Orange Blossom…


Αν το Kashmir των Led Zeppelin ή το Desert Rose του Sting ήταν, ας το πούμε έτσι, πετυχημένες πρωτοκοσμικές προσπάθειες του προηγούμενου αιώνα να δαμαστεί «ο αραβικός ήχος», τότε αυτά που παίζουν τώρα οι Orange Blossom (με γαλλική έδρα αλλά φωνάρα απ’ την αίγυπτο – Hend Ahmed Hassan· έναν μεξικάνο στα τύμπανα – Carlos Robles Arenas· συν τον Fatoma Dembele απ’ την Burkina Faso στα κρουστά) τι είναι;

Ίσως η ανελέητη αντεπίθεσή του στην καρδιά της πτωχευμένης (και αισθητικά) μητροπόλης… Ευτυχώς!!! Οι μετανάστες, απ’ όπου κι αν προέρχονται, θα μας σώσουν!…

Το Maria με τις καλησπέρες μας

 

Κι αν δεν σας έφτασε (δεν θα έπρεπε!) το ακόμα πιο δυνατό Habibi

_________________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2018/04/orange-blossom/

 

Advertisements

Περιστρεφόμενες πόρτες Τραπεζών-Κομισιόν: ένα δομικό χαρακτηριστικό της λειτουργίας της Ε.Ε…


EE

Γιώργος Βασσάλος
Τέσσερις από τους πέντε διευθυντές του τμήματος της Κομισιόν που είναι υπεύθυνο για τις χρηματοπιστωτικές μεταρρυθμίσεις στην ΕΕ από την κρίση του 2008 και μετά – όταν έφυγαν από την Κομισιόν – πήγαν να δουλέψουν για χρηματοπιστωτικές εταιρείες ή εταιρείες λόμπινγκ που τις εκπροσωπούν.

Συνολικά, ένας στους τρεις περίπου (19 στους 61) από τους ανθρώπους που στελέχωσαν τα ανώτερα κλιμάκια της Γενικής Διεύθυνσης Χρηματοπιστωτικής Ρύθμισης (DG FISMA) στην περίοδο 2008-2017 είτε δούλεψαν σε ιδιωτικές χρηματοπιστωτικές εταιρείες πριν μπουν στην Κομισιόν, είτε πήγαν σε αυτές αφού άφησαν την Κομισιόν.

Τέλος, δύο στους τρεις επιτρόπους που είχαν την αρμοδιότητα της ρύθμισης των χρηματοπιστωτικών αγορών μετά την κρίση επίσης κατέληξαν στα τραπεζικά λόμπι, συν έξι ακόμα πρώην επιτρόπους με άλλα χαρτοφυλάκια (συμπεριλαμβανομένου του Μπαρόζο).

Στις 12 Απρίλη, την ίδια μέρα που μαζί με το Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών (CEO) δημοσιεύσαμε τη μελέτη που παρουσίαζε μία προς μία και με ονοματεπώνυμα τις υποθέσεις αυτές, ο Λόιντ Μπλάνκφαϊν αφεντικό της Γκόλντμαν Σαχς από το 2006, έδωσε μια σπάνια συνέντευξη στις Βρυξέλλες.

Όταν ρωτήθηκε για τις περιστρεφόμενες πόρτες είπε τα εξής:

«Υπάρχει μια πόρτα, αλλά δεν είναι ακριβώς περιστρεφόμενη. Έχουμε κυρίως ανθρώπους που πάνε από την τράπεζα μας στις κυβερνήσεις. Σπάνια το αντίστροφο. Οι πέντε τελευταίοι προκάτοχοι μου έφυγαν για να μπούνε στην κυβέρνηση [των ΗΠΑ] κι έχουμε κι άλλους που πήγαν σε δημόσιες θέσεις στο εξωτερικό. Έχουμε μια παράδοση στα δημόσια αξιώματα, που κρατά από την εποχή του Β’ παγκοσμίου όταν ο πρόεδρος μας ήταν έμπιστος του Ρούζβελτ. Άνθρωποί [μας] όπως ο Πώλσον χειρίστηκαν καλύτερα την κρίση γιατί είχαν εμπειρίες πραγματικής ζωής στον εμπορικό – ανταγωνιστικό τομέα. Η μόνη περίπτωση που προσλαμβάνουμε ανθρώπους όπως ο Μπαρόζο ή ο Σάδερλαντ που έχουν κάνει την καριέρα τους σε δημόσια πόστα, είναι για να αναλάβουν ρόλους σχεδόν κυβερνητικούς.»

