οι μεταλλάξεις πέθαναν· ζήτω οι μεταλλάξεις!!!


Η βιομηχανία που έχει σκεπάσει περισσότερα από 1,81 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα καλλιεργήσιμης γης του πλανήτη με γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες, βρίσκεται στο κέντρο μιας τεράστιας αλλαγής. Οι βελτιωμένες τεχνικές τροποποίησης του γονιδιώματος των καλλιεργειών φέρνει ήδη στην αγορά μια καινούργια γενιά φυτικών ποικιλιών. Και σ’ όλο τον κόσμο οι νομοθέτες προσπαθούν να προσαρμοστούν.

Μ’αυτή την παράγραφο η Heidi Ledford, τεχνοεπιστημονική ρεπόρτερ της διεθνώς γνωστής επιθεώρησης Νature, ξεκινούσε στις 12 Απρίλη του 2016 μια σύντομη παρουσίαση του επαναπροσδιορισμού των περιορισμών για τα γενετικά μεταλλαγμένα είδη, απ’ την αμερικανική νομοθεσία. Εισαγωγή πανηγυρική ή προειδοποιητική; Η τεχνική crispr/cas9 [1], που χαρακτηρίζεται (και, δυστυχώς, είναι) “το άγιο δισκοπότηρο της γενετικής μηχανικής”, απελευθερώνει ήδη την βιοτεχνολογική απαλλοτρίωση όλων των ζωντανών ειδών· συμπεριλαμβανομένου του δικού μας.

Επιφανειακά ο άξονας περιστροφής αυτής της απελευθέρωσης των πολλών δισεκατομμυρίων είναι τεχνολογικές εξελίξεις. Με βάση το βιοτεχνολογικό know how των δεκαετιών του 1980 και του 1990, οι γενετικές τροποποιήσεις στο dna διάφορων οργανισμών γινόταν μέσω “σύνθεσης” του υπό τροποποίηση με τμήματα dna άλλου οργανισμού, συνήθως βακτηριακού. Το αποτέλεσμα ήταν η κατασκευή χιμαιρών: οργανισμών με κολλάζ αλληλουχιών βάσεων στον “γενετικό κώδικά” τους. Εξ’ αιτίας αυτού του είδους διαχείρισης προέκυψε το alien νόημα της λέξης μεταλλαγμένα.
Και πολύ περισσότερα. Οι mainstream βιοτεχνολόγοι πάντα (όπως και τώρα) υποστήριζαν ότι τέτοιοι ανασυνδυασμοί και “συνθέσεις” ήταν ασφαλή. Δεν μπορούσαν να το αποδείξουν: η θέση ότι η γενετική ανακατασκευή οποιουδήποτε οργανισμού δεν μπορεί να μείνει περιορισμένη μόνο στο συγκεκριμένο είδος καθώς το σύνολο του “βιολογικού υλικού” του πλανήτη, άσχετα απ’ τα εκατομμύρια τελικές μορφές που παίρνει, βρίσκεται σε μόνιμη ανταλλαγή, ήταν επιστημονικά θεμελειωμένη. Πολύ περισσότερο απ’ την αυθαίρετη – αλλά εμπορικά επικερδή – ότι μια μετάλλαξη εδώ θα μείνει εδώ, και τέλος: οπότε θα δρέψουμε τους καρπούς της.
Υπήρχε ωστόσο και ένα βαθύτερο ζήτημα. Οι βιοτεχνολόγοι υποστήριζαν ότι ξέρουν πως δουλεύει κάθε dna και κάθε γονίδιο· έλεγαν όμως ψέμματα. Όπως εξακολουθούν να κάνουν. Η ντετερμινιστική, γραμμική ερμηνεία των “συμπεριφορών” των αλληλουχιών των νουκλεοτιδίων έγινε κυρίαρχη και παραμένει· όμως πρόκειται, απλά, για ιδεολογική προβολή. Και, στην καλύτερη των περιπτώσεων (καθόλου καλή πάντως, σε κάθε περίπτωση) στατιστικό συμπέρασμα. Πριν 1,5 χρόνο αναφερθήκαμε εκτενώς στην απομυθοποίηση του γενετικού ντετερμινισμού, των “βεβαιοτήτων” δηλαδή ότι το τάδε γονίδιο καθορίζει την δείνα χημική αντίδραση που, με τη σειρά της παράγει το χ ή το ψ αποτέλεσμα στη λειτουργία του οργανισμού· απομυθοποίηση που προέρχεται από … βιοτεχνολόγους! [2]
Ενδεικτικά, ο γενετιστής (ερευνητής στην ιατρική σχολή του Stanford…) Bruce Lipton, απαντούσε έτσι στις δύο πιο κάτω ερωτήσεις: [3]


Ερώτηση: Λες, λοιπόν, ότι όταν οι δημοσιογράφοι αναφέρονται σε δημοσιεύσεις κυτταρικών βιολόγων και γενετιστών, από κορυφαία επιστημονικά περιοδικά όπως το Nature και το Science, εξακολουθούν να τις ερμηνεύσουν μέσα απ’ το πρίσμα του γενετικού προκαθορισμού, ενισχύοντας την λαθεμένη ιδέα ότι οι επιστήμονες θα μας σώσουν απ’ τα γονίδιά μας.
Bruce Lipton: Στην πραγματικότητα το “διαβάσαμε το μυστικό του τάδε γονιδίου” είναι πιο αναξιόπιστο απ’ το “διαβάσαμε τ’ αστέρια” των παλιών αναπτυγμένων συστημάτων αστρολογίας.

Ερώτηση: Τι σημαίνει, λοιπόν, ότι η έκφραση των γονιδίων δεν είναι στατική;
Bruce Lipton: Ο επιγενετικός έλεγχος υποστηρίζει ότι οι πληροφορίες απ’ το περιβάλλον αλλάζουν την δράση των γονιδίων, χωρίς να αλλάζουν τον κώδικα του dna. Αυτός μένει ο ίδιος, η έκφρασή του όμως αλλάζει [δηλαδή αλλάζει η βιοχημική αντίδραση που καταλήγει στην παραγωγή κάποιας πρωτεΐνης]. Κάθε μεμονωμένο γονίδιο, εξαιτίας της επιγενετικής ρύθμισης, μπορεί να δώσει 30.000 διαφορετικές παραλλαγές της έκφρασής του.

Cyborg 11

Ηστατιστική “απόδειξη” του ρόλου του χ ή του ψ γονιδίου είναι τόσο χοντροκομμένα κομπογιαννίτικη, ώστε αν υπήρχε ευρύτερη κοινωνική επίγνωση για τις παραδοχές και των “αξιώματα εργασίας” των βιοτεχνολογιών και της γενετικής (όπως, άλλωστε, και πολλών ακόμα επιστημονικών κλάδων) θα είχαν απαγορευτεί τα πτυχία και οι έρευνες. Το πράγμα πάει ως εξής: έχουμε 1000 δείγματα της τάδε νουκλεοδιτικής αλληλλουχίας (με παρατηρούμενες διαφοροποιήσεις στο χ γονίδιο) και “υποψιαζόμαστε” ότι αυτές οι διαφοροποιήσεις σχετίζονται με την Α ή την Β φαινοτυπική έκφραση χαρακτηριστικό, συμπεριφορά, στον μελετώμενο οργανισμό. Συγκρίνουμε αυτά τα 1000 δείγματα με τα αντίστοιχα άτομα του οργανισμού, κι αν αυτή η συμπεριφορά, χαρακτηριστικό ή “ανωμαλία” εμφανίζεται σε ικανό ποσοστό, τότε η συσχέτιση του χ γονιδίου μ’ αυτήν έχει αποδειχθεί! Στατιστικά μεν (αν η στατιστική αποδεικνύει οτιδήποτε) αλλά … Αυτό έχουμε, αυτό πουλάμε!
Ποτέ η μελετώμενη “ανωμαλία” δεν περιορίζεται στα dna με την διαφοροποίηση του χ γονιδίου! Δεν πειράζει. Ότι περισσεύει (και δεν χωράει στην γραμμική συσχέτιση “αίτιο – αποτέλεσμα”) παραλείπεται· ή παραπέμπεται διακριτικά στο τεράστιο απόθεμα των “στατιστικών ανωμαλιών” που (ποιος ξέρει;) ίσως κάποτε στο μέλλον αποτελέσουν το υλικό ενός ακόμα τεχνοεπιστημονικού paradigm shift που θα ρίξει οριστικά τον βιοτεχνολογικό ντετερμινισμό στα ιστορικά τάρταρα.

Θα επιμείνουμε λίγο ακόμα στο ζήτημα του γενετικού προκαθορισμού επειδή, σαν ιδεολογία που εμφανίζεται μεταμφιεσμένη σε ακλόνητη, υποτίθεται, επιστημονική αλήθεια, υπήρξε το βασικό μέτωπο σύγκρουσης ανάμεσα στους υπερασπιστές των (παλιότερων) μεταλλαγμένων και στους αντιπάλους της απελευθέρωσης γενετικά μεταλλαγμένων οργανισμών στο φυσικό περιβάλλον… Και είναι το μέτωπο που με βάση τις νέες τεχνολογικές εξελίξεις, κυρίως την crispr/cas9, επιχειρείται να διαγραφεί, να υπερκεραστεί απ’ τις βιοτεχνολογίες της 4ης βιομηχανικής επανάστασης· να αποστομωθεί και να εξαφανιστεί.

Στο Cyborg 8 σημειώναμε:


Σα να μην έφτανε η ανακάλυψη αυτής της άγνωστης (και χαοτικής) ηπείρου, της επιγένεσης, ήρθε και μια εντελώς καινούργια και απρόοπτη, για να δώσει, ίσως, την χαριστική βολή στον γενετικό προκαθορισμό· σίγουρα μεταξύ των ειδικών. Σύμφωνα με μια πολύ πρόσφατη δημοσίευση στο περιοδικό Nature Genetics, ο τρόπος με τον οποίο το dna είναι “πακεταρισμένο” μέσα στο κύτταρο επηρεάζει την λειτουργία του!
Τι έγινε; Κατ’ αρχήν κάτι τεχνολογικό: η δυνατότητα να παρατηρηθεί το dna σε τρεις διαστάσεις – και όχι σαν μια γραμμή δύο διαστάσεων. Καθώς, λοιπόν, η “κλωστή της ζωής” είναι διπλωμένη και αναδιπλωμένη πολλές φορές (και όχι απλωμένη κατά μήκος) ακολουθίες βάσεων (και άρα γονίδια) που βρίσκονται απομακρυσμένα μεταξύ τους από γραμμική άποψη βρίσκονται δίπλα δίπλα τοπολογικά. Οι ερευνητές (της ιατρικής σχολής του Case Western Reserve University) ανακάλυψαν ότι οι τοπολογικά γειτονικές αλληλουχίες (τα αντίστοιχα γονίδια) αλληλοεπηρεάζονται στην όποια δράση τους. Έτσι ώστε γονίδια στα οποία έχουν αποδοθεί (με τον παραδοσιακό γενετικό ντετερμινισμό) διάφορες αρρώστιες (όπως, για παράδειγμα, η ρευματοειδής αρθρίτιτα, η ασθένεια του Crohn, καθώς και 6 τουλάχιστον αυτοάνοσες αρρώστιες) να εκφράζονται διαφορετικά, επηρεαζόμενα (άγνωστο πως) απ’  τους “γειτονές” τους.
Η συγκεκριμένη έρευνα δεν κατέληξε σε οριστικό συμπέρασμα για το αν αυτοί οι “γείτονες” παίζουν ρόλο άσχετα με το ποιοι είναι, ή υπάρχουν συγκεκριμένες “σχέσεις γειτνίασης” που έχουν κάποια αποτελέσματα. Ωστόσο έχει την σημασία του: εκτός απ’ αυτό που στην επιγενετική ονομάζεται φυσικό ή/και κοινωνικό περιβάλλον και δρα, μέσω της εννόησης και της συνείδησης πάνω στις γονιδιακές “προδιαγραφές”, υπάρχει ένας ακόμα παράγοντας, αυτή τη φορά εξω-εσωτερικός που επιδρά στην έκφραση των γονιδίων. Κι αυτός είναι το (τυχαίο;) “δίπλωμα” και οι “θηλειές” του dna…

Επιγένεση και τοπολογία του dna: δεν πρόκειται για δύο παράγοντες δομικής απροσδιοριστίας δίπλα δίπλα· αλλά για την απροσδιοριστία στο τετράγωνο!! Ένα είδος βιολογικής Αρχής του Heisenberg [4

] όχι απλά μέσα σε οποιοδήποτε “άγιο δισκοπότηρο” αλλά στα θεμέλια ολόκληρης της θρησκείας των βιοτεχνολογιών και της γενετικής μηχανικής!
Φυσικά αυτό είναι απαράδεκτο!!! Όχι από τυπική επιστημονική σκοπιά… Αλλά σίγουρα από εμπορική. Αν το μόνο που θα έπρεπε να παραδέχονται ότι ξέρουν οι βιοτεχνολόγοι του πλανήτη είναι ότι δεν ξέρουν τίποτα (και ότι δεν προβλέπεται να μάθουν τις επόμενες δεκαετίες), ποιος θα χρηματοδοτούσε έρευνες, καριέρες, ταξίδια, συνέδρια, τεχνολογίες, κλπ; Ειπωμένο αλλιώς: αν δεν πρόκειται να υπάρξει εμπορικό κέρδος απ’ την μία ή την άλλη γενετική τεχνική, αν δεν μπορεί να πουληθεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, τότε προς τι όλη η δουλειά; Αν δεν πρόκειται να μπουν στην αγορά νέα είδη (όπως το λέει με “αφοπλιστική ειλικρίνεια”, θεωρώντας το κοινότοπο, η Heidi Ledford στο αρχικό απόσπασμα) τότε τι αξία έχουν όλα αυτά;
Περί αυτού πρόκειται. Ακριβώς. Η “αξία” δεν προκύπτει ούτε απ’ την “επιστημοσύνη” ούτε από το “γενικό καλό”. Αυτά είναι παπάρες της προώθησης των εμπορευμάτων. Η “αξία” προκύπτει απ’ την αγορά, δηλαδή απ’ την κερδοφορία. [5]

η αγορά δεν είναι μεταλλαγμένη!

Επειδή έτσι έχουν τα πράγματα, η αβεβαιότητα σε σχέση με το είδος των συνεπειών που έχουν οι μεταλλάξεις (πιο σωστά: οι μεταλλάξεις 1.0) στο σύνολο της ζωής στον πλανήτη και ειδικά στη ζωή του είδους μας, σε διάφορα χρονικά διαστήματα (άμεσα, μεσοπρόθεσμα, μακροπρόθεσμα) ήταν κάτι ιδιαίτερα ενοχλητικό για τις επιχειρήσεις του κλάδου. Η αμφιβολία κέρδισε πολύ γρήγορα έδαφος μέσα στις πρωτοκοσμικές κοινωνίες, κι αυτό αποδεικνύεται απ’ τις μεγάλες δυσκολίες που συνάντησαν οι βιοτεχνολογικοί διατροφικοί κολοσσοί στο να κατακτήσουν τον πλανήτη: δυσκολίες κοινωνικές αλλά – κι αυτό ήταν που τις απασχολούσε – εμπόδια νομοθετικά / ρυθμιστικά. Αποδεικνύεται, επίσης, απ’ τις κάθε είδους πλαστογραφίες που δοκίμασαν προκειμένου να ξεπεράσουν τέτοια εμπόδια· απ’ τους εκβιασμούς που έκαναν· και από διάφορα άλλα που δεν είναι εδώ το μέρος να εξιστορήσουμε.

