Sattas…


Κάτι ευχάριστο για το “καλή βδομάδα” (γιατί τα υπόλοιπα δεν είναι καθόλου ευχάριστα…). Οι Sattas, μια reggae μπάντα, από την Istanbul:

Κι ένα κομμάτι ακόμα, για το καπάκι:

____________________________________________________________
Advertisements

Ελαιώνες…


Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

Αγριοπερίστερα νεκρά που τα γλύφουν ποντίκια.
Αυτή είναι η πόλη μας.
Με τα μπαρ και τα εγκλωβισμένα της θηρία.
Και τα θερινά της σινεμά
που ξεφυτρώνουν σαν επιληπτικά πεδία
μέσα στο αχόρταγο καλοκαίρι.

—————————————————————————–

Ποίηση-Αντώνης Αντωνάκος.
Μουσική, παραγωγή, κοντραμπάσο-Ηρακλής Ιωσηφίδης.
Mastering: Απόστολος Σιώπης.
Το εξώφυλλο είναι ένα κολάζ του Γιώργου Μπογιατζίδη.
Στην ηχογράφηση χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά κοντραμπάσο, ηλεκτρικό και ακουστικό.
Από το άλμπουμ του 2018 «Ελαιώνες».
Download στο http://www.xeilialouloudia.gr/

___________________________________________________________

Από:https://dromos.wordpress.com/2018/04/09/%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CF%82/

 

Συρία: Πολεμικές ιαχές και ηχηρές (συνένοχες) σιωπές …


Μια σειρά γεγονότων και «συμπτώσεων» διαμορφώνουν σκηνικό ευρύτερης σύρραξης

Γράφει η Ελένη Μαυρούλη 

Στόχος επίθεσης αεροπορικής επιδρομής, έγινε αργά το πρωί της Δευτέρας 9 Απριλίου, βάση της συριακής αεροπορίας, γνωστή ως Τ4 ή Τιγιάς, η οποία βρίσκεται ανάμεσα στην πόλη Χομς και στην αρχαία πόλη της Παλμύρας. Ρωσικές και συριακές ανακοινώσεις κάνουν λόγο για ισραηλινά αεροσκάφη F15 τα οποία εξαπέλυσαν την επίθεση, με την ανακοίνωση του ρωσικού στρατού να υποστηρίζει ότι η συριακή αεράμυνα εξουδετέρωσε 5 από τους 8 πυραύλους που εκτοξεύτηκαν.

Η ισραηλινή πλευρά, ακολουθώντας τη συνήθη τακτική που εφαρμόζει, άλλωστε, ακόμη και στο μείζον ζήτημα της κατοχής ή όχι πυρηνικών όπλων, απλώς αρνήθηκε να προβεί σε οποιοδήποτε σχόλιο. Από την άλλη πλευρά, το αμερικανικό Πεντάγωνο τόνισε ότι δεν έχει καμία σχέση με την επίθεση.

Τη βάση Τ4 φέρονται να χρησιμοποιούσαν ρωσικά αεροσκάφη, ωστόσο από ρωσικής πλευράς δεν υπήρξε καμία ανακοίνωση για τυχόν θύματα ή ζημιές. Καμία σχετική ανακοίνωση δεν έγινε ούτε από τη Δαμασκό. Άποψη, βέβαια, για το τι έγινε είχε το γνωστό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο πρακτικώς έχει έδρα το Κόβεντρι της Βρετανίας και αποτελείται, ουσιαστικά, από έναν Σύρο αντικαθεστωτικό που βρίσκεται εκτός χώρας από το 2000 αλλά υποστηρίζει ότι έχει δίκτυο πληροφοριοδοτών εντός Συρίας. Σύμφωνα με τον Ραμί Αμπντούλ Ραχμάν, λοιπόν, κατά την επίθεση σκοτώθηκαν 14 άνθρωποι, στην πλειοψηφία τους μέλη ιρανικών παραστρατιωτικών οργανώσεων που μάχονται στο πλευρό του συριακού στρατού.

«Σιγή ιχθύος» για τις ισραηλινές επιδρομές σε συριακό έδαφος

Να υπενθυμιστεί ότι η ισραηλινή ηγεσία έχει επανειλημμένως εκφράσει έντονες ανησυχίες και απειλές λόγω της παρουσίας μαχητών ιρανικών παραστρατιωτικών οργανώσεων στο συριακό έδαφος, όπως και για την παρουσία μαχητών της σιιτικής λιβανικής «Χεζμπολλάχ», θεωρώντας ότι οι πρώτοι βοηθούν τη δεύτερη να κατασκευάσει υψηλής τεχνολογίας αντιαεροπορικά ραντάρ τα οποία θα της επιτρέπουν να εντοπίζει εγκαίρως και ν’ αντιδρά σε ισραηλινές επιθέσεις (που να σημειώσουμε γίνονται επί λιβανικού εδάφους).  Γι αυτό και η ισραηλινή αεροπορία είχε πλήξει και τον περασμένο Φεβρουάριο τη βάση Ταγιάς.

