MOONCHILD…


Dj της ημέρας, ο Γιώργος Γλυκοφρύδης

Υπήρχε μια εποχή που στην Ελλάδα η δικτατορία σκότωνε κόσμο, κι εγώ ήμουν στο νηπιαγωγείο ή στο δημοτικό σχολείο. Κι ύστερα η δικτατορία τελείωσε, κι ήταν μια εποχή που εγώ ήμουν ακόμη στο Δημοτικό σχολείο στην Ελλάδα, αλλά μακριά εκτός Ελλάδος, όπως πάντα, μια μουσική κι ένας καινούριος κόσμος συνέχιζε να γεννιέται.

1η του Οκτωβρίου του 1976, και κυκλοφορεί το Calling Card. Το 8ο solo LP του Rory Gallagher. Ηχογραφημένο στα τότε φημισμένα  Musicland Studios στο Μόναχο, ήταν και το πρώτο που εμπιστεύτηκε παραγωγό να του φροντίσει τον ήχο. Γιατί ο Rory ήθελε κάπως να καταφέρει να ξεφύγει από το blues rock και να ανέβει προς το σκληρό rock. (Ας μην ξεχνάμε πως βρισκόμαστε σε μια δεκαετία που οι Deep Purple και οι Rolling Stones είναι επικαιρότητα και σκληραίνουν τον ήχο του rock όσο μπορούν. Επίσης, το punk, έχει ήδη εμφανιστεί: Lou Reed/Patti Smith/David Bowie κλπ)

Ανάμεσα στα τραγούδια του Calling Card, το μυθικό Moonchild. Εξαιρετικά μελαγχολικό αλλά εξαιρετικά καθαρό rock. Εξαιρετικά σκληρά ρομαντικό και βαθύτατα blues στην ψυχή αλλά σοβαρότατα rock στον ήχο.

Το πόσες εφηβείες στην εφηβική ηλικία ή σε οποιαδήποτε άλλη ηλικία πρέπει να έλιωσαν και να εξομολογήθηκαν με αυτό το τραγούδι σ όλο τον πλανήτη, πιθανότατα κανείς δεν μπορεί να το υπολογίσει.

Παραθέτω τέσσερις εκτελέσεις και ένα clip: (Οι συναυλίες του Gallagher έχουν μείνει στην ιστορία καθώς η σκηνή ήταν ο πλανήτης του και όχι το studio. Λογικό. Ως μουσικός ανδρώθηκε μέσα σε club και σε περιοδείες.)

LP

Αυτή η συγκεκριμένη μεταφορά του τραγουδιού απευθείας από το βινίλιο στο YouTube, ανήκει σε Έλληνα. (YouTube Channel Id: pipis742) Και είναι αυτή που έχει τα περισσότερα views παγκοσμίως οπότε και είναι αυτή που δίνει ως «επίσημη» το Google ως αποτέλεσμα αναζήτησης του τραγουδιού. Κάποια από τα στιγμιότυπα που υπάρχουν στη φωτογραφική σύνθεση που καλύπτει το τραγούδι, είναι από την μυθική συναυλία του Rory Gallagher στο γήπεδο της ΑΕΚ στην Αθήνα. Μιας και η συγκεκριμένη συναυλία έμεινε στην Ιστορία όχι μόνο επειδή μια ολόκληρη χώρα ξεθάβονταν από μια Δικτατορία και άρα έκανε το εκπληκτικότερο δυναμιτισμένο κοινό για τους καλλιτέχνες που έρχονταν, οπότε και ο Rory είχε δώσει μία από τις καλύτερες συναυλίες της καριέρας του, αλλά επειδή τελείωσε μέσα σε δακρυγόνα και πολύ ξύλο. Λογικό. Το rock, τότε, και πόσο μάλλον σε μια Ελλάδα που ξεκινούσε βαθιές ανάσες ελευθερίας, ήταν ξέσπασμα βαρύ και φωτιά. Καύση των πάντων.

RockPalast 1977

Κατά πώς λέγεται αυτή είναι η πρώτη ζωντανή εκτέλεση. (Προσοχή στο πώς προσπαθεί να κρατήσει την κιθάρα στον ήχο της όποιας παραγωγής και να μην φύγει στο βαρύ ζωντανό rock που ήταν και ο πλανήτης του. – Έτσι νομίζω. Δεν είμαι μουσικός. – Πάντα με την ’61 Sunburst Stratocaster του. Εκπληκτικός κιθαρίστας με ταλέντο χωρίς τέλος. Και μία δεύτερη προσοχή στα κρουστά. Δεκαετία του 70…)

Γήπεδο Α.Ε.Κ Νέα Φιλαδέλφεια, Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 1981

Δυστυχώς η ηχογράφηση είναι απολύτως τραγική. Αλλά δεν νομίζω πως αυτό θα πρέπει να απασχολεί κανέναν. Υπάρχει στο YouTube, και άρα, ως μνημείο, την ανεβάζω. Και έτσι την ακούμε.

Bottom Line, Νέα Υόρκη, 11 Σεπτεμβρίου 1978

Εδώ είναι μόνο το audio. Δεν είναι clip. Η ηχογράφηση αυτής της ζωντανής εκτέλεσης αξίζει τον κόπο να αναφερθεί γιατί ολόκληρο το τραγούδι παίζεται αλλιώς. Θεωρώ. Η μπάσο κιθάρα αλλά και η πρώτη κιθάρα ακολουθούν αλλιώς. Όπως και τα κρουστά. Πολύ ενδιαφέρουσα εκτέλεση. Από τον ίδιο. Κι αυτό είναι το πλέον σημαντικό. Επίσης, στο κείμενο του άρθρου που ακολουθεί την ηχογράφηση, υπάρχουν πολύ σημαντικές πληροφορίες.

«RORY GALLAGHER – Moonchild (HQ Sound, HD, English/Greek Lyrics)»

Και αυτό εδώ, είναι η μοναδική προσπάθεια video clip πάνω στο τραγούδι, που εγώ βρήκα. (Πιθανόν να υπάρχουν και άλλες.) Έχω την αίσθηση πως (και αυτή) η ανάρτηση στο YouTube περί του τραγουδιού είναι Ελληνική. Όπως (πιθανότατα) και το clip το ίδιο ως δημιουργία είναι Ελληνικό.

Οι στίχοι:
You are a moonchild and, pretty soon child
I’ve got that feeling that
I’m gonna make you smile forever if I can
Just give me a sign and I’ll show you my plan

You are a blue child, forever true child
You know that I’ll try to
Paint the skies blue forever if I can
Just give me a sign and I’ll show you my plan

Tell me why you look so sad
Time slips by like grains of sand
Just put your future in my hands
Tell me, tell me why you look so sad
Time slips by like grains of sand
Just put your future in my hands

You are a moonchild and, pretty soon child
I’ve got that feeling that
I’m gonna make you smile forever if I can
Just give me a sign and I’ll show you my plan



Aπό:https://dimartblog.com/2017/11/12/moonchild-3/

Η Ελλάδα ως ριάλιτι …


Η Ελλάδα ως ριάλιτι – Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί

Το πάνελ διαρκές, με εναλλαγές προσώπων. Σηκώνεται ο ένας, κάθεται η άλλη. Τα θέματα στριφογυρίζουν διαρκώς. Τι θα κάνετε αν ο γιός σας θέλει να αλλάξει φύλο και μόλις συμπλήρωσε το 15o έτος; Η Μαρέβα έχει οφ-σορ, αλλά την έστησε όταν ήταν σε διάσταση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και η βασίλισσα της Αγγλίας την κάνει τη «δουλειά» με τα λεφτά. Ο Καμμένος μίλησε με κατάδικο τόσες φορές. Και ο Αυγενάκης μίλησε και ξέρουμε τι είπε. Σε ποια ταβέρνα έφαγε ο Δ. Κουφοντίνας στην πρώτη άδεια που πήρε μετά από 15 χρόνια φυλακή; Ποιος θα κρατάει τη σημαία στις παρελάσεις; Ο Καρανίκας πήγε σε κλαμπ που συχνάζουν τρανς. Τι έφαγαν Τσίπρας, Τραμπ στην Ουάσιγκτον; Τι φορούσαν οι κυρίες τους; Α, ναι, η κυρία Τραμπ έλλειπε. Οι ομογενείς επιχειρηματίες έβγαλαν τις γραβάτες τους στη συνάντηση με τον κ. Τσίπρα. Καλό σημάδι, θα φέρουν επενδύσεις. Με την κάνναβη τι θα γίνει, θα μπορούμε, πληρώνοντας κι έναν φόρο, να έχουμε δυο-τρεις γλαστρούλες; Κόσκινο στις οθόνες η προσωπική ζωή μιας νέας γυναίκας που δολοφονήθηκε, για να ανακαλυφθεί τελικά πως συνέβη για 5 ευρώ και ένα κινητό. Τώρα το πρόγραμμα έχει απ’ ευθείας σκηνές από το παραλίγο λυντσάρισμα του δολοφόνου. Η εναλλαγή συνεχίζεται με ταχύτητα, εικόνες και «ειδήσεις» του ίδιου στυλ μάς κατακλύζουν διαρκώς.

Η ελπίδα μιας καλύτερης ζωής σβήνει και απλώνεται η προσαρμογή στα 300-350 ευρώ, στη μερική απασχόληση ή την απόγνωση του απλήρωτου δανείου. Μην ανησυχείτε, ο Τσακαλώτος μάς προστατεύει από τους πλειστηριασμούς κι ο Τσίπρας θα μοιράσει μποναμάδες, αφού πρώτα συνειδητά –όπως ομολογούν– ξεζούμισαν εργαζόμενους και μικρομεσαίους με υπερφορολόγηση.

Παλιά ο αιχμάλωτος μετατρέπονταν σε ανδράποδο, σε δούλο. Τώρα μετατρέπουν τους πολίτες σε δούλους που καταναλώνουν ριάλιτι, ζουν σε μια σχιζοειδή κατάσταση με διαρκές παρόν και στερημένο μέλλον, βουτηγμένοι στην απόγνωση. Επιτρέπουν μόνο να τρωγόμαστε αναμεταξύ τους. Διαρκείς μικροεμφύλιοι άνευ ουσίας και σημασίας διαδικτυακά, οικογενειακά, σε δουλειές, στην στάση, οπουδήποτε. Για να επανέλθει στη συνέχεια η φάση της μελαγχολίας. Ώσπου; Ως πότε και ως πού;

Κι όμως, κάτω από αυτό το απέραντο μαύρο πέπλο, θα αρθρωθεί η κατάφαση στην ζωή. Θα διασχίσει ερημιές, αλλά θα καταφέρει να χρωματίσει το τοπίο.

Όπως λέει κι ο τραγουδιστής:

Χτύπα όσες απ’ τις καμπάνες χτυπάνε ακόμα

Ξέχνα την τέλεια προσφορά σου

Υπάρχει μια ρωγμή, μια ρωγμή παντού

Έτσι μπαίνει το φως

Έτσι μπαίνει το φως

(Leonard Cohen, Anthem)


Aπό:https://www.e-dromos.gr/h-ellada-os-reality-editorial-381/

Για τα δρώμενα στο λεγόμενο χώρο της κεντροδεξιάς…


Γράφει ο mitsos175

1) «Από τη MARC για το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ (11/09/2017) Πάνε για ντέρμπυ οι εκλογές στην Κεντροαριστερά: Η πρώτη δημοσκόπηση
…Από μια πρώτη οπτική, το άθροισμα όσων ανταποκρίνονται θετικά -το 4,5% του συνόλου των ερωτηθέντων δηλώνει «ναι» και το 5,3% «μάλλον ναι»- στο ερώτημα για την πιθανότητα να ψηφίσουν στις εκλογές οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το εν δυνάμει εκλογικό σώμα μπορεί να φτάσει έως και τις 500.000 με 550.000, εφόσον προσέλθει όντως το 10% του γενικού πληθυσμού που έχει δικαίωμα ψήφου και συνήθως το ασκεί….

Και στις δύο περιπτώσεις, δεύτερος αναδεικνύεται ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, ο οποίος συγκεντρώνει 8,5% στον γενικό πληθυσμό και ανεβάζει το ποσοστό του στο 20,2% όταν ερωτώνται εκείνοι που είναι πιο πιθανό να ψηφίσουν. Σε απόσταση βολής βρίσκονται από τη μία ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης, ο οποίος κρατά την τρίτη θέση με 7,4% και 12,9% αντίστοιχα, και από την άλλη ο ευρωβουλευτής της Ελιάς Νίκος Ανδρουλάκης, που από το χαμηλό 4% στο σύνολο των ερωτηθέντων ανεβαίνει στο 12,1% μεταξύ των πλέον αποφασισμένων….»

2) «Στην έρευνα της Prorata που δημοσιεύει η Εφημερίδα των Συντακτών δείχνει ότι η Φώφη Γεννηματά εξασφαλίζει μια απόσταση ασφαλείας από τους άλλους υποψήφιους, ωστόσο από ‘κει και ύστερα η δεύτερη θέση, δημοσκοπικά τουλάχιστον “παίζεται” στις 2 μονάδες».

3) «Στην ερώτηση αν «θα ψηφίσετε για την ανάδειξη αρχηγού του νέου κόμματος», το 74% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι δεν θα ψηφίσει, το 13% δηλώνει πως θα ψηφίσει, ενώ το 11% απαντά ότι ίσως ψηφίσει… Δεύτερος ακολουθεί ο πρόεδρος του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης με 10% και τρίτος ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης με 9%. Ακολουθούν ο Νίκος Ανδρουλάκης με 5% και ο Γιάννης Ραγκούσης με 3%. Γιάννης Μανιάτης και Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος παίρνουν ακόμη πιο χαμηλά ποσοστά, 2% και 1% αντίστοιχα». ( Palmos Analysis για το tvxs.gr)

Στο ίδιο μοτίβο και διάφορες άλλες δημοσκοπήσεις. Πέρα από την πρωτιά της Φώφης στον α’ γύρο, που ήταν «ηλίου φαεινότερο», όλες οι υπόλοιπες εκτιμήσεις έπεσαν έξω. Καμία έκπληξη.
Βρε δημοσκόποι, αφού δεν το έχετε, δεν ασχολείστε με κάτι άλλο; Οι εκλογές αυτές ήταν «προσαρμοσμένες από τον Κώστα» που «μαγείρευε» και τους διαγωνισμούς στο Περιστέρι.
Εδώ ο «μάγειρας» λέγονταν ΚΟΥΛΗΣ. Άμα δεν είσαι ενημερωμένος, την πατάς. Εκτός, αν δεν κάνατε μέτρηση και μας είπατε τ’ όνειρο που βλέπατε, για να μην υποψιαστώ, ότι εκτελούσατε παραγγελίες …

Λοιπόν ακόμα μια φορά οι δημοσκοπήσεις έπεσαν έξω. Αυτό είναι πράγματι περίεργο, γιατί και στατιστικά να το πάρεις, δηλαδή να πεις ένα ποσοστό στην τύχη, ένα σωστό αποτέλεσμα θα το πάρεις. Ούτε μια δημοσκόπηση τα τελευταία χρόνια δεν επαληθεύτηκε. Ούτε μία!
Από τους χαμένους των «εκλογών», που δεν ήταν εκλογές, αλλά μαγειρική. Ο άλλος χαμένος ήταν ο Μπομπολάκης. Το περίμενα, αφού την κοπάνησε από το κόμμα που ο ίδιος έφτιαξε, προκειμένου να σωθεί. Εκείνο που μου κάνει εντύπωση είναι πως 59 στελέχη του Ποταμιού, θέλουν να ακολουθήσουν αυτόνομη πορεία, ενώ μιλάνε για αρχές!!! Ποιες αρχές; Οι μόνες αρχές που έχουν οι κηφήνες είναι οι αρχές της μάσας και της κοροϊδίας…

ΥΓ. Ανακοίνωση ΝΔ: Όλοι οι νεοδημοκράτες στο Β’ Γύρο ψηφίζουν δαγκωτό το νέο ΠΑΣΟΚ τσόντα, για να πέσει το νέο ΠΑΣΟΚ του ΣΥΡΙΖΑ! Η ΝΔ είναι εδώ, με ΠΑΣΟΚ και φασισμό… .


Από:http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2017/11/blog-post_60.html

H αντίσταση των Ποντίων στον εξελληνισμό τους (από τη Μεγάλη Αικατερίνη)…


του Ε. Ζάχου

Στα 1784 η Αικατερίνη η Μεγάλη κατέλυσε την κυριαρχία των Τατάρων και προσάρτησε την Κριμαία στη ρώσικη αυτοκρατορία. Για να το κάνει αυτό οργάνωσε την περίφημη «Ελληνική Λεγεώνα», σώμα μισθοφόρων χριστιανών που τους στρατολόγησε απ’ τα νησιά της Άσπρης Θάλασσας, του Αιγαίου. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς ήτανε Αρβανίτες κουρσάροι από την Ύδρα, τις Σπέτσες κι άλλα ναυτικά νησιά. Πόντιοι δεν πήγανε στο σώμα αυτό που υπό την αρχηγία του Ορλώφ κατέλαβε την Κριμαία, γιατί οι Πόντιοι την είχαν την Κριμαία και δεν τους συνέφερε ν’ αλλάξει χέρια κι απ’ την οθωμανική γραφειοκρατία, που την ελέγχανε, να πάει στα χέρια της ρώσικης γραφειοκρατίας που δεν την ήξεραν. Όσο για την Αικατερίνη, έπαιξε βρώμικο παιχνίδι για να κάνει τη δουλειά της. Βαφτίζοντας «Έλληνες» τους Αιγαιοπελαγίτες κουρσάρους που δεν μπορούσαν να ζυγώσουν εύκολα στη Μαύρη Θάλασσα, τους έφερνε αντιμέτωπους με τους «Ρωμιούς» του Πόντου. Κι ύστερα από την κατάληψη της Κριμαίας και της Ουκρανίας έκανε το παν για να προσελκύσει εκεί τους Αιγαιοπελαγίτες και να φτιάξει μια διασπαστική αιγαιοπελαγίτικη μαγιά, στραμμένη ενάντια στους Μαυροθαλασσίτες.

Οι Πόντιοι αντέδρασαν βέβαια με πονηριά, που τους έκανε να πέσουν στην παγίδα του Ελληνισμού. Για να μη χάσουν την Κριμαία και την Ουκρανία, είπαν: εμείς είμαστε πιο Έλληνες απ’αυτούς. Αυτοί που μαζέψατε εδώ πέρα δεν είν’ Έλληνες, είναι Αρναούτηδες, δηλαδή Αρβανίτες! Κι άνοιξαν τις πόρτες προς την ελληνολατρία που είχε κερδίσει μια μερίδα των ιθυνόντων του Ρωμαίικου, του Πατριαρχείου. Άνοιξαν την πόρτα στους «ελληνοδασκάλους» για να μάθουν τα παιδιά τους ελληνικά, μιας κι αυτό έπιανε στη Ρωσία και στην τεράστια ρωσική γραφειοκρατία που εγκαταστάθηκε στα βορινά της Μαύρης Θάλασσας.

maxresdefault

Συνέχεια