Αυτά ειπώθηκαν σε εκδήλωση που οργανώθηκε από την αμερικανικών συμφερόντων εφημερίδα Politico Ευρώπης που είναι η μοναδική εβδομαδιαία έκδοση που ειδικεύεται σε θέματα ΕΕ. Δεν επρόκειτο μάλιστα ακριβώς για συνέντευξη τύπου, καθότι πρόσβαση είχαν μόνο δημοσιογράφοι με πρόσκλησητων οργανωτών, ενώ ακολούθησε «γεύμα δικτύωσης».

Και η Politico εξάλλου δεν είναι ακριβώς μια εφημερίδα που ασκεί τη δημοσιογραφία. Ο κύριος όγκος των εσόδων της δεν έχει καμία σχέση ούτε με τα φύλλα που πουλάει, ούτε με τις επισκέψεις στο σάιτ της. Τα έσοδα της προέρχονται από την παροχή «διαβαθμισμένων» πληροφοριών στους λίγους αλλά πλούσιους ηλεκτρονικούς συνδρομητές των «επαγγελματικών» στηλών της κι από την παροχή υπηρεσιών στους χορηγούς της που είναι διάφορα εταιρικά λόμπι, όπως η οργάνωση ιβέντ σαν το χθεσινό ή η παραχώρηση σε αυτούς της εποπτείας ορισμένων σελίδων της.

Στο ασφαλισμένο αυτό περιβάλλον λοιπόν, ο « Μίστερ Γκόλντμαν » απασφάλισε σε κυνικότητα. Ο «δημοσιογράφος» ούτε τόλμησε να τον ρωτήσει τι ακριβώς εννοεί «ρόλος σχεδόν κυβερνητικός» για τον πρώην Πρόεδρο της Κομισιόν Μανουέλ Μπαρόζο, τη στιγμή που υποτίθεται ότι Γκόλντμαν και Μπαρόζο ορκίζονται ότι όταν ο τελευταίος συναντά υπευθύνους της ΕΕ, δεν είναι για να προωθεί τις υποθέσεις της τράπεζας (σύμφωνα με τον επίτροπο Κατάινεν πχ. πήγαν απλά για μπύρα).

Η «συνέντευξη» αυτή του Μπλάνκφαϊν αποτελεί μια προκλητική τραπεζική θριαμβολογία για τα δέκα χρόνια από τη μεγάλη κρίση που κλείνουν φέτος στα οποία οι τράπεζες κατάφεραν να βάλουν τους εργαζόμενους να πληρώσουν τη δικιά τους κατάρρευση. Αποτελεί επίσης μια προσπάθεια να εμπεδωθεί η νομιμοποίηση των τραπεζιτών να κυβερνούν άμεσα ή έμμεσα.
Ο Μπλάνκφαϊν ήξερε πολύ καλά σε ποια πόλη και σε ποιο κοινό έκανε τις παραινέσεις του η πολιτική κουλτούρα στην Ευρώπη να στοιχηθεί με την (κατ’αυτόν) αμερικανική και να αποδεχτεί το κυβερνητικό ρόλο των τραπεζιτών.

Η Γενική Διεύθυνση Χρηματοπιστωτικής Ρύθμισης (DG FISMA) – λίγους δρόμους παρακάτω από εκεί που μιλούσε – συνέταξε όλες τις νομοθετικές προτάσεις είχαν να κάνουν με τη “μεταρρύθμιση” των χρηματοπιστωτικών αγορών στην Ευρώπη μετά την κρίση του 2008.

Η μελέτη μας δείχνει ότι στην περίοδο αυτή το τελικό στάδιο της καριέρας ενός «ευρωκράτη» της DG FISMA που φτάνει στο βαθμό του διευθυντή ήταν να πάει σε μια συμβουλευτική που κάνει λόμπινγκ – βασικά στους πρώην υφισταμένους του – για λογαριασμό τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών γιγάντων.

Ο πρώην Γενικός Διευθυντής της DG FISMA, Jonathan Faull έφυγε από τη διεύθυνση αυτή το 2015 για να μπει στην task force της Κομισιόν για το Brexit. Μετά το δημοψήφισμα ανακοίνωσε ότι θα φύγει από την Κομισιόν δηλώνοντας: «υπάρχουν κάποια πράγματα που θέλω ακόμα να κάνω». Το 2017 έγινε «πρόεδρος ευρωπαϊκών υποθέσεων» της λομπίστικης συμβουλευτικής Brunswick που έχει ανάμεσα στους πελάτες της τις Royal Bank of Scotland, Bank of America, InterContinental Exchange και Paypal. Έγινε επίσης σύμβουλος του θινκ τανκ Centre for European Reform (CER) που χρηματοδοτείται μεταξύ άλλων από τις American Express, Deutsche Bank, Barclays, Goldman Sachs, JP Morgan, and Lloyds. Το λόμπι αυτό είναι δεύτερο σε συναντήσεις με την τωρινή task force για το Brexit, μετά τη BusinessEurope.