Σύμφωνα με το συντηρητικό αμερικανικό think tank Stratfor αυτή είναι μια δορυφορική φωτογραφία που αποδεικνύει ότι η βάση Τ4 υπέστη μεγάλη καταστροφή

Η παράμετρος αυτή, δηλαδή το σταθερό ισραηλινό ενδιαφέρον αλλά και πίεση ακόμη και με εξαπόλυση επιθέσεων κατά συριακού εδάφους, συνήθως «ξεχνιέται»: παρά το ότι πρόκειται για επιθέσεις σε ξένο έδαφος και μάλιστα χωρίς να έχει προηγηθεί καμία απολύτως ενέργεια που να δίνει έστω ένα πρόσχημα για αυτές. Και εννοείται ότι εφόσον «περνούν απαρατήρητες», δεν καταδικάζονται κιόλας από κανέναν.

Κατά τον Guardian, η ισραηλινή ηγεσία είχε «δυσαρεστηθεί» με την πρόθεση του προέδρου Τραμπ να αποσύρει ένα μέρος των αμερικανικών δυνάμεων που βρίσκονται στη βόρεια Συρία. (Γιατί στη Συρία, στο πλαίσιο της «εκστρατείας κατά του ISIS, δρουν επίγειες δυνάμεις αλλά και αεροσκάφη, από σειρά τρίτων χωρών, όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία κλπ., πέραν όσων συστηματικά «πληροφορούμαστε» από τα ΜΜΕ και είναι κυρίως η Ρωσία, το Ιράν και η Τουρκία, προσφάτως, λόγω της εισβολής στη βόρεια Συρία και της κατάληψης της πόλης Αφρίν).

Χρονικές συμπτώσεις και επιλεκτικό ενδιαφέρον για «χημικές» καταγγελίες

Η χρονική συγκυρία και το γενικότερο σκηνικό που έχει στηθεί έχει επίσης πολύ μεγάλη σημασία. Η επίθεση στην αεροπορική βάση Ταγιάς συμπίπτει σχεδόν χρονικά με την άφιξη στην Ντούμα λεωφορείων για να μεταφέρουν προς τη βόρεια Συρία τους μαχητές της  ακραίας ισλαμιστικής οργάνωσης «Τζάις αλ Ισλάμ», η οποία ήταν και η μόνη που είχε παραμείνει στην πόλη καθώς οι άλλες, στο πλαίσιο αντίστοιχων συμφωνιών είχαν αποχωρήσει. Όπως έγινε γνωστό από κάθε άλλο παρά φιλοσυριακές ή φιλορωσικές πηγές, όπως πχ ο Guardian (και έχει τη σημασία του ότι ΔΕΝ διαψεύδεται από πηγές προσκείμενες στους τζιχαντιστές) στο πλαίσιο της συμφωνίας που «έκλεισε» οριστικά την Κυριακή το απόγευμα (δηλαδή λιγότερο από ένα 24ωρο μετά τις πληροφορίες για τη χρήση χημικών στην Ντούμα) οι μαχητές της «Τζάις αλ Ισλάμ», μαζί με τις οικογένειές τους όπως και όποιον άλλον πολίτη της Ντούμα το επιθυμεί, θα αποχωρήσουν για τη βόρεια Συρία, σε περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο αντικαθεστωτικών δυνάμεων.  Έχει ενδιαφέρον ότι παρά το ότι επισήμως είναι γνωστό ότι η οργάνωση χρηματοδοτείται, καταρχήν, από τη Σ. Αραβία και μαχητές της εκπαιδεύονται, από το Πακιστάν, επισήμως οι «ευαίσθητες» σε τέτοια θέμα αμερικανικές και ευρωπαϊκές αρχές, δεν την χαρακτηρίζουν τρομοκρατική οργάνωση.

Μαχητές της Jaysh al Islam με τις οικογένειές τους αποχωρούν από την Ντούμα, το πρωί της Δευτέρας 9 Απριλίου 2018. Σύμφωνα με πληροφορίες που δεν έχουν διασταυρωθεί, αποχώρησαν λίγο περισσότερα από 150 άτομα.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το Λευκό Οίκο,  τη Δευτέρα ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ συνομίλησε τηλεφωνικώς με τον Γάλλο ομόλογό του Μακρόν κατά την οποία συμφώνησαν να «ανταλλάξουν πληροφορίες για τη φύση των επιθέσεων με χημικά που καταγγέλθηκε ότι έγιναν το Σάββατο στην  Ντούμα και να συντονίσουν την αντίδρασή τους». Πάντως, προς το παρόν, η γαλλική προεδρία εμφανίζεται προσεκτική ως προς την υιοθέτηση εκδοχών για το ποιος ευθύνεται για την καταγγελθείσα επίθεση στην Ντούμα.

Υπενθυμίζεται ότι ο Γάλλος πρόεδρος, μόλις τον Φεβρουάριο, μετά από μια ανάλογη καταγγελία για επίθεση με χημικά από τις συριακές δυνάμεις είχε θέσει ως «κόκκινη γραμμή» για ενεργότερη, μαζικότερη στρατιωτική εμπλοκή της Γαλλίας στη Συρία τη χρήση χημικών. Ταυτόχρονα είχε παραδεχθεί ότι μέχρι στιγμής οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες ΔΕΝ έχουν αποδείξεις ότι οποτεδήποτε έγινε καταγγελία για χρήση χημικών στη Συρία τα τελευταία χρόνια, ένοχος ήταν ο συριακός στρατός και το καθεστώς Άσαντ.

