10 συμβουλές του Τσαρλς Μπουκόφσκι για το αλκοόλ…


charles 0099

Ένας μεθυστικός δεκάλογος ενός επώνυμου αλκοολικού που γνώρισε το hangover από πρώτο χέρι. Ένα know how συνταγολόγιο για ανώνυμους αλκοολικούς αλλά και φιλομαθείς αναγνώστες.

 

«Αυτό είναι το πρόβλημα με το ποτό, σκεφτόμουν καθώς έβαζα ένα ακόμη. Εάν κάτι κακό συμβεί, πίνεις στην προσπάθειά σου να ξεχάσεις. Εάν κάτι καλό συμβεί, πίνεις ώστε να το γιορτάσεις. Αν δεν συμβαίνει τίποτα, πίνεις για να συμβεί». 
«Γυναίκες»

 

«Το πιόμα είναι μια συναισθηματική πράξη. Είναι η ώθηση για να ξεπεράσεις την καθημερινή ρουτίνα, όπου όλα είναι ίδια. Σε τραβάει έξω από το σώμα σου και το νου σου, για να σε πετάξει στον τοίχο. Έχω την αίσθηση ότι το πιόμα είναι μια μορφή αυτοκτονίας, όπου σου επιτρέπεται να επιστρέψεις στη ζωή και να ξαναρχίσεις την επόμενη μέρα. Είναι σαν να σκοτώνεις τον εαυτό σου και να ξαναγεννιέσαι. Φαντάζομαι ότι έχω ζήσει δέκα ή δεκαπέντε χιλιάδες ζωές».

 

«Μείνε στην μπίρα,
η μπίρα είναι συνεχόμενο αίμα,
ένας διαρκής εραστής»
«Πώς να γίνεις σπουδαίος συγγραφέας»

 

«Σκέφτομαι ότι χρειάζομαι ένα ποτό
Σχεδόν όλοι χρειάζονται ένα πότο, μόνο που δεν το γνωρίζουν»
«Γυναίκες»

 

«Μου αρέσει να αλλάζω συχνά κάβες, επειδή οι υπάλληλοι μαθαίνουν τις συνήθειές σου, αν πηγαίνεις νύχτα-μέρα και ψωνίζεις τεράστιες ποσότητες. Μπορώ να αισθανθώ την απορία τους, γιατί δεν έχω πεθάνει ακόμα, σκέψη η οποία με κάνει να αισθάνομαι άβολα. Πιθανότατα δεν έχουν καμία τέτοια σκέψη, αλλά γίνεται κανείς παρανοϊκός, όταν έχει 300 hangover μέσα σε έναν χρόνο».
«Γυναίκες»

 

«Το μεθύσι ήταν ωραίο πράγμα. Κατέληξα στο συμπέρασμα πως από δω και στο εξής θα μου άρεσε. Εξαφάνιζε κάθε τι το αυτονόητο, και ίσως, αν κατάφερνες να εξαφανίζεις τα αυτονόητα αρκετά συχνά, έπαυες να είσαι αυτονόητος ο ίδιος».
«Τοστ Ζαμπόν»

 

«Όταν έπινες, ο κόσμος ήταν ακόμα εκεί έξω, τουλάχιστον όμως δεν σε είχε τσακωμένο από το λαιμό».
«Factorum»

 

«Στο ντουλάπι κάθεται το μπουκάλι μου
σαν νάνος που περιμένει να διαγράψει τις προσευχές μου.
Πίνω και βήχω σαν κάποιος ανόητος σε συμφωνία,
φως του ήλιου και ξετρελαμένα πουλιά υπάρχουν παντού
το τηλέφωνο χτυπά χοροπηδώντας στον ήχο του
εναντίον της ανισότητας της διεστραμμένης θάλασσας
Πίνω βαθιά και πάντα
Πίνω στον παράδεισο
και στο θάνατο
και στο ψέμα της αγάπης».
«Soiree» από την ποιητική συλλογή «You get so alone at times»

 

«Τι εννοείς όταν λες πως δεν θα τολμούσες να πιεις ακριβώς μετά την αποφυλάκισή σου λόγω μέθης; Τότε είναι που χρειάζεται να πιεις κάτι».
«Factorum»

 

«Τώρα
ανάβω νέα τσιγάρα
Βάζω περισσότερα 
ποτά
Ήταν πάντα μια όμορφη
μάχη
Ακόμα
Είναι»
«Cornered» από την ποιητική συλλογή «The Roominghouse Madrigals»

 

«Ούτε που ξέρω πόσες μπίρες
έχω κατεβάσει
περιμένοντας να γίνει
κάτι της προκοπής.
Ούτε που ξέρω πόσο κρασί, πόσο ουίσκι,
πόση μπίρα
– μπίρα ιδίως –
έχω κατεβάσει.
Χωρίζοντας με γυναίκες,
περιμένοντας το χτύπημα του τηλεφώνου,
περιμένοντας τον ήχο βημάτων•
και το τηλέφωνο να μη χτυπά
παρά μονάχα όταν είναι πια αργά
και τα βήματα να μη φτάνουν
παρά μονάχα όταν είναι πια αργά.
Όταν κοντεύει το στομάχι να μου βγει
από το στόμα,
έρχονται, φρέσκιες-φρέσκιες, σαν ανοιξιάτικα λουλούδια:
“Μα τι στο διάολο έχεις πάθει;
Έτσι που έγινες θα κάνεις
τρεις μέρες να με γαμήσεις!”
Τα θηλυκά κρατιούνται καλά.
Ζουν επτάμισι χρόνια παραπάνω
από τ’ αρσενικά και πίνουν ελάχιστη μπίρα
μιας και ξέρουν πως κάνει κακό
στη σιλουέτα.
Την ώρα που εμείς τρελαινόμαστε,
εκείνες γυρίζουν,
γελώντας, χορεύοντας
με σκληροτράχηλους καμπόυδες.
Πάει καλά! Υπάρχει και η μπίρα.
Κάργα σακούλες μ’ άδεια μπουκάλια,
κι όταν τραβήξεις κανένα,
τ’ άλλα πέφτουν απ’ το βρεγμένο πάτο
της χαρτοσακούλας,
κατρακυλώντας,
χτυπώντας,
αδειάζοντας γκρίζες στάχτες, νοτισμένες,
κι αποπίματα.
Ή πάνε και πέφτουν στις 4 το πρωί,
κάνοντας το μόνον ήχο
της ζωής σου.
Μπίρα.
Θάλασσες, ποτάμια μπίρα.
Μπίρα, μπίρα, μπίρα.
Το ράδιο παίζει ερωτικά
τραγουδάκια
καθώς το τηλέφωνο σωπαίνει ακόμα,
πάνω-κάτω
και παντού
μονάχα μπίρα»
«Μπίρα» από την ποιητική συλλογή «Η αγάπη είναι ένας σκύλος απ’ την κόλαση»

 

[Πηγή]


Aπό:http://www.apotis4stis5.com/themata-f/23455-10-sumvoules-charles-bukowski-alkool#at_pco=smlwn-1.0&at_si=5a1183e9f5ef05a2&at_ab=per-2&at_pos=0&at_tot=1

Αφγανιστάν 1… 2… 3…


 Εξοπλισμένοι με γυαλιά νυχτερινής όρασης και όπλα που σημαδεύουν με λέιζερ οι ταλιμπάν κάνουν συνεχείς νυχτερινές επιθέσεις κατά μπλόκων του επίσημου αφγανικού στρατού και της αστυνομίας. Και θερίζουν. Μέσα σε δύο νύχτες, τις περασμένες Δευτέρα και Τρίτη, επιτέθηκαν διαδοχικά σε δεκάδες φυλάκια στις επαρχίες Kandahar και Farah σκοτώνοντας τουλάχιστον 70 κυβερνητικούς· τραυματίζοντας πολλές δεκάδες ακόμα.

Αυτό είναι μόνο το τελευταίο σετ επιθέσεων· έχουν προηγηθεί πολλές άλλες, εξίσου φονικές, απ’ το καλοκαίρι και μετά. Για να το πούμε αλλιώς: η φονικότητα των αντάρτικων επιθέσεων στο αφγανιστάν έχει αυξηθεί θεαματικά. Σε στρατιωτικούς, αστυνομικούς ή κυβερνητικούς στόχους. Ο αμερικανο-νατοϊκός στρατός κατοχής απαντά με αδιάκριτους βομβαρδισμούς· πάνω από 750 βόμβες ρίχτηκαν μόνο τον Σεπτέμβρη.

Αλλά το γεγονός παραμένει: οι ταλιμπάν ελέγχουν το 40% του εδάφους (κυρίως αραιοκατοικημένες περιοχές στο δυτικό και στο κεντρικό αφγανιστάν), είναι καλύτερα εξοπλισμένοι απ’ το παρελθόν, έχουν βελτιώσει αισθητά τις τακτικές τους· και το ηθικό του στρατού και της αστυνομίας της επίσημης (στηριζόμενης απ’ τις ηπα…) κυβέρνησης πέφτει ραγδαία.

Το νατο απαντάει στέλνοντας κι άλλες «ενισχύσεις»: 3000 σύμφωνα με την τελευταία απόφαση. Συνολικά τώρα βρίσκονται 15.000 «μπότες» – αριθμός μικρός μεν σε σχέση με τους 100.000 που είχαν φτάσει πριν κάποια χρόνια, αλλά με ανοδικές τάσεις. Η Ουάσιγκτον υποψιάζεται (και ορισμένες φορές το λέει φωναχτά) ότι «ξένες δυνάμεις» (δηλαδή η Μόσχα) εξοπλίζουν τους ταλιμπάν. Ωστόσο στις αρχές του μήνα δεν ήταν κάποιος ρώσος αλλά ένας «σύμμαχος», ο πακιστανός υπ.εξ. Khawaja Asif, που δήλωσε στο κοινοβούλιο ότι “οι ηπα πλησιάζουν στην ήττα τους” στο αφγανιστάν.

Και ήταν το κινέζικο καθεστωτικό πρακτορείο ειδήσεων Xinhua που, σε μια ανάλυσή του στις 13 Νοέμβρη, υποστήριξε ότι είναι η κίνα, η ρωσία, το ιράν, το πακιστάν και τα κεντροασιατικά κράτη που μπορούν να μεσολαβήσουν για να γίνουν πετυχημένες διαπραγματεύσεις μεταξύ των ταλιμπάν και της Καμπούλ· και όχι οι ηπα και οι συμμαχοί τους.

Το ενδιαφέρον είναι ότι το Xinhua εμφανίζει σαν υποστηρικτές αυτής της άποψης αφγανούς και πακιστανούς καθεστωτικούς. «Οι ηπα ακολουθούν τον δρόμο του πολέμου, που έχει αποτύχει εδώ και 16 χρόνια» λένε, με διάφορες παραλλαγές. Και ο πρώην υπ.αμ. της κυβέρνησης της Καμπούλ Shahnawaz Tanai συμπληρώνει:

… Οι στρατιωτικές προοπτικές των ηπα εξυπηρετούν τους δικούς τους σκοπούς, ανάμεσα στους οποίους είναι και το να βάλουν στο χέρι τα πλούσια κοιτάσματα πρώτων υλών του αφγανιστάν· όπως και άλλων κρατών…

Το έχουμε για δεδομένο: στα υψίπεδα του αφγανιστάν η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει τον σοβαρό κίνδυνο μιας ακόμα ήττας. Δεν θα είναι αμιγώς στρατιωτική. Αν, όμως, οι ταλιμπάν από θέση ισχύος και η κυβέρνηση της Καμπούλ στριμωγμένη φτάσουν όχι πολύ αργά στο μέλλον σε κάποια συμφωνία (με την υψηλή εποπτεία της Μόσχας, του Πεκίνου και της Ισλαμαμπάντ), τότε οι αμερικανικές βάσεις εκεί θα βρεθούν στον αέρα…

(φωτογραφία: φοιτητική διαδήλωση έξω απ’ το αμερικανικό προξενείο στο Καράτσι, στις 27 Αυγούστου 2017).

Αφγανιστάν 2

Αντέχει η Ουάσιγκτον να χάσει το αφγανιστάν· ή, έστω, ύστερα από 16 χρόνια κατοχής, να αρχίσει να διαμορφώνεται μια “συνεννόηση” που θα την αφήνει στην άκρη; Όχι, δεν το αντέχει.

Συνέχεια

Τα γιλέκα του Βεληγκέκα…


Οι αρχαίοι μας προγονοί λάτρευαν το κάλλος και αυτό εκφράζεται στην Ακρόπολη. Ο οίκος Gucci επίσης λατρεύει το κάλλος και αυτό εκφράζεται στα ρούχα που σχεδιάζει. Αρα ο οίκος Gucci έχει το δικαίωμα να οργανώνει πασαρέλες στην Ακρόπολη. Και είναι περίπου χρέος μας απέναντι στον Φειδία και τον Καλλικράτη να το δεχτούμε!

Ο ίδιος άνθρωπος που μπλέκει τον Περικλή με τον Gucci για να ξεπουλήσει την Ακρόπολη έχει κατά καιρούς πουλήσει συσκευές που κάνουν αβλαβές το τσιγάρο, βιβλία εθνικού περιεχομένου με το κιλό -και με ιδιαίτερη προτίμηση στα αντισημιτικά του Πλεύρη-, κινεζικά τηλέφωνα και λάπτοπ, εν γένει ό,τι τραβάει η όρεξη του νοήμονος κοινού που παρακολουθεί τις εθνικοπατριωτικές εκπομπές του. Πουλάει επίσης καλές υπηρεσίες σε επιχειρηματικούς ομίλους όπως ο όμιλος Ξυνή, που έχει φεσώσει με εκατομμύρια το δημόσιο, και φυσικά η Ελληνικός Χρυσός, της οποίας η ανθρωπιστική δράση στη Χαλκιδική είναι γνωστή.

Τελευταία ειδικεύεται μετά της συζύγου του σε σεμινάρια ρητορικής -θου, Κύριε…-, η συμμετοχή στα οποία πληρώνεται αδρά. Και τελευταία τελευταία πήρε τα θαυματουργά νανογιλέκα από κει που τα άφησε ο Τριανταφυλλόπουλος όταν ο Βαξεβάνης αποκάλυψε την απάτη, για να τα φορέσει στους δυστυχείς που περιμένουν ένα θαύμα για να περπατήσουν, να αναβλέψουν, να απαλλαγούν από τους πόνους ή να τα καταφέρουν στον άγονο αγώνα του έρωτα. Να εκμεταλλευτεί, δηλαδή, το δράμα ανθρώπων που υποφέρουν και να γεμίσει τις τσέπες του.

Σ’αυτό τον ξεφτίλα, που ειδικεύτηκε στα μικρά εγκλήματα με εμπορικό πρόσημο, έδωσαν τη δυνατότητα να παριστάνει τον Βεληγκέκα και να διαπράττει μεγάλα εγκλήματα με πολιτικό πρόσημο ο Σαμαράς και ο Κυριάκος. Καθισμένος εκ δεξιών του τελευταίου στον ουρανό της ΝΔ, ξεπουλάει τώρα κάθε είδους ιστορική αναφορά, αξιοπρέπεια, σοβαρότητα, ευθύνη ενός μεγάλου κόμματος που κυβέρνησε για χρόνια στο παρελθόν και διεκδικεί την κυβέρνηση στο μέλλον. Και πρόκειται για δείγμα κατάπτωσης όχι μόνο της Δεξιάς του Μητσοτάκη αλλά -από μία άποψη- όλων μας να δίνουν τη δυνατότητα στον γίγαντα αυτόν των πωλήσεων, που έχει διατελέσει νάνος υπουργός Υγείας επί Σαμαρά, να φορέσει το γιλέκο του σε όλη τη χώρα.

Γελάτε μαζί του; Δεν θα έπρεπε. Γιατί όταν οι ακροδεξιές προσφορές του, οι νεοφιλελεύθερες διαφημίσεις του, οι αντισημιτικές εκπτώσεις του και οι φιλοφασιστικές εκποιήσεις του συναντιούνται με το μεγάλο κοινό της αξιωματικής αντιπολίτευσης απειλούν με πολύ μεγαλύτερη ζημιά από τις χαμερπείς του πωλήσεις. Μέχρι σήμερα πουλάει, μαζί με τα καθρεφτάκια του, εθνική συνείδηση και πατριωτική έγερση. Αύριο, αν του δοθεί η δυνατότητα, θα πουλήσει όχι μόνο τον Παρθενώνα αλλά και την πατρίδα ολόκληρη σε όποιον δώσει τα περισσότερα. Αφού της φορέσει το θαυματουργό του γιλέκο, βεβαίως.

Ι.Σ. Καριώτης – «Documento»


Aπό:http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2017/11/blog-post_186.html

Νόαμ Τσόμσκι – Μα γιατί μας μισούν, αφού είμαστε τόσο καλοί; …


Απόσπασμα από την ομιλία «Κοιτάζοντας στην άβυσσο του μέλλοντος», που πραγματοποιήθηκε υπέρ του Κέντρου Ειρήνης και Δικαιοσύνης της Χερσονήσου [του Σαν Φρανσίσκο], στο Rickey’s Hyatt House, στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια, στις 22 Μαρτίου 2002.

Μετά την 11η Σεπτεμβρίου μια μερίδα του Τύπου, και ειδικότερα η Wall Street Journal, έκανε αυτό που θα έπρεπε να είχε κάνει από καιρό: δημοσιογράφοι άρχισαν να διερευνούν την κοινή γνώμη σχετικά με τη Μέση Ανατολή. Προσπαθούσαν να βρουν μία απάντηση στην παραπονιάρικη ερώτηση του Τζορτζ Μπους: «Μα γιατί μας μισούν, αφού είμαστε τόσο καλοί;».

Ουσιαστικά, προτού διατυπώσει την ερώτηση ο Μπους, η Wall Street Journal είχε βρει μερικές απαντήσεις. Η έρευνά τους επικεντρώθηκε σε ανθρώπους που σχετίζονται με το ζήτημα, στους επονομαζόμενους «εύπορους μουσουλμάνους», δηλαδή σε τραπεζίτες, δικηγόρους, διευθυντές παραρτημάτων αμερικανικών πολυεθνικών — τέτοιου είδους ανθρώπους. Οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται στην καρδιά του αμερικανικού συστήματος, και όπως είναι αναμενόμενο, απεχθάνονται τον Οσάμα μπιν Λάντεν, αν μη τι άλλο, αφού αποτελούν τον κύριο στόχο του — αυτούς έχει στο στόχαστρο, έτσι, λοιπόν, δεν τον συμπαθούν.

Και ποια είναι η γνώμη της ομάδας αυτής για τις ΗΠΑ; Λοιπόν, απ’ ό,τι αποδεικνύεται, βλέπουν εχθρικά την πολιτική των ΗΠΑ. Αν και συμμετέχουν στην αμερικανική διεθνή οικονομική πολιτική, αποδοκιμάζουν το ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμάχονται σε μόνιμη βάση τη δημοκρατική και ανεξάρτητη ανάπτυξη και υποστηρίζουν διεφθαρμένα και απάνθρωπα καθεστώτα. Και φυσικά, αντιτίθενται στην υποστήριξη των ΗΠΑ στην ισραηλινή στρατιωτική κατοχή, μια κατοχή ιδιαίτερα σκληρή και βάρβαρη, η οποία διανύει σήμερα το τριακοστό πέμπτο έτος της.

Αντιτίθενται έντονα στις κυρώσεις των ΗΠΑ κατά του Ιράκ, διότι γνωρίζουν πολύ καλά, όπως κι εσείς επίσης, πόσο καταστροφικές είναι για το λαό και πόσο, σε τελική ανάλυση, ενισχύουν τον Σαντάμ Χουσεΐν. Επίσης, θυμούνται κάτι άλλο, το οποίο εμείς οι υπόλοιποι προτιμάμε να ξεχνάμε: ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βρετανία υποστήριζαν τον Σαντάμ Χουσεΐν όταν διέπραττε τις χειρότερες ωμότητες, συνέχισαν να τον βοηθούν ενώ τελειοποιούσε όπλα μαζικής καταστροφής, και δεν έκαναν απολύτως τίποτα για να τον εμποδίσουν όταν εξολόθρευε τους Κούρδους με χημικά αέρια. Τα θυμούνται όλα αυτά, έστω κι αν εμείς προτιμάμε να τα κουκουλώνουμε.

Συνέχεια