O προκάτοχος του Faull, Jörgen Holmquist είχε φύγει από τη DG FISMA το 2010 μαζί με τον αναπληρωτή του David Wright για να μπουν στην task force της Τρόικας στην Ελλάδα οπού έμειναν μέχρι 2012. Έπειτα ο Holmquist πήγε στη λομπίστικη συμβουλευτική Interel European Affairs οπού έμεινε μέχρι το θάνατό του το 2014. Η Interel έχει ανάμεσα στους πελάτες της το Σύνδεσμο Βρετανών Ασφαλιστών, «χρηματιστήρια παγκόσμιας εμβέλειας» και «πολυεθνικά χρηματοπιστωτικά συγκροτήματα». Ο Wright πήγε για τέσσερα χρόνια στο Διεθνή Οργανισμό Επιτροπών Κινητών Αξιών (IOSCO), αλλά το 2016 πέρασε κι αυτός στην πλευρά της λομπίστικης Flint Global της οποίας ο μεγαλύτερος πελάτης στις Βρυξέλλες είναι ο διαχειριστής χαρτοφυλακίων Fidelity.

O Elemér Terták άλλαξε πέντε φορές συνολικά ρόλους από δημόσιες θέσεις στον ιδιωτικό τομέα και τούμπαλιν. Μετά τη συνταξιοδότησή του από την Κομισιόν έγινε μέλος των Γνωμοδοτικών Συμβουλίων του Χρηματιστηρίου της Βουδαπέστης και της Ένωσης Ουγγρικών Τραπεζών.

Συστηματικές είναι επίσης οι περιπτώσεις προσλήψεων πρώην στελεχών χρηματοπιστωτικών εταιρειών ως «υπεύθυνους πολιτικής» (policy officers) ή και προϊστάμενους μονάδας στη DG FISMA. Ορισμένα παραδείγματα:

– Πρώην στέλεχος της BNP Paribas, εργάστηκε στην ομάδα συντονισμού σε επίπεδο ΕΕ της διάσωσης της ίδιας της BNP και δεκάδων άλλων τραπεζών

– Πρώην τρέιντερ της Λέμαν Μπάδερς δούλεψε πάνω στο κύριο νομοθετικό σχέδιο αναμόρφωσης της δομής των αγορών της ΕΕ και “βελτίωσης της διαφάνειας” τους.

– Πρώην στέλεχος του γίγαντα διαχείρισης χαρτοφυλακίων Στέιτ Στρητ δούλεψε πάνω στην ίδια νομοθεσία ως υπάλληλος της Κομισιόν και στη συνέχεια πήγε στην τράπεζα Nordea ως υπεύθυνος συμμόρφωσης με τη νομοθεσία αυτή.

– Στέλεχος της Κομισιόν έγινε ο αρχιλομπίστας της Deutsche Bank κι έπειτα προσλήφθηκε ως δεξί χέρι του αρμόδιου Επιτρόπου.

– Στέλεχος της Κομισιόν πήρε απόσπαση στη τσέχικη προεδρία, άρχισε να διαπραγματεύεται για λογαριασμό της την πρώτη νομοθεσία μετά την κρίση (2009) που αφορούσε τα αμοιβαία κεφάλαια κινδύνου (hedge funds) και στη συνέχεια έγινε αρχιλομπίστας των hedge funds.

Μελέτη της ολλανδικής κεντρικής τράπεζας, αποκαλύπτει ότι τα μισά περίπου στελέχη των αντίστοιχων ολλανδικών ρυθμιστικών αρχών λένε “εμείς” όταν μιλάνε για το χρηματοπιστωτικό τομέα και το παίρνουν σαν προσωπική προσβολή όταν κάποιος λέει κάτι κακό γι’αυτόν. Η μελέτη αυτή μιλάει για «κοινωνική ταυτοποίηση» ρυθμιστών και ρυθμιζόμενων που ενισχύεται από τη συχνή αλλαγή ρόλων και «ευνοεί τα κατεστημένα συμφέροντα εμποδίζοντας την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος ». Άλλη πρόσφατη έρευνα μελετά τις καριέρες των κεντρικών τραπεζιτών των χωρών του ΟΟΣΑ για την περίοδο 1973 – 2005 και καταλήγει ότι εκείνοι που είχαν εργαστεί πριν τις θητείες τους στον ιδιωτικό χρηματοπιστωτικό τομέα, συνέβαλαν στην απορρύθμιση των αγορών αισθητά περισσότερο από τους υπόλοιπους.