Κούρδοι γιατροί στο Αφρίν καταγγέλλουν, σε συνέντευξη Τύπου, τη χρήση αερίου χλωρίνης από την τουρκική πλευρά

Και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ότι οι εξαγγελίες του αυτές συνέπεσαν χρονικά με τις καταγγελίες Κούρδων για χρήση χημικών (και μάλιστα αερίου χλωρίνης όπως αυτό που τώρα καταγγέλλεται ότι χρησιμοποιήθηκε στην Ντούμα) από την εμπροσθοφυλακή του τουρκικού στρατού στην επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας», δηλαδή από τους Σύρους αντικαθεστωτικούς του FSA –Ελεύθερος Συριακός Στρατός- που έχουν ενισχυθεί από σειρά μαχητών ακραίων ισλαμιστικών οργανώσεων-, οι οποίες ουδέποτε δημοσιοποιήθηκαν πλατειά αλλά δεν φάνηκε να ενοχλούν και κανέναν.  Ο Ερντογάν, στις καταγγελίες του Συμβουλίου Υγείας του Αφρίν, είχε απαντήσει ότι η χρήση έγινε από τους Κούρδους και τους συμμάχους τους που έχουν πρόσβαση σε τέτοια χημικά.

 Πληροφοριοδότες με ιστορικό ψευδών και διαστρέβλωσης

Όσον αφορά, δε, την επίθεση με χημικά στην Ντούμα υπάρχουν ορισμένα σημεία που και πάλι αξίζουν λίγο μεγαλύτερης προσοχής: Για άλλη μια φορά οι καταγγελίες προέρχονται από πηγές που έχουν αποδειχτεί ότι αποτελούν εκπροσώπους μόνο αντικαθεστωτικών και δεν είναι διόλου «ανθρωπιστικές οργανώσεις».  Οργανώσεις όπως το μονοπρόσωπο Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Συρία με το θολό και ουδέποτε διασταυρωμένο «δίκτυο πληροφοριοδοτών» ή τα «Λευκά Κράνη» είναι πια γνωστό σχεδόν σε όλους (εντάξει, στο Χόλλυγουντ και στα Όσκαρ παίρνει λίγο χρόνο παραπάνω να φτάσουν οι ειδήσεις) ότι κάθε άλλο παρά αξιόπιστες πηγές μπορούν να θεωρηθούν. 

Μάλιστα, οι ισχυρισμοί τους σε σειρά περιπτώσεων, όπως το προπαγανδιστικό πυροτέχνημα της πολιορκίας της πόλης Μαντάγια το 2016 έχουν καταρριφθεί όχι μόνο ως ανυπόστατοι αλλά και ως μεθοδική διαστρέβλωση της πραγματικότητας, με βάση μαρτυρίες ΜΚΟ και οργανώσεων, που κάθε άλλο παρά φιλο-Ασαντικές τις λες, όπως πχ ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός ο οποίος συνεργάζεται με την Ερυθρά Ημισέληνο στη Συρία και της οποίας τα μέλη, παρά το ότι δρουν μέσα στις ίδιες περιοχές που διατείνονται ότι βρίσκονται τα «Λευκά Κράνη» και οι συναφείς «εθελοντές», υποστηρίζουν ότι έχουν αντιμετωπίσει περιστατικά με σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα αλλά ποτέ δεν κατάφεραν, μέσα από τις εξετάσεις που έκαναν, να αποδείξουν ότι πρόκειται για χρήση χημικού παράγοντα στις περιοχές που οι αντικαθεστωτικοί υποστηρίζουν ότι έγιναν επιθέσεις από το καθεστώς Άσαντ.

Χαλέπι: χρήση αμάχων, κυρίως παιδιών, ως ανθρώπινη ασπίδα

Χαρακτηριστικό στοιχείο, επίσης, της διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, είναι ότι μετά από τις αλλεπάλληλες καταγγελίες από τις τζιχαντιστικές οργανώσεις που δρούσαν στο Χαλέπι ότι ο συριακός στρατός χρησιμοποιούσε αμάχους ως «ασπίδα», ειδική Επιτροπή του ΟΗΕ παρουσίασε έκθεση με στοιχεία που αποδείκνυαν το ακριβώς αντίθετο: ότι οι αντικαθεστωτικοί χρησιμοποιούσαν αμάχους ως ανθρώπινη ασπίδα. Και ούτε ο ΟΗΕ μπορεί να θεωρηθεί φιλο-Ασαντικός.

Σε όλα αυτά, θα μπορούσε κάποιος να προσθέσει και μόνο την απλή λογική. Μια λογική που θέτει το εξής ερώτημα: Για ποιο λόγο, σε μια σύγκρουση, η πλευρά του νικητή, αυτού που ετοιμάζεται να επαναθέσει υπό τον έλεγχό του μια ολόκληρη περιοχή, (επίσης αυτό είναι μια παράμετρος που «παραβλέπεται» συνήθως: δεν πρόκειται για αμφισβητούμενες περιοχές αλλά για συριακό έδαφος και από μόνο του αυτό έχει μια σημασία), να ρίξει χημικά για να εξοντώσει ή τουλάχιστον να εξοργίσει όσο δεν πάει περαιτέρω, τον κόσμο που από την επόμενη μέρα θα βρίσκεται στη δικαιοδοσία του;  Πρόκειται περί ενός λογικού (και στρατιωτικού και πολιτικού) άτοπου που ουδείς μπορεί ν’ απαντήσει σοβαρά εκτός και αν επαναλάβει τα γνωστά περί «τόσο αιμοβόρου Άσαντ» που τον ενδιαφέρει να έχει γη χωρίς κόσμο. Ελαφρώς προβληματικό και αυτό εν τέλει ως προς τα συμφέροντα του ίδιου αυτού του «αιμοβόρου Άσαντ».

Αλλά και η πρόσφατη εμπειρία είναι διδακτική: η επίθεση που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και οι «πρόθυμοι» στο Ιράκ το 2003 έγινε με το πρόσχημα της ύπαρξης απαγορευμένων όπλων, κάτι που τελικά δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ. Το ίδιο έγινε και στην περίπτωση της Λιβύης, όπου επίσης δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ.  Αντίθετα, αποδεδειγμένες πρωτοφανείς σφαγές που αγγίζουν τα όρια της γενοκτονίας, όπως αυτή που βρίσκεται σε εξέλιξη όλα τα τελευταία χρόνια στην Υεμένη υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, παραμένουν επιμελώς στο περιθώριο της ειδησεογραφίας και κυρίως της οργής και του αποτροπιασμού.

Ποιος ελέγχει τι, στα τέλη Μαρτίου 2018, επί συριακού εδάφους

Με δύο βασικούς αντίπαλους άξονες ιμπεριαλιστικών – περιφερειακών δυνάμεων να έχουν σχεδόν διαμορφωθεί στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής και κεντρικό, προς το παρόν, πεδίο δράσης την πολύπαθη Συρία, η οποιαδήποτε ενέργεια, καταγγελία, δράση ή αντίδραση, δεν μπορεί παρά να εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο. Αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι θα μείνουν ως έχουν οι άξονες  μέχρι τέλους, ούτε ότι μπορεί κάτι να προβλεφθεί. Σίγουρα, όμως, δεν πρέπει να «αφομοιώνονται» βεβαιότητες χωρίς καν ερωτηματικά, ιδιαίτερα όταν υπάρχει «βεβαρημένο παρελθόν» όταν η «παρτίδα» αφορά την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων και εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές. Μοναδική βεβαιότητα μπορεί να είναι μόνο η υιοθέτηση μιας σαφούς ξεκάθαρης θέσης ενάντια σε οποιαδήποτε πολεμική κλιμάκωση στη Συρία ή στην ευρύτερη περιοχή που θα πυροδοτήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις, μιας θέσης ενάντια σε οποιονδήποτε «τείνει» να διαμορφώνει συνθήκες στην κατεύθυνση αυτή με οποιονδήποτε τρόπο, μιας θέσης ενάντια σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και σχεδιασμούς, στους οποίους ολοένα ενεργότερα εμπλέκεται μέσα από τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ και τις συμμαχίες της και η Ελλάδα.

 

–Στην κεντρική φωτογραφία του άρθρου απεικονίζεται ισραηλινό F15 κατά την απογείωσή του από στρατιωτική βάση στην έρημο Νεγκέβ, σε απροσδιόριστη χρονική στιγμή.


Aπό:http://www.toperiodiko.gr/%CF%83%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B9%CE%B1%CF%87%CE%AD%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7%CF%87%CE%B7%CF%81%CE%AD%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD/#.WsvX0N_NFWc

Ο ένοχος Λίμπερμαν, για το αθώο αίμα… «Δεν υπάρχουν αθώοι στην Γάζα» «διαπίστωσε» ο Ισραηλινός υπουργός «΄Αμυνας»…


Γράφει ο Γρηγόρης Τραγγανίδας

Με το αίμα των τουλάχιστον 30 Παλαιστινίων, ανάμεσά τους πολλών εφήβων, που ο ισραηλινός στρατός σκότωσε στην Γάζα τις τελευταίες μέρες να είναι ακόμη νωπό, ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Άβιγκντορ Λίμπερμαν, σε μια χαρακτηριστική εκδήλωση κυνισμού δήλωσε ότι «δεν υπάρχουν αθώοι στη λωρίδα της Γάζας, όλοι συνδέονται με τη Χαμάς».

Μιλώντας στη δημόσια ισραηλινή ραδιοφωνία, ο Λίπερμαν συνέχισε απτόητος, ότι «όλοι μισθοδοτούνται από τη Χαμάς και όλοι οι μαχητές που προσπαθούν να μας προκαλέσουν και να διασχίσουν τα σύνορα είναι μαχητές της ένοπλης πτέρυγας της Χαμάς». Μια δήλωση που ελάχιστα απέχει από την αντίδραση του Λευκού Οίκου στην δεύτερη Μ. Παρασκευή στη Γάζα καθώς καταδίκασε «τους Παλαιστινίους ηγέτες που στέλνουν τα παιδιά και τους νέους να σκοτωθούν στο φράχτη της Γάζας» και  ως μέτρο παρότρυνε τους διαδηλωτές να μένουν 500 μέτρα από τη διαχωριστική γραμμή. Κάπου πίσω από όλα αυτά, χάθηκε μια απόπειρα αντίδρασης του ΓΓ του ΟΗΕ Γκουτιέρες, ο οποίος τόλμησε να κάνει λόγο για χρήση «υπερβολικής βίας» από ισραηλινής πλευράς.

Δεν υπάρχει δύναμη κατοχής στην ιστορία που να μην χρησιμοποίησε άλλοθι για τις σφαγές που έκανε. Οι ναζί, για παράδειγμα, κάλυπταν την βαρβαρότητα των οργανωμένων και προσχεδιασμένων σφαγών σε Δίστομο, Καλάβρυτα, Κοκκινιά, Χορτιάτη, Κοντομάρι κλπ πίσω από την «δικαιολογία» των «αντιποίνων». Ενώ το Ολοκαύτωμα ενάντια στον εβραϊκό λαό, στους Ρομά, τους κομμουνιστές, τους ομοφυλόφιλους και τους Σλάβους είχε και τα ανάλογα ιδεολογήματα να το συνοδεύουν.

Έτσι, για το καθεστώς του Τελ Αβίβ, το να σκοτώνεις παιδιά στην Γάζα, είτε με σφαίρες και βόμβες, είτε από πείνα και αρρώστιες λόγω του απάνθρωπου αποκλεισμού, είναι ένα είδος… «άμυνας» απέναντι στην Χαμάς.

Στην πραγματικότητα, η δήλωση του Λίμπερμαν δεν εκπλήσσει. Απλά η καταγραφή της έχει και μια ακόμη σημασία, πέραν των προφανών: Μόλις τον περασμένο Νοέμβριο, Ελλάδα, Ισραήλ και Κύπρος εμβάθυναν την στρατιωτική συνεργασία τους, με την πρώτη τριμερής συνάντηση των υπουργών Αμυνας των τριών χωρών στην Αθήνα. Οι τρεις υπουργοί Π. Καμμένος, Αβιγκντόρ Λίμπερμαν και Χριστ. Φωκαΐδης συμφώνησαν στη δημιουργία μόνιμης επιτροπής η οποία θα προετοιμάζει τις τριμερείς υπουργικές συναντήσεις που θα πραγματοποιούνται σε ετήσια βάση.

Και δεν πέρασαν παρά λίγες μέρες από τις 30 Μάρτη που ολοκληρώθηκε η αεροναυτική άσκηση Ελλάδας-ΗΠΑ-Ισραήλ, στο «πνεύμα» της «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής» της ελληνικής κυβέρνησης. Αυτής με την οποία «ντύνεται» η επίσκεψη του Τσίπρα στο Κίεβο και οι «χαριεντισμοί» με τον Ποροσένκο, την ώρα που ο ουκρανικός στρατός και τα ναζιστοτάγματα ματοκυλούν τον λαό του Ντονμπάς. Και αυτής που δεν εμποδίζει τον Έλληνα πρωθυπουργό να έχει… με τον «Μπέντζαμιν» – όπως προσφώνησε τον Ισραηλινό ομόλογό του – «μια θερμή και πολύ ουσιαστική συζήτηση για την ενίσχυση όλου του φάσματος των διμερών μας σχέσεων», την ώρα που η δολοφονική μηχανή του ισραηλινού στρατού είχε σπάσει ένα ακόμη ματωμένο ρεκόρ της χρονιάς το 2016 με 32 νεκρά παιδιά.

Από εκείνα… που «δεν είναι αθώα» κατά τον Λίμπερμαν…

___________________________________________________________

Από:http://www.toperiodiko.gr/%CE%BF-%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%87%CE%BF%CF%82-%CE%BB%CE%AF%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CE%B8%CF%8E%CE%BF-%CE%B1%CE%AF%CE%BC%CE%B1/#.WsvUid_NFWc

Ανάσταση α λα γαλλικά; … ΔΙΑΔΡΟΜΟΙ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ …


Του Γιώργου Βασσάλου 

Ανάσταση α λα γαλλικά; Του Γιώργου Βασσάλου – ΔΙΑΔΡΟΜΟΙ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ

Για άλλη μια φορά, η προοπτική του να πάνε αλλιώς τα πράγματα στην Ευρώπη παίζεται στη Γαλλία.

 

Με βάση το σχέδιο των τραπεζιτών, βιομηχάνων, μιντιαρχών και ανώτατων δημοσίων υπαλλήλων που αποφάσισαν να τον στηρίξουν πριν τις εκλογές του 2017, ο Μακρόν ακολουθεί πιστά τη συνταγή που ο Νεοζηλανδός πρώην υπουργός Οικονομικών είχε καταθέσει στη νεοφιλελεύθερη λέσχη MontPèlerin το 1989: “πρέπει να επιτίθεσαι σε όλα τα δύσκολα μέτωπα ταυτόχρονα (…) μην επιχειρήσετε να πάτε βήμα – βήμα (…) είναι πιο δύσκολο για κάθε επαγγελματική ομάδα να παραπονιέται όταν όλος ο κόσμος υποφέρει τουλάχιστον το ίδιο (…) τα πυρά των αντιπάλων σας χάνουν σε ευστοχία όταν πρέπει να σημαδεύουν ένα στόχο που συνεχώς κινείται».

 

Με το «νόμο εργασίας 3» που πέρασε με διάταγμα στην αρχή της θητείας του κατάφερε να διαλύσει τις  κλαδικές συμβάσεις και να απελευθερώσει ριζικά τις απολύσεις. Το κίνημα που επιχείρησε να τον σταματήσει τότε, αποδείχθηκε πολύ αδύναμο. Βιομηχανίες όπως η Πεζώ έχουν ήδη πραγματοποιήσει χιλιάδες απολύσεις με βάση το νέο πλαίσιο.

 

Επιχειρεί τώρα να διαλύσει τη ναυαρχίδα των γαλλικών δημοσίων υπηρεσιών, την εθνική εταιρεία σιδηροδρόμων (SNCF), καταργώντας το καθεστώς δημοσίου λειτουργού του προσωπικού της και μετατρέποντας την σε ανώνυμη εταιρεία, κάτι που θα επιφέρει την υποχρεωτική ύπαρξη ανταγωνιστών όμως προβλέπει η νομοθεσία της ΕΕ. Αν «πέσει» η SNCF η κατεδάφιση του υπολοίπου δημοσίου τομέα που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της γαλλικής οικονομίας και κοινωνίας θα είναι πολύ πιο εύκολη.

 

Την ίδια στιγμή προσπαθεί να καταργήσει την ελεύθερη πρόσβαση κι εγγραφή των φοιτητών στα πανεπιστήμια. Κάτι που αποτελεί καταστατική αρχή της γαλλικής ανώτατης εκπαίδευσης το λιγότερο από το τέλος του Β’ παγκοσμίου πολέμου.[1]

 

Να όμως που τα θύματα των αντιμεταρρυθμίσεων αυτών καταφέρνουν να συντονιστούν.

 

Μισό εκατομμύριο κόσμος σε όλη τη Γαλλία ανταποκρίθηκε στο κοινό κάλεσμα φοιτητών,  σιδηροδρομικών, εκπαιδευτικών και άλλων δημοσίων υπαλλήλων με τη συμμετοχή και πολλών σωματείων του ιδιωτικού τομέα στις 22 Μάρτη που συνέπιπτε με τα 50χρονα της απαρχής του Μάη του ’68.

 

Από τις 3 Απρίλη, οπού έγινε και νέα διαδήλωση, οι σιδηροδρομικοί κάνουν διήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες με ορίζοντα μέχρι και όλο τον Ιούνη. Στο κάλεσμα τους για ενίσχυση του απεργιακού τους ταμείου έχουν ανταποκριθεί πάνω από 13.500 άτομα που έχουν συλλέξει πάνω από 450 χιλιάδες ευρώ.

 

Εδώ και μια βδομάδα επίσης οι σκουπιδιάρηδες μπλοκάρουν τρεις χωματερές του Παρισιού, ζητώντας μεταξύ άλλων να ισχύσει το ίδιο καθεστώς για όλους τους συναδέλφους τους είτε εργάζονται για δημόσιους φορείς είτε για ιδιωτικές εταιρείες.

 

Ξεκινώντας από το Σάββατο 7 Απρίλη, το προσωπικό της Air France έχει ανακοινώσει τρεις ημέρες απεργίας αυτή τη βδομάδα. Το Σάββατο ακυρώθηκε το 30% των πτήσεων.

 

Το συνδικάτο CGT στον τομέα του ηλεκτρισμού και του φυσικού αερίου ανακοίνωσε τρίμηνη απεργιακή δράση με στοχευμένες διακοπές σε βιομηχανίες που απολύουν μαζικά ή διώκουν συνδικαλιστές.

 

Μονοήμερη απεργία έκαναν οι εργαζόμενοι στα γηροκομεία, έχοντας μάλιστα και την υποστήριξη των διευθύνσεων τους, ζητώντας προσλήψεις.

 

Μαζική απεργία μέσα στις διακοπές του καθολικού Πάσχα έκαναν και οι εργαζόμενοι στα σουπερμάρκετ Carrefour λόγω των 4.500 απολύσεων που έχει προγραμματίσει η διεύθυνση με βάση το Νόμο Μακρόν 3.

 

Παράλληλα, τα περισσότερα πανεπιστήμια της Γαλλίας βρίσκονται σε κινητοποιήσεις. Από τότε που ανακοινώθηκε το νομοσχέδιο για τα πανεπιστήμια, η αστυνομία εκκένωσε πολλές καταλήψεις.

 

Την επομένη της μεγάλης κινητοποίησης της 22ας Μαρτίου, μια πρακτική που είχε δεκαετίες να παρατηρηθεί στη Γαλλία επανεμφανίστηκε: οι επιθέσεις φασιστών μέσα στα πανεπιστήμια. Στις 23 Μάρτη, ο κοσμήτορας της Νομικής Σχολής του Μονπελιέ απογοητευμένος από τη μη έγκριση αστυνομικής επέμβασης άνοιξε την πόρτα σε κουκουλοφόρους φασίστες που χτύπησαν άγρια τους φοιτητές με μαδέρια βγάζοντας τους έξω από το κτίριο.

 

Οι φασιστικές επιθέσεις ενάντια στους φοιτητές γενικεύτηκαν τις επόμενες μέρες σε Στρασβούργο, Λιλ, Νανσί και το βράδυ της περασμένης Παρασκευής και στο Παρίσι. Σε Στρασβούργο και Λιλ τις φασιστικές επιθέσεις διαδέχτηκαν αστυνομικές επιχειρήσεις ενάντια στις καταλήψεις, ενώ στη Λιλ φοιτητική διαδήλωση διακόπηκε δίχως καμία αφορμή, ξυλοκοπήθηκε και ψεκάστηκε από την αστυνομία.

 

Παρά τις επιθέσεις, οι γενικές συνελεύσεις σε δεκάδες πόλεις μαζικοποιήθηκαν με πολλές να ξεπερνούν τους χιλιάδες συμμετέχοντες. Πολλές καταλήψεις κρατούν, οι επανακαταλήψεις είναι πολύ πιθανές και η διενέργεια των εξετάσεων απειλείται με αναβολή σε πολλά πανεπιστήμια. Το εκπαιδευτικό προσωπικό σε αρκετές σχολές έχει ανακοινώσει ότι δεν πρόκειται να κάνει τη διαλογή αποφοίτων λυκείου, κατόχων baccalauréat που του ζητά το υπουργείο.

 

Πραγματοποιούνται επίσης ενωτικές πολιτικές εκδηλώσεις και κοινές συνελεύσεις πολλών κλάδων. Στις 4 Απρίλη έγινε μία με πάνω από 2.000 συμμετέχοντες μετά από κάλεσμα του βουλευτή Φρανσουά Ρουφάν και του φιλοσόφου Φρεντερίκ Λορντόν που αποφάσισε μια πανγαλλική κινητοποίηση στις 5 Μαΐου.

 

Η κατάργηση της ελεύθερης εισόδου στα πανεπιστήμια επιχειρήθηκε ξανά το 1986, αλλά κατέρρευσε υπό το βάρος μαζικών φοιτητικών κινητοποιήσεων που πέτυχαν ταυτόχρονα και τη διάλυση ενός αστυνομικού σώματος τύπου «ομάδας Δέλτα». Η υποβάθμιση των σιδηροδρομικών επιχειρήθηκε ξανά το 1995 όταν η κυβέρνηση Ζυπέ θέλησε να αλλάξει τον υπολογισμό της σύνταξης τους. Το σχέδιο εγκαταλείφθηκε μετά από απεργίες τριών εβδομάδων.[2]

 

Το γαλλικό κίνημα όμως έχει να πετύχει νίκη από το 2006 όταν η κυβέρνηση Ντε Βιλπάν αναγκάστηκε να πάρει πίσω το «συμβόλαιο πρώτης πρόσληψης». Μπορεί το τεράστιο κίνημα του 2016 να διέλυσε το Σοσιαλιστικό κόμμα, δεν κατάφερε όμως να σταματήσει κανένα μέτρο.

 

Η τωρινή συγκυρία δε θα μπορούσε να είναι πιο κρίσιμη για τους εργαζόμενους όχι μόνο  της Γαλλίας, αλλά ολόκληρης της Ευρώπης. Στη δεκαετία που πέρασε μετά τη μεγάλη κρίση του 2008, συρρικνώθηκαν τα δικαιώματα των εργαζομένων σε όλη την ήπειρο. Οι τωρινοί αγώνες για την αγοραστική δύναμη σε μια σειρά από χώρες, αγκομαχούν να φτάσουν τα προ της κρίσης εισοδηματικά επίπεδα στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης.

 

Ο Μακρόν έχει ξεκαθαρίσει πριν από τις εκλογές ότι θα διαπραγματευτεί ουσιαστικά με τη Γερμανία – η οποία πάει από αναβολή σε αναβολή ακόμα και την τυπική έναρξη κάποιων συζητήσεων – μόνο με το κεκτημένο μιας μεγάλης νεοφιλελεύθερης «μεταρρύθμισης» στη Γαλλία.

 

Αν τα καταφέρει, μια νέα συνεννόηση ανάμεσα στις άρχουσες τάξεις της Ευρώπης πάνω στα οριστικά συντρίμμια του κοινωνικού κράτους και σε πλαίσιο πολιτικής παντοκρατορίας του ολιγαρχικού κεφαλαίου και γενικευμένης απονομιμοποίησης της κινητοποίησης των από κάτω θα γίνει δυνατή.

