Πλημμύρα στην Μάνδρα: Φτηνές ξεχασμένες ανθρώπινες ζωές…


Αυξάνει ο αποτρόπαιος κατάλογος νεκρών και καταστροφών

mandra

Έναν εφιάλτη ζουν όλες τις τελευταίες ώρες οι κάτοικοι της Μάνδρας μετρώντας χαμένες ανθρώπινες ζωές και κατεστραμμένες καθημερινότητες. Και ο κατάλογος, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν φαίνεται να έχει κλείσει.

Το νερό, η λάσπη κάλυψε τα πάντα. Αυτοκίνητα, σπίτια, χώρους δουλειάς, μαγαζιά, εργοστάσια, δρόμους. Άφησε επί ξύλου κρεμάμενους εκατοντάδες πολίτες.  Το νερό, η λάσπη κάλυψε τα πάντα σε μία από τις πλέον φτωχές περιοχές της Ελλάδας. Μόλις μερικά χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, αλλά ένας κόσμος διαφορετικός, απάνθρωπος, θλιβερός. Ένας κόσμος που ζει σε μια κατάσταση – θερμοκήπιο, όπως πολλές φορές έχει αποδειχθεί, για την καλλιέργεια των ναζιστικών φασιστικών απόψεων που προωθεί η Χρυσή Αυγή. Ακριβώς λόγω της αίσθησης αποκλεισμού, ακριβώς λόγω της αίσθησης εγκατάλειψης, της προφανούς υποβάθμισης, της ανυπαρξίας κράτους ή της ύπαρξης του κράτους μόνο ως αυτού που «κάνει τα στραβά μάτια» για σειρά παρανομιών από τη δόμηση πάνω σε ρέματα μέχρι το οτιδήποτε ανάλογο, προκειμένου να «κινείται» μαύρο χρήμα, να «κλείνει το στόμα» σε τοπικά εκμεταλλευτικά κυκλώματα παντός είδους και αντικειμένου,  που τελικά λειτουργούν και ως ιδιότυποι σύγχρονοι κομματάρχες, προκειμένου να παραμένουν «ήρεμοι» οι υποτελείς.

Ήταν για άλλη μια φορά ακραίο φαινόμενο αυτό που έπληξε την Μάνδρα σήμερα; Πιθανώς. Το περιβάλλον έχει δεχθεί απανωτά πλήγματα από την ασύδοτη ανθρώπινη δραστηριότητα και προφανώς αυτό αφορά και το κλίμα. Ωστόσο, η ίδια αυτή ανεξέλεγκτη δραστηριότητα είναι και αυτή που αποψιλώνει δάση. Που «ξυρίζει» βουνά. Που κλείνει ρέματα. Που μπαζώνει ποτάμια. Που χτίζει αυθαίρετα. Που «νομιμοποιεί» αυθαίρετα. Που χτίζει χωρίς πολεοδομικό σχέδιο και πρόνοια. Που αφήνει φτωχούς ανθρώπους στη σκληρή μοίρα τους. Που αδιαφορεί μέχρι να έρθει να πουλήσει συμπόνοια την ώρα που ήδη  καταμετρούνται νεκροί και κατεστραμμένες ζωές.  Που παρά το ότι γνώριζε ότι χρειάζονται σοβαρά αντιπλημμυρικά έργα, παρά το ότι είχε ανακοινωθεί ότι θα υπάρξει σοβαρή επιδείνωση του καιρού, κοιμήθηκε ήσυχα το βράδυ μην έχοντας κάνει τίποτε για να αποτρέψει το κακό που ερχόταν στο μέτρο του ανθρωπίνως δυνατού.

Όχι, δεν φταίει μόνο κακός μας ο καιρός. Ούτε είναι η κακή στιγμή. Ούτε είναι η κακή μας μοίρα και τύχη. Είναι και συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές και συγκεκριμένο σύστημα που ιεραρχεί ανάγκες και προτεραιότητες βάζοντας τους ανθρώπους πολύ πίσω από τα κέρδη και τα φράγκα. Λέγεται καπιταλισμός και δεν είναι θέμα προσώπων, ούτε παίρνει φτιασίδωμα.  Πόσες χαμένες ανθρώπινες ζωές ακόμη; Πόση υποκρισία ακόμη;

 ___________________________________________________________

Στην άκρη της ερήμου…


 Τι ειρωνεία! Ενώ η μουσική τους είναι εύκολο να φτάσει στ’ αυτιά μας, κι ίσως ακόμα πιο μέσα, η ζωή εκεί είναι σαν ανύπαρκτη για μας. Εκτός αν επαναπατρίζονται σε κουτιά τίποτα αμερικάνοι πεζοναύτες, κάνοντας έξαλλα τα αφεντικά του ψόφιου κουναβιού. Και πάλι: είναι μακρυά, who cares?

Γυρνάμε εκεί που γίνεται ένας ακόμα πόλεμος. Κι αν αυτό είναι αδιάφορο, ίσως γίνεται «θέμα» όταν οι φυγάδες φτάνουν ως εδώ, στις συνοριακές φρουρές. Αμηχανία.

Πάμε λοιπόν ξανά στις νότιες άκρες της Σαχάρας. Όχι από συνήθεια· από κακοήθεια. Πάμε με μουσική, και όχι μόνο. Terakaft, Tartit, και μια χρήσιμη «ξενάγηση». Κι όποιος σηκώνει τον ώμο, δεν ξέρει τι του γίνεται.

Ποια σχέση έχει ο φασισμός με τον καπιταλισμό;…


Ο καθηγητής σύγχρονης ιστορίας του ΑΠΘ Γ. Μαργαρίτης αναλύει τα χαρακτηριστικά του φασισμού ως συνέχεια και επιλογή του καπιταλιστικού συστήματος.

Από τη στιγμή της εμφάνισής τους, τα κινήματα του φασισμού και του ναζισμού είχαν ως στόχο την ανάσχεση του κομμουνισμού.

Για το λόγο αυτό, συχνά χρησιμοποιήθηκαν ενάντια στο εργατικό κίνημα και τις κομμουνιστικές εξεγέρσεις, από όσους απειλούνταν από αυτές.


Από:https://info-war.gr/pia-schesi-echi-o-fasismos-me-ton-kapitalismo/

Ευαγγελικά: Όταν ο βρόμειος έκλασε ψολόεις τα καυλία…


Ήταν τέτοιες μέρες, αρχές Νοεμβρίου του 1901, όταν στην Αθήνα ξέσπασαν πολυήμερες ταραχές, οι οποίες άφησαν πίσω τους έντεκα νεκρούς και καμμιά ογδονταριά τραυματίες. Πρόκειται για τα περίφημα «Ευαγγελικά», για τα οποία αξίζει τον κόπο να πούμε δυο κουβέντες εν συντομία, πριν φτάσουμε σ’ αυτό που θυμήθηκα σήμερα και για το οποίο γράφω τούτο το σημείωμα.

Η ιστορία αρχίζει το 1898, όταν η -βαθύτατα θρησκευόμενη- βασίλισσα Όλγα συλλαμβάνει την ιδέα να μεταφραστούν τα ευαγγέλια στην δημοτική γλώσσα και αναθέτει την δουλειά αυτή στην γραμματέα της Ιουλία Σωμάκη-Καρόλου. Μόλις μαθεύτηκε το νέο, ξεσηκώθηκαν τόσο η εκκλησία όσο και οι αντιδημοτικιστές και η βασίλισσα αναγκάστηκε να τα μαζέψει. Λίγο αργότερα, όμως, έρχεται να υλοποιήσει την ιδέα τής Όλγας ένας μορφωμένος βαμβακέμπορος από το Λονδίνο, ο Αλέξανδρος Πάλλης. Ο Πάλλης είχε πάθος με την δημοτική και ήθελε να αποδείξει ότι η γλώσσα του λαού ήταν επαρκής για να αποδώσει κάθε είδους κείμενο ορθά και πλήρως. Έτσι, μεταφράζει τα ευαγγέλια στην δημοτική και το έργο εκδίδεται ως «Νέα Διαθήκη κατά το Βατικανό Χειρόγραφο», με έξοδα της Όλγας, από αλεξανδρινό τυπογραφείο το 1901.