Στη DG FISMA το φαινόμενο της περιστρεφόμενης πόρτας είναι εντονότερο κι από τις δύο αυτές περιπτώσεις. Τεκμηριώνεται η ύπαρξη κινήτρων καριέρας που μπορεί να προδιαθέτουν σε έλλειψη της αυστηρότητας που επιτάσσει το δημόσιο συμφέρον απέναντι σε παράγοντες που μπορεί να είναι οι αυριανοί εργοδότες των δημοσίων λειτουργών. Είναι επίσης ξεκάθαρο ότι πολύ συχνά ιδιωτικές εταιρείες αποκτούν επαφές και γνώση για διαδικασίες και πρόσωπα χάρη σε προσλήψεις πρώην λειτουργών που κάνουν.

Αν προσθέσουμε και την αντιστοιχία των εισοδημάτων με τα στελέχη του ιδιωτικού τομέα – με την εξαίρεση των διευθυνόντων συμβούλων που «ξεφεύγουν» – καταλήγουμε στην ύπαρξη μιας επαρκούς βάσης για μια συνειδητή ένταξη σε μια ενιαία επαγγελματική και κοινωνική ομάδα – αποτελούμενη τόσο από τους ιδιωτικούς όσο και τους δημόσιους υπαλλήλους που εύκολα μπορούν να ανταλλάξουν ρόλους – που θεωρεί ότι ξεχωρίζει ως τέτοια από τον ωκεανό – εμάς – των αγνωμόνων.

Η κατάσταση αυτή δε μπορεί παρά να αποτελεί κομμάτι της εξήγησης του γιατί δεν άλλαξε τίποτα ουσιαστικό σε σχέση με τη θέση των χρηματοπιστωτικών αγορών στην κοινωνία μετά το 2008, αλλά και του γιατί η Κομισιόν συμπεριφέρεται αυτή τη στιγμή σαν η κρίση αυτή να μην έγινε ποτέ, εργαζόμενη ανοικτά για την αναδημιουργία κάθε λογής φούσκας.

Στη χθεσινή ομιλία του στις Βρυξέλλες, ο διευθύνοντας σύμβουλος της Γκόλντμαν Σαχς, είπε ότι σήμερα «όλοι λειτουργούν πιο εγωιστικά και πιο χαοτικά, ίσως λόγω της έλλειψης κάποιου μεγάλου προβλήματος ή καταστροφής». Είναι φυσικά πολύ δύσκολο γι’αυτόν να διακρίνει μέσα από το γυάλινο πύργο του, ότι η απόσπαση αυτή της πολιτικής εξουσίας από κάθε μηχανισμό λαϊκού ελέγχου κι ο εναγκαλισμός της από τους ταξικά εγωιστές «ανθρώπους του» δε μπορεί παρά να παράγει χάος. Ακόμα περισσότερο, δε, να αντιληφθεί ότι η πολιτική εξουσία που συγκεντρώνουν οι τραπεζικές και άλλες πολυεθνικές είναι το τόσο το συμπύκνωμα όσο και η ρίζα όλων των καταστροφών που μας απειλούν από τον πόλεμο και την εξαθλίωση μέχρι τη κλιματική αλλαγή.


Aπό:https://info-war.gr/peristrefomenes-portes-trapezon-komision-ena-domiko-charaktiristiko-tis-leitoyrgias-tis-e-e/

Η αποδόμηση ενός ψέματος…


 του Lupo di Mare

Η αποδόμηση ενός ψέματος, του Lupo di Mare

Οι ΗΠΑ βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπες με μια οδυνηρή πραγματικότητα .Την αναντιστοιχία μεταξύ της παρακμάζουσας οικονομικής τους δύναμης και της τεράστιας στρατιωτικής δύναμης που διαθέτουν  .

Αυτή η ανισομερής ανάπτυξη είναι και η αιτία που κλονίζεται η ηγεμονική τους θέση .Έτσι στην προσπάθεια τους να την επανακτήσουν , χρησιμοποιούν σαν φόβητρο, την πανίσχυρη στρατιωτική δύναμη που διαθέτουν  ώστε να κάμψουν και να εκμηδενίσουν τις αντιστάσεις των γεωπολιτικών τους ανταγωνιστών.

Η διεκπεραίωση αυτού του  έργου έχει ανατεθεί σε πρόσωπα κλειδιά που απαρτίζουν την κυβέρνηση του προέδρου Τραμπ και δεν είναι άλλα από πρώην στρατιωτικούς  που κατέχουν τις  νευραλγικές θέσεις των υπουργών εξωτερικών και άμυνας .

Δικής τους έμπνευσης και η χθεσινή επίδειξη «αμερικανικής δικαιοσύνης» στη Συρία με αφορμή την ύπαρξη και χρήση χημικών όπλων από μέρους του στρατού του Άσαντ .

Το ρωσικό site Sputnik  στις 12 Απριλίου 2018 παρουσίασε μια δημόσια δήλωση του Στρατηγού Valery Gerasimov (αρχηγού του ρωσικού στρατού)  , με ημερομηνία 13 Μαρτίου 2018 (πριν ένα μήνα δηλαδή), στη διάρκεια ενημέρωσης, όπου λέει τα εξής: Σήμερα έχουμε αξιόπιστες πληροφορίες σχετικά με ένοπλους που ετοιμάζονται να κατηγορήσουν ψευδώς την κυβέρνηση (σ.σ. της Συρίας) για χημική επίθεση εναντίον αμάχων, σε διάφορες περιοχές της Ανατολικής Ghouta. Έχει συγκεντρωθεί ένα πλήθος γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων, που έχουν μεταφερθεί από άλλες περιοχές, που θα εμφανιστούν σαν τα θύματα μιας ενέργειας με χημικά. Οι ακτιβιστές των “White Helmets” και ομάδα κινηματογράφησης βρίσκονται ήδη στα μέρη που πρέπει, με δορυφορικούς πομπούς video. Αυτά έχουν επιβεβαιωθεί μετά την ανακάλυψη ενός εργαστηρίου παραγωγής χημικών όπλων στο χωριό Aftris, που απελευθερώθηκε απ’ τους τρομοκράτες.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες  μας , μετά απ’ αυτήν την σκηνοθετημένη πρόκληση , οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να κατηγορήσουν τον κυβερνητικό στρατό της Συρίας για χρήση χημικών όπλων, καθώς και να προμηθεύσουν την διεθνή κοινότητα με τις υποτιθέμενες «αποδείξεις» μαζικών απωλειών αμάχων που θα έχουν προκληθεί απ’ την συριακή κυβέρνηση και την ρωσική κυβέρνηση που την στηρίζει. Σαν απάντηση, η Ουάσιγκτον σχεδιάζει να επιτεθεί αεροπορικά στα κυβερνητικά κτίρια στη Δαμασκό.

Έτσι  φαίνεται ότι στήθηκε η «χημική αφορμή» και η «τιμωρία».

Εκείνο όμως που είναι υπεράνω ενός «πιστεύω – δεν πιστεύω», που δεν μπορεί κανένας να απορρίψει σαν « λόγια προερχόμενα από τις γραμμές του εχθρού », είναι αυτά που είπε ο Peter Ford σε ραδιοφωνική συνέντευξη του στο Σκωτσέζικο BBC , στον δημοσιογράφο Gary Robertson (ο οποίος δεν χαιρόταν καθόλου μ’ αυτά που άκουγε…).

Κι αυτό επειδή ο Peter Ford δεν είναι ο «όποιος όποιος», αλλά ο πρεσβευτής της Αυτού Μεγαλειότητας στη Δαμασκό την χρονική περίοδο από το 2003 ως το 2006 – συνταξιούχος σήμερα. Κι όταν ένας υψηλόβαθμος βετεράνος του Αγγλικού διπλωματικού σώματος λέει τέτοια πράγματα, ο παραπάνω Ρώσος Στρατηγός Valery Gerasimov και οι ισχυρισμοί του μάλλον περισσεύουν – για το «δυτικό» ακροατήριο…

… Δε νομίζω ότι ο Άσαντ ανησυχεί μήπως οι ερευνητές (σ.σ. του οργανισμού για την απαγόρευση των χημικών όπλων) βρουν στοιχεία για την ενοχή του, γιατί πιθανότατα δεν είναι ένοχος, τουλάχιστον σ’ αυτήν την περίπτωση. Προτείνω να βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει, πέρα απ’ τα αισθήματά μας, και να μην ξεγελιόμαστε απ’ αυτά τα βίντεο (σ.σ.: πρόκειται για λίγα πλάνα απ’ το εσωτερικό νοσοκομείου όπου παιδιά τσιρίζουν και κάποιοι μεγάλοι, όχι γιατροί, τα καταβρέχουν και τους βάζουν μάσκες οξυγόνου), που δεν είναι επιβεβαιωμένα, αλλά παίζονται και ξαναπαίζονται και ξαναπαίζονται.

Πρέπει να αναρωτηθούμε ποιες είναι οι πηγές αυτής της πληροφορίας που μπορεί να οδηγήσει σε πόλεμο. Και λυπάμαι που το λέω αλλά τα media δεν κάνουν την δουλειά τους που είναι ότι θα έπρεπε να δουν ποιες είναι οι πηγές αυτής της πληροφορίας. Λοιπόν οι πηγές είναι η Syrian American Medical Society, που είναι βραχίονας της φιλο-ισλαμιστικής προπαγάνδας με έδρα τις ΗΠΑ …

Δημοσιογράφος: Δηλαδή λέτε ότι είναι στημένο, ότι δεν πέθανε κόσμος;

Peter Ford: Ναι. Ναι! Το εξαιρετικά πιο πιθανό είναι ότι αυτό το περιστατικό είναι στημένο. Ελάτε τώρα, ξέρουμε πόσο εύκολο είναι να φτιαχτούν ψευδείς εικόνες για χρήση στο internet. Κοιτάξετε προσεκτικά τις εικόνες. Οποιοσδήποτε θα μπορούσε να τις στήσει.

Και η δεύτερη πηγή αυτής της πληροφορίας είναι οι υποτιθέμενοι «αυτόπτες», οι οποίοι ποιοί είναι; Στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι οι “white helmets”, που είναι ένας ακόμα μηχανισμός φίλο-ισλαμικής, τζιχαντιστικής προπαγάνδας…. Έχουμε αποφασίσει να θεωρήσουμε αξιόπιστους τέτοιους «αυτόπτες».

Δημοσιογράφος (εξαιρετικά ενοχλημένος): Μα γιατί να κάνουν τέτοιο στήσιμο εναντίον του Άσαντ οι συγκεκριμένοι;

Peter Ford: Δεν είναι προφανές; Ακόμα κι ένα παιδί θα καταλάβαινε ότι ο σκοπός ήταν να δημιουργηθεί αυτή η υστερία και μετά η στρατιωτική δράση που τώρα βρισκόμαστε στο σημείο να αναλάβουμε διακινδυνεύοντας την ίδια την ασφάλειά μας…. Το βρίσκω ελεεινό που επιτρέπουμε στους εαυτούς μας να σέρνονται απ’ αυτούς τους φανατικούς ισλαμιστές. Γιατί περί αυτού πρόκειται.

Σας προκαλώ. Βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει. Με ποιον τρόπο θα ωφελούνταν ο Άσαντ με το να χρησιμοποιήσει χημικά; Γιατί θα έκανε κάτι τέτοιο την στιγμή που είχε νικήσει ήδη στη μάχη για την ανατολική Ghouta, ουσιαστικά αυτή η μάχη είχε τελειώσει υπέρ του… Γιατί λοιπόν θα επέλεγε μια τέτοια στιγμή για να κάνει αυτό που ήταν ξεκάθαρο ότι θα καταλήξει σε βάρος του;

Τέλος σαν κερασάκι στην τούρτα υπάρχει ακόμα κάτι . Το σχετικό video documento του Sky Νews που συνηγορεί στα παραπάνω :  https://indivigital.com/news/viral-video-former-army-officer-cut-short-by-sky-news-during-interview-on-airstrikes-in-syria/ όπου ο σταθμός TV Sky Νews , «κόβει στον αέρα» την συνέντευξη του Βρετανού πρώην Α/ΓΕΕΘΑ επειδή βγήκε «εκτός πολιτικής γραμμής» για τα γεγονότα στη Συρία, όταν άρχισε να επιχειρηματολογεί λέγοντας ότι ο Άσαντ «δεν έχει κανένα κίνητρο να χρησιμοποιήσει χημικά όπλα , από την στιγμή που νικάει και έχει πλέον  επικρατήσει στην Συρία όπως αναφέρουν άλλωστε και οι Αμερικανοί … »

Λογικές σκέψεις και επιχειρήματα αποδόμησης ενός ψέματος – όχι από συμμάχους ή παρατρεχάμενους  του Άσαντ … Αλλά από έναν πρώην Άγγλο πρεσβευτή της Αυτού Μεγαλειότητας στη Δαμασκό… και έναν Βρετανό πρώην Α/ΓΕΕΘΑ …

Lupo di Mare

__________________________________________________________

Από:https://www.kommon.gr/diethni/item/1940-i-apodomisi-enos-psematos-tou-lupo-di-mare

