Και τα εφτά είναι υπέροχα… Κάποια από τα καλύτερα βιβλία του 2017…


Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος

Το καλό στη λογοτεχνία είναι δυσεύρετο, αλλά υπάρχει. Απλώς θέλει προσπάθεια για να το βρεις και να το διαβάσεις. Κάθε χρονιά, λοιπόν, έχει πάντα, μα πάντα, κάτι καλό να μας δώσει. Είτε εντάσσεται στην εγχώρια βιβλιοπαραγωγή είτε στην αλλοδαπή. Ο αναγνώστης που δεν θα αρκεστεί σε αυτό που του δίνουν τα ΜΜΕ και πάει στα βιβλιοπωλεία, ψάξει, αγγίξει τα βιβλία στον πάγκο, στο ράφι, θα αναγνωρίσει το καλό από το πρόχειρο, το ενδιαφέρον από το αδιάφορο. Τα βιβλία σε βρίσκουν και όταν τους κάνεις τη χάρη να τα διαβάσεις από την αρχή ως το τέλος, θα έρθεις αντιμέτωπος με την ομορφιά και την απόλαυση που μπορούν να σου προσφέρουν. Για το 2017, τη χρονιά που μας άφησε, υπήρξαν τίτλοι που έκαναν τη διαφορά. Η λίστα που ακολουθεί περιλαμβάνει μυθιστορήματα και ποιητικές συλλογές.  Εφτά διαμάντια για μένα. Υπάρχουν κι άλλα φυσικά, βρείτε τα και μόνο χαρά θα πάρετε. Καλή λογοτεχνική χρονιά να ’χουμε!


Λήθη και Λίνκολν, του Τζορτζ Σόντερς, μετάφραση Γιώργος Ικαρος Μπαμπασάκης, Εκδ. Ικαρος

Το βιβλίο που κέρδισε το “Man Booker Prize” για το 2017. Πρωτότυπο στη σύλληψη και την εκτέλεση μας έδειξε τον τρόπο για την απόλυτη επικοινωνία, αυτήν με τον εαυτό μας και με όσα κομμάτια αυτού χάσαμε. Η μνήμη μπορεί να γίνει διαλογικό πεδίο και να “συνομιλήσει” με την Ιστορία και τις αθέατες στιγμές της. Ο Σόντερς συνδυάζει την ιστορική-δημοσιογραφική έρευνα με τη μυθοπλασία και φτιάχνει μυθιστόρημα που διαβάζεται ενώνοντας φευγαλέες στιγμές. Υπέροχο. [Διαβάστε την παρουσίαση]

Ετεροτοπίες, της Ματίνας Τσιμοπούλου, Εκδ. Φαρφουλάς

Η πρώτη ολοκληρωμένη δουλειά της Ματίνας Τσιμοπούλου. Το προσωπικό στοιχείο έντονο. Το ίδιο και ο ενθουσιασμός και η δροσιά του νέου που ετοιμάζεται να ανακαλύψει τον κόσμο της ποίησης και να του δώσει το δικό του χρώμα. Ο λόγος της αποπνέει φρεσκάδα, είναι αιχμηρός με κατεύθυνση δεδομένη. Το συνηθισμένο, καθημερινό, ενσωματώνεται στο διαφορετικό και η ετεροτοπία καταλήγει σε ευτοπία. Το χάος του λόγου δεν την τρομάζει και έτσι συνεχίζει η Τσιμοπούλου. [Διαβάστε την παρουσίαση]

Εξυπερύ σημαίνει χάνομαι, του Γιάννη Στίγκα, Εκδ. Μικρή Αρκτος

Η ποιητική συλλογή που καρφώθηκε στο ψηλότερο σημείο της συνείδησης μας. Ο Στίγκας ένωσε γη και ουρανό και μας ανύψωσε τόσο ψηλά που το χέρι ενός σύννεφου μας κράτησε για πάντα κάτω από τον ήλιο. Από κει ψηλά είδαμε το ουράνιο τόξο να γίνεται κομμάτια, να παίρνει φωτιά και σχίζοντας τον ουρανό απελευθέρωσε όλα τα χρώματα που χάνονται πίσω από το απέραντο γαλάζιο. Η ποίηση του Στίγκα είναι υψηλού επιπέδου γιατί τίποτε δεν περισσεύει και όλα υπάρχουν για να δικαιώνουν τη χάρη και το μεγαλείο της απλότητας. [Διαβάστε την παρουσίαση]

Αλκυονίδες μέρες, της Ευτυχίας Γιαννάκη, Εκδ. Ικαρος

Το δεύτερο μέρος της Τριλογίας της Αθήνας με πρωταγωνιστή τον Χάρη Κόκκινο. Η Γιαννάκη καθιερώνεται και η ελληνική αστυνομική λογοτεχνία διαθέτει, πια, μια πολύ καλή εκπρόσωπο. Η πόλη, Αθήνα, “περπατά” και διαμορφώνει με τον αστυνόμο Χ. Κόκκινο την ιστορία. Το μυστήριο πάνω απ’ όλα και το έγκλημα το καταλυτικό στοιχείο για να μπούμε στη ψυχοσύνθεση των ηρώων της Γιαννάκη. Πειθαρχία, οικονομία και απόλυτος έλεγχος του υλικού. Η Γιαννάκη δεν θέλει να μας δείξει πώς λύνεται ένα έγκλημα, αλλά πώς κινδυνεύουν και σώζονται (;) οι άνθρωποι. Με προσμονή για την κορύφωση της τριλογίας. [Διαβάστε την παρουσίαση]

Και τώρα, ανθρωπάκο; του Χανς Φάλαντα, μετάφραση Ιωάννα Αβραμίδου, Εκδ. Gutenberg

Ο Χανς Φάλαντα ήταν ο κρυμμένος θησαυρός της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Από τη στιγμή που τον γνωρίσαμε με τον “Πότη” ένα πράγμα ήταν σίγουρο, το όνομα του θα το θυμόμαστε για πάντα. Το “Και τώρα, ανθρωπάκο;” είναι στο ίδιο μοτίβο με τον “Πότη” και το “Μόνος στο Βερολίνο”. Με επίκεντρο τον άνθρωπο, τον απλό, ανώνυμο άνθρωπο που προσπαθεί να επιβιώσει σε πολύ δύσκολες συνθήκες, ξετυλίγεται μια ιστορία από έξω προς τα μέσα. Εδώ, ο ήρωας παλεύει να σώσει την αξιοπρέπειά του μέσα σε συνθήκες βίας, ήτοι φτώχειας, ανασφάλειας, ανεργίας. Συνταρακτικό, αξέχαστο. [Διαβάστε την παρουσίαση]

Δίψα, του Τζο Νέσμπο, μετάφραση Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη, Εκδ. Μεταίχμιο

