Η συνεργασία των ΗΠΑ με τους ναζί …


Στο προηγούμενο σημείωμα δείξαμε τον τρόπο με τον οποίο οι γερμανοί κατάφεραν να αποκτήσουν πολιτικό έλεγχο στην BIS, εξυπηρετώντας τις επιδιώξεις των ναζί. Στην προσπάθειά τους αυτή όχι απλώς δεν συνάντησαν αξιόλογα εμπόδια από την δύση αλλά, αντίθετα, οι δυτικοί έκαναν ό,τι μπορούσαν για να βοηθήσουν τον Χίτλερ, στον βαθμό που τα σχέδια του γερμανού δικτάτορα εξυπηρετούσαν και τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα. Σήμερα θα παραθέσουμε μερικές άκρως ενδιαφέρουσες πληροφορίες, οι οποίες αποδεικνύουν το αληθές αυτής της αποστροφής.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η Γουώλ Στρητ παρακολουθούσε γοητευμένη με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την άνοδο του Χίτλερ. Ήταν γοητευμένη από τους ναζί επειδή η εμφάνιση ενός ακραία εθνικιστικού μονοκομματικού κράτους στην Γερμανία υποσχόταν την απομάκρυνση του φαντάσματος του μπολσεβικισμού. Το μόνο ερώτημα που πλανιόταν ήταν αν οι επενδυτές και οι κεφαλαιούχοι θα έπρεπε να αισθάνονται ασφαλείς με τέτοιο καθεστώς. Διακυβεύονταν τα συμφέροντα τεράστιων κεφαλαίων, μεταξύ των οποίων βρίσκονταν και τα κεφάλαια μερικών από τα μεγαλύτερα πολιτειακά μονοπώλια. Αρκετά από αυτά τα μονοπώλια, μάλιστα, είχαν στενή συνεργασία με την IG Farben.

Ο γερμανικός κολοσσός λειτουργούσε στις ΗΠΑ ως GAF (General Aniline and Film). Στο διοικητικό συμβούλιο της GAF συμμετείχαν μερικά από τα πιο τρανταχτά ονόματα της πολιτειακής επιχειρηματικής σκηνής. Μεταξύ αυτών ήταν και ο Ουώλτερ Τηγκλ, ο πρόεδρος της πανίσχυρης πετρελαιικής εταιρείας Standard Oil. Ήταν και ο Έντσελ Φορντ, πρόεδρος της Ford Motors. Ήταν και ο Τσαρλς Μίτσελ, διευθύνων σύμβουλος της National City Bank. Ήταν και ο Πωλ Βάρμπουργκ, γόνος μιας από τις μεγαλύτερες οικογένειες τραπεζιτών των ΗΠΑ.

Η Standard Oil ήταν σίγουρα ο ισχυρότερος μεταξύ των συνεργατών τής GAF, καθώς οι δυο εταιρείες είχαν υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας σε θέματα έρευνας και ανάπτυξης της παραγωγής πετρελαίου. Κι αν η GAF είχε άμεση πρόσβαση στο διοικητικό συμβούλιο της BIS (μέσω του Χέρμαν Σμιτς, του διευθύνοντος συμβούλου τής IG Farben, όπως είπαμε στο προηγούμενο σημείωμα), η Standard Oil βρήκε τρόπο να αποκτήσει έμμεση αλλά ισχυρή σχέση με την «τράπεζα των ναζί»: προσέλαβε ως σύμβουλο τον Ρόμπερτ Πόρτερς, τον διοικητικό διευθυντή τής BIS.

Η Standard Oil κατείχε τα δικαιώματα της πατέντας τού συνθετικού καουτσούκ αλλά τα είχε παραχωρήσει στην IG Farben. Το 1929, o Ουώλτερ Τηγκλ είχε υπογράψει σχετική συμφωνία με την IG Farben, βάσει της οποίας «η IG θα μείνει μακρυά από κάθε δουλειά σχετική με το πετρέλαιο κι εμείς θα μείνουμε μακρυά από κάθε δουλειά σχετική με τα χημικά». Αυτή η συμφωνία-καρτέλ των δυο μονοπωλίων άνοιγε τον δρόμο για την δημιουργία μιας σειράς πανίσχυρων καρτέλ. Την απαραίτητη νομοπαρασκευαστική δουλειά για να στηθούν αυτά τα καρτέλ ανέλαβε ο -γνωστός μας και μη εξαιρετέος- Τζων Φόστερ Ντάλλες.