Μαρκ Φερό – Η ευθύνη της “ελεύθερης πληροφόρησης”…


«Τα μέσα ενημέρωσης δέχονται τεράστιες πιέσεις με αποτέλεσμα πάρα πολύ συχνά να παρέχουν δημοσιότητα σε πηγές που βρίσκονται κοντά στα κέντρα εξουσίας. Υποκύπτουν εύκολα είτε στην ψυχική διέγερση, είτε στην προώθηση του πολέμου, είτε στην επαγγελματική κυβερνητική προπαγάνδα. Η εξαιρετική χορογραφία, τα τέλεια σενάρια, η αναπόφευκτη μορφοποίηση των πληροφοριών σε αυτή την εποχή των μέσων μαζικής ενημέρωσης δεν έχουν αφήσει πολλά περιθώρια για ειλικρινή και αυθεντικό λόγο».*

Αυτή ήταν η παρατήρηση μιας μεγάλης πολεμικής ανταποκρίτριας, της Αν Νιβά, για το επάγγελμά της και τον ρόλο των μέσων ενημέρωσης στην τύφλωση της Ιστορίας.

Χρειάζεται να θυμηθούμε μερικές από τις υπερβολές της ενημέρωσης των προηγούμενων δεκαετιών;

  • Το 2003, τα ΜΜΕ έκαναν λόγο για όπλα μαζικής καταστροφής που διέθετε το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν.
  • Το 2001, η χρεοκοπία της πληροφόρησης των ΗΠΑ τις παραμονές της 11ης Σεπτεμβρίου είχε καταλήξει σε μείωση του αριθμού των ειδησεογραφικών καναλιών του ABC από 17 σε 7 στο εξωτερικό.
  • Το 1991, κατά τον πρώτο πόλεμο στο Ιράκ, 1.000 δημοσιογράφοι προσγειώθηκαν στο Ριάντ, συμπεριλαμβανομένων 35 Γάλλων, αλλά χωρίς να ξέρουν ακριβώς τι συνέβαινε.
  • To 1989, στην Τιμισοάρα της Ρουμανίας, τα ΜΜΕ υπερεκτίμησαν τερατωδώς τον αριθμό των θυμάτων της «Σεκιουριτάτε».
  • Στις 18 Απριλίου 1956 στην Αλγερία, οι εθνικιστές ηγέτες Μοχάμεντ Χιντέρ (FLN) και Αχμέντ Γκούντα (πρώην βουλευτής Αλγεριού) υποστήριζαν ότι οι πράξεις των Γάλλων ήταν «πραγματική γενοκτονία» και ότι «η καταστολή έχει σκοτώσει τουλάχιστον 100.000 αμάχους».*
  • Παλιότερα ακόμη, στις 23 Αυγούστου 1914, ο γαλλικός τύπος διακήρυσσε, «Καταλαμβάνουμε τη Μιλούζ», και δύο ημέρες αργότερα, πιο μεγαλόφωνα: «Ο στρατός μας αποσύρθηκε από τον [ποταμό] Σομ προς τα Βόσγια».
  • Οι πλάνες αυτού του είδους δεν ανήκουν στο παρελθόν:στις 21 Φεβρουάριου 2011, το Αλ Τζαζίρα ανακοίνωνε ότι σύμφωνα με πληροφορίες του CIRET (Διεθνούς Κέντρου Έρευνας και Μελέτης της Τρομοκρατίας), που βρίσκεται στο πεδίο, «πολεμικά αεροσκάφη και ελικόπτερα βομβάρδισαν αντικυβερνητικούς διαδηλωτές στην Τρίπολη». Η πληροφορία προκάλεσε διαμάχη στον ΟΗΕ και κατέληξε στην εφαρμογή της απόφασης του 1973 που επιτρέπει στρατιωτική επέμβαση των διεθνών δυνάμεων στη χώρα.Οι ειδήσεις, αληθινές και ψεύτικες, προέρχονται από το κράτος, από ένα κόμμα, από τη στρατιωτική ή την πολιτική λογοκρισία, από τις δυνάμεις της αγοράς…Πώς να μην τυφλωθεί κανείς; Αν και η πληροφόρηση πέφτει συχνά θύμα της λογοκρισίας, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχτούμε τα ψέματα. Το δικαίωμα στην ενημέρωση και η υπεράσπισή του είναι καθήκον του πολίτη ο οποίος οφείλει να αναρωτιέται γύρω από τον τρόπο της ενημέρωσής του.

Εστίες γνώσης και πληροφορίας 

Η πρώτη εστία είναι, φυσικά, η παιδεία. Αν και είναι οργανωμένη σε μαθήματα, αυτά σπάνια επικοινωνούν μεταξύ τους.

Ο γραπτός τύπος είναι ένας δεύτερος πόλος. Ωστόσο, είναι δύσκολο να αναλύσουμε την προέλευση του παρόντος με τη βοήθεια του τύπου, παρά μόνο μέσα από συγκεκριμένες και λιγοστές έρευνες: συχνά στις σελίδες της «Ιστορίας» σχολιάζονται επέτειοι και εκδόσεις βιβλίων, χωρίς να εφαρμόζεται καμιά πολιτική της σύνταξης. Ταυτόχρονα, οι γονείς και η διοίκηση της εκπαίδευσης βάζουν τα δυνατά τους ώστε να μην γίνεται κανένας υπαινιγμός γύρω από τον σημερινό κόσμο. Οι εκπαιδευτικοί και οι δημοσιογράφοι βρίσκονται υπό επιτήρηση όταν πρόκειται για την Ιστορία.

Η τηλεόραση και το ραδιόφωνο είναι ο τρίτος πόλος της πληροφόρησης. Η τηλεόραση διαχειρίζεται τα προγράμματά της χωρίζοντάς τα σε είδη: μαγκαζίνο, δελτίο ειδήσεων, ντοκιμαντέρ, μυθοπλασία. Η στεγανοποίηση είναι ερμητική και μη επεκτάσιμη, σε αντίθεση με τις σελίδες ενός βιβλίου ή μιας εφημερίδας. Κάθε υπηρεσία διαφυλάσσει ζηλότυπα τα κουτιά της, ενώ ο διαχωρισμός σε είδη φαίνεται αναπόδραστος. Αυτό δεν εμποδίζει τις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές να δανείζονται πληροφορίες και γνώμες από τον τύπο προκειμένου να τροφοδοτήσουν τις τηλεοπτικές συζητήσεις. Αλλά το δάνειο είναι μονόδρομος: ο τύπος συχνά αγνοεί την πληροφόρηση από τα οπτικοακουστικά μέσα. Έτσι κι αλλιώς τα ρεπορτάζ αφθονούν στις σύγχρονες κοινωνίες.

Η πιο πρόσφατη εστία πληροφοριών είναι, φυσικά, το διαδίκτυο. Ο Ντιντιέ Λομπάρ, διευθύνων σύμβουλος της France Telecom-Orange, έδωσε έναν συνοπτικό ορισμό:

«Το τηλέφωνο είναι ένας προς έναν. Το ραδιόφωνο και η τηλεόραση είναι ένας προς πολλούς. Το διαδίκτυο είναι πολλοί σε πολλούς. Ο χρήστης περνάει από την κατάσταση του ψυχρού άκρου, του παθητικού δέκτη, σε ένα δίκτυο φρενιτιώδους ενεργού κατάστασης και στη συνέχεια σε μια υπέρθεση των δικτύων που συνδέονται αλυσιδωτά».

Το διαδίκτυο αποτελεί επίσης ένα αχούρι όπου μπορεί κανείς να βρει τα πάντα και μερικές φορές τίποτα.

Και πάλι, προσοχή στην τύφλωση. Πριν από μερικά χρόνια, στο διαδίκτυο με περιέγραφαν ως ιστορικό, ασφαλώς, αλλά και ως συνταγματάρχη του Κόκκινου Στρατού, μολονότι, στον πόλεμο ήμουν πεζικάριος του ορεινού στρατού…

Γενικότερα, είναι σπάνιο να κεφαλαιοποιούνται οι πληροφορίες και οι γνώσεις που προέρχονται από διαφορετικούς πόλους. Στον τύπο, η εβδομαδιαία Courrier international προσπαθεί να παίζει τον ρόλο ενός καθρέφτη με πολλές πτυχές. Στην τηλεόραση, από τη στιγμή που ο Ελκαμπάς είχε εγκαινιάσει συζητήσεις στις οποίες ακουγόταν ένας και μοναδικός λόγος. Τα τελευταία χρόνια, ο Ιβ Καλβί, στο καθημερινό πρόγραμμα C dans I’air στο κανάλι France 5, έκανε τρεις καινοτομίες.

Κατ’ αρχάς, εξασφάλισε τη μετάφραση σε συνηθισμένα γαλλικά μιας γλώσσας που συχνά ακούγεται αποκρυφιστική. Στη συνέχεια, καλούσε ομιλητές που δεν ανήκαν όλοι στο ίδιο σεράι και δεν έλεγαν τα ίδια. Τέλος, απαντούσε σε ερωτήσεις των θεατών. Τέτοιες πρωτοβουλίες είναι ευπρόσδεκτες και πρέπει να ενθαρρυνθούν.

***

Marc Ferro Τύφλωση – Ή γιατί αρνούμαστε να δούμε την πραγματικότητα


Από: http://antikleidi.com