Η 11η περιπέτεια του Τζο Νέσμπο και μία από τις καλύτερες στην πλούσια βιβλιογραφία του Νορβηγού. Δεν έχει σημασία αν πλέον ανήκει στους ροκ σταρ της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Κάθε νέος τίτλος φέρνει την προσμονή του πρώτου, την αγωνία για τη συνέχεια και την ανακάλυψη του Χάρι Χόλε! Ναι, ακόμη κι αν έχεις διαβάσει τα άπαντα του Νέσμπο, ο Χόλε θα είναι πάντα ένα άλυτο μυστήριο για τον αναγνώστη. Εκεί, βασίζεται η επιτυχία του συγγραφέα. Μετά αναλαμβάνουν ο καταιγιστικός ρυθμός και η αδρεναλίνη που μας “κλέβει” σε κάθε σελίδα. [Διαβάστε την παρουσίαση]

2666, του Ρομπέρτο Μπολάνιο, μετάφραση Κρίτων Ηλιόπουλος, Εκδ. Αγρα

Η επανέκδοσή του και μόνο αρκούσε για να μπει στη λίστα μας. Όλα τα εγκωμιαστικά επίθετα δεν αρκούν για να χωρέσουν το μεγαλείο του “2666”. Αυτό που πλησιάζει είναι το “Ολοκληρωτικό”. Οι ιστορίες που το απαρτίζουν, συνδέονται και την ίδια στιγμή αυτονομούνται. Η απροσδιόριστη και απλησίαστη φιγούρα του Μπένο Φον Αρτσιμπόλντι, διατρέχει τον 20ο αιώνα και στο γεμάτο κρατήρες σεληνιακό τοπίο, αφήνει ανεξίτηλα αποτυπώματα. Πολυβραβευμένο και δικαίως ένα από τα καλύτερα βιβλία του προηγούμενου αιώνα. Τυχεροί που το διαβάσαμε. [Διαβάστε την παρουσίαση]

Η δύναμη των πολλών: 12 ιστορίες κινηματικών επιτυχιών το 2017…


Οι άσχημες ειδήσεις του 2017 ήταν αμέτρητες. Ωστόσο ανάμεσα σε αυτές, υπήρξαν και σημαντικές νίκες που πέτυχαν κινήματα παγκοσμίως, μοιράζοντας ελπίδα για ένα καλύτερο 2018. Το Transnational Institute συγκέντρωσε 12 τέτοιες ιστορίες και σας τις παρουσιάζουμε

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Η δύναμη των πολλών: 12 ιστορίες κινηματικών επιτυχιών το 2017

Το Ελ Σαλβαδόρ απαγόρευσε την εξόρυξη μετάλλων

Τον Μάιο του 2017, τo Ελ Σαλβαδόρ έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που απαγορεύει την εξόρυξη μετάλλων. Σε μια ιστορική κίνηση, η πιο βιομηχανοποιημένη χώρα της Κεντρικής Αμερικής δεν θα επιτρέπει πλέον την «αναζήτηση, εξερεύνηση, εκμετάλλευση, εξόρυξη ή επεξεργασία μεταλλικών ορυκτών».

Διαβάστε αναλυτικά

Το κίνημα #MeToo αποκαλύπτει το εύρος της σεξουαλικής παρενόχλησης

Η χρήση δύο απλών λέξεων είναι πλέον ένας τρόπος οι χρήστες να κοινοποιούν τις προσωπικές τους ιστορίες σεξουαλικής επίθεσης ή παρενόχλησης, μέσω του hashtag #MeToo.

Διαβάστε αναλυτικά

Πολυεθνικές vs Ανθρώπινα Δικαιώματα και Περιβάλλον: Ένας πρωτοποριακός γαλλικός νόμος

Το κτίριο Rana Plaza στο Μπαγκλαντές στέγαζε πέντε εργοστάσια ρούχων που προμηθεύουν πολυεθνικές στην Ευρώπη. Κατέρρευσε το 2013 και 1.135 άνθρωποι σκοτώθηκαν στο όνομα της φτηνής «Made in Bangladesh» μόδας. Αυτή ήταν μια καλή αφορμή για τη γαλλική κυβέρνηση ώστε να περάσει έναν νόμο το 2017 που δεσμεύει τις μητρικές εταιρείες με νομική ευθύνη για τις θυγατρικές τους και τους προμηθευτές τους στην περίπτωση παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή καταστροφής του περιβάλλοντος.

Διαβάστε αναλυτικά

Αγρότες της Ζάμπια εναντίον Vedanta

13 Οκτωβρίου 2017- Το δικαστήριο απέρριψε την έφεση της εταιρείας Vedanta στην απόφαση του Μαΐου του 2016, που επέτρεπε στους αγρότες της Ζάμπια να προσφύγουν κατά της εταιρείας στη βρετανική δικαιοσύνη. Η απόφαση πρόσθετε επιπλέον βάρος στις καταδικαστικές αποφάσεις για τις θυγατρικές των βρετανικών εταιρειών.

Διαβάστε αναλυτικά

Νόμος ο γάμος ομόφυλων ζευγαριών στην Αυστραλία

Το κοινοβούλιο της Αυστραλίας πέρασε με συντριπτική πλειοψηφία ιστορικό νόμο με τον οποίο αναγνωρίζεται ο γάμος μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών. Για «μέρα αγάπης και ισότητας» έκανε λόγο ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας, σε μερικές πολιτείες της οποίας μέχρι πριν λίγα χρόνια η ομοφυλοφιλία ήταν ποινικό αδίκημα.

Διαβάστε αναλυτικά

Η Βραζιλία μετά τη γενική απεργία

Στις 28 Απριλίου, η Βραζιλία έγινε μάρτυρας μίας από τις πιο εντυπωσιακές γενικές απεργίες που έγιναν ποτέ. Υπήρξε κάτι που άλλαξε μετά την απεργία και τι; Πώς θα συνεχιστεί η αντίσταση απέναντι στην κυβέρνηση του Τεμέρ;

Διαβάστε αναλυτικά

Η ιδιωτικοποίηση νικήθηκε στην Κολομβία

Ένα τοπικό συνδικάτο του δημόσιου τομέα στο Cali κατάφερε να ακυρώσει την προτεινόμενη ιδιωτικοποίηση της δημοτικής εταιρείας τηλεπικοινωνιών, αφού αποκάλυψε τα σχέδια της πόλης. Το συνδικάτο χρησιμοποίησε την έρευνα του TNI για τη Lazard, μια παγκόσμια οικονομική συμβουλευτική εταιρεία που προσλήφθηκε από την πόλη για να αναπτύξει τα σχέδιά της. Το συνδικάτο επίσης βοήθησε στη δημιουργία μιας εταιρικής σχέσης δημόσιου-δημόσιου τομέα (PuP) με μια εθνική δημόσια επιχείρηση της Ουρουγουάης για τη διευκόλυνση των μεταρρυθμίσεων προς το δημόσιο συμφέρον. Η υπεράσπιση των δημοτικών υπηρεσιών της Cali αποτελεί ένα ακόμα δείγμα της παγκόσμιας τάσης προς επαναδημοτικοποίηση, με περισσότερες από 835 κοινότητες παγκοσμίως να επαναφέρουν τα κοινωνικά αγαθ’α υπό δημόσιο έλεγχο τα τελευταία χρόνια.

Η Γουατεμάλα ξεσηκώνεται ενάντια στην καθεστωτική διαφθορά

Στις 20 Σεπτεμβρίου, εκατοντάδες χιλιάδες κάτοικοι της Γουατεμάλας σε ολόκληρη τη χώρα, διαδηλώσανε εναντίον του προέδρου Τζίμι Μοράλες και του Κογκρέσου. Οι διαδηλωτές απαίτησαν την παραίτηση του προέδρου και των μελών του Κογκρέσου, έπειτα από νέες κατηγορίες για διαφθορά και την κατάργηση των νόμων πρόληψης της διαφθοράς που ψηφίστηκαν το 2015.

Διαβάστε αναλυτικά

Ο Συνασπισμός κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού της Τζακάρτα κέρδισε

Το Ανώτατο Δικαστήριο ενέκρινε τον Οκτώβριο του 2017 την έκκληση αναίρεσης που ασκήθηκε από τον Συνασπισμό των κατοίκων της Τζακάρτα κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού (KMMSAJ) και ακύρωσε την απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου της Τζακάρτα σχετικά με την εκμετάλλευση του ποταμού PAM Jaya από δύο ιδιωτικές εταιρείες

Διαβάστε αναλυτικά

Αναίμακτη μεταβίβαση της εξουσίας στην Γκάμπια

Ο πρόεδρος της Γκάμπια, Γιαχία Τζάμε, που κατέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα το 1994, εγκαταλείπει τελικά το θώκο του και έτσι θα αποφευχθεί η πολιτική κρίση και η επαπειλούμενη στρατιωτική επίθεση από τα στρατεύματα της Σενεγάλης, σύμφωνα με tweet του εκλεγμένου τον περασμένο Δεκέμβριο πρόεδρο της Γκάμπια, Αντάμα Μπάροου, ο οποίος θα τον διαδεχθεί

Διαβάστε αναλυτικά

Στη χώρα των 750 εκατ. αγροτών, για πόσο μπορείς να αγνοείς τους αγρότες που διαμαρτύρονται;

Από το 1995, τουλάχιστον 300.000 αγρότες στην Ινδία αυτοκτόνησαν, ανήμποροι να σηκώσουν στις πλάτες τους το χρέος τους και να υποστούν άλλο τις παρενοχλήσεις των δανειστών τους. Τα στοιχεία της κυβέρνησης δείχνουν ότι κατά μέσο όρο 2.000 αγρότες αναγκάζονται να εγκαταλείψουν καθημερινά τη γεωργία και να μεταναστεύσουν σε αστικές πόλεις αναζητώντας εργασία σε εργοστάσια και εργοτάξια. Για πολύ καιρό, τα κινήματα των αγροτών και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών στην αχανή χώρα της νότιας Ασίας έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου για το αγκάθι του αυξανόμενου χρέους στα αγροτικά νοικοκυριά.

Διαβάστε αναλυτικά

Οι 11 μεγαλύτερες νίκες της αντίστασης στον Τραμπ

Ήταν ένα εξαντλητικό έτος για τους ανθρώπους που ενδιαφέρονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την αλλαγή του κλίματος και ό,τι παραμένει αξιόλογο στους ομοσπονδιακούς θεσμούς, από το δικαστικό σώμα μέχρι το διπλωματικό σώμα. Πρόκειται για μια τρομακτική εποχή, κατά τη διάρκεια της οποίας προκαλούνται τεράστιες βλάβες σε πολλούς ανθρώπους, στον πλανήτη και στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση.


Από:https://www.thepressproject.gr/article/121679/I-dunami-ton-pollon-12-istories-kinimatikon-epituxion-to-2017

Tα κίνητρα και η πορεία προς την εξουσία…


Η ΕΞΟΥΣΙΑ
ΕΛΚΕΙ
ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΥΣ

Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια.

Συνήθως, όσοι επιθυμούν να ηγηθούν, στην ουσία θέλουν είτε να συγκαλύψουν προσωπικές τους αδυναμίες ή κόμπλεξ είτε να τιμωρήσουν κάποιους, που τους τα προκάλεσαν είτε για να «πετύχουν» σε κάτι, γιατί σε όλα τα άλλα, στη πραγματική ζωή δηλαδή, έχουν παταγωδώς αποτύχει.

 

Τι οδηγεί κάποιον
στο να γίνει πολιτικός
Τα κίνητρα, που οδηγούν κάποιον στο να ασχοληθεί με την πολιτική, κάθε άλλο παρά αθώα είναι. Η δίψα για κατάληψη της εξουσίας κρύβει πολλά πράγματα, που ουδεμία σχέση έχουν με κάποιο δήθεν αλτρουισμό ή με το αίσθημα δικαίου ή της κοινωνικής προσφοράς.
Για ποιους λόγους γίνεται κάποιος πολιτικός; Τι τον οδηγεί στο να ερωτευτεί την εξουσία; Ας προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα.Οικογενειακό περιβάλλον
Αναμφίβολα, αν υπάρχει οικογενειακή παράδοση ανάμιξης στην πολιτική, οι γόνοι θα γαλουχηθούν με ιδέες σχετικές με το κυνήγι της εξουσίας. Η κατάληψη κυβερνητικού θώκου θα ενταχτεί στον τρόπο ανατροφής και διαπαιδαγώγησης των γόνων. Η «πελατειακή» βάση θα υπάρχει, οι διασυνδέσεις θα υπάρχουν, η εμπειρία θα υπάρχει και όλα τα υπόλοιπα που έπονται είναι απολύτως διαχειρίσιμα από τους «παλαιούς» της οικογένειας.

 
«Η εξουσία
έλκει τους
χειρότερους
και διαφθείρει
τους καλύτερους
»

Edward Abbey
(1927–1989,
αμερικανός
συγγραφέας, περιβαλλοντολόγος)

  


 

  

Κόμπλεξ κατωτερότητας

Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι, που φροντίζουν με κάθε τρόπο να δείξουν στον περίγυρό τους, πως είναι οι «καλύτεροι», οι «πιο δυνατοί», οι πιο «έξυπνοι», οι πιο «καταφερτζήδες». Κάνουν επίσης ό,τι περνάει από το χέρι τους να δείξουν σε όλους τους άλλους πόσο κατώτεροι είναι απέναντί τους.
 


  

«Η εξουσία
προσελκύει
διαταραγμένες
προσωπικότητες»

Frank Herbert,Jr. 
(αμερικανός
συγγραφέας,
1920–1986)

  


Αυτό τους καθιστά πολύ αντιπαθητικούς σε σημείο, που να προσελκύουν τη χλεύη των υπολοίπων.

Στην πραγματικότητα όμως, αυτοί οι άνθρωποι διακατέχονται από ένα απύθμενο αίσθημα κατωτερότητας και μειονεξίας και προσπαθούν με κάθε τρόπο να το κρατήσουν στο σκοτάδι. Η ενασχόλησή τους με την πολιτική συχνά υποκρύπτει μια αέναη προσπάθεια να πείσουν τους ίδιους τους εαυτούς τους, ότι κάτι αξίζουν.

Πιστεύουν, πως η εξουσία θα τους επιτρέψει να βιώσουν την επιτυχία και την αναγνώριση, που τόσο επιθυμούν.

  

Διάθεση για τιμωρία

Αυτό κάλλιστα θα μπορούσε να ενταχτεί στην παραπάνω ενότητα, αλλά κρίθηκε αναγκαίο να απομονωθεί, για να γίνουν κάποιες στοχευμένες επισημάνσεις. Ακούμε πολλές φορές πολύ κόσμο να κατηγορεί το «Σύστημα». Κανείς όμως, δεν μπαίνει στον κόπο να το περιγράψει επαρκώς. 


Κάποιος, που γεννιέται σε ένα στερημένο περιβάλλον με γονείς βιοπαλαιστές και στερείται τη δυνατότητα να αποκτήσει τη μόρφωση που θα επιθυμούσε ή την εργασία που θα του άρεσε, γεμίζει μέσα του με μίσος. Αν κάποια στιγμή καταφέρει και πετύχει στη ζωή του με σκληρή δουλειά και αν διαθέτει τον ανάλογο νου, που θα του επιτρέψει μια διόλου ευκαταφρόνητη υλική ευημερία, τότε επιχειρεί να εκδικηθεί το «Σύστημα» τιμωρώντας όλους όσους του στέρησαν την ελευθερία του, τη ραστώνη του, τα παιδικά του όνειρα, τον ελεύθερο χρόνο του.

Δεν είναι τυχαίο, πως οι πιο σκληροί εργοδότες είναι αυτοί, που ξεκίνησαν από το μηδέν. Δεν είναι επίσης τυχαίο, πως οι μεγαλύτεροι καταπιεστές είναι πρώην καταπιεζόμενοι. Η πολιτική αποτελεί λοιπόν γιʼ αυτούς τον προσφορότερο τρόπο για να διοχετεύσουν την εκδικητικότητά τους.


Τεμπελιά
και ροπή στο ψέμα

Δεν είναι λίγοι αυτοί, που δεν επιθυμούν να κοπιάσουν για να κερδίσουν τα προς το ζην. Αν κάποιοι από αυτούς τυγχάνει να είναι κάπως ευνοημένοι μέσα από μια μικρή κληρονομιά ή έναν καλό γάμο, δικαιολογούν την τεμπελιά τους με την ενασχόληση με την πολιτική.
 

Η ενασχόληση με την πολιτική τους δίνει ένα καλό άλλοθι για να λουφάρουν και να περνούν το χρόνο τους. Δεν πάνε όμως και πολύ μακριά, αλλά δεν τους πειράζει και ιδιαίτερα. Η κατάληψη της εξουσίας δεν αποτελεί γιʼ αυτούς αυτοσκοπό. Η ενασχόληση με την πολιτική όμως, τους δίνει μια καλοστημένη δικαιολογία για να περνούν το χρόνο τους χωρίς κανείς να τους κατακρίνει. 

Η ροπή στο ψέμα είναι επίσης ένα κίνητρο να ασχοληθεί κανείς με την πολιτική. Η ενασχόληση με την πολιτική είναι ένα σπορ χωρίς κανόνες και ηθικούς φραγμούς. Το να λέει κανείς ψέματα στην πολιτική όχι μόνο είναι θεμιτό, αλλά και καλοδεχούμενο όπλο των μονομάχων στην αρένα της εξουσίας.

Με δεδομένο, πως δεν υπάρχουν ηθικοί κανόνες πολιτικής αντιπαράθεσης, είναι απολύτως θεμιτό για τον κάθε ψεύτη και απατεωνίσκο να φιλοδοξεί να καταλάβει κάποιον πολιτικό θώκο.

Η πορεία
προς τη διεκδίκηση της εξουσίας
Ας εξετάσουμε την πολύ συγκεκριμένη πορεία, που πρέπει κάποιος να ακολουθήσει, για να χριστεί πολιτικός και διαχειριστής της εξουσίας.


  

«Μερικές
φορές
αναρωτιέμαι
αν τον κόσμο
κυβερνούν
κάποιοι 
έξυπνοι,
που μας
δουλεύουν 
ή κάποιοι 
ηλίθιοι,
που μιλάνε
σοβαρά
»


Mark Twain (αμερικανός συγγραφέας, 1835–1910)
 

 

Εκπαίδευση
Το πτυχίο από κάποιο ΑΕΙ πρέπει να υπάρχει. Δεν θα έχει καμία ουσιαστική χρησιμότητα ούτε και θα χρησιμοποιηθούν οι γνώσεις που προέκυψαν από την απόκτησή του. Το πτυχίο προσδίδει κύρος στον κάθε πολιτευόμενο ιδιαίτερα αν προέρχεται από κάποιο δημοφιλές ίδρυμα.

Εκτός βέβαια από αυτό, απαραίτητη είναι και μια ξένη γλώσσα, κυρίως η αγγλική. Δεν νοείται πολιτικός σήμερα, που να μην την ομιλεί. Ακόμα και αυτοί, που μέχρι πρόσφατα λόγω ίσως ιδεολογίας δεν την ομιλούσαν, αναγκάσθηκαν έστω και με πασαλείμματα να αποκτήσουν μια μέτρια γνώση της γλώσσας.


 

 


Ποδόσφαιρο
.
Στήριγμα
για την εξουσία.

  

     

Η πορεία προς το πτυχίο όμως, δίνει και μία ακόμα διευκόλυνση σε όποιον ονειρεύεται την εξουσία. Όλα τα ΑΕΙ και ΤΕΙ της Ρωμιοσύνης είναι πολιτικοποιημένα σε ύψιστο βαθμό. Από το πρώτο κιόλας έτος, ο φοιτητής πιέζεται έμμεσα ή άμεσα να γραφτεί σε κάποια πολιτική-φοιτητική οργάνωση. Μέσω αυτής μαθαίνει να αντιπαρατίθεται με τις υπόλοιπες οργανώσεις, ενώ παράλληλα μαθαίνει την τέχνη του πολιτικού εκβιασμού ασκώντας πιέσεις στη διοίκηση του ιδρύματος, αλλά και σε καθηγητές. Συμμετέχει στην εκλογή τους, τους εκβιάζει για καλύτερες βαθμολογίες, κάνει και κατάληψη στα γραφεία τους, ενίοτε μάλιστα τους «χτίζει» και μέσα σε αυτά. 



 

«Οι
διεφθαρμένοι
πολιτικοί
είναι δυσφήμιση
για το
υπόλοιπο
δέκα τοις εκατό»

 

Henry Kissinger
(αμερικανός
πολιτικός)

 


Η εκκόλαψη όμως, ξεκινά από τα χρόνια του γυμνασίου και λυκείου με τη συμμετοχή στα συμβούλια των 15μελών. Εδώ βέβαια, οι στόχοι είναι πιο ευτελείς (ακύρωση κάποιου διαγωνίσματος, διεκδίκηση κάποιας ψυχαγωγικής δραστηριότητας ή εκδρομής), αλλά όπως και να το κάνουμε βάζουν το νερό στο αυλάκι.

Είναι επίσης άξιο μνημόνευσης πώς ο μαθητής εκπαιδεύεται στη λήψη «μίζας». Επιλέγοντας για παράδειγμα μια συγκεκριμένη εταιρεία ταξιδίων για μια διήμερη ή τριήμερη εκδρομή, μαθαίνει τη γλύκα του «λαδώματος ─από την εταιρεία για να την προτιμήσει─ σε μικρή ηλικία.  

Συνδικαλισμός
Ο συνδικαλισμός, αν και δεν είναι απαραίτητος, εντούτοις αποτελεί ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο για κάθε υποψήφιο πολιτικό. Μέσα από τον συνδικαλισμό, μαθαίνει κανείς όχι μόνο πόσο να αυξάνει την ισχύ μιας συντεχνίας, αλλά και πώς να βάζει τρικλοποδιές σε ομοϊδεάτες συναδέλφους του για τη νομή της εξουσίας.

    
Μαθαίνει επίσης, την τέχνη του «πουλήματος». Με άλλα λόγια, μαθαίνει πώς να «πουλάει» και να εξαπατά συναδέλφους του και να κάνει υποχωρήσεις και συμβιβασμούς, που αφορούν τον κλάδο του με αντάλλαγμα φυσικά, προσωπικά του οφέλη.

«Πουλάει» απεργίες και κινητοποιήσεις εύκολα αν το αντάλλαγμα είναι μια ένταξη σε κάποιο κόμμα ή κάποιος θώκος εξουσίας στην κρατική μηχανή.


Ένταξη
στον κομματικό μηχανισμό
Σε κάθε κομματικό μηχανισμό υπάρχουν οι ex officio βαρόνοι, που δεν καλοβλέπουν τους νεοεισερχόμενους. Εδώ θα πρέπει ο κάθε υποψήφιος πολιτικός να είναι ιδιαίτερα υπομονετικός, αλλά κυρίως προσεκτικός. Το πρώτο του μέλημα δεν είναι να τους αντιστρατευτεί, αλλά να τους προσεταιριστεί. Αυτό μπορεί να το πετύχει μέσω της καλλιέργειας μιας ιδιαίτερης σχέσης μαζί τους, που αρχικά θα προϋποθέτει αρκετή λάντζα από πλευράς υποψηφίου. Απαραίτητο δομικό υλικό στη διαμόρφωση αυτής της σχέσης είναι η κολακεία και μια συγκαλυμμένη δουλοπρέπεια από μεριάς του υποψηφίου, η οποία όμως θα αιτιολογείται προς τα έξω ως κομματική πειθαρχία και σεβασμός στους παλαιότερους. Με άλλα λόγια, θα δηλώνει «στρατιώτης του κόμματος στην πρώτη γραμμή».
  

Η φοίτηση στη «σχολή» του κομματικού μηχανισμού είναι εξαιρετικά χρήσιμη. Η τέχνη του «ρουφιανεύειν» ─απαραίτητο εργαλείο για κάθε ανερχόμενο πολιτικό─ πρέπει να τελειοποιείται.


Μικροί θώκοι στην αρχή 

Εάν κανείς δεν είναι γόνος παραδοσιακής πολιτικής οικογένειας, τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα, όχι όμως ακατόρθωτα. Απαιτείται πολύ περισσότερος χρόνος για να δαπανηθεί στην επίσης πολύ μεγάλη τέχνη του «γλείφειν».

Η αρχή είναι δύσκολη. Ξεκινάει κανείς από ένας ποταπός δημοτικός σύμβουλος και στη συνέχεια κατακτά τη θέση του αντιδήμαρχου. Φροντίζει στη συνέχεια να επικρατήσει στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, που τυγχάνει ακραιφνώς πολιτικοποιημένος, ώστε σιγά-σιγά να φτάσει στη θέση του δήμαρχου, του νομάρχη, του περιφερειάρχη.


«Ου τοις άρχειν
βουλομένοις
μέμφομαι,
αλλά τοις
υπακούειν
ετοιμοτέροις
oύσιν»


Θουκυδίδης



  
Σʼ αυτό το δύσκολο δρόμο θα τον βοηθήσουν οι παλιοί κομματικοί βαρόνοι, τους οποίους ο υποψήφιος πολιτικός έχει χρίσει δημοσίως ως «μέντορές» του. Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς βουλευτική έδρα χωρίς να έχει περάσει από τον συνδικαλισμό και την τοπική αυτοδιοίκηση, όταν δεν προέρχεται από πολιτικό τζάκι.


 

Τριτοκοσμικές εικόνες εκτυλίσσονται κάθε δεκαπενταύγουστο στην Παναγία Σουμελά Βερμίου, οπότε ─δίκην βαστάζων─ η πολιτική ηγεσία της Τουρκορωμιοσύνης συναγωνίζεται για το ποιος θα πρωτοπαραδώσει τα διαπιστευτήριά του στο ποντιακό λόμπι κουβαλώντας τη σχετική «θαυματουργή» εικόνα. 
Παρατηρήστε στην παραπάνω φωτογραφία πόσο μεγάλο έχουν φτιάξει το ξύλο, ώστε να μπορούν να το πιάνουν όσο το δυνατόν περισσότεροι πολιτικοί.
(Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ποντιακό γκέτο).
 

   

Θρησκεία και έθνος
Οι σχέσεις του κάθε πολιτευόμενου με την Εκκλησία θα πρέπει να είναι εξαιρετικά ισχυρές. Σε πολύ μεγάλο βαθμό, οι σχέσεις με την Εκκλησία καθορίζουν την επιτυχημένη εκλογή των υποψηφίων. Θα πρέπει λοιπόν, να εκκλησιάζεται τακτικότατα και να έχει ιδιαίτερη σχέση με υψηλά ιστάμενους ιερωμένους στην ιεραρχία της Εκκλησίας.

Αν και η έννοια του «έθνους» είναι ένα πρόσφατο κατασκεύασμα, ο κάθε υποψήφιος πολιτικός οφείλει να επενδύσει πάνω σε αυτό. Το πόπολο αρέσκεται στο να πιστεύει, πως κατάγεται από γένος ηρώων, φιλοσόφων και γενικά «ενδόξων» ανδρών της Ιστορίας.

Η θρησκεία και το «έθνος» αποτελούν το πιο αποτελεσματικό εργαλείο για τη χειραγώγηση των μαζών. Αυτό ο κάθε υποψήφιος πολιτικός όχι μόνο οφείλει να γνωρίζει καλά, αλλά και να το χρησιμοποιεί στις ομιλίες του. Η δημοτικότητά του δεν μπορεί ούτε να δομηθεί, αλλά ούτε και να αυξηθεί χωρίς αυτά.

Απαραίτητες είναι επίσης οι επικλήσεις στην «παράδοση», στα «ιερά και τα όσια των προγόνων» και στην ένδοξη ιστορία της «φυλής».

Λαϊκό προφίλ
Κανείς πολιτικός δεν εκλέχτηκε δηλώνοντας, πως εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ολιγαρχίας, των αστών και της πλουτοκρατίας, άσχετα αν κατʼ ουσία αυτό κάνει. Όλοι μιλούν για το «λαό». Η λέξη «λαός» πρέπει να εκστομίζεται πάμπολλες φορές την ημέρα από κάθε πολιτικό. Ποτέ δεν θα πρέπει κάποιος υποψήφιος πολιτικός να μιλά για τα ελαττώματα του «λαού». Μόνο για τα προτερήματα.

Με άλλα λόγια, ο κάθε πολιτικός θα πρέπει να χρησιμοποιεί πάντα κοσμητικά επίθετα πριν από το ουσιαστικό «λαός». Π.χ «ο σοφός λαός», «ο ένδοξος λαός», «ο βασανισμένος λαός» κ.λπ..

Όλα αυτά φυσικά, δεν αρκούν αν ο πολιτικός δεν κατασκευάσει λαϊκά ερείσματα. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι για την καριέρα του. Οφείλει να επισκέπτεται λαϊκές γειτονιές για δημόσιες σχέσεις,  συμπεριλαμβανομένης της βάπτισης πολλών παιδιών, ώστε να αποκτά στενές σχέσεις με όσο το δυνατόν περισσότερους. Να κάνει εξυπηρετήσεις και διορισμούς στους ανήκοντες στα λαϊκά στρώματα.

Πρέπει επίσης, να τους μιλάει απλά, κατανοητά και να τους κάνει να τον εμπιστεύονται και να τον θεωρούν σαν δικό τους. Μόνο έτσι θα μπορεί να τους εκφοβίσει έμμεσα αργότερα βάζοντάς τους διλήμματα σχετικά με την (επαν)εκλογή του. Θα πρέπει δηλαδή, να τους κάνει να πιστέψουν, πως η επανεκλογή του σημαίνει την αντιπροσώπευση των συμφερόντων τους πείθοντάς τους, πως εάν δεν επενεκλεγεί μόνο αυτοί θα χάσουν.

 

 Κυκλοφορεί η εξής ιστορία για κάποιον παλιό πολιτικό:
Επειδή βάπτιζε εκατοντάδες παιδιά σωρηδόν, δεν ήταν δυνατόν να τα θυμάται όλα, γιʼ αυτό είχε επινοήσει το εξής: Τα βάπτιζε όλα με το ίδιο όνομα, έστω Γιώργος τα αγόρια και Μαρία τα κορίτσια. 
Έτσι, όταν κάποιο βαπτιστήρι του τον έπαιρνε μετά από χρόνια τηλέφωνο για ρουσφέτι και του έλεγε: «Νονέ, με θυμάσαι; Ο βαπτιστήρας σου είμαι», τότε ο πολιτικός του απαντούσε αμέσως: «Έλα βρε Γιωργάκη, ασφαλώς και σε θυμάμαι, τι είναι αυτά που λές; Τι κάνεις;…».

   


 

Εμφάνιση
Μετράει, πώς να το κάνουμε. Ο κάθε υποψήφιος πολιτικός θα πρέπει να ξέρει πώς θα ήθελαν να τον δουν οι ψηφοφόροι του. Σοβαρός και καλοντυμένος με κουστούμι και γραβάτα σε συναντήσεις με φορείς, ξένους ηγέτες, δημοσιογράφους και επιχειρηματίες, αλλά «λαϊκά» ντυμένος στις φτωχές συνοικίες και στις γειτονιές καθημερινών ανθρώπων. Θα πρέπει επίσης, να διατηρεί τη σιλουέτα του, να δείχνει σφριγηλός και γυμνασμένος με προσεγμένη κόμμωση. Αν είναι δυνατόν να συγκινεί και τον πληθυσμό του αντίθετου φίλου. Θα πρέπει να χαμογελά, να εκπέμπει αισιοδοξία, να δείχνει χαρά ή λύπη, θυμό ή ανακούφιση ανάλογα με την περίσταση. Την ιδιωτική του ζωή θα πρέπει να τη κρατάει ερμητικά κλειστή στο μέτρο τουλάχιστον που μπορεί.



  

 
Για να γίνεις πολιτικός σ΄αυτή τη χώρα πρέπει να περάσεις πρωτίστως από τον Ιατρικό Σύλλογο (και κάποιοι απ΄το Δικηγορικό Σύλλογο), να εγκριθείς και ν΄ανέβεις. Στην τριτοκοσμική χώρα που ζούμε, από τους 300 βουλευτές οι περισσότεροι είναι γιατροί και δικηγόροι! Μιλάμε για το ισχυρότερο παρακρατικό λόμπι της Ρωμιοσύνης, που κυβερνά μαζί με τ΄αφεντικά τους (τις φαρμακευτικές εταιρείες) την υποανάπτυκτη χώρα μας. 
(Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Τα γενόσημα φάρμακα και το δίκιο της μίζας).
 «Της δε κακής τε και αισχράς παιδείας εν πόλει άρα μη τι μείζον έξεις λαβείν τεκμήριον ή το δείσθαι ιατρών και δικαστών», Πλάτων «Πολιτεία», 405a.

 



  

Σχέσεις με ΜΜΕ 
Εδώ θα πρέπει να δώσει πολύ βάση ο κάθε υποψήφιος πολιτικός. Πριν αρχίσει να εκτίθεται στα ΜΜΕ, θα πρέπει να έχει καλλιεργήσει αγαστές σχέσεις με τους εκπροσώπους τους, οι οποίες δεν είναι σωστό να γνωστοποιούνται. Θα πρέπει δηλαδή, να δέχεται συχνά δημοσιογράφους και να δαπανά αρκετές ώρες στο να κάνει δημόσιες σχέσεις μαζί τους.

Ένας καλά εκπαιδευμένος δημοσιογράφος μπορεί να σώσει ή να θάψει έναν πολιτικό ακόμα και για κάτι όχι ιδιαίτερα σημαντικό. Ένας σοβαρός πολιτικός θα πρέπει πάντα να έχει δικούς του ανθρώπους στα ΜΜΕ για να μπορεί, σε περίπτωση που δημιουργηθεί ένα σκάνδαλο, να «θαφτεί», ώστε να προστατευθεί το όνομά του και ασφαλώς η πολιτική του καριέρα.

Ο Μαυρογιαλούρος δεν είναι ο χαρακτηριστικός τύπος πολιτικού.
Στην ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο», παρουσιάζεται ως ένας αφελής, ο οποίος δεν έχει ιδέα για τα προβλήματα των ψηφοφόρων του, τον εκμεταλλεύονται διάφοροι διεφθαρμένοι παρατρεχάμενοι, ενώ αυτόν το μόνο που τον απασχολεί είναι να περνάει καλά.
Διαθέτει μάλιστα, και ευθιξία, γιατί όταν στο τέλος συνειδητοποιεί τι συμβαίνει, παρατείται. Αυτή η εικόνα δεν έχει καμία σχέση με τον πολιτικό της πραγματικής ζωής. Εκεί, ο πολιτικός είναι ο πλέον διεφθαρμένος, ο πρώτος που θα απαιτήσει τη μίζα κι όχι ο αγαθός, που θα παίρνουν τις μίζες οι παρατρεχάμενοι κάτω από τη μύτη του κι αυτός δεν θα έχει ιδέα. 
Αναλογισθείτε τι σχέση έχει ο Μαυρογιαλούρος για παράδειγμα, με τον καταδικασμένο πρώην υπουργό Άμυνας, Άκη Τσοχατζόπουλο.
(Διαβάστε στην «
Ελεύθερη Έρευνα»: …Akisgate).

 

   

Σχέσεις
με την αστική τάξη
και με τους έχοντες

Η εκλογή και η επανεκλογή ενός πολιτικού απαιτεί χρήμα και προβολή. Όσο μεγαλύτερες σχέσεις 
─κυρίως σχέσεις διαπλοκής─ έχει ένας πολιτικός με την επιχειρηματική ελίτ της χώρας τόσο και πιο σίγουρη μπορεί να θεωρείται η πολιτική του καριέρα. Το μυστικό όμως εδώ είναι αυτές οι σχέσεις να παραμένουν στο σκοτάδι, πράγμα αρκετά δύσκολο στις μέρες μας. Απαιτείται εχεμύθεια και εμπιστοσύνη, ώστε το πόπολο να μην αντιληφθεί τίποτα.


Ένας καλός
πλούσιος γάμος

Ένα επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο στη σταδιοδρομία ενός πολιτικού. Ένας καλός πλούσιος γάμος για έναν πολιτικό, ενδεχομένως να αποτελεί και το εισιτήριο εισόδου του στην πλουτοκρατία και το έναυσμα για το συναρπαστικό παιχνίδι της διαπλοκής του μαζί τους.
Εδώ θα πρέπει να γίνουν και κάποιες θυσίες, αν δηλαδή το έτερο ήμισυ δεν βλέπεται. Ευτυχώς όμως, η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν προχωρήσει πολύ και αυτό το πρόβλημα σχετικά εύκολα διορθώνεται.
  

  

Πίστη:
Μια αστείρευτη δεξαμενή ψήφων.

  

   

Επιλογή επιτελείου 

Όλοι οι πολιτικοί οφείλουν να πλαισιώνονται από μία ομάδα έμπιστων ανθρώπων. Δύο με τρεις από αυτούς θα πρέπει να αποτελούν την ασπίδα προστασίας του κάθε πολιτικού, να γνωρίζουν τις μύχιες σκέψεις του και να τον συμβουλεύουν. Ορισμένοι εξ αυτών, θα λειτουργούν και ως τα κανάλια επικοινωνίας του με το λαό. Θα πρέπει να είναι εχέμυθοι, έμπιστοι, λιγόλογοι και πιστοί σε αυτόν. Φυσικά, θα ανταμείβονται με προνομιακή μεταχείριση και χρήμα για τις υπηρεσίες τους. Παλιές δοκιμασμένες φιλίες είναι συνήθως η καλύτερη συνταγή για τη δημιουργία ενός τέτοιου επιτελείου.



  

 

Δεν είναι διόλου εύκολο να συγκρουσθεί κάποιος με ντόπια συντεχνιακά συμφέροντα και ιδεοληψίες του παρελθόντος, που εξακολουθούν όμως όχι μονάχα να υπάρχουν, αλλά και να αποτελούν τον ρυθμιστικό παράγοντα της λειτουργίας ενός κρατιδίου-προτεκτοράτου, όπως η Ελλάδα.
Κανένας αδιάφθορος, οραματιστής, δίκαιος και συνετός άνθρωπος δεν υπάρχει περίπτωση να ασχοληθεί με την πολιτική.
Ένας που το έκανε, ο Καποδίστριας, ο συνετότερος πολιτικός, που έχει περάσει από την Ελλάδα, το πλήρωσε με τη ζωή του.

 



 

Σχέσεις με αντίπαλους
και ξένους ηγέτες

Για έναν έξυπνο πολιτικό άνδρα οι δημόσιες πολιτικές αντιπαραθέσεις είναι συνήθως για τα μάτια του κόσμου. Πάντοτε υπάρχει και διάθεση, αλλά και έδαφος για συνεννόηση με πολιτικούς αντιπάλους. Εξάλλου, όλοι μας έχουμε γίνει μάρτυρες αλλαγής πολιτικού στρατοπέδου από πλήθος πολιτικών.

Ούτε υπήρξαν, ούτε υπάρχουν ούτε θα υπάρξουν ποτέ ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των πολιτικών. Όλες οι ιδεολογίες έχουν μονάχα ένα κοινό: Την κατάκτηση της εξουσίας. Φράσεις όπως, «ο λαός στην εξουσία», «ο λαός κυβερνά», «ο κυρίαρχος λαός» είναι παραμύθια της Χαλιμάς άσχετα αν πρέπει να εκστομίζονται συχνά. Ο «λαός» ψηφίζει με το θυμικό του και όχι με τη λογική του. Αυτό πάντα συνέβαινε και πάντα θα συμβαίνει.

Η σχέση του πολιτικού με τους ξένους ηγέτες έχει άμεση σχέση με τις χώρες, που εκπροσωπούνται. Αν έχουμε έναν πολιτικό από μία ηγέτιδα δύναμη απέναντι από ένα πολιτικό ενός προτεκτοράτου, όπως η Ελλάδα, σαφώς και θα υπάρχει μια σχέση υποτέλειας, που στην καλύτερη περίπτωση θα είναι μη εμφανώς εκδηλωμένη.

Οι ξένοι ηγέτες των κυριάρχων χωρών επιθυμούν οι πολιτικοί των προτεκτοράτων τους να λειτουργούν ως εντολοδόχοι τους. Μερικοί μάλιστα είναι αρκετά ελαστικοί, ώστε να επιτρέπουν και μερικές ψευδεπίγραφες κορώνες «αντίστασης» από τους ηγετίσκους των προτεκτοράτων τους. Αυτό όμως δεν έχει καμία ουσιαστική σημασία.

“A Cyborg Manifesto”: τριάντα χρόνια μετά…


Τα cyborgs είναι αιθέρας, η πεμπτουσία

Διανύουμε πλέον την έκτη δεκαετία από τότε που οι γραφίδες των Manfred Clynes και Nathan Kline έδωσαν υπόσταση στο πλάσμα / κατασκεύασμα cyborg. Σήμερα, αν και έχει υποσκελιστεί σχετικά από πιο φαντασμαγορικές εικονογραφίες, όπως αυτή του digital self (ψηφιακός εαυτός) συνεχίζει να παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη ζωτικότητα. Αυτό οφείλεται ασφαλώς στον διπλό χαρακτήρα της τεχνολογίας· είναι ταυτόχρονα τεχνική και ιδεολογία. Κι αν με την πρώτη μορφή είναι που δίνει τα πιο στέρεα, επιβλητικά, αλλά και τρομακτικά παραδείγματα – όπως ένα μαχητικό drone που δολοφονεί δεκάδες αμάχους ελεγχόμενο από χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά – με την δεύτερη δεν παύει να παράγει εξίσου συμπαγή αποτελέσματα, χωρίς μάλιστα να χρειάζεται καν αναφορά σε κάποια χειροπιαστή εκδοχή.
Το cyborg είναι χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση. Εδώ και μισό αιώνα κυκλοφορεί ανάμεσά μας σαν ένα φάντασμα που επεμβαίνει σε συμπεριφορές, νοοτροπίες, κοινωνικές σχέσεις και κοσμοαντιλήψεις, μέχρι του σημείου να είναι πιο πραγματικό και επιδραστικό κι από έναν στρατό χημικά ντοπαρισμένων μισθοφόρων στην Βαγδάτη. Κι ενώ πολλά από τα τεχνικά ή/και ιδεολογικά προϊόντα των νέων τεχνολογιών αντιμετωπίζονται με δικαιολογημένη αποστροφή, το cyborg συγκαταλέγεται σε αυτά που προξενούν δέος αν όχι σαγήνη. Ένας λόγος που συμβαίνει αυτό, είναι γιατί το cyborg έχει διπλή αφετηρία. Η μία και προφανής είναι τα εργαστήρια του στρατοβιομηχανικού συμπλέγματος, κι αν ήταν η μόνη τότε στο cyborg θα απέμενε μόνο η αποκρουστική όψη. Αλλά η δεύτερη είναι η μεταμοντέρνα αριστερή διανόηση που αναζητώντας νέα νοήματα και ερμηνείες για έναν κόσμο που – σύμφωνα με την γνώμη της – ο ταξικός πόλεμος έχει λήξει, αν υπήρξε ποτέ, η ταξική ανάλυση χρεοκόπησε και το προλεταριάτο έχει εξαφανιστεί, ανακάλυψε στο cyborg τον φορέα μιας νέας μετα-καπιταλιστικής “αφήγησης”. Έτσι το cyborg πολιτογραφήθηκε στο σύμπαν της αριστεράς όχι σαν μια αρνητική δύναμη, μια τεχνική αναπαράσταση του εχθρού, αλλά σαν υπόσχεση απεριόριστων δυνατοτήτων  και εν δυνάμει φορέας χειραφέτησης και απελευθέρωσης. Στις παρακάτω γραμμές θα προσπαθήσουμε να βρούμε πώς ξεκίνησε αυτό, πώς δηλαδή το cyborg έγινε επιχείρημα κατά της ταξικής ανάλυσης.

A cyborg manifesto: 30 χρόνια μετά

Συνέχεια

sotosblog

«Ο άνθρωπος που δεν είναι ικανός να αντλεί διαρκώς από μέσα του νέους πόθους, μαζί κι έναν καινούργιο εαυτό, να γυρίζει ως επιβεβαίωση την πλάτη στο παρωχημένο και σαπισμένο, αυτός δεν είναι άνθρωπος: είναι ένας μπουρζουάς, ένας φαρμακοτρίφτης, ένας ουτιδανός.» Αμεντέο Μοντιλιάνι (http://www.modigliani-foundation.org)

XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Το μοναδικό '0% Lies & Errors Free' website. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

ECONOMIC THEORIES

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Ερανιστής

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Τα κουρέλια τραγουδάμε ... ακόμα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Λαϊκή Εξουσία

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

Μέτωπο ενάντια στη διαφθορά, για την ουσιαστική αλλαγή του πολιτικού και πολιτιστικού σκηνικού

toufekiastoskotadi

Δημοκρατία για την Ελλάδα

Delving into History ® _ Periklis Deligiannis

Περικλής Δεληγιάννης - Ιστορικές Αναδιφήσεις®

Ανθολόγιον Sapere aude!

Sapere aude! - Τόλμα να γνωρίζεις

Poetry of gems

Poetry & Mythology

JUNGLE-Report

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Leonidas Vatikiotis

Λεωνίδας Βατικιώτης

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

Mikrasiatis

Ειδήσεις για τον Ελληνισμό από τη Μικρά Ασία

VoxEU.org: Recent Articles

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Home

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

In Defence of Marxism

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

LaRouche's Latest

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Monthly Review

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

sibilla - σίβυλλα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

eparistera

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΚΙΜΠΙ

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Kart Electronics iOS Portal

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Old Boy

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

CYNICAL

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ὑπόγεια τάξις

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Cogito ergo sum

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Techie Chan

(λευτεριά στα playmobil)

Αντικλείδι

Επιλεγμένα άρθρα για πολιτική, οικονομία, κοινωνία, οικογένεια, πολιτισμό, ψυχολογία. Ποιοτικές φωτογραφίες και βίντεο .

Αρέσει σε %d bloggers: