεί το γεγονός πως ένας τεράστιος όγκος όπλων που παραχωρήθηκαν από το Υπουργείο Άμυνας στον στρατό του Αφγανιστάν, αλλά και στο Ιράκ χάθηκαν (δεν ανιχνεύονται ή δεν υφίστανται οι κωδικοί τους). Επιπροσθέτως, αμερικάνικα όπλα έχουν εντοπιστεί στις τάξεις των Ταλιμπάν, του Ισλαμικού Κράτους, στο Ιράκ αλλά και την Συρία! Προκύπτει λοιπόν το συμπέρασμα πως η Αμερικανική Κυβέρνηση και το Υπουργείο Άμυνας “χτίζεται” και πατάει πάνω σε πτώματα κυριολεκτικά και μεταφορικά για να διατηρήσει μια άριστη σχέση με το πανίσχυρο λόμπι των όπλων αλλά και τις τρομοκρατικές οργανώσεις (υποσκάπτοντας πολιτικούς δεσμούς και χρηματοδοτώντας τους) .

Υπάρχει μια σχέση αλληλεξάρτησης και αλληλοτροφοδότησης μεταξύ των δύο (Λευκός Οίκος – ΝRΑ), με το βάρος των συμφερόντων να αλλάζει αναλογικά με τις πολιτικές εξελίξεις και εσωτερικά στις ΗΠΑ, αλλά και παγκοσμίως. Μετά το αιματοκύλισμα των 10 νεαρών ανθρώπων στο σχολείο του Σάντα Φε ίσως υπάρξει μία κατάσταση ανασκευών και καθησυχασμού από μεριάς Λευκού Οίκου, αλλά μακροπρόθεσμα το ζήτημα της οπλοκατοχής δεν θα αυστηροποιηθεί εξαιτίας της ιστορικής παράδοσης των ΗΠΑ σε αυτόν τον τομέα, αλλά και της σημαντικής συνεισφοράς της βιομηχανίας των όπλων στο πολιτικό γίγνεσθαι και της στενής της συνεργασίας (μέσω της συνεχούς κερδοφορίας) με οποιαδήποτε κυβέρνηση. Νέος Πρόεδρος του ισχυρού λόμπι όπλων NRA είναι από την προηγούμενη Δευτέρα ο περιβόητος διακινητής όπλων, 74χρονος πια Όλιβερ Νορθ. Ένας φανατικός συντηρητικός που έχει ως μοναδικο στόχο όπως εξήγησε σε δηλώσεις του να προσθέσει ένα εκατομμύριο μέλη στο λόμπι, το οποίο ήδη περηφανεύεται ότι πλησιάζει τα 6 εκατομμύρια μέλη.

Τα νέα κίνηματα που χτίζονται καθημερινά πάνω στην οργή και το μίσος αλλά και την εναντίωση στο μιλιταρισμό, την κοινωνική αλλοτρίωση και τη δεξιά πολιτική της παρανοίας του οβάλ γραφείου έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν μια αριστερή μαχητική πτέρυγα. Οι μαζικοί πυροβολισμοί αποτελούν κοινωνικό φαινόμενο που απαιτεί μια κοινωνική απάντηση. Οι μεταρρυθμίσεις που συνδέονται με τους κανονισμούς της Εθνικής Ένωσης Όπλων μπορεί να είναι ένα πρώτο βήμα, αλλά το κεντρικό ερώτημα που πρέπει να αντιμετωπίστει είναι το πώς να διευρυνθεί το πεδίο της συζήτησης ώστε να στοχεύει στα βασικά αίτια της βίας στις ΗΠΑ: Ιμπεριαλισμός. Ρατσισμός και Καταπίεση. Εκμετάλλευση και Αλλοτρίωση.

Αν οι άνθρωποι είναι αποξενωμένοι στο σχολείο, παγιδευμένοι στους χώρους εργασίας τους και δεν βλέπουν καμία ελπίδα για το μέλλον τους, χρειάζονται συνδικάτα και κοινωνικά κινήματα που να μπορούν να “χτυπήσουν” και δυσφημίσουν τα θεσμικά όργανα που προωθούν τον ρατσισμό, την καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων αλλά και την καταπίεση, δείχνοντας ταυτόχρονα ότι υπάρχει ένας καλύτερος κόσμος.

Aυτός του σοσιαλισμού κομμουνισμού


Aπό:http://www.nostimonimar.gr/i-ameriki-vafete-me-ema/

Η Ουάσιγκτον απαγορεύει…


Το προχθεσινό ρεπορτάζ του διεθνούς καθεστωτικού (αμερικανικού) πρακτορείου bloomberg δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών:

Ο Nord Stream 2, ο σχεδιαζόμενος ρωσικός αγωγός φυσικού αερίου προς την Γερμανία μέσω του βυθού της Βαλτικής είναι το πιο πρόσφατο μέτωπο στην εντεινόμενη σύγκρουση ανάμεσα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

Η Wall Street Journal ανέφερε την Πέμπτη ότι ο πρόεδρος Donald Trump απαιτεί απ’ την Γερμανία να ακυρώσει τον Nord Stream 2 σαν μια απ’ τις προϋποθέσεις για να υπάρξει εμπορική συμφωνία με την Ευρώπη που δεν θα περιλαμβάνει δασμούς στις εισαγωγές [στις ηπα…] ατσαλιού και αλουμινίου.

Οι ΗΠΑ είναι αντίθετες εδώ και καιρό με τον αγωγό, υποδεικνύοντας τις ανάγκες ενεργειακής ανεξαρτησίας της Ευρώπης και τα συμφέροντα της Ουκρανίας, που θα χάσει την σημασία της σαν πέρασμα του ρωσικού αερίου με τον νέο αγωγό. Αυτή τη βδομάδα ένας αμερικάνος αξιωματούχος [η Sandra Oudkirk, υφυπουργός εξωτερικών για τα ζητήματα ενεργειακής διπλωματίας των ηπα] υπέδειξε την πιθανότητα ότι αυτός ο αγωγός μπορεί να επιτρέψει στη ρωσία να εγκαταστήσει τεχνολογία παρακολούθησης στην Βαλτική. Αυτό το επιχείρημα είναι συζητήσιμο, αφού ο ο Nord Stream 2 σχεδιάζεται να τοποθετηθεί παράλληλα με έναν ήδη υπάρχοντα ρωσικό αγωγό, τον Nord Stream 1, τον οποίο εύκολα η Ρωσία θα μπορούσε να χρησιμοποιεί ήδη για κατασκοπεία.

Οι Ευρωπαίοι υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι τα κίνητρα της αμερικανικής κυβέρνησης δεν είναι αλτρουϊστικά. Ο νόμος του 2017 για την «αντιμετώπιση των ανταγωνιστών των ηπα μέσω κυρώσεων» περιγράφει την αντίθεση των ΗΠΑ στον Nord Stream 2 αμέσως μετά μια παράγραφο που καλεί την κυβέρνηση «να δώσει προτεραιότητα στις εξαγωγές των ενεργειακών πρώτων υλών των ΗΠΑ, με σκοπό να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ, να βοηθήσουν τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, και να ενισχύσουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ». Για τους αξιωματούχους στη Γερμανία, οι προσπάθειες των ΗΠΑ να σταματήσουν τον Nord Stream 2 είναι μέρος μιας προσπάθειας να προωθηθούν οι εξαγωγές του υγροποιημένου φυσικού αερίου των ΗΠΑ, που αποτελούν το 5% των ευρωπαϊκών εισαγωγών υγροποιημένου αερίου το 2017.

Οι εξαγωγές των ΗΠΑ είναι τόσο μικρές επειδή το κόστος μεταφοράς του αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου [LNG] το κάνει πιο ακριβό σε σχέση με την ενέργεια που έρχεται απ’ την Μέση Ανατολή. Είναι επίσης τουλάχιστον 20% ακριβότερο απ’ το αέριο μέσω αγωγού που παράγει η ρωσική Gazprom. Επιπλέον, ακόμα κι αν η τιμή διαφοροποιηθεί, η Γερμανία χρειάζεται όλο το αέριο που μπορεί να πάρει από οποιαδήποτε πηγή, αφού σκοπεύει να καταργήσει τα πυρηνικά και τα θερμοηλεκτρικά [που χρησιμοποιούν γαιάνθρακα] εργοστάσια.


Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2018/05/i-oyasigkton-apagoreyei/

 

.