Ηθικός πανικός …


Σήμερα ανακοινώθηκε ότι οι δημιουργοί της ταινίας All the Money in the World αποφάσισαν να αφαιρέσουν την ερμηνεία του ηθοποιού Kevin Spacey εξαιτίας των κατηγοριών που αντιμετωπίζει για επιθετική σεξουαλική συμπεριφορά. Η ταινία επρόκειτο να βγει στις αίθουσες στις 22 Δεκεμβρίου. Το τρέιλέρ της παίζεται ήδη στα σινεμά. Οι σκηνές στις οποίες εμφανίζεται ο Spacey είτε θα αλλοιωθούν ψηφιακά, είτε θα ξαναγυριστούν με τον Christopher Plummer να παίρνει τον ρόλο του.

Ο Spacey, ο οποίος ήδη απολύθηκε από τη σειρά House of Cards (η τελευταία σεζόν της οποίας ακυρώθηκε), δεν έχει καταδικαστεί για κάποιο έγκλημα. Ούτε έχει δικαστεί ακόμα. Για την ακρίβεια, δεν έχει συλληφθεί καν. Η καριέρα του έχει τελειώσει — τουλάχιστον για το ορατό μέλλον— στη βάση μόνο φημών και κατηγοριών από άτομα που εμφανίζονται ως θύματα. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι ο Spacey ριχνόταν συστηματικά και αδιακρίτως σε νεαρούς άντρες (αν και το «ρίξιμο», όταν δεν συνοδεύεται από μη συναινετική σεξουαλική πράξη, δεν συνιστά έγκλημα· με τη λογική αυτή μάλλον θα έπρεπε να καταδικάσουμε τον μισό πληθυσμό του πλανήτη). Ενδεχομένως να υπάρχουν και σοβαρότερες πράξεις. Αυτό ίσως φανεί σε βάθος χρόνου, αλλά τότε θα έχει μικρή σημασία για την καριέρα και υπόληψη του Spacey, και ακόμα μικρότερη για τον τρόπο σκέψης και τις αξίες των υπολοίπων από εμάς.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως και σε άλλες αντίστοιχες, τα ΜΜΕ και τα οργισμένα πλήθη πήραν το τεκμήριο της αθωότητας —ένα από τα θεμέλια της σύγχρονης φιλελεύθερης δημοκρατίας— και το πέταξαν στα σκουπίδια. Όπως σημείωσε ο Brendan O’Neill, αν η (κατά πολλούς προβληματική) δήλωση του Spacey μας σοκάρει περισσότερο από το γεγονός ότι ζούμε σε μία κοινωνία όπου ζωές καταστρέφονται στη βάση καταγγελιών, τότε η «ηθική πυξίδα» μας είναι μάλλον χαλασμένη.

Συνέχεια

Ψοφιοκουναβιστάν…


Θα αναρωτηθεί κανείς: ναι, ας πούμε ότι έχουν τέτοιο δικαίωμα· αλλά με ποιους συμμάχους αφού το ψόφιο κουνάβι και το Τελ Αβίβ στηρίζουν τον τοξικό; Εδώ εμφανίζεται, ίσως, το “ράγισμα του καθρέφτη”.

Δεν είναι όλο το αμερικανικό βαθύ κράτος στην γραμμή του ψόφιου κουναβιού! Αν διαβάσει κανείς πίσω απ’ τις γραμμές ενός ρεπορτάζ των new york times (πριν τρεις ημέρες, στις 14 Νοέμβρη) θα δει ότι σε όλη την γκάμα, από «αναλυτές» μέχρι στελέχη των μυστικών υπηρεσιών, υπάρχουν κάμποσοι που θεωρούν τον τοξικό πρίγκηπα επικίνδυνο – για τα αμερικανικά συμφέροντα. Όμως υπάρχει κάτι ακόμα πιο βαθύ: αν στην σαουδική αραβία ξεσπούσε εμφύλιος, αυτό δεν θα ενοχλούσε τελικά καμία αμερικανική φράξια: θα ανέβαινε ψηλά η τιμή του πετρελαίου, πράγμα που θα έκανε τα αμερικανικά σχιστολιθικά κοιτάσματα εξαιρετικά κερδοφόρα· και θα δυσκόλευε το Πεκίνο, που είναι βασικός αγοραστής του σαουδαραβικού πετρελαίου. (Γιατί, άλλωστε, ο αμερικανικός καπιταλισμός έχει σταματήσει εντελώς τις εισαγωγές πετρελαίου και έχει γίνει αυτάρκης, αν όχι για να είναι άνετος από μια φωτιά στην αραβική έρημο;)

Επιπλέον, το γεγονός ότι ο γαμπρός του ψόφιου κουναβιού Jared Kushner δρα σαν άτυπος υπουργός εξωτερικών στη μέση Ανατολή, συντονισμένος απόλυτα με το Τελ Αβίβ, προκαλεί εκνευρισμό· σε διάφορα επίπεδα της αμερικανικής εξουσίας.

Εν τέλει, οι αντίπαλοι του τοξικού πρίγκηπα θα βρουν υποστηρικτές, φανερούς ή κρυφούς, από πολύ περισσότερες πλευρές απ’ ότι φαίνεται τώρα. Ούτε η Μόσχα, ούτε η Τεχεράνη, ούτε η Βαγδάτη, ούτε η Δαμασκός, ούτε η Άγκυρα θα “χαλαστούν” αν το Ριάντ γίνει ροντέο. Μάλλον το αντίθετο.

Εκείνο που θα “χαλαστεί” θα είναι, πιθανότατα, το Τελ Αβίβ.

___________________________________________________________

Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/11/psofiokounavistan-2/

Το «άθεο κράτος» αδιαφορεί στις δολοφονικές πλημμύρες να λάβει υπ’ όψιν του την «άποψη της Εκκλησίας που είναι η πιο έγκυρη, όταν κρίνωνται τα φαινόμενα αυτά!»…


Καλά που έχουμε και τον δεσπότη Καλαβρύτων και επισημαίνει τα κακώς δρώμενα στην ελληνική κοινωνία. Και έχει απόλυτο δίκιο ο «άγιος» Αμβρόσιος να κατακρίνει όχι απλώς αυτά που κάνει το «άθεο» κράτος, αλλά και να «σχίζει τα ράσα» του, γιατί σε ένα θέμα της επικαιρότητας, όπως είναι οι φονικές πλημμύρες, τα ΜΜΕ απαξιούν να καλέσουν τους ποιο αρμόδιους για να πουν την άποψη τους σ’ αυτό το φλέγον θέμα. Και αυτοί δεν είναι άλλοι παρά οι εκπρόσωποι της επικρατούσης θρησκείας.

Κι αν κάποιος ισχυριστεί ότι ο μητροπολίτης είναι υπερβολικός στις εκτιμήσεις του και μας πει ότι τα γραφόμενα του «αγίου», στερούνται λογικής, τότε να είναι έτοιμος να δεχθεί την «ευχή» του δεσπότη «να σαπίσει το στόμα του», όπως μας έλεγε το τροπάρι του Αμβροσίου που απευθυνόταν στον Νίκο Δήμου.

Για να μην σας αφήσουμε, λοιπόν ανημέρωτους, για το νέο θεόπνευστο κήρυγμα του «πνευματικού πατέρα» παραθέτουμε τον σχετικό ψαλμό από τον άμβωνα του ιστότοπου του.

Προσκεκλημένοι στα πάνελ διάφοροι παράγοντες, όπως π.χ. της  Μετεωρολογικής Εταιρείας, της Αστυνομίας κλπ, οι οποίοι από την δική τους σκοπιά έκαστος προσπάθησαν να δώσουν εξηγήσεις στο τηλεοπτικό κοινό γύρω από τα πρωτοφανή αυτά φυσικά καταστροφικά φαινόμενα. 

_______

Πλην όμως στο άθεο αυτό Κράτος, στο οποίο ζούμε σήμερα, με τους δεδηλωμένους ως προς την αθεΐα τους Πρωθυπουργό και πολλούς Υπουργούς,  κανείς δεν σκέφθηκε να καλέση στο πάνελ του και κάποιο εκπρόσωπο του Θεού, κάποιο εκκλησιαστικό πρόσωπο, ώστε να ακουσθή και της Εκκλησίας η άποψη! Και  η άποψη της Εκκλησίας είναι η πιο έγκυρη, όταν κρίνωνται τα φαινόμενα αυτά! 


Από:http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2017/11/blog-post_70.html

Από την ήττα του Οκτώβρη στον Τραμπ …


Από την ήττα του Οκτώβρη στον Τραμπ, Του Σάκη Κουτσουβά

Του Σάκη Κουτσουβά

Πολλά γράφτηκαν και ακόμη περισσότερα συζητήθηκαν με αφορμή τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Ανεξάρτητα από τις διαφορετικές προσεγγίσεις το ιστορικό πολιτικό παράδειγμα της Οχτωβριανής Επανάστασης άφησε πολύ βαθύ το αποτύπωμά του και επηρέασε, και πολλές φορές καθόρισε, τις παγκόσμιες εξελίξεις καθόλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα, και εξακολουθεί να επηρεάζει μέχρι σήμερα: ιδεολογικά, πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά, πολιτισμικά. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που ο καπιταλισμός έχει εισέλθει στην πιο βαθειά κρίση του, και για πολλούς ιστορικούς αναλυτές ίσως και αδιέξοδης, το φάντασμα του Μαρξ και της κομμουνιστικής ουτοπίας έχει αρχίσει και πάλι να πλανάται πάνω από την Ευρώπη, και όχι μόνο.

Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης γιορτάστηκε από τη Δύση με κραυγές και τυμπανοκρουσίες, με άρθρα και δηλώσεις για τον οριστικό ενταφιασμό του κομμουνισμού και της απειλής της κόκκινης επανάστασης. Στο πεδίο της προπαγάνδας παρουσιάστηκε ως νίκη του δυτικού φιλελευθερισμού για μια ανοιχτή κοινωνία χωρίς ταξικά προνόμια. Μια νίκη που συνοδεύτηκε από διακηρύξεις και βεβαιότητες ότι ο κόσμος μπαίνει σε μια εποχή διαρκούς ειρήνης και αέναης ευημερίας. Η πάλη των τάξεων πέρασε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, ακόμη και η ίδια η Ιστορία.

Αυτές οι εξαγγελίες και θριαμβολογίες πολύ σύντομα διαψεύστηκαν μέσα στον λαβύρινθο κρίσεων που παράγει το καπιταλιστικό σύστημα, κρίσεις που βρίσκονται και παράγονται στον πυρήνα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Προσέκρουσαν πάνω σ’ αυτό που ο ίδιος ο Μαρξ περιέγραψε ότι έξω από κάθε κανονιστικό πλαίσιο το παγκόσμιο γίγνεσθαι κινείται και εξελίσσεται με βάση κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες.

Συνέχεια