Εκείνη την εποχή ο Ντάλλες ήταν διευθυντής τής INCO (International Nickel Company), της μεγαλύτερης μεταλλουργικής εταιρείας του κόσμου. Το 1934, η INCO υπέγραψε μια συμφωνία-καρτέλ με την IG Farben, βάσει της οποίας οι πολιτειακοί θα προμήθευαν τους γερμανούς με νικέλιο, παίρνοντας ως αντάλλαγμα τα δικαιώματα μιας καινούργιας πατέντας που βελτίωνε την διαδικασία εξαγωγής καθαρού νικελίου από το μετάλλευμα. Ο Ντάλλες αντιπροσώπευε και την SAIC (Solvay American Investment Corporation), την θυγατρική μιας βελγικής εταιρείας που ήταν συνεργάτης τής IG Farben. Η SAIC κατείχε το 25% της Allied Chemical & Dye Corporation, η οποία το 1936 υπέγραψε συμφωνία-καρτέλ με την IG Farben σχετική με την παραγωγή χρωστικών ουσιών.

Και κάπως έτσι εξελισσόταν η κατάσταση καθ’ όλη την δεκαετία τού 1930, καθώς οι πολιτειακοί οικονομολόγοι και δικηγόροι (με πρώτο και καλύτερο πάντα τον Τζον Φόστερ Ντάλλες) φρόντιζαν τα συμφέροντα των πολιτειακών επιχειρήσεων με τον καλύτερο τρόπο: διοχετεύοντας κεφάλαια, εμπορεύματα, πρώτες ύλες και πατέντες κατ’ ευθείαν στο Τρίτο Ράιχ.

Παρ’ όλα αυτά, υπήρχαν ακόμη κάποιοι ενδοιασμοί από πλευράς πολιτειακών επιχειρηματιών. Όχι βέβαια λόγω των διώξεων που είχαν εξαπολύσει οι ναζί κατά διαφόρων μειονοτήτων (εβραίοι, τσιγγάνοι κλπ) ούτε λόγω των στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας. Η κύρια πηγή αυτών των ενδοιασμών ήταν ο πλήρης τίτλος τού ναζιστικού κόμματος: Γερμανικό Εθνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Εργατών, καθώς στις ΗΠΑ οι λέξεις «σοσιαλισμός» και «εργάτης» (πόσο μάλλον η συνύπαρξή τους) αρκούν για να δημιουργήσουν αναφυλαξία. Μια άλλη πηγή ενδοιασμών ήταν και η διαπίστωση ότι τα Τάγματα Εφόδου (οι περίφημοι «καφεπουκαμισάδες») παρέμεναν πανίσχυρα μέσα στο κόμμα. Αν αναρωτιέστε σε τι ενοχλούσε αυτό τους πολιτειακούς, ετοιμαστείτε να ακούσετε ένα ανέκδοτο που θα σας λύσει την απορία: στις ΗΠΑ θεωρούσαν ότι τα Τάγματα Εφόδου συνιστούν την αριστερή πτέρυγα του ναζιστικού κόμματος (!).

Για να ξεπεραστούν αυτοί οι ενδοιασμοί, οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι των ΗΠΑ χρειάζονταν έναν καθησυχασμό από πρώτο χέρι. Χρειάζονταν μια συνάντηση με τον ίδιο τον Χίτλερ. Έτσι, η Γουώλ Στρητ ανέθεσε στον Σωσθένη Μπεν να τακτοποιήσει τις λεπτομέρειες μιας τέτοιας συνάντησης.

Στις 4 Αυγούστου 1933, η New York Times ενημέρωνε τους αναγνώστες της ότι ο Χίτλερ είχε συνάντηση με «αντιπροσώπους τής πολιτειακής οικονομίας». Η εφημερίδα σημείωνε ότι «ο καγκελλάριος Χίτλερ, ο οποίος ξεκουράζεται στο ορεινό του θέρετρο στο Σάλτσμπουργκ, δέχτηκε σήμερα τον Σωσθένη Μπεν, διευθυντή της National City Ban της Νέας Υόρκης, και τον Χένρυ Μαν (…) Δεν υπάρχουν πληροφορίες για το τι συζητήθηκε». Πληροφορίες δεν χρειάζονταν. Ο Σωσθένης Μπεν ήταν ο άνθρωπος που είχε ιδρύσει το 1920 την International Telephone and Telegraph Company, την γνωστή μας ΙΤΤ, μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου εκείνη την εποχή. Η ΙΤΤ είχε κάμποσες θυγατρικές στην Γερμανία, μερικές από τις οποίες εμπλέκονταν στην παραγωγή οπλικού υλικού. Επομένως, η ΙΤΤ χρειαζόταν έναν τραπεζίτη με καλές διασυνδέσεις, ο οποίος θα φρόντιζε τις υποθέσεις της στην Γερμανία. Δεν δυσκολεύτηκε να τον βρει. Το όνομά του ήταν Κουρτ φον Σρέντερ…

____________________________________________________________

One comment on “Η συνεργασία των ΗΠΑ με τους ναζί …

  1. Ο/Η Kimwn λέει:

    ΈΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΛΑ Αλέκο

    ΛΕΦΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑαα Υπάρχουνε

    και μαζί τα φάγαμε…

    h ttps://www.thepressproject.gr/article/119271/Prosopa-pou-sundeontai-me-efoplistes-kai-politikous-sta-Paradise-Rapers

    Πρόσωπα που συνδέονται με Έλληνες εφοπλιστές και πολιτικούς στα Paradise Ρapers
    Περισσότερα από 130 ονόματα ελληνικού ενδιαφέροντος εμφανίζονται να συνδέονται με offshore εταιρείες που εντοπίζονται στα αρχεία της Appleby, που ήρθαν στο φως μέσω των Paradise Papers. Μεταξύ των ελληνικών ονομάτων που αναφέρονται στα αρχεία βρέθηκαν και πρόσωπα που συνδέονται με πολιτικούς, μεγάλος αριθμός εφοπλιστών, αλλά και μεγαλοστέλεχος τράπεζας που μετείχε σε offshore

    Newsroom
    Δευτέρα 6 Νεμβρίου 2017
    Δημοσίευση: 12:11:07
    15 Σχόλια
    Αν θέλετε να κάνετε tweet ένα μέρος του κειμένου απλά επιλέξτε το και θα εμφανιστεί αυτόματα το εικονίδιο του twitter. Κάντε ένα κλικ πάνω του και είστε έτοιμοι…
    ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ

    ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

    Facebook234TwitterPinterestReddit
    Σύμφωνα με πληροφορίες του «Έθνους», στη λίστα των Ρaradise papers βρίσκονται περισσότερα από 130 ονόματα ελληνικού ενδιαφέροντος. Ανάμεσα τους βρίσκονται πρόσωπα που συνδέονται με πολιτικούς, μεγάλος αριθμός εφοπλιστών, αλλά και μεγαλοστέλεχος τράπεζας που μετείχε σε offshore. Εντοπίστηκαν υπεράκτιες εταιρείες που έλαβαν δάνεια από ελληνικές τράπεζες, καθώς και Έλληνες που έχουν απασχολήσει τις Αρχές για φορολογικές και άλλες υποθέσεις.

    Η Appleby είναι εταιρεία παροχής υπηρεσιών offshore, εδρεύει στις Βερμούδες και στα αρχεία της κρύβονται υπεράκτιες διασυνδέσεις περισσότερων από 120 πολιτικών προσώπων από 47 διαφορετικές χώρες, οι ελιγμοί πολυεθνικών κολοσσών με σκοπό να αποφύγουν την πληρωμή φόρων. Στη διαρροή από την Appleby εντοπίζονται 252 καταχωρήσεις διευθύνσεων επικοινωνίας ατόμων που συνδέονται με offshore εταιρείες και βρίσκονται γεωγραφικά στην Αθήνα και στον Πειραιά. Αλλες περιοχές της Αττικής που εμφανίζονται στα αρχεία που έχουν διαρρεύσει από την Appleby είναι η Εκάλη, η Πολιτεία, ο Διόνυσος, το Παλαιό και Νέο Φάληρο, το Μαρούσι, η Γλυφάδα, η Αγία Παρασκευή, η Κηφισιά, η Βουλιαγμένη, η Βούλα, το Ελληνικό, το Χαλάνδρι, ο Αλιμος, τα Βριλήσσια, το Ψυχικό, η Νέα Ερυθραία και ο Βύρωνας.

    Περισσότερα από 6.000 έγγραφα περιέχουν την λέξη «Ελλάδα»

    Αναζητώντας τη λέξη Ελλάδα ανάμεσα στα 6,5 εκατομμύρια έγγραφα που διέρρευσαν από τα εταιρικά μητρώα των 19 δικαιοδοσιών μυστικότητας, εντοπίστηκαν περισσότερα από 6.000 που περιείχαν τη συγκεκριμένη λέξη.

    Αυτά προέρχονται από περιοχές όπως η Μάλτα, η Αρούμπα, οι Μπαχάμες, τα Μπαρμπέιντος, οι Βερμούδες, οι Νήσοι Κουκ, η Ντομινίκα, η Λαμπουάν, τα Νησιά Μάρσαλ, το Νησί Νέβις και η Αγία Λουκία. Πολλές φορές σε αυτού του είδους τα έγγραφα που προέρχονται από εταιρικά μητρώα ο όρος Ελλάδα συναντάται στις διευθύνσεις επικοινωνίας που δηλώνουν οι μέτοχοι, οι διευθυντές η άλλοι συνδεόμενοι με τις εταιρείες αυτές. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο μέρος των εγγράφων αποκαλύπτει στοιχεία για offshore ελληνικών συμφερόντων.
    Οι περισσότερες από αυτές τις εταιρείες εντοπίζονται στα αρχεία που προέρχονται από το μητρώο της Μάλτας, όπου ο όρος Ελλάδα εντοπίστηκε σε 5.553 έγγραφα. Ακολουθούν οι Μπαχάμες (539 έγγραφα), τα Μπαρμπέιντος (222), οι Βερμούδες (33), η Αρούμπα (10), τα Νησιά Μάρσαλ (8), η Λαμπουάν (7), το Νέβις (5), η Ντομινίκα (3), η Αγία Λουκία (1).

    Πολλά γνωστά ονόματα στη λίστα

    Υπενθυμίζεται ότι το βράδυ της Κυριακής το Διεθνές Κονσόρτιουμ Ερευνητών Δημοσιογράφων σε συνεργασία με 95 διεθνή ΜΜΕ έδωσε στη δημοσιότητα τα «Paradise Papers», μια σειρά απο αποκαλύψεις βασισμένες σε διαρροή 13,4 εκατ. εγγράφων από δύο κορυφαίες εταιρείες διαχείρισης offshore εταιρειών, για τα εκατομμύρια που κρύβουν οι ισχυροί του πλανήτη σε φορολογικούς παραδείσους. Μεταξύ των προσώπων που εμπλέκονται στα «Paradise Papers» είναι η βασίλισσα Ελισάβετ της Βρετανίας, σύμβουλοι του Τραμπ και μέλη της κυβέρνησης των ΗΠΑ, στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού του Καναδά, Τζάστιν Τριντό, η Nike, η Apple και πολλοί ακόμα.

    Τα Paradise Papers είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μαζική διαρροή δεδομένων στην ιστορία (1,4 Terabyte), πίσω μόνο από τα Panama Papers (2,6 Terabