Όπλα, όχι δάκρυα για την Παλαιστίνη! …


Οι φωτογραφίες είναι χθεσινές. Οι δολοφονίες παλαιστίνιων μόνιμες – πόσες άραγε εχτές; Δεκατρείς ή δεκαπέντε; Τραυματισμένοι; Χίλιοι; Χίλιοι πεντακόσιοι;

Το σύνθημα είναι παλιό, αλλά σωστό. (Υπάρχει κανά καινούργιο;)


Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2018/03/opla-ochi-dakrya-gia-tin-palaistini/

.

Advertisements

Come to Greece…


Από τον Χάρη Ζάβαλο

Διαβάζουμε ότι ο αγγλικός Guardian διοργανώνει τον Μάρτη του 2019 ένα “ξεχωριστό ταξίδι” στο ηλιόλουστο μας προτεκτοράτο.

Για 7 βραδιές all-inclusive με πλήρη διατροφή και μόνο με 2.500 ευρώ, ροδομάγουλοι φλεγματικοί Βρετανοί με “βραχιολάκι” θα έχουν την ευκαιρία να επισκεφτούν την Ελλάδα της οικονομικής και προσφυγικής κρίσης και να βιώσουν από πρώτο χέρι τις δυσκολίες επιβίωσης μια κοινωνίας σε πλήρη διάλυση.

Έτσι σύμφωνα με το τουριστικό τους πρόγραμμα που έχουν ανεβάσει στον ιστότοπο, οι αγαπημένοι μας τουρίστες θα μπορούν να επισκεφτούν προσφυγικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, να μιλήσουν με ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στην χώρα, υπέροχες ελληνικές παραλίες στην Σάμο και να ατενίσουν το πέλαγος που πνίγονται καθημερινά γυναικόπαιδα, να επισκεφτούν την πλατεία Συντάγματος και να συνομιλήσουν τόσο με όμορφους γραφικούς μεσογειακούς διαδηλωτές όσο και με έναν πρώην Έλληνα υουργό (φανταζόμαστε ότι θα τους εξιστορήσει πως τα κατάφερε και δεν έκανε τίποτα για να βγούμε από την κρίση), επίσκεψη στα πολύπαθα προάστια της πόλης όπου θα βιώσουν εξωτικές τριτοκοσμικές καταστάσεις και το καλύτερο θα γίνουν επισκέψεις σε διαμερίσματα Ελλήνων τσακισμένων από την οικονομική κρίση και την ανεξέλεγκτη ανεργία όπου οι (προς το παρόν τουλάχιστον) ιδιοκτήτες τους θα εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους που διάλεξαν την χώρα μας ώστε να ζήσουν αυτή την ανεπανάληπτη εμπειρία.

Έτσι πιστοί στο δόγμα της υπεράσπισης του τουρισμού (της βαριάς βιομηχανίας της χώρας) η Ελλάδα θα γίνει ένας ζωολογικός κήπος προς επίσκεψη και παρατήρηση των Ελλήνων πολιτών που παραδόξως έχουν επιβιώσει μετά από 8 χρόνια δολοφονικής λιτότητας.

Και αν στις αρχές του 20ου αιώνα στην διαφωτισμένη Ευρώπη εξέθεταν μέσα σε κλουβιά στις κεντρικές πλατείες των πόλεων “περίεργους” αφρικανούς και ινδιάνους, τώρα τουλάχιστον έβγαλαν τα κάγκελα και με το πρόσχημα ότι “αφήνουν λεφτά στην οικονομία” και μετατρέπουν μια ολόκληρη χώρα σε μια ατελείωτη παροχή υπηρεσιών ακόμα και αν χρειαστεί να ικανοποιήσουν τα πιο πρωτόγονα και άρρωστα ένστικτα.

Έτσι ανυπομονούμε να διαβάσουμε πόσα πολλά εκατομμύρια τουριστών θα κατακλύσουν τις ελληνικές παραλίες ώστε να χαρούμε με τα καθρεφτάκια και τις χαντρίτσες που θα μας πετάνε ενώ θα τους λέμε “yes mister” όσο μας ζουλάνε για αν δουν αν είμαστε αληθινοί και αν όντως ζούμε.

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΝΑ ΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ.

(Kαι το τουριστικό πρόγραμμα της κρίσης για του λόγου το αληθές)


Aπό:http://www.nostimonimar.gr/come-to-greece/

  

Παράξενος καρπός…


Ιανουάριος 2017, Ηνωμένες Πολιτείες. Ένας από τους πλέον αμφιλεγόμενους νεοεκλεγμένους προέδρους τής χώρας, ο Ντόναλντ Τραμπ, ετοιμάζεται για την λαμπερή τελετή τής ορκωμοσίας του, ενώ οι διαμαρτυρίες για την εκλογή του συνεχίζονται αμείωτες. Το επιτελείο του αναζητεί απεγνωσμένα κάποιον διάσημο καλλιτέχνη, που θα δεχτεί να τραγουδήσει στην εν λόγω τελετή, προσδίδοντάς της επί πλέον λαμπρότητα. Δυστυχώς, όμως, οι άνθρωποι του Τραμπ πέφτουν συνεχώς πάνω σε κλειστές πόρτες. Κανένα μεγάλο όνομα δεν δέχεται να συνδεθεί με τον πρόεδρο, του οποίου οι ρατσιστικές, εθνικιστικές, σεξιστικές και εν γένει αλλοπρόσαλλες κατά καιρούς τοποθετήσεις και δηλώσεις τον καθιστούν αντιπαθή.

Πονηρά σκεπτόμενοι, οι άνθρωποι του προέδρου καταφεύγουν σε άλλη λύση. Αντί για κάποιο μεγάλο και καταξιωμένο όνομα, θα καλέσουν ένα από τα φυντάνια των τηλεδιαγωνισμών ταλέντων, τα οποία έχουν υψηλή αποδοχή από την νεολαία αλλά και εκτυφλωτική λάμψη, έστω και εφήμερη. Έτσι, απευθύνονται στην Ρεβέκκα Φέργκιουσον, η οποία είχε γίνει γνωστή τερματίζοντας δεύτερη στο βρεττανικό X-Factor το 2010 και είχε ξεκινήσει μια συμπαθητική καρριέρα ως τραγουδίστρια και ως ηθοποιός. Η Φέργκιουσον δεν αρνείται ευθέως αλλά η απάντησή της κόβει σαν ξυράφι:

Αν μου επιτρέπετε να τραγουδήσω το «Strange fruit», ένα τραγούδι που έχει τεράστια ιστορική σημασία, ένα τραγούδι που ήταν στην μαύρη λίστα των ΗΠΑ επειδή είναι πολύ αμφιλεγόμενο, ένα τραγούδι που μιλάει σε όλους τους μαύρους οι οποίοι στις ΗΠΑ αγνοούνται και καταπιέζονται, ένα τραγούδι που θυμίζει πως η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που θα επικρατήσει όλου του μίσους σ’ αυτόν τον κόσμο, τότε θα αποδεχθώ ευχαρίστως την πρόσκλησή σας και θα σας δω στην Ουάσιγκτον.

Η περίφημη φωτογραφία τού Λώρενς Μπάιτλερ από το λυντσάρισμα των Τόμας Σιπ και Άβραμ Σμιθ.

Αύγουστος 1930, Ιντιάνα, ΗΠΑ. Στην πόλη Μάριον συλλαμβάνονται τρεις μαύροι, ο Τόμας Σιπ, ο Άβραμ Σμιθ και ο δεκαεξάχρονος Τζέιμς Κάμερον. Κατηγορούνται για τον φόνο τού λευκού εργάτη Κλωντ Ντήτερ και τον βιασμό τής λευκής κοπέλλας του Μαίρης Μπωλ. Οδηγούνται στην φυλακή προκειμένου να δικαστούν αλλά το ίδιο βράδυ ένα αφιονισμένο πλήθος χυμάει στο κτήριο, το διαλύει και αρπάζει τους τρεις κρατούμενους για να τους λυντσάρει. Χάρη στην παρέμβαση κάποιας γυναίκας, ο πιτσιρικάς Κάμερον αφήνεται ελεύθερος αλλά το πλήθος κακοποιεί βάναυσα τους άλλους δυο και τελικά τους κρεμάει σε ένα δέντρο. Ο τοπικός φωτογράφος Λώρενς Μπάιτλερ έβγαλε και φωτογραφία τα δυο κρεμασμένα κορμιά.

Χρόνια αργότερα, η φωτογραφία τού Μπάιτλερ θα δημοσιευθεί σε κάποιο περιοδικό, όπου θα την δει ο Άβελ Μεέροπολ, ένας εβραίος καθηγητής στην Νέα Υόρκη, μέλος του κομμουνιστικού κόμματος των ΗΠΑ. Εξοργισμένος από τον ρατσισμό που οργιάζει στην χώρα και συγκλονισμένος από την ωμότητα της φωτογραφίας, ο Μεέροπολ γράφει ένα ποίημα με τίτλο Bitter fruit (πικρός καρπός), το οποίο δημοσιεύει στο περιοδικό τού σωματείου των καθηγητών υπό το ψευδώνυμο Λιούις Άλλαν. Λίγο αργότερα, δουλεύει κάποιους από τους στίχους τού ποιήματος, μελοποιεί το αποτέλεσμα και φτιάχνει ένα τραγούδι, το οποίο ονομάζει Strange fruit (παράξενος καρπός):

Southern trees bear strange fruit  /  Τα δέντρα του Νότου βγάζουν παράξενο καρπό
Blood on the leaves and blood at the root  /  Αίμα στα φύλλα και αίμα στις ρίζες
Black bodies swinging in the southern breeze  /  Μαύρα κορμιά λικνίζονται στον νοτιά
Strange fruit hanging from the poplar trees  /  Παράξενος καρπός κρεμασμένος από τις λεύκες

Pastoral scene of the gallant south  /  Βουκολική σκηνή τού γοητευτικού νότου
The bulging eyes and the twisted mouth  /  Τα γουρλωμένα μάτια και το στριμμένο στόμα
Scent of magnolias, sweet and fresh  /  Άρωμα από μανόλιες, γλυκό και φρέσκο
Then the sudden smell of burning flesh  /  Ύστερα η αναπάντεχη μυρωδιά καμμένης σάρκας

Here is fruit for the crows to pluck  /  Εδώ είναι καρπός για να μαζέψει τα κοράκια
For the rain to gather, for the wind to suck  /  Για να μαζέψει την βροχή, για να πιεί τον άνεμο
For the sun to rot, for the trees to drop  /  Για να ηρεμήσει τον ήλιο, για να τον ρίξουν τα δέντρα
Here is a strange and bitter crop  /  Εδώ είναι ένας παράξενος και πικρός καρπός

Η Billie Holiday στο στούντιο της Commodore ηχογραφεί το Strange fruit  (1939)

Ο Μεέροπολ τραγουδάει το κομμάτι στις διάφορες συγκεντρώσεις των συναδέλφων του, ώσπου το 1939 το ακούει η Billie Holiday. Η Holiday εντάσσει το τραγούδι στο πρόγραμμά της και με την ερμηνεία της το απογειώνει. Όλες οι παραστάσεις της κλείνουν πλέον με αυτό. Στα μαγαζιά όπου τραγουδάει, σταματάει το σερβίρισμα, σβήνουν όλα τα φώτα εκτός από ένα που φωτίζει το πρόσωπό της και, όταν τελειώνει, φεύγει και δεν επιστρέφει στην σκηνή, αφήνοντας το ακροατήριο να γευτεί την πίκρα τού κομματιού. Η ίδια εξομολογείται:

Την πρώτη φορά που το τραγούδησα νόμισα ότι κάναμε μεγάλο λάθος. Είχα τελειώσει και επικρατούσε απόλυτη σιωπή. Δεν ακουγόταν τίποτα. Ξαφνικά κάποιος άρχισε να χειροκροτεί και με μιας όλοι άρχισαν να χειροκροτούν και να ζητωκραυγάζουν.

Η Columbia, η εταιρεία της Holiday, δεν τολμά να βγάλει το τραγούδι σε δίσκο. Έτσι, η Holiday ζητάει την άδεια να το ηχογραφήσει στην Commodore, μια μικρή εταιρεία που ανήκει στον φίλο της Μιλτ Γκάμπλερ. Το τραγούδι ηχογραφείται αλλά οι περισσότεροι σταθμοί αρνούνται να το παίξουν, οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί διστάζουν να το εντάξουν στο πρόγραμμά τους, οι διοργανωτές των συναυλιών δεν επιτρέπουν στην Holiday να το τραγουδήσει και οι περισσότερες πολιτείες των ΗΠΑ απαγορεύουν την κυκλοφορία του. Κι όμως, το σινγκλάκι πουλάει πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα και γίνεται η μεγαλύτερη επιτυχία τής Holiday.

Το American Nocturne του Ντέιβιντ Πάουερς, πριν αποκαθηλωθεί το 2016.

Ποτέ δεν θα αποκαλυφθεί τι έγινε πραγματικά στο Μάριον εκείνον τον Αύγουστο του 1930. Λίγο μετά το λυντσάρισμα, η Μαίρη Μπωλ ομολογεί ότι ουδείς την είχε βιάσει. Το 1931, ο Κάμερον συλλαμβάνεται πάλι και καταδικάζεται σε πολυετή φυλάκιση ως συνεργός στον φόνο. Το 1988, ο ίδιος ιδρύει στο Ουισκόνσιν το America’s Black Holocaust Museum (Μνημείο Ολοκαυτώματος των μαύρων των ΗΠΑ).

Στο έβγα τού προηγούμενου αιώνα, 31 Δεκεμβρίου 1999, το περιοδικό Time αναδεικνύει το Strange fruit ως το καλύτερο τραγούδι τού εικοστού αιώνα.

Το 2007, ο καλλιτέχνης Ντέιβιντ Πάουερς φτιάχνει στο Έλγιν τού Ιλλινόι μια τοιχογραφία, όμοια με το κάτω μισό τής φωτογραφίας τού Μπάιτλερ. Την ονομάζει «American Nocturne» και την προορίζει ως κραυγή κατά του ρατσισμού στις ΗΠΑ. Το 2016 κάποιος διαπιστώνει την ομοιότητά της με την επίμαχη φωτογραφία και ξεσπούν διαμαρτυρίες. Τελικά, το δημοτικό συμβούλιο αποφασίζει, με υπόδειξη της Επιτροπής Πολιτισμού, την μεταφορά τού έργου σε χώρο μη προσπελάσιμο στο κοινό.

Τον Ιανουάριο του 2017, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν επιτρέπει να ακουστεί το Strange fruit κατά την τελετή ορκωμοσίας του.


Από:http://teddygr.blogspot.gr/2018/03/blog-post_30.html

Η μέρα της γης – οι βδομάδες της οργής…


 Το άλλο συμμαχικό κράτος του ελλαδιστάν στο όλο και πιο ζόρικο σχέδιο “περικύκλωσης της ανατολικής Μεσογείου”, το ισραηλινό, πιάνει από σήμερα “δουλειά” στο μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης του κόσμου: στη λωρίδα της Γάζας.

Από αύριο ξεκινάει η “μέρα της γης” που φέτος θα κρατήσει πολλές βδομάδες. Η “μέρα της γης” είναι μια μέρα διαδηλώσεων των παλαιστινίων σ’ όλο τον κόσμο, στη μνήμη της δολοφονίας 6 αράβων απ’ τον ισραηλινό στρατό, το 1976, όταν υπερασπίστηκαν τα χωράφια τους ενάντια στην “κατάσχεσή” τους για να κτιστούν παράνομα ισραηλινοί οικισμοί. Τότε, το 1976, είχαν τραυματιστεί τουλάχιστον άλλοι 100 και πολύ περισσότεροι είχαν συλληφθεί στη διάρκεια της τοπικής παλαιστινιακής ανταρσίας.

Φέτος, θα γίνει πολύ μεγάλη διαδήλωση παράλληλα με τον “φράχτη” της φυλακής που λέγεται Γάζα. Αλλά μετά έχει σχεδιαστεί η κατασκήνωση χιλιάδων παλαιστινίων μπροστά απ’ τον φράκτη, μέχρι τουλάχιστον τις 15 Μάη, οπότε γίνονται οι διαδηλώσεις για την “μέρα της καταστροφής” (Nakba), υπενθύμιση του εξανδραποδισμού τουλάχιστον 700.000 αράβων απ’ τη γη τους για να δημιουργηθεί το “ισραηλινό κράτος” – το 1948. H 15η Μάη είναι επίσης επέτειος για το μιλιταριστικό, ρατσιστικό ισραηλινό καθεστώς… Και, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ψόφιου κουναβιού, αυτή την ημέρα φέτος θα ανακοινωθεί η εγκατάσταση της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουαλήμ…

Στη διάρκεια αυτών των βδομάδων από αύριο θα γίνονται τουλάχιστον κάθε Παρασκευή διαδηλώσεις σε όλα τα κατεχόμενα, ενάντια στον κατοχικό ισραηλινό καθεστώς. Το οποίο έχει προετοιμαστεί: πέρα απ’ την υπόλοιπη στρατοαστυνομία, μια εκατοντάδα ελεύθερων σκοπευτών θα βρίσκονται διασκορπισμένοι στην ισραηλινή πλευρά του «φράχτη» – με προφανείς διαταγές…

(φωτογραφία: Παλαιστίνιοι διαδηλώτες «στα κάγκελα»… Χτες, σήμερα, αύριο…)

___________________________________________________________

Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2018/03/i-mera-tis-gis-oi-vdomades-tis-orgis/