Οποιαδήποτε τεχνική θα απάλλασε την γενετική τροποποίηση απ’ το “πάντρεμα” εμπορεύσιμων μορφών ζωής με dna ιών ή/και βακτηριδίων, θα αφαιρούσε δηλαδή απ’ την εμπορική αξιοποίησή της τους κινδύνους της χιμαιρικότητας, θα ήταν κάτι παραπάνω από καλοδεχούμενη. Κι αυτές οι τεχνικές βρέθηκαν. [6
] Η crispr/cas9 είναι η πιο πρόσφατη (και η πιο εύκολα “πειστική”) κορωνίδα τους.

Κι έτσι, λίγο πριν τα μέσα των ‘10, η αμερικανική υπηρεσία “τροφίμων και φαρμάκων” που ευθύνεται για την ρύθμιση της αγοράς των μεταλλαγμένων στις ηπα [7], άρχισε να έχει όλο και λιγότερη δουλειά! Τουλάχιστον 30 τύποι γενετικά τροποποιημένων φυτών με τις μεθόδους ZFNs και TALENs (από σπόρους σόγιας που παράγουν σογιέλαιο με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής στα σούμερ μάρκετ μέχρι ανανάδες με σάρκα ροζ χρώματος) απαλλάχτηκαν από οποιοδήποτε περιορισμό λόγω μετάλλαξης, απ’ την καλλιέργεια ως την διαφήμιση, συμπεριλαμβανόμενης φυσικά της ειδικής σήμανσης, και οποιασδήποτε άλλης υπόμνησης ότι πρόκειται για γενετικά τροποποιημένο είδος. Η αιτία; Απλή! Δεν πρόκειται (λένε τόσο οι “ειδικοί” όσο και οι νομοθέτες) για πάντρεμα dna από διαφορετικά είδη· αλλά για ένα είδος “αυτομετάλλαξης”, που είναι συνηθισμένο στην ίδια την ζωή! Συνεπώς δεν χρειάζεται καμμία ρύθμιση και καμία ειδική αντιμετώπιση.
Η Calyst για παράδειγμα, μια απ’ τις όλο και περισσότερες βιοτεχνολογικές εταιρείες που παράγουν (και εννοείται: πατεντάρουν) γενετικές τροποποιήσεις φυτών, “πέρασε” μια απ’ τις τελευταίες της “δουλειές” απ’ τον έλεγχο της αμερικανικής υπηρεσίας τροφίμων και φαρμάκων, χωρίς τις επιπλέον απαιτήσεις, τις δεσμεύσεις και τους ελέγχους που αφορούν με μεταλλαγμένα ακόμα και στις ηπα. Τι πουλάει; Μια “μικρή γενετική παρέμβαση” σε μια ποικιλία σταριού, που μειώνει αισθητά την πιθανότητα να μουχλιάσει το αλεύρι, κατά την αποθήκευσή του. Δεν βελτιώνει αυτή η “μικρή γενετική παρέμβαση” την ζωή όσων τρώνε ζυμαρικά· βελτιώνει όμως τον “χρόνο ζωής” του αλευριού και άρα την κερδοφορία των αλευροβιομηχανιών που θα πουλήσουν πρώτες το “αλεύρι μακράς διάρκειας”. Το γεγονός ότι αυτή η “μικρή γενετική παρέμβαση” δεν θεωρείται, πλέον, μετάλλαξη, λύνει τα χέρια της συγκεκριμένης εταιρείας. Παρόμοιες αποφάσεις λύνουν τα χέρια άλλων.

[…]

…η συνέχεια στο έντυπο τεύχος του Cyborg.
σημεία διακίνησης ]

Ziggy Stardust

Cyborg 11

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1 – Αναλυτικότερα στο Cyborg 8, άνοιξη 2017, γενετική κοπτοραπτική, το μεγάλο κόλπο.
επιστροφή ]

2 – Cyborg 7, χειμώνας 2016, γενετικός προκαθορισμός; όχι ευχαριστώ!
επιστροφή ]

3 – Ο.π.
επιστροφή ]

4 – Η αρχή της απροσδιοριστίας ή διαφορετικά αρχή της αβεβαιότητας είναι βασικό αξίωμα της κβαντικής μηχανικής που διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 1927 από τον Βέρνερ Χάιζενμπεργκ (Werner Heisenberg, 1901 – 1976). Σύμφωνα με την αρχή της απροσδιοριστίας είναι αδύνατο να μετρηθεί ταυτόχρονα και με ακρίβεια, ούτε πρακτικά, ούτε και θεωρητικά η θέση και η ταχύτητα, ή ορμή, ενός σωματίου.
Εν αντιθέσει με την αρχή της αιτιοκρατίας, σύμφωνα με την αρχή της απροσδιοριστίας υπάρχουν γεγονότα των οποίων η εκδήλωση δεν υπαγορεύεται από κάποια αιτία. (Wikipedia)
Παρότι αυτή η αρχή είναι αναγνωρισμένη απ’ τους φυσικούς δεν έχει αλλάξει τις ντετερμινιστικές εμμονές ή/και ιδεολογίες ούτε καν των ίδιων των φυσικών· και πάντως καθόλου το πως “σερβίρονται στο ευρύ κοινό” τα θαύματα των ανακαλύψεων ή των εφευρέσεων της φυσικής. Η αστική ιδεολογία σα σύνολο και η επιστήμη σαν υποσύνολό της δεν μπορεί να αναγνωρίσει (και πολύ λιγότερο να συμβιώσει με) την ακατάλυτη αβεβαιότητα στον πραγματικό κόσμο.
επιστροφή ]

5 – Θα μπορούσε να αναρτηθεί κάποιος: πώς είναι δυνατόν θεραπείες που βασίζονται ουσιαστικά στην άγνοια να έχουν πετυχημένα αποτελέσματα; Η αλήθεια είναι ότι κάποτε πετυχαίνουν στατιστικά – όπως άλλοτε πετύχαιναν τα εντελώς αντιεπιστημονικά “μάγια” ή η αυθυποβολή. Οι αποτυχίες τους, απ’ την άλλη μεριά, αποκρύβονται (ή γίνονται “θεωρίες συνωμοσίας”. Ή αποδίδονται σε οτιδήποτε άλλο εκτός απ’ την τεχνοεπιστημονική άγνοια.
επιστροφή ]

6 – Η Zinc finger nucleases (ZFNs) έγκειται στη χρήση μιας γκάμας βιοτεχνολογικά σχεδιασμένης πρωτεΐνης (νουκλεάση) που “αναγνωρίζει” και “αλληλεπιδρά” με διάφορες και διαφορετικές νουκλεοτιδικές αλληλουχίες του όποιου dna, τροποιώντας τες. Περίπου ίδια είναι και η λειτουργία της τεχνολογίας Transcription activator-like effector nucleases (TALENs). Και στις δύο τεχνικές οι αρχικές πρωτεΐνες (νουκλεάσες) εντοπίστηκαν, αποσπάστηκαν και μελετήθηκαν από βακτηρίδια. Για την ZFNs ο “πιλότος” ήταν το Flavobacterium okeanokoites, ενώ για την TALENs το Xanthomonas.
Η ανάπτυξη αυτών των τεχνολογιών (όπως, άλλωστε, και της crispr/cas9) σηματοδοτεί μια καθόλου τυχαία προσπάθεια των γενετιστών να εστιάσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια στις “λεπτομέρειες” του πως το dna ιών και βακτηριδίων επιδρά στο dna των οργανισμών που προσβάλουν.
επιστροφή ]

7 – Επειδή η γενετική βιομηχανία των ηπα πρόλαβε να αναπτυχθεί πρώτη, οι όχι – και – τόσο – αντιεπιχειρηματικές (για να το πούμε κομψά) γνωματεύσεις της αμερικανικής υπηρεσίας υπέρ των μεταλλαγμένων έγιναν η σημαία των επιθέσεων των διάφορων monsanto στον υπόλοιπο πλανήτη. Απαιτώντας τον εναρμονισμό των νομοθεσιών· συχνά με γκαγκστερικές απειλές για “εμπορικό πόλεμο”.
επιστροφή ]


Από:http://www.sarajevomag.gr/cyborg/issues/11/i11_p49_metalaxeis.html

BAD TO THE BONE…


DJ της ημέρας, ο Mark A.S. Red

Τραγούδια που άκουσα ανάμεσα σε λέξεις

Το ότι, τώρα, και όσοι εφαρμόζουν στην πράξη το δίκαιο, το εφαρμόζουν παρά τη θέλησή τους, από αδυναμία να πράξουν το άδικο, θα το αντιληφθούμε με τον καλύτερο τρόπο αν κάνουμε την ακόλουθη υπόθεση. Ας πούμε ότι δίνουμε στον καθένα από τους δύο, και στον δίκαιο και στον άδικο, την εξουσία να κάνουν ό,τι θέλουν, κι έπειτα τους παρακολουθούμε για να δούμε που θα οδηγήσει τον καθένα τους η επιθυμία. Ε λοιπόν, επ’ αυτοφώρω θα τον συλλαμβάναμε τότε τον δίκαιο να ακολουθεί τα ίδια χνάρια με τον άδικο, αφού από τη φύση του κάθε πλάσμα επιδιώκει να έχει περισσότερα από τα άλλα θεωρώντας ότι αυτό είναι κάτι καλό, αναγκάζεται όμως δια της βίας από το νόμο να σέβεται την ισότητα. Κι αυτή η εξουσία για την οποία μιλώ θα ήταν ακριβώς όμοια με εκείνη που θα είχαν, αν τους συνέβαινε να αποκτήσουν δύναμη σαν κι εκείνη που, καθώς λένε, έλαβε κάποιτε ο πρόγονος του Γύγη του Λυδού. Ήταν, λένε, βοσκός και δούλευε στον άρχοντα, τότε, της Λυδίας, όταν ύστερα από μια μεγάλη νεροποντή και σειρμό ράγισε κάπου το έδαφος κι άνοιξε ένα βαθύ ρήγμα στον τόπο που έβοσκε το κοπάδι του. Σάστισε σαν το είδε, κατεβαίνει, και κοντά στα άλλα περίεργα βλέπει εκεί, όπως λέει ο μύθος, ένα χάλκινο άλογο, κούφιο από μέσα, που είχε κάτι μικρές θυρίδες· σκύβοντας στο εσωτερικό του βλέπει μέσα έναν νεκρό με κορμί, έτσι έδειχνε, μεγαλύτερο από ανθρώπινο που δεν είχε απάνω του τίποτε άλλο παρά μόνο φορούσε στο χέρι του ένα χρυσό δαχτυλίδι, που ο βοσκός τού το βγάζει κι ανεβαίνει επάνω. Καθώς τότε γινόταν η τακτική συνάθροιση των βοσκών για να στείλουν, όπως κάθε μήνα, στο βασιλιά τις αναφορές τους για τα κοπάδια, έφθασε κι αυτός φορώντας στο χέρι το δαχτυλίδι. Εκεί λοιπόν που καθόταν με τους άλλους βοσκούς, γύρισε εντελώς τυχαία το δέσιμο του δαχτυλιδιού προς το μέρος του, προς την παλάμη, και μόλις το έκανε αυτό, έγινε ο ίδιος άφαντος για όσους ήταν καθισμένοι εκεί γύρω, έτσι που κι εκείνοι μιλούσαν γι’ αυτόν σαν να ήταν φευγάτος. Εκείνος τα ’χασε και ψηλαφώντας πάλι το δαχτυλίδι γυρίζει το δέσιμο προς τα έξω, και με το που το έκανε αυτό έγινε ορατός. Έχοντας αντιληφθεί ότι κάτι συνέβαινε, προσπάθησε να δοκιμάσει αν τη δύναμη αυτή την είχε το δαχτυλίδι, και αν πραγματικά στρέφοντας το δέσιμο προς μέσα, γινόταν άφαντος, ενώ στρέφοντάς το προς τα έξω γινόταν φανερός. Μόλις το διαπίστωσε, κατάφερε να πάει κι αυτός με τους βοσκούς, με τους οποίους έστελναν τους λογαριασμούς στο βασιλιά, και φθάνοντας εκεί, αφού μοίχευσε τη γυναίκα του βασιλιά, του επιτέθηκε μαζί της, τον σκότωσε και έτσι άρπαξε την εξουσία. Αν λοιπόν γινόταν να είχαμε δύο τέτοια δαχτυλίδια, και το ένα το φορούσε ο δίκαιος, το άλλο ο άδικος, κανένας τους, καθώς φαίνεται, δεν θα αποδεικνυόταν τόσο αδαμάντινος χαρακτήρας ώστε να μένει αταλάντευτα δίκαιο να έχει τη λεβεντιά να κρατιέται μακριά από τα ξένα πράγματα και να μην τα αγγίζει, μόλο που θα μπορούσε να πηγαίνει στην αγορά και να παίρνει ό,τι θέλει χωρίς να έχει να φοβηθεί τίποτα, να μπαίνει στα ξένα σπίτια και να σμίγει ερωτικά με όποιον του αρέσει, να σκοτώνει ή να βγάζει από τη φυλακή όποιον κι αν θελήσει και να κάνει κάθε άλλη πράξη όντας ο ίδιος θεός ανάμεσα στους ανθρώπους. Ενεργώντας δε έτσι, δεν θα έκανε τίποτα διαφορετικό από τον άλλο, αλλά και οι δυο τους θα τραβούσαν τον ίδιο δρόμο. Κι αναμφίβολα θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι αυτό αποτελεί τρανή απόδειξη πως κανένας δεν είναι με τη θέλησή του δίκαιος αλλά από αναγκασμό, πιστεύοντας ότι προσωπικά γι’ αυτόν το δίκιο δεν αποτελεί κάτι καλό, αφού όπου καθένας νομίζει ότι έχει τη δύναμη να αδικήσει, θα αδικήσει. Γιατί κάθε άνθρωπος πιστεύει ότι για τον εαυτό του η αδικία είναι πολύ πιο ωφέλιμη από τη δικαιοσύνη, και σωστά το πιστεύει, όπως θα υποστηρίξει όποιος εκφράζει μια τέτοια άποψη· αφού, αν συνέβαινε να πάρει κάποιος στα χέρια του τέτοια εξουσία χωρίς να δείχνει διάθεση να κάνει το άδικο ούτε να βάλει χέρι σε ξένα πράγματα, τον άνθρωπο αυτό, όσοι θα τύχαινε να τον προσέξουν, θα τον θεωρούσαν αξιολύπητο ίσαμ’ εκεί που δεν πάει άλλο, και πέρα για πέρα ανόητο, ωστόσο δημοσίως θα τον επαινούσαν εξαπατώντας ο ένας τον άλλο από φόβο μήπως αδικηθούν κι οι ίδιοι. Αυτά σχετικά με τούτο το θέμα.

– Πλάτων, Πολιτεία (μετάφραση: Ν.Μ. Σκουτερόπουλος, Πόλις 2002, 359b6-360d7, σσ. 109-113)

* * *


Aπό:https://dimartblog.com/2018/05/05/bad-to-the-bone-politeia/

Πόσο δίκαια είναι η δικαιοσύνη;…


Ανδρέας Βελισσάριος

Η πολιτική των διακρίσεων και των διαχωρισμών, οι αστικού τύπου ασυλίες που απολαμβάνουν άτομα με επιρροή στην τοπική κοινωνία κατέχοντας ένα βάθρο και λόγο να ξεστομίζουν οτιδήποτε θεωρούν “ελευθερία λόγου και άποψης” καλά κρατεί. Οι προκαταλήψεις και οι μισαλλόδοξοι λόγοι “χρωματισμένοι” με λίγο βία και ρατσισμό που κυριαρχούν σε κομμάτια της σύγχρονης κοινωνίας που βιώνουν την φτώχεια και την περιθωριοποίηση, δεν γεννιούνται αυθόρμητα, αλλά καλλιεργούνται από συγκεκριμένες “μονάδες” τους αστισμού…!

Τρανό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη αρχική αθωωτική απόφαση του Μονομελές Πλημμελειοδικείου Αιγίου για το παραλλήρημα μίσους και σκοταδισμού που είχε εξαπολύσει προς τους ομοφυλόφιλους ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος. Χαρακτηριστικά ο Μητροπολίτης ανέφερε: «Η ομοφυλοφιλία είναι εκτροπή από τους Νόμους της φύσεως! Είναι κοινωνικό κακούργημα! Είναι αμαρτία! Όσοι, λοιπόν, είτε την βιώνουν, είτε την υποστηρίζουν δεν είναι φυσιολογικοί άνθρωποι! Είναι αποβράσματα της Κοινωνίας.» Συνέχιζε μάλιστα στο κείμενο του προτρέποντας τους πιστούς: «Ε, λοιπόν, αυτούς τους ξεφτυλισμένους, φτύστε τους! Αποδοκιμάστε τους! Μαυρίστε τους! Δεν είναι άνθρωποι! Είναι εκτρώματα της φύσεως! Ψυχικά και πνευματικά πάσχουν! Είναι άτομα με νοητική διαταραχή! Δυστυχώς, αυτοί είναι τρις-χει-ρότεροι και πολύ πιό επικίνδυνοι από κάποιους, που ζούν στα τρελλοκομεία!»

Η απαξίωση και απανθρωπιά στο ύφος του κειμένου είναι τουλάχιστον, αισθητή. Το μίσος που διαφαίνεται σε κάθε λέξη και φράση που χρησιμοποιεί ο Μητροπολίτης δεν αφορούν μόνο τα άτομα με σεξουαλική διαφορετικότητα αλλά στην ουσία προσβάλει και άπτεται θεμελιώδων δικαιωμάτων, στοχοποιώντας ακόμα και τα άτομα που χρίζουν ψυχιατρικής παρακολούθησης. Φανατισμός και βία επικαλυπτόμενος από τον θρησκευτικό μανδύα της “ανθρωπιάς” και του “αγάπα τον πλησίον σου”.

Μετά την αθώωση (ακύρωση μετέπειτα) του Μητροπολίτη Αμβρόσιου σειρά πήρε τις τελευταίες μέρες και η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου, που δικάστηκε για παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου μετά από αναφορά που είχε καταθέσει o Παναγιώτης Δημητράς, εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι. Σε άρθρο της στο Athens Voice με τίτλο «Rock and Roll Will Never Die» τον Νοέμβριο του 2015 μετά την αιματηρή επίθεση στο Μπατακλάν, υιοθετούσε μια άκρως ισλαμοφοβική επιθετική ρητορική, εξισώνοντας την βία και τέτοιου είδους αιματηρές επιθέσεις με το Ισλαμ και την Μουσουλμανική θρησκεία στο σύνολο της.
Απόσπασμα από το άρθρο της «Rock and Roll Will Never Die».

«Το ισλάμ δεν είναι μια θρησκεία σαν τις άλλες, αγαπητοί συμπολίτες είναι πολιτικό πρόγραμμα, είναι ιδεολογία εκβαρβαρισμού (…) Αν οι μετριοπαθείς μουσουλμάνοι (που, σας διαβεβαιώ, είναι λιγοστοί και αμήχανοι μέσα στο αγριεμένο ισλαμικό πλήθος), θέλουν να αποφύγουν τον στιγματισμό, πρέπει να κατέβουν μαζικά στους δρόμoυς – σήμερα, τώρα – και να διαμαρτυρηθούν για τα εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας που διαπράττονται στο όνομα του Αλλάχ. Όμως, θα επιμείνω: όπως έλεγε ο Μάρκο Πόλο, «φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σου κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής είναι εκείνος που σε κρατάει για να σου κόψουν το κεφάλι» (…) Απευθύνομαι στους ισλαμιστές και στους ποικίλους φίλους τους (…) ό,τι και να κάνετε, όσους και σκοτώσετε, συκοφαντήσετε και φιμώσετε, ο δυτικός πολιτισμός θα επιζήσει° είναι απείρως ισχυρότερος° εξάλλου, η εναλλακτική πρόταση ήταν και παραμένει η βαρβαρότητα».

Το κήρυγμα μίσους του Μητροπολίτη Αμβρόσιου αλληλοαναιρεί άμεσα τα όσα γράφει η αρθρογράφος του Athens Voice κ. Τριανταφύλλου περί φανατισμού, βαρβάρων και άλλων ματαιόδοξων θέσεων περί δυναμικης του δυτικού πολιτισμού. Το διατυπωμένο σε λίγες αράδες μίσος, εκφράζεται από τον Μητροπολίτη Αμβρόσιο της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας, και όχι από κάποιον βάρβαρο ανατολίτη που ασπάζεται το Ισλαμ. Εξάλλου είναι προφανές πως ο δυτικός πολιτισμός είναι ο ισχυρότερος όπως αναφέρει η κ.Τριανταφύλλου και το αποδεικνύει σε κάθε φάση του, καταδυναστεύοντας λαούς, αιματοκυλώντας κράτη με μοναδικό στόχο την επιβολή και επίτευξη των δικών του ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών, και δημιουργώνστας κρίσεις και ανισότητες. O δυτικός πολιτισμός κ. Τριανταφύλλου δεν βομβάρδισε την Συρία σκοτώνοντας αθώους ανθρώπους και παιδιά; Δεν ξέρω…αναρωτιέμαι!

Η δημιουργία πολωτικού κλίματος εξισωτισμού είναι σύνηθες φανόμενο στις μέρες μας, διαιρώντας με αυτό τον τρόπο την κοινωνία στα δύο. Και ενώ τέτοιου είδους προσωπικότητες συνεχίζουν ακάθεκτες το έργο τους, δηλητηριάζοντας με κάθε λογής ρατσιστική σκέψη την κοινωνία δημιουργώντας στερεότυπα και προκαταλήψεις, άνθρωποι με ανύπαρκτους μάρτυρες και στοιχεία και με αυθαίρετες κατασκευές τυλίγονται σε μια κόλλα χαρτί και καταδικάζονται σε 13 χρόνια κάθειρξη. Ευφάνταστα σενάρια και παραμύθια χωρίς δράκους είναι αρκετά για να σπιλώσουν την υπόληψη ενός ανθρώπου.

Η υπόθεση της Ηριάννας (:κατηγορήθηκε εξαιτίας της σχέσης της με τον Κ. Παπαδόπουλο ο οποίος είχε κατηγορηθεί για πιθανή συμμετοχή στους «Πυρήνες της Φωτιάς» εξαιτίας των φιλικών σχέσεων που διατηρούσε με μέλη της οργάνωσης.) θέτει σοβαρά ερωτήματα για την αντικειμενικότητα της Δικαιοσύνης και κατά πόσο διατηρεί ίδια μέτρα και σταθμά. Θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου όπως αυτή που επισημαίνει ότι ο κατηγορούμενος σε μια υπόθεση πρέπει να θεωρείται αθώος, μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου καταπατούνται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις (Ηριάννα, Τάσος Θεοφίλου).
Στην περίπτωση της Ηριάννας δεν συνέβη ποτέ, με την ίδια να βιώνει τον δικό της γολγοθά…

Δύο μέτρα και δύο σταθμά από την Δικαιοσύνη.


Aπό:http://www.nostimonimar.gr/poso-dikea-ine-i-dikeosyni/

Ιστορική αδυναμία της οικογένειας να διατηρηθεί όπως παλιά…


Ιστορική αδυναμία της οικογένειας να διατηρηθεί όπως παλιά

Σχεδόν το ένα τρίτο των παιδιών στις ΗΠΑ ζουν σε μονογονεϊκές οικογένειες. Η γυναίκα σηκώνει το βάρος της ανατροφής των παιδιών, όλο και περισσότερο μόνη της.

Το 1968 μόνο ένα 13% των παιδιών μεγάλωναν με έναν γονιό, εκτός της τυπικής πυρηνικής οικογένειας. Σήμερα το ποσοστό αυτό έχει φτάσει στο 32%. Σχεδόν ένα στα τρία παιδιά ζει σε μονογονεϊκή οικογένεια ή σε νέες μορφές οικογένειας, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει επεξεργαστεί το Pew Research Center και έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα.

Αυτή η δυναμική δεν είναι της τελευταίας δεκαετίας. Αυτή είναι η εικόνα από το 1997 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η τομή έχει γίνει ανάμεσα στη χρυσή εποχή της ανάπτυξης, που κορυφώνεται τη δεκαετία του 1960, και στη δεκαετία του 1990. Μεταξύ 1970 και 1990 ανατράπηκαν οι σταθερές στην οικονομία, και η οικογένεια μαζί με τις σχέσεις των ανθρώπων πέρασε κι αυτή το κατώφλι μιας πιο ρευστής εποχής.

 

https://i2.wp.com/assets.pewresearch.org/wp-content/uploads/var/www/vhosts/cms.pewresearch.org/htdocs/wp-content/blogs.dir/12/files/2018/04/26124638/FT_18.04.11_UnmarriedParents.png

Οι γυναίκες σηκώνουν το βάρος της ανατροφής των παιδιών

Μια νεότερη τάση φαίνεται πως διαμορφώνεται από ζευγάρια που δεν έχουν υψηλή οικονομική δυνατότητα και ζουν με τα παιδιά που κάνουν εκτός γάμου. Το ποσοστό των παιδιών που ζουν με γονείς οι οποίοι συγκατοικούν, χωρίς να έχουν παντρευτεί, έχει αυξηθεί από 3% το 1997 σε 7% το 2017.

Πρόκειται για νέες μορφές «ευάλωτης οικογένειας» που προκύπτουν από την οικονομική ανασφάλεια. Άντρες νεότερης ηλικίας με χαμηλότερο εισόδημα τείνουν να συγκατοικούν με τη μητέρα του παιδιού τους αλλά χωρίς γάμο. Αυτές οι οικογένειες κινδυνεύουν να διαλυθούν και να μετατραπούν σε τυπικές μονογονεϊκές με τη γυναίκα να αναλαμβάνει το βάρος να μεγαλώσει το παιδί της.

Συνολικά, 24 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 18 ετών ζουν εκτός της τυπικής οικογένειας όπως την ξέρουμε. Τα περισσότερα (15 εκατ.) ζουν με τη μητέρα τους. Πέντε εκατομμύρια παιδιά ζουν με γονείς που συγκατοικούν και τρία εκατομμύρια ζουν με τον πατέρα τους.

Άλλες έρευνες υποδεικνύουν πως οι γάμοι που διατηρούνται βασίζονται κυρίως στην οικονομική δύναμη του άντρα. Όταν ο άντρας διαθέτει από μόνος του υψηλό εισόδημα, παρατηρείται ότι ο γάμος αντέχει. Στις ΗΠΑ, οι λευκοί μορφωμένοι άνδρες με ένα καλό εισόδημα είναι συνήθως παντρεμένοι. Γενικότερα, όταν ο άντρας έχει υψηλό εισόδημα είναι πιθανότερο να έχουμε παιδιά εντός γάμου.

Αν δεν ήταν οι μετανάστριες ο αριθμός των γεννήσεων θα είχε μειωθεί

Ο δείκτης γεννήσεων είναι καθηλωμένος, από το 1970, αν συνυπολογίσουμε την αύξηση του πληθυσμού. Το 1970 γεννήθηκαν 3,46 εκατομμύρια παιδιά από γυναίκες που είχαν γεννηθεί στις ΗΠΑ. Το 2014 γεννήθηκαν 3,10 εκατομμύρια παιδιά από Αμερικανίδες. Αν δεν ήταν οι μετανάστριες, ο απόλυτος αριθμός των γεννήσεων στην ισχυρότερη χώρα του πλανήτη θα είχε μειωθεί!

Από το 2008 – εδώ έχουμε άλλη μία καμπή – μειώνονται οι γεννήσεις εκτός γάμου και αυτό κυρίως οφείλεται στην πτώση των γεννήσεων των μεταναστριών. Δηλαδή, αυτές οι γυναίκες οι οποίες ενίσχυσαν το εργατικό δυναμικό και την αναπαραγωγή του στις ΗΠΑ, πλέον αδυνατούν να συνεχίσουν με τον παλιό τρόπο να παράγουν (εργασία και παιδιά).

Η εικόνα στην Ελλάδα

Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, στην Ελλάδα είχαμε 1.061.547 ανθρώπους που ζούσαν μόνοι τους (ατομικά νοικοκυριά) και 1.218.466 νοικοκυριά δύο ατόμων. Σε σύνολο 3.021.425 οικογενειών καταγράφηκαν 913.279 ζευγάρια χωρίς παιδιά και 463.775 μονογονεϊκές οικογένειες.

Ο δείκτης γεννητικότητας κινείται χαμηλότερα από το 1,5 μετά το 2009. Χαρακτηριστική είναι η τάση μείωσης του αριθμού των γάμων που παρατηρείται μετά το 2010. Και, εδώ ίσως είναι πιο ενδεικτική η εικόνα της χώρας την περίοδο της κρίσης, η μεγάλη μείωση των γεννήσεων: Από 117.933 γεννήσεις το 2009 πέσαμε στις 94.134 γεννήσεις το 2013.

 

Στοιχεία: Pew Research Center, ΕΛΣΤΑΤ

___________________________________________________________

Από:https://www.kommon.gr/politismos/item/1968-oikogeneia-istoriki-adynamia

 

η επέλαση των ρομπότ δολοφόνων [1] …


Ένα μικροσκοπικό quadcopter με διάμετρο μόλις τρία εκατοστά μπορεί να μεταφέρει ένα έως δύο γραμμάρια εκρηκτικής ύλης. Μπορείς εύκολα να παραγγείλεις όσα θες από διάφορους κατασκευαστές drones στην Κίνα. Μπορείς να προγραμματίσεις τον κώδικά του ως εξής: «να χίλιες φωτογραφίες με το είδος των αντικειμένων που θέλω να στοχεύσεις». Ένα γραμμάριο εκρηκτικής ύλης μπορεί να ανοίξει τρύπα σε ατσάλι εννιά χιλιοστών, μπορείς επομένως πιθανά να ανοίξεις μια τρύπα στο κεφάλι κάποιου. Μπορείς να χωρέσεις περίπου τρία εκατομμύρια από αυτά στην καρότσα μιας νταλίκας. Μπορείς να στείλεις τρεις τέτοιες νταλίκες στον Ι-95 [ο βασικός οδικός άξονας της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ] και θα έχεις δέκα εκατομμύρια όπλα να επιτίθενται στην Νέα Υόρκη. Δεν χρειάζεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά, αρκεί ένα 5 ως 10% να βρει το στόχο του.
Σύντομα θα έχουμε κατασκευαστές που θα παράγουν εκατομμύρια τέτοια όπλα και οι άνθρωποι θα μπορούν να τα αγοράζουν με τον ίδιο τρόπο που αγοράζουν τώρα συμβατικά όπλα, μόνο που εκατομμύρια συμβατικών όπλων δεν μετράνε εκτός κι αν έχεις εκατομμύρια στρατιώτες. Το μόνο που χρειάζεσαι είναι δυο-τρεις ειδικούς να γράψουν τον κώδικα και να τα ενεργοποιήσουν. Μπορείτε να φανταστείτε επομένως ότι στο εγγύς μέλλον, σε διάφορα μέρη του πλανήτη, οι άνθρωποι θα είναι κυνηγημένοι. Θα κρύβονται σε καταφύγια και θα σκαρφίζονται τεχνικές ώστε να μην αναγνωρίζονται. Αυτό είναι λοιπόν το σκοτάδι που φέρνουν τα αυτόνομα οπλικά συστήματα· και το σκοτάδι αυτό ήδη απλώνεται.

Stuart Russell,
καθηγητής πληροφορικής του πανεπιστημίου Berkeley της Καλιφόρνια

Το εφιαλτικό σενάριο του Russell αφορά τα θανατηφόρα αυτόνομα οπλικά συστήματα (LAWS: lethal autonomous weapons systems). Δηλαδή όπλα που έχουν την ικανότητα να επιλέγουν και να χτυπούν στόχους από μόνα τους· δηλαδή μηχανές που μπορούν να πάρουν την απόφαση να σκοτώσουν ανθρώπους· δηλαδή ρομπότ δολοφόνοι. Ο κόσμος πιάστηκε στον ύπνο όταν ξεκίνησε η χρήση των πολεμικών drones. Τι θα συμβεί τώρα με τα LAWS;
Αν και το υποθετικό παράδειγμα του προλόγου αναφέρεται σε drones, ο κίνδυνος που επισημαίνεται δεν έχει να κάνει μόνο με αυτά. Σήμερα, η πολεμική χρήση των drones είναι πλέον κανονικότητα – τουλάχιστον δέκα κράτη τα χρησιμοποιούν επίσημα σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Τα αυτοδιευθυνόμενα αυτοκίνητα είναι επίσης πραγματικότητα. Πριν είκοσι χρόνια ένας υπολογιστής νίκησε τον Κασπάροφ στο σκάκι και πιο πρόσφατα ένας άλλος δίδαξε τον εαυτό του πώς να κερδίζει τους ανθρώπους στο Go, ένα κινέζικο παιχνίδι στρατηγικής που δεν περιορίζεται από μοτίβα και πιθανότητες. Τον Ιούλιο του 2016, η αστυνομία του Ντάλας έστειλε ένα ρομπότ φορτωμένο με εκρηκτικά να εξοντώσει έναν ένοπλο που είχε πυροβολήσει εναντίον αστυνομικών. [2]

Αλλά με τα LAWS, σε αντίθεση με το ρομπότ του Ντάλας, ο άνθρωπος θέτει τις παραμέτρους της επίθεσης χωρίς στην πραγματικότητα να γνωρίζει τον συγκεκριμένο στόχο. Το οπλικό σύστημα ενεργοποιείται, αναζητά οτιδήποτε εμπίπτει εντός των παραμέτρων  του, επιτίθεται και χτυπάει. Παραδείγματα υπαρκτά που μπορεί ακόμη να μην προκαλούν ρίγη τρόμου λόγω αδιαφορίας, είναι ολόκληροι στόλοι πολεμικών πλοίων στην θάλασσα της νότιας Κίνας, τα σύγχρονα στρατιωτικά ραντάρ των περισσότερων κρατών κι ένας μεγάλος αριθμός αρμάτων στο πεδίο της Ευρώπης· υπάρχουν, απλά δεν καταλαβαίνουμε τι σημαίνουν. Πολλαπλασιάστε τώρα όλα αυτά, προσθέστε τις ενεργές πολεμικές συρράξεις, προσθέστε τα δισεκατομμύρια που επενδύονται κατά προτεραιότητα στα σχετικά ερευνητικά προγράμματα, προσθέστε τις φιλοδοξίες και τις φοβίες των ανταγωνιζόμενων κρατών, προσθέστε την υπόγεια δράση κρατικών και παρακρατικών δομών και μπορείτε να φανταστείτε ανησυχητικές καταλήξεις: να γίνονται στόχοι όλοι οι σταθμοί ενέργειας, όλα τα σχολεία, όλα τα νοσοκομεία, όλοι οι άντρες σε ηλικία στράτευσης, όλοι οι άντρες που κουβαλάνε όπλο, όλοι οι άνθρωποι που ακολουθούν ένα συγκεκριμένο ενδυματολογικό κώδικα… Βάλτε την φαντασία σας να δουλέψει.

Ενώ αυτά ακούγονται σαν σενάρια τρόμου που πληρώνεις για να δεις στο σινεμά, τα ρομπότ δολοφόνοι θα είναι σύντομα στο κατώφλι μας χάρη στις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα που καθοδηγούν την κούρσα ανάπτυξής τους. «Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κάποια τεχνολογία που να λείπει» αναφέρει ο Russell. «Όλα τα απαραίτητα τεχνολογικά στοιχεία είναι ήδη διαθέσιμα στο εμπόριο. Είναι απλά θέμα του μεγέθους της χρηματοδότησης που θα επενδυθεί».

Cyborg 11Το αμερικανικό Χ-47Β σε δοκιμαστική πτήση πάνω από το Ατλαντικό.

Τα LAWS διακρίνονται γενικά σε τρεις κατηγορίες. Με βάση μια κατηγοριοποίηση που είχε προτείνει η Human Right Watch και σήμερα είναι γενικά αποδεκτή, στην πρώτη κατηγορία ο άνθρωπος είναι εντός της διαδικασίας (human in the loop) – η μηχανή εκτελεί την αποστολή της υπό ανθρώπινο έλεγχο, φτάνει στον στόχο και περιμένει εντολή για να χτυπήσει. Στην δεύτερη, ο άνθρωπος είναι επί της διαδικασίας (human on the loop) – η μηχανή εκτελεί την αποστολή και χτυπάει τον στόχο, αλλά ο άνθρωπος μπορεί να παρέμβει, να αναιρέσει τον προγραμματισμό της και να την σταματήσει. Και τέλος στην τρίτη, ο άνθρωπος είναι εκτός διαδικασίας (out of the loop) – η μηχανή εκτελεί την αποστολή της κι αυτό είναι όλο· ούτε έλεγχος, ούτε ανάκληση, ούτε διακοπή λειτουργίας.

Ησυζήτηση γύρω από τα αυτόνομα ρομποτικά όπλα δεν έχει τίποτε το μελλοντολογικό· τα LAWS είναι κατά πολλούς τρόπους ήδη εδώ. Πολλά κράτη έχουν αμυντικά συστήματα με αυτόνομες λειτουργίες που μπορούν να επιλέξουν και να χτυπήσουν στόχους χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση – θεωρητικά αναγνωρίζουν επιθετικές ενέργειες κι ενεργοποιούνται για να τις εξουδετερώσουν. Στις περισσότερες περιπτώσεις, υπάρχει τυπικά η δυνατότητα ανθρώπινης παρέμβασης, αλλά αυτά τα οπλικά συστήματα είναι σχεδιασμένα για καταστάσεις που τα πράγματα εξελίσσονται ραγδαία, επομένως είναι πρακτικά αδύνατο να μπλοκαριστούν με ανθρώπινη πρωτοβουλία. Οι ΗΠΑ, για παράδειγμα, έχουν το σύστημα αεράμυνας Patriot για προστασία εναντίον πυραύλων, αεροπλάνων και drones, ενώ το αμερικανικό πολεμικό ναυτικό διαθέτει το ανάλογο Aegis.

Μέχρι τώρα, όσα κράτη έχουν ανοιχτά προχωρήσει στη χρήση LAWS υποστηρίζουν – εννοείται! – ότι το κάνουν για αμυντικούς λόγους· ότι η τελική απόφαση για χρήση φονικής δύναμης δεν έχει εκχωρηθεί στους αλγόριθμους της μηχανής· ότι συντελούν στον εξορθολογισμό της χρήσης βίας σε περιπτώσεις «αυτοάμυνας»· ότι επιτρέπουν στην οριστική απόσυρση απαγορευμένων όπλων, όπως οι νάρκες· ότι βελτιώνουν την ανταπόκριση σε περιπτώσεις ασύμμετρων απειλών, εκεί που ο ανθρώπινος παράγοντας υστερεί στο να αντιληφθεί έγκαιρα τον κίνδυνο. Η επιχειρηματολογία περί «αμυντικών όπλων» είναι φυσικά ατελείωτη· εξάλλου και τα πυρηνικά την «άμυνα» υπηρετούσαν. Πέρα από την προπαγανδιστική φιλολογία, η διάκριση μεταξύ «αμυντικών» κι «επιθετικών» συστημάτων που κινούνται είτε εντελώς αυτόνομα ή μετά από έγκριση κι έλεγχο, είναι ολοφάνερα θολή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το νοτιοκορεατικό SGR-A1 (της Samsung – εκτός από state of the art έξυπνα κινητά, βγάζει κι έξυπνες κιμαδομηχανές), ένα αυτόνομο σταθερό ρομπότ, που έχει εγκατασταθεί κατά μήκος της αποστρατικοποιημένης ζώνης μεταξύ βορείου και νοτίου Κορέας και μπορεί να εξοντώσει οποιονδήποτε επιχειρήσει να κινηθεί εντός της. Το μαύρο μεταλλικό περιστρεφόμενο κουτί είναι οπλισμένο με πολυβόλο κι εκτοξευτή χειροβομβίδων. Η Νότια Κορέα υποστηρίζει ότι το ρομπότ στέλνει σήμα σε έναν χειριστή προκειμένου να ενεργοποιηθεί, επομένως υπάρχει ο ανθρώπινος παράγοντας πριν από κάθε απόφαση για χρήση πυρών, αλλά υπάρχουν πολλές μαρτυρίες ότι τα ρομπότ έχουν κι αυτόνομη λειτουργία. Ποια λειτουργία είναι κάθε φορά ενεργή; Κανείς δεν ξέρει…
Εντωμεταξύ, καθαρά επιθετικά συστήματα σε default φονική λειτουργία υπάρχουν ήδη. Πάρτε για παράδειγμα το ισραηλινό Harpy και το δεύτερης γενιάς Harop, που εισέρχεται στο πεδίο, περιπλανιέται πετώντας μέχρι να εντοπίσει κάποιο στόχο κι επιτίθεται σαν καμικάζι, μετατρεπόμενο σε βόμβα. Το Harpy είναι πλήρως αυτόνομο· το Harop είναι της κατηγορίας «human on the loop». Τον Απρίλιο του 2016 έγινε γνωστό ότι ένα ισραηλινό Harop χτύπησε ένα λεωφορείο γεμάτο αρμένιους στην περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, όπου Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν συγκρούονται στρατιωτικά από την εποχή της ανεξαρτησίας των δύο κρατών. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, το Ισραήλ έχει πουλήσει το καμικάζι drone σε πέντε κράτη τουλάχιστον. [3]

[…]

…η συνέχεια στο έντυπο τεύχος του Cyborg.
σημεία διακίνησης ]

Harry Tuttle

Cyborg 11Ένας πύραυλος LRASM εκτοξεύεται από ένα Β-1 προς αναζήτηση στόχου.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Η επέλαση των ρομπότ δολοφόνων στηρίχτηκε στα άρθρα:
– Killer Robots Are Coming And These People Are Trying To Stop Them
– Why Should We Ban Autonomous Weapons? To Survive
– AI Could Revolutionize War as Much as Nukes
– Στο video-ντοκιμαντέρ The Dawn of Killer Robots
– Και στην έκθεση Mapping the Development of Autonomy in Weapon Systems του Stockholm International Peace Research Institute
επιστροφή ]

2. Στις 8 Ιουλίου 2016 στο Ντάλας, κατά τη διάρκεια μιας ειρηνικής διαδήλωσης διαμαρτυρίας κατά της αστυνομικής βίας, μετά από επαναλαμβανόμενες δολοφονίες αφροαμερικανών από αστυνομικούς, ο 25χρονος βετεράνος του Αφγανιστάν Micah Xavier Johnson οχυρώθηκε στο ψηλότερο σημείο ενός λόφου κι άρχισε να πυροβολεί κατά των αστυνομικών, τραυματίζοντας τρεις και σκοτώνοντας πέντε. Μετά από καταδίωξη ο Johnson αποκλείστηκε στον δεύτερο όροφο ενός γκαράζ. Ύστερα από πολύωρες διαπραγματεύσεις, η αστυνομία έστειλε εναντίον του ένα ρομπότ που χρησιμοποιείται σε απενεργοποιήσεις βομβών, τροποποιημένο ώστε να κουβαλάει έναν εκρηκτικό μηχανισμό. Όταν πλησίασε τον Johnson, ενεργοποίησε τον μηχανισμό σκοτώνοντάς τον. Μολονότι ήταν ένας απλός ρομποτικός μηχανισμός, χειριζόμενος από μακριά, η περίπτωση του Ντάλας θεωρείται ως η «πρώτη επίσημη» χρήση ρομπότ δολοφόνου από αστυνομική δύναμη.
επιστροφή ]

3. Διαβάστε στο παράρτημα το ρεπορτάζ της Washington Post «Ισραηλινό καμικάζι-drone εντοπίστηκε στις συγκρούσεις στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ».
επιστροφή ]


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/cyborg/issues/11/i11_p57_killer.html