 

Αν όμως ο Μακρόν αποτύχει στους σιδηρόδρομους και τα πανεπιστήμια, τότε η προοπτική για άλλες εξελίξεις θα κρατηθεί ανοιχτή όχι μόνο στη Γαλλία αλλά και σε όλη την ήπειρο. Τα κινήματα ίσως ξαναβρούν τη χαλασμένη πυξίδα που έχασαν το 2015 κι ίσως – ποιος ξέρει; – να καταφέρουν και να την επιδιορθώσουν.

 

«Δε χρειάζεται να ψάξουμε μακριά για να βρούμε τους μακρο-οικονομικούς θεσμούς που αποτελούν την εναλλακτική στο καπιταλιστικό καθεστώς παραγωγής και ιδιοκτησίας. [Τον περασμένο αιώνα] Η οργανωμένη εργασία κατάφερε να αρχίσει να βγάζει τους εργαζόμενους από το καθεστώς μόνιμου εκβιασμού που είναι η αγορά εργασίας και να πετυχαίνει την αναγνώρισή τους ως παραγωγούς. Αυτό έγινε με τη δημιουργία των  καθεστώτων λειτουργού όπου ο μισθός δε συνδέεται με μια συγκεκριμένη θέση εργασίας, αλλά με τα προσόντα των εργαζομένων.

Στη σημερινή Γαλλία, έχουμε καταφέρει το 1/3 των πολιτών άνω των 18 να εντάσσονται στο καθεστώς αυτό. Επιπρόσθετα, η κοινωνική ασφάλιση – όπως την επέβαλαν οι κομμουνιστές το 1946 – είναι ακόμα ένα μέσο αναδιανομής εισοδήματος και δεν είναι ανταποδοτική: oι εργαζόμενοι δικαιούνται σύνταξη ίση με το 100% του καλύτερου καθαρού μισθού τους. Με τις ασφαλιστικές εισφορές, επίσης, φτιάξαμε τα νοσοκομεία μας έξω από τη λογική του δανεισμού και της κερδοφορίας. Αυτά είναι στοιχεία κομμουνισμού μέσα στον καπιταλισμό που όχι μόνο δεν πρέπει να τους επιτρέψουμε να τα αγγίξουν αλλά πρέπει να τα γενικεύσουμε στο 100% των εργαζομένων. Η άλλη διάσταση της χειραφέτησης των εργαζομένων από την καπιταλιστική ολιγαρχία είναι φυσικά το να γίνουν κύριοι της χρήσης των μέσων εργασίας τους, κυρίαρχοι παραγωγοί».

Αυτά βρόντηξε ο συνταξιούχος κοινωνιολόγος και οικονομολόγος Μπερνάρ Φριόκαταχειροκροτούμενος από μια αίθουσα γεμάτη φοιτητές.

 


[1] Εφαρμόζεται με κάποιες εξαιρέσεις που αναφέρονται στο τέλος αυτού του κειμένου.

[2] Η ουσία του όμως πέρασε στην αρχή της θητείας του Σαρκοζί το 2008.

sotosblog

«Ο άνθρωπος που δεν είναι ικανός να αντλεί διαρκώς από μέσα του νέους πόθους, μαζί κι έναν καινούργιο εαυτό, να γυρίζει ως επιβεβαίωση την πλάτη στο παρωχημένο και σαπισμένο, αυτός δεν είναι άνθρωπος: είναι ένας μπουρζουάς, ένας φαρμακοτρίφτης, ένας ουτιδανός.» Αμεντέο Μοντιλιάνι (http://www.modigliani-foundation.org)

XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Το μοναδικό '0% Lies & Errors Free' website. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

ECONOMIC THEORIES

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Ερανιστής

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Τα κουρέλια τραγουδάμε ... ακόμα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Λαϊκή Εξουσία

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

Μέτωπο ενάντια στη διαφθορά, για την ουσιαστική αλλαγή του πολιτικού και πολιτιστικού σκηνικού

toufekiastoskotadi

Δημοκρατία για την Ελλάδα

Delving into History ® _ Periklis Deligiannis

Περικλής Δεληγιάννης - Ιστορικές Αναδιφήσεις®

Ανθολόγιον Sapere aude!

Sapere aude! - Τόλμα να γνωρίζεις

Poetry of gems

Poetry & Mythology

JUNGLE-Report

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Leonidas Vatikiotis

Λεωνίδας Βατικιώτης

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

Δίκτυο Μικρασιάτης | Asia Minor Greeks Network

Νέα και Ειδήσεις του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας, της Κωνσταντινούπολης από την Ελλάδα και την Ομογένεια

VoxEU.org: Recent Articles

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Home

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

In Defence of Marxism

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

LaRouche's Latest

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Monthly Review

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Robert Skidelsky's Website

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

sibilla - σίβυλλα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

eparistera

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΚΙΜΠΙ

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Καρτέσιος

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Old Boy

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

CYNICAL

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ὑπόγεια τάξις

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Cogito ergo sum

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Techie Chan

(λευτεριά στα playmobil)

Αντικλείδι

Επιλεγμένα άρθρα για πολιτική, οικονομία, κοινωνία, οικογένεια, πολιτισμό, ψυχολογία. Ποιοτικές φωτογραφίες και βίντεο .

Αρέσει σε %d bloggers: