Πρώτη ελεγεία (απόσπασμα)…


untitled-1950.jpg!PinterestLarge

Σίγουρα είναι παράξενο να μην κατοικείς πια στην γη,
να μην επαναλάμβανεις συνήθειες που μόλις απέκτησες,
σε ρόδα, και σε άλλα πράγματα, όλο υποσχέσεις,
να μην αποδίδεις τη σημασία ανθρώπινου μέλλοντος•
αυτό που σε χέρια γεμάτα φόβο υπήρξες να μην είσαι πια,
και τ’ όνομά σου, ακόμη κι αυτό, πίσω ν’ αφήνεις
σαν διαλυμένο παιχνίδι. Να μην ποθείς πια τους πόθους,
παράξενο. Όλα όσα άλλοτε ήταν δεμένα, τόσο ελεύθερα τώρα τα βλέπεις
να φτερουγίζουν στο χώρο – παράξενο. Να είσαι νεκρός είναι
κόπος κι αυτό, κι ώσπου να φτάσεις, βήμα το βήμα, να νιώσεις
λίγη αιωνιότητα χρειάζεται πρώτα να αναπληρώσεις πολλά κενα.-
Μα οι ζωντανοί όλοι λαθεύουν καθώς διακρίνουν απόλυτα.

Rainer Maria Rilke


Aπό:https://komparsos.wordpress.com/2017/12/05/%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%83%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s