Η έκδοση θα περνούσε απαρατήρητη αν τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς ο ιδρυτής και διευθυντής τής εφημερίδας Ακρόπολις Βλάσσης Γαβριηλίδης δεν είχε την ιδέα να δημοσιεύσει την μετάφραση του Πάλλη σε συνέχειες. Πριν αρχίσει την δημοσίευση, ο Γαβριηλίδης φρόντισε να πάρει την σύμφωνη γνώμη τόσο του τότε αρχιεπισκόπου Προκοπίου Β’ όσο και του κοσμήτορα της θεολογικής σχολής Εμμανουήλ Ζολώτα. Όμως, αυτό δεν ήταν αρκετό για να αποτρέψει την αντίδραση των «αρχαϊζόντων» ακαδημαϊκών αλλά και των «καθαρευουσιάνων» καθηγητών τής φιλοσοφικής σχολής (με πρώτο και καλύτερο τον Γεώργιο Μιστριώτη), οι οποίοι ξεσήκωσαν και τους φοιτητές τους. Στο πλευρό των αντιδρώντων στάθηκε σχεδόν σύσσωμος ο τύπος, ο οποίος έρριχνε λάδι στην φωτιά.

Η θρυαλλίδα που οδήγησε στην τελική έκρηξη ήταν ένα έγγραφο του πατριάρχη Ιωακείμ Γ’ του Μεγαλοπρεπούς (!), το οποίο απέρριπτε την μετάφραση (ο Ιωακείμ δεν είχε καν πανεπιστημιακή μόρφωση). Οι συγκρούσεις άρχισαν στις 5 Νοεμβρίου και συνεχίστηκαν και την επομένη. Στις 7 Νοεμβρίου, «γλωσσαμύντορες» οπαδοί του Δηλιγιάννη ξεχύνονται προς την αρχιεπισκοπή βρίζοντας τον Προκόπιο και συγκρούονται με χωροφύλακες, οι οποίοι ρίχνουν στο ψαχνό. Την επόμενη μέρα ο Προκόπιος παραιτείται ενώ οργανώνεται μεγάλη αντικυβερνητική διαδήλωση, στις 9 του μηνός κηδεύονται οι νεκροί και στις 12 Νοεμβρίου παραιτείται και η κυβέρνηση Θεοτόκη.

Η απρόσμενη αρχή και η θλιβερή κατάληξη: Ακρόπολις 9/9/1901 – Σκριπ 8/11/1901

Αυτά -και πολλά περισσότερα- μπορείτε να τα διαβάσετε κι αλλού. Εκείνο που θα δυσκολευτείτε να βρείτε, είναι ένα αριστούργημα το οποίο έφτιαξε ένας εξαίρετος λογοτέχνης και δημοσιογράφος της εποχής, τότε που οι αγράμματοι δεν γίνονταν δημοσιογράφοι και οι άσχετοι δεν περνούσαν ως έγκριτοι. Ήταν ο Νίκος Ποριώτης, ο οποίος έγραψε έναν «έπαινο» προς τον Γεώργιο Μιστριώτη, χρησιμοποιώντας λέξεις τής αρχαίας και της καθαρεύουσας με έναν υπέροχα μοναδικό τρόπο:

Γεωργίῳ τῷ Μιστριώτῃ, ἀνδρὶ φρενήρει καὶ εὐήθει, τήν τε ἰδέαν ἀστείῳ καὶ τὴν πνοὴν βρομείῳ, κολέρων ἀκέστορι καὶ λασίων πύκτῃ, ἀνθ΄ ὧν τῆς γλωττικῆς κατοργάδος τοὺς κατώρυχας ἐξεκαύλωσε καὶ τῆς ποιητικῆς οἰνάδος τὰ καυλία καὶ τὰ βλαστήματα ἔκλασε, διὰ ξοάνων δὲ καὶ κουράδων τοὺς πολυψόφους τῶν λόγων κολοσυρτοὺς ψολόεις κατουρίσας καὶ πάντας κατακηλήσας κατ΄ ἀξίαν εἰ καὶ ἀιδῶς φυσᾶ, ἀνάθεμα.

Ξέρω, κρυφογελάσατε αλλά δεν καταλάβατε γρυ. Ας κάνουμε μερικές λεξιλογικές παρατηρήσεις:
– φρενήρης: συνετός, μυαλωμένος, αυτός που έχει το μυαλό του συγκεντρωμένο (από το φρήν = μυαλό + ἀραρίσκω = συνδέω, ταιριάζω / πρβλ: έχω σώας τα φρένας)
– εὐήθης: ηθικός (ευ+ήθος) αλλά και βλάκας (ειρωνικά) / πρβλ: αγαθός – αγαθιάρης
– ἰδέα: όψη, μορφή
– ἀστεῖος: ευχάριστος, κοινωνικά αποδεκτός, κομψός, ωραίος (από την λέξυ ἄστυ = πόλη)
– πνοή: ανάσα αλλά και φωνή
– βρόμειος: βροντώδης (από το βρέμω = βροντώ / ὑψιβρεμέτης [ομηρικό προσωνύμιο του Δία]: αυτός που βροντάει από ψηλά)
– κόλερος: κουρεμένος (κόλος+ἔριον) αλλά και καθαρευουσιάνος (μεταφορικά), σε αντίθεση με τους δημοτικιστές που αποκαλούνταν μαλλιαροί
– ἀκέστωρ: γιατρός (από το ἀκέομαι = γιατρεύω / πρβλ: ἀνήκεστος βλάβη = αγιάτρευτη ζημιά)
– λάσιος: κατάφυτος, δασύτριχος (μεταφορικά) αλλά και δημοτικιστής (μαλλιαρός)
– πύκτης: γρονθοκόπος (πυγμήπυγμάχος / πρβλ: πὺξ λάξ: με μπουνιές και κλοτσιές)
– κατοργάς: καλλιεργήσιμη γη (οργώνω) / γλωττικὴ κατοργάς: καθαρεύουσα (μεταφορικά), ως η γλώσσα που χρησιμοποιόταν ευκολώτερα στα πεζά κείμενα παρά στα ποιητικά.
– κατώρυξ: αυτός που βρίσκεται χωμένος στην γη, βολβός, φυντάνι (ορυχείο)
– ἐκκαυλῶ: (επί φυτού) βγάζω βλαστάρι
– οἰνάς: αμπελώνας (οίνος) – ποιητικὴ οἰνάς: δημοτική (σε αντίστιξη με το γλωττικὴ κατοργάς)
– καυλίον: υποκοριστικό του καυλός = το κοτσάνι του φυτού, ο μίσχος
– κλάω-κλῶ: σπάζω (κλάσμα = κομμάτι)
– ξόανον: απλό ξύλινο άγαλμα (από το ξέω: γδέρνω, χαράσσω – πρβλ: απόξεση)
– κουράς: οροφή (κατά τον ουρανό) αλλά και οροφογραφία
– πολύψοφος: πολυθόρυβος (ψόφος: κάθε θόρυβος που δεν παράγεται από ανθρώπινο στόμα)
– κολοσυρτός: όχλος, πλήθος που άγεται και φέρεται δίχως ηγέτη (κόλος+σύρω)
– ψολόεις: σαν κεραυνός (από το ψόλος = αιθάλη, καπνιά αλλά και κεραυνός) / ψολοβρόντης: αυτός που αστράφτει και βροντάει
– κατουρίζω: μπαίνω σε λιμάνι με τον άνεμο ούριο (κατά+οὐρίζω), φέρω κάτι σε αίσιο πέρας
– κατακηλῶ: καταγοητεύω, μαγεύω
– ἀιδῶς: χωρίς ιδιοτέλεια, με μετριοφροσύνη
– φυσῶ: καμαρώνω, κορδώνομαι
– ἀνάθεμα: αφιέρωμα (από το ἀνατίθημι)

Ο «την ιδέαν αστείος» Γεώργιος Μιστριώτης. Δεξιά η προτομή του στο 1ο Γυμνάσιο-Λύκειο Τρίπολης

Ας τα μαζέψουμε τώρα όλα αυτά, να κάνουμε μια μετάφραση στον «έπαινο» του Ποριώτη:

Στον Γεώργιο Μιστριώτη, άνδρα συνετό και αγαθό, στην εμφάνιση κομψό και στην φωνή βροντερό, προστάτη των κουρεμένων και γρονθοκόπο των μαλλιαρών, επειδή στα χωράφια της καθαρεύουσας ξεβλαστάρωσε τα φυντάνια και στους αμπελώνες της δημοτικής έσπασε τους βλαστούς και τις παραφυάδες, ενώ με ξόανα και οροφογραφίες τούς πολυθόρυβους στα λόγια όχλους κεραυνοβόλα οδήγησε σε ασφαλές λιμάνι και τους πάντες καταγοήτευσε με την αξία του, αν και με μετριοφροσύνη καμαρώνει, αφιέρωμα.

Λέγεται πως ο Ποριώτης, αφού δακτυλογράφησε και μοίρασε σε κάμποσους τον «έπαινό» του, τον έστειλε και στην Ακαδημία διά χειρός του φίλου του Κωστή Παλαμά, γραμματέα τότε της Ακαδημίας. Ο Παλαμάς, που δεν πολυχώνευε τον Μιστριώτη, περίμενε την σύγκληση του σώματος, οπότε και έδωσε το κείμενο στον ειδικό γραμματέα Νικόλαο Πολίτη (τον γνωστό λαογράφο) για να το διαβάσει στο σώμα. Το τι ακολούθησε δεν χρειάζεται να περιγραφεί.

Μπορεί αυτό το τελευταίο να μην είναι αλήθεια. Πάντως, ο Μιστριώτης πρωτοστάτησε σε παρόμοιες γλωσσικές ταραχές και μια δεκαετία αργότερα, σε σημείο που βρέθηκε κατηγορούμενος για στάση. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.

___________________________________________________________

Τα #ParadisePapers και η Ολλανδική φορολογική τεχνογνωσία της Eldorado #skouries …


Πριν από λίγες μέρες ήρθαν στη δημοσιότητα τα Paradise Papers, μια μαζική διαρροή 13,4 δισεκατομμυρίων εγγράφων από τα αρχεία της Appleby, μιας κορυφαίας εταιρείας διαχείρισης offshore εταιρειών με έδρα τις Βερμούδες. Η διαρροή αποκαλύπτει – επιβεβαιώνει μάλλον – την ασύλληπτη σε μέγεθος φοροαποφυγή από τις πολυεθνικές εταιρείες και τους ισχυρούς του πλανήτη. Στην πραγματικότητα οι αποκαλύψεις δεν εξέπληξαν κανέναν γιατί είχαν προηγηθεί ταPanama Papers («έγγραφα του Παναμά») το 2016 και τα Luxembourg Leaks (οι» διαρροές του Λουξεμβούργου») το 2014. Eκτιμάται οτι πάνω από $500 δις κερδών το χρόνο «μεταφέρονται» από τις πολυεθνικές εταιρείες σε δικαιοδοσίες χαμηλής φορολογίας, ενώ ο ιδιωτικός πλούτος που «φυλάσσεται» σε φορολογικούς παραδείσους μπορεί να φτάνει τα $21-32 τρις.

