Διαπραγματεύσεις με πΓΔΜ; Ψιτ, Υπάρχει και η Ιερά Σύνοδος Εξωτερική πολιτική και Άγιο Πνεύμα…


«Εξ αφορμής της έντονης διπλωματικής κινητικότητας που υπάρχει για το θέμα των Σκοπίων, και εν συνεχεία της από 15.12.2017 Ανακοίνωσής Της περί της σχισματικής Εκκλησίας των Σκοπίων η Δ.Ι.Σ. συμμεριζομένη την αγωνία των Ιεραρχών που διαποιμαίνουν τις Ιερές Μητροπόλεις στην περιοχή της Μακεδονίας, αλλά και του λαού, με Απόφασή Της υπενθυμίζει ότι η Εκκλησία έχει μαρτυρήσει με το λόγο και το αίμα κλήρου και λαού την ελληνικότητα της Μακεδονίας από αρχαιοτάτων χρόνων, γι’ αυτό και δεν μπορεί να αποδεχθεί την απονομή του όρου «Μακεδονία» ή παραγώγου του ως συστατικού ονόματος άλλου Κράτους, το οποίο θα έχει επιπτώσεις και στην ονομασία της σχισματικής αυτοαποκαλούμενης εκκλησίας της «Μακεδονίας». Αναμένει δε από την υπεύθυνη Ελληνική Κυβέρνηση, η οποία διαχειρίζεται το θέμα, να κατανοήσει την ανησυχία Της, που είναι και ανησυχία του οικουμενικού ελληνισμού.»

Αυτή είναι η ανακοίνωση της Ιεράς Συνόδου. Επικαλείται και εκκλησιαστικό ενδιαφέρον αλλά ουσιαστικα΄δεν πρόκειται για κάποιο θέμα της Εκκλησίας. Είναι για ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Είναι για την επανέναρξη της διαδικασίας διαπραγμάτευσης για το θέμα της πΓΔΜ, της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, δλδ της βόρειας γείτονος. Μιας διαδικασίας που έχει μείνει να εκκρεμεί, με την μάλλον ιδιάζουσα, αν όχι κάπως αστεία, κατάσταση όπου εντός των ελληνικών συνόρων η χώρα αυτή αναφέρεται ως πΓΔΜ ή FYROM και εκτός σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς και φόρα ως  Μακεδονία.  Όπως όλα δείχνουν ορισμένοι εκ Δύσης (προφανώς ΗΠΑ) «επείγονται», στην παρούσα φάση, να αναθερμανθεί και (γιατί όχι;) να λήξει κιόλας το θέμα προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος κυρίως για την είσοδο των γειτόνων στο ΝΑΤΟ (γιατί ως προτεκτοράτο των ΗΠΑ έχουν κατοχυρωθεί φιλοξενώντας μία από τις μεγαλύτερες, αν όχι την μεγαλύτερη, αμερικανική στρατιωτική βάση στον κόσμο.  ,

Γι αυτό το κατεξοχήν πολιτικό, οικονομικό, γεωπολιτικό θέμα, λοιπόν, αποφάσισε και η Ιερά Σύνοδος. Και όχι μόνο αποφάσισε, αλλά εξέφρασε και την άποψη αυτή καλώντας εμμέσως πλην σαφώς την εκτελεστική εξουσία της χώρας «να πράξει τα δέοντα». Βέβαια μας χωρίζει μια 25ετία από τις «λαοσυνάξεις» που είχαν οργανωθεί με την έμπρακτη χείρα βοηθείας της Εκκλησίας στις οποίες παθιασμένο πλήθος βροντοφώναζε για την «ελληνικότητα της Μακεδονίας», και έβγαζε «αφρούς» κατά των «προδοτών Λακεδαιμονίων» οι οποίοι είχαν τότε το σθένος να αντιτάσσονται στην υστερική μαζική εκδήλωση εθνικοφροσύνης επισημαίνοντας ότι το βασικό είναι να διασφαλίζεται η ειρήνη μεταξύ των δύο χωρών και να εκλείψουν οι αλυτρωτικές βλέψεις και τα όποια εκείνα χαρακτηριστικά θα μπορούσαν να καλλιεργήσουν τέτοιο κλίμα και όχι όλα τα άλλα.  Και ο νυν Αρχιεπίσκοπος δεν κάλεσε σε «οργισμένα συλλαλητήρια». Δεν τα καταδίκασε κιόλας, ούτε τα απέκλεισε βέβαια.

Μας χωρίζει λοιπόν μια 25ετία και βάλε, από το 1991, και στη χώρα όπου ολοένα και συχνότερα ακούγονται διάφορα για το θρησκευτικό φανατισμό του Ισλάμ, η Εκκλησία έχει λόγο για ένα θέμα που άπτεται της εξωτερικής πολιτικής και εμπεριέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και σε περιπέτειες τεράστιων συνεπειών. Αυτά συμβαίνουν σήμερα, το 2018. Στην κοσμική αστική μας δημοκρατία. Και το πιο σοβαρό: δεν φαίνεται καν η πλειοψηφία να θεωρεί παράταιρο το να έχει η Εκκλησία άποψη για ένα τέτοιο θέμα. ..

Ευλόγησον..

ΥΓ. Όσον αφορά την ίδια την ουσία και το περιεχόμενο του ζητήματος με την πΓΔΜ προφανώς έχει ενδιαφέρον αλλά είναι θέμα μιας άλλης ανάρτησης.

 __________________________________________________________

«Εκεί μας κατάντησαν οι αλήτες» …


«Εκεί μας κατάντησαν οι αλήτες». Μια από τις πιο συνηθισμένες εκφράσεις της εποχής μας είναι αυτή. Ακούγεται σε καφενεία, ουρές του ΟΑΕΔ, λεωφορεία, τρένα, καναπέδες, οικογενειακά τραπέζια, ταβέρνες και μπαράκια. Ακούγεται πιο συχνά κι από το «οι θυσίες του λαού θα πιάσουν τόπο».

Η φράση αυτή είναι η πιο ενδεικτική της εποχής. Ποιοί είναι οι αλήτες; Γιατί μας κατάντησαν έτσι; Πού είναι το εκεί;

Πρώτα από όλα, αυτή η φράση είναι απόδειξη της ένδειας της πολιτικής αντίληψης στην οποία έχουν οδηγήσει το λαό μας δεκαετίες αποχαύνωσης. Μετά από 8 χρόνια κρίσης και ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι αυτό είναι αποτέλεσμα των «πράξεων και παραλείψεων» μιας δράκας αλητών, που έκαναν ό,τι έκαναν «γιατί είναι απατεώνες και αλήτες».

Ποιοι είναι αυτοί; Εδώ ποικίλλουν οι απαντήσεις. Μια πρώτη ματιά λέει ότι οι αλήτες είναι οι πολιτικοί. Γενικά. 300 συνήθως. Όμως η φράση οργής επαναλαμβάνεται τόσο συχνά που δεν μπορεί να περιοριστεί το νόημά της μόνο στους πολιτικούς. Είσαι για παράδειγμα στην εφορία και σου ζητάει ο υπάλληλος να συμπληρώσεις ένα έντυπο. Σου βγαίνει αυθόρμητα το «εκεί μας κατάντησαν οι αλήτες». Μπαίνεις στο λεωφορείο και είναι γεμάτο: «Εκεί μας κατάντησαν οι αλήτες». Οδηγείς και έχεις κολλήσει στην κίνηση: «Εκεί μας κατάντησαν οι αλήτες». Ανοίγεις την τηλεόραση και δεν έχει τίποτα να δεις: «Εκεί μας κατάντησαν οι αλήτες». Πηγαίνεις στο ΚΕΠ για ένα γνήσιο της υπογραφής και έχει ουρά: «Εκεί μας κατάντησαν οι αλήτες».