Γιατί κανείς δεν έκανε τη σύνδεση αυτής της είδησης με το άλλο θέμα των ημερών, την Εldorado Gold?

Οι πολυεθνικές χρησιμοποιούν τις offshore εταιρείες όχι μόνο για να αποφύγουν να πληρώσουν φόρους αλλά και για να αποκρύψουν δωροδοκίες και άλλες παράνομες συναλλαγές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Aγγλοελβετική εταιρεία εξόρυξης και εμπορίας μετάλλων Glencore που είναι μια από τις μεγαλύτερες του κόσμου. Τα «έγγραφα του Παραδείσου» αποκαλύπτουν τις σκοτεινες διαδρομές μέσα από τις οποίες η Glencore κατάφερε να αποκτήσει σε χαμηλή τιμή τα δικαιώματα εκμετάλλευσης του μεταλλείου χαλκού Katanga στο Κονγκό, αλλά και τα λογιστικά τεχνάσματα που χρησιμοποιούν οι θυγατρικές της εταιρείες σε Αυστραλία, Καναδά, Αργεντινή, Μπουρκίνα Φάσο κλπ για να κρύψουν κέρδη και να μειώσουν τους φόρους που πληρώνουν. Τα σκάνδαλα της Glencore έγιναν παγκόσμια είδηση αλλά η εξορυκτική βιομηχανία συνολικά έχει μακριά παράδοση στη φοροαποφυγή και τα Paradise Papers είναι γεμάτα από τέτοιες περιπτώσεις.

Τις τελευταίες μέρες επίσης απασχόλησε τα μέσα ενημέρωσης – τα ελληνικά και σε μικρότερο βαθμό τα διεθνή – η Εldorado Gold και οι νέες της απειλές για «πάγωμα» του έργου των Σκουριών στη Χαλκιδική. Το σύνολο των σχετικών «ρεπορτάζ» αναφέρθηκαν στα οικονομικά οφέλη που (υποτίθεται οτι) η Eldorado θα έφερνε στη χώρα αν την άφηναν να προχωρήσει. Ο ρεπορτερ του Aljazeera για παράδειγμα (εδώ) διαβεβαίωσε τους ακροατές, χωρίς καμμία σκιά αμφιβολίας, οτι «η εξορυκτική δραστηριότητα σε πλήρη ανάπτυξη θα έφερνε στο κράτος μισό δισεκάτομμύριο δολάρια σε φόρους το χρόνο». Δεν πρόκειται βέβαια για δημοσιογραφία αλλά για πιστή αναπαραγωγή των ισχυρισμών της εταιρείας. Δικαιολογείται τόση βεβαιότητα όταν όλος ο πλανήτης βοά για το οτι οι πολυεθνικές ΔΕΝ πληρώνουν φόρους;

Ειδικά για την Eldorado, υπάρχουν αποδείξεις οτι φοροαποφεύγει. Γνωρίζουμε πλέον, χάρη στην έρευνα της Ολλανδικής SOMO oτι η  Eldorado χρησιμοποιεί εταιρείες- ταχυδρομικές θυρίδες στην Ολλανδία για να ελαχιστοποιεί τους φόρους που πληρώνει στην Ελλάδα. Αυτό έχει οδηγήσει σε απώλεια φόρων τουλάχιστον €2,8 εκατομμυρίων στη διετία 2013-2014, πριν ακόμα ξεκινήσει η παραγωγική λειτουργία Σκουριών και Ολυμπιάδας. Σημειωτέον οτι η SOMO εξέτασε μόνον μία από τις πάμπολλες μεθόδους φοροαποφυγής που χρησιμοποιούν οι πολυεθνικές, κατά συνέπεια αυτό το ποσό είναι πιθανότατα υποεκτιμημένο.

Ο  λόγος λοιπόν που δεν είδαμε την Eldorado ούτε στα Paradise Papers ούτε στα Panama Papers ούτε στα Luxleaks δεν είναι οτι η συγκεκριμένη εταιρεία απέχει από τέτοιες πρακτικές. Κάθε άλλο. Είναι οτι επέλεξε για έδρα των off-shore της τις νήσους Μπαρμπέιντος και την Ολλανδία, αντί για τις Βερμούδες, τον Παναμά ή το Λουξεμβούργο. Και μάταια τα στελέχη της Ελληνικός Χρυσός αρνούνται οτι η εταιρεία φοροαποφεύγει διότι το παραδέχεται  – και μάλιστα με κυνικό τρόπο – η ίδια η μητρική Καναδική εταιρεία! Το είπε πεντακάθαρα ο πρώην CEO της Eldorado, κ. Πολ Ράιτ, σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή» τον Απρίλιο 2015:

«Οσον αφορά τον φορολογικό μας σχεδιασμό και τη χρήση ολλανδικών εταιρειών, κάνουμε ό,τι κάνουν οι περισσότερες πολυεθνικές επιχειρήσεις και είναι απολύτως νόμιμο. Προσπαθούμε, όπως κάθε επιχείρηση και κάθε φυσικό πρόσωπο, να ελαχιστοποιήσουμε με νόμιμα μέσα τους φόρους που θα κληθούμε να πληρώσουμε. Το 2017, όταν -εκτός απροόπτου- καταγράψει για πρώτη φορά κέρδη η «Ελληνικός Χρυσός», θα φανούν τα οφέλη που θα δρέψει από την ολλανδική φορολογική τεχνογνωσία».

Με άλλα λόγια ναι, φοροαποφεύγουμε, αλλά είναι «νόμιμο» και το κάνουν όλοι! Βρισκόμαστε ήδη στο 2017 και μπορεί η εταιρεία να μην κατάφερε να προχωρήσει το έργο των Σκουριών, αλλά η Ολυμπιάδα θα ξεκινήσει και επίσημα την εμπορική παραγωγή στο τέλος του έτους. Από αυτή τη δραστηριότητα η χώρα μας θα δει ελάχιστα ή (το πιθανότερο) μηδενικά φορολογικά έσοδα:

  1. Πρώτον, γιατί δεν υπάρχει εργοστάσιο μεταλλουργίας (ούτε πρόκειται να γίνει, με τα σημερινά δεδομένα) άρα τα πολύτιμα μέταλλα, ο χρυσός και ο άργυρος, θα εξάγονται με τη μορφή συμπυκνωμάτων, δηλαδή ενδιάμεσων προϊόντων ευτελούς αξίας.
  2. Και δεύτερον γιατί η «Ολλανδική φορολογική τεχνογνωσία» θα αναλάβει να στερήσει από τη χώρα μας ακόμα και εκείνα τα λίγα φορολογικά έσοδα που ίσως θα μπορούσε να έχει.

Η διάχυτη αισιοδοξία οτι η η Ελλάδα θα έχει έσοδα – και μάλιστα σημαντικά – από την εκμετάλλευση του ορυκτού της πλούτου, οτι δεν θα συμβεί εδώ ο,τι συμβαίνει π.χ. στη Ζάμπια και στην Τανζανία γιατί «εδώ είναι Ευρώπη και έχουμε νόμους», δεν έχει καμμία απολύτως βάση. Η Eldorado (και η κάθε Eldorado) φοροαποφεύγει επειδή το επιτρέπουν οι νομοθεσίες της Ολλανδίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που φτιάχτηκαν ακριβώς για να διευκολύνουν τους ισχυρούς του χρήματος να μην πληρώνουν φόρους. Η χώρα μας ληστεύεται «νόμιμα» από την Καναδική πολυεθνική, όπως συστηματικά ληστεύονται όλες οι χώρες του κόσμου που είναι πλούσιες σε ορυκτούς πόρους αλλά οι περισσότρες παμφτωχες.


Από:https://antigoldgr.org/blog/2017/11/14/ta-paradisepapers-kai-i-ollandiki-forologiki-technognosia-tis-eldorado-skouries/