Οι αλήτες εκτός από πολιτικοί είναι και όσοι διορίστηκαν στο δημόσιο, όσοι δεν έκοψαν απόδειξη, όσοι έχουν δουλειά ενώ εμείς δεν έχουμε, όσοι έβαλαν βίσμα στο στρατό και όσοι τυχαίνει να βρίσκονται μπροστά μας όταν έχουμε τα νεύρα μας. Αυτοί είναι που φταίνει για την κατάντια μας. Αυτοί μας έκλεψαν, μας πήραν τα λεφτά και τα νιάτα, μας πήραν την αξιοπρέπεια.

Δεν είναι τυχαίο που την παραπάνω φράση της ακούς από εξοργισμένους πολίτες που είναι πολύ πιθανό να εναποθέσουν τις ελπίδες τους σε κάποιον Σώρρα, Τσίπρα, Μιχαλολιάκο, Λεβέντη ή Καμμένο. Σε κάποιον που θα τους φέρει τη μαγική λύση. Άλλωστε, όταν το πρόβλημα είναι κάποιοι αλήτες, η λύση δεν μπορεί να είναι δύσκολη υπόθεση. Ξεμπερδεύεις με τους αλήτες, ξεμπερδεύεις με το πρόβλημα. Τι όχι;

Αυτή η απλούστευση, αυτή η τυφλή οργή που στρέφεται σε εύκολο στόχο και όχι εκεί που θα έπρεπε, είναι το πρόβλημα. Είναι η πραγματική κατάντια. Είναι η ένδειξη πως ένας λαός μπορεί να καταπιέζεται επ’ αόριστον και να αντιδρά ρίχνοντας άσφαιρα πυρά. Πάντα θα υπάρχουν «αλήτες»-αυτοφωράκηδες του συστήματος, οι οποίοι θα υπάρχουν για να μην στρέφεται η οργή για την κατάντια μας εκεί που θα έπρεπε. Θα λειτουργούν ως βαλβίδες εκτόνωσης της οργής του λαού. Του λαού που θα μοιρολογάει για την κατάντια του βλέποντας το δέντρο και χάνοντας το καπιταλιστικό δάσος.


Από:http://www.katiousa.gr/apopseis/ekei-mas-katantisan-oi-alites/

   

Και ολίγον Τελ Αβίβ…


Αφού ο ως τις ρίζες των μαλλιών του χωμένος σε “σκάνδαλα” Νετανιάχου διέγνωσε, στα τέλη του περασμένου Δεκέμβρη, το “τέλος του ιρανικού καθεστώτος” (λόγω των διαδηλώσεων), έρχεται τώρα ο Yossi Cohen, επικεφαλής της mossad, να κάνει την αναγκαία προσαρμογή. Δεν ήταν σε θέση να ανατρέψουν το καθεστώς προς το παρόν δήλωσε. Θα ήμουν πολύ ευχαριστημένος να δω μια κοινωνική επανάσταση στο ιράν. Είναι κάτι που μπορεί ίσως να γίνει στο μέλλον δήλωσε μεταξύ άλλων ο αρχιασφαλίτης / κοινωνικός επαναστάτης του ισραηλινού απαρτχάιντ.

Όλα αυτά ήταν οι σάλτσες του, για να υποστηρίξει ότι «έχουμε μάτια, αυτιά και ακόμα περισσότερα μέσα στο ιράν… παρακολουθούμε την κατάσταση από πολύ κοντά». Ίσως, γιατί όχι; Και μάτια, και αυτιά μπορεί να έχει η mossad, και στο ιράν και στην ελλάδα. Η δουλειά της είναι. Αλλά μήπως έχουν τίποτα τσίμπλες (αυτά τα μάτια) και «κεράκι» (αυτά τα αυτιά);

Ούτε κι αυτό μπορεί να αποκλειστεί…


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2018/01/ke-oligon-tel-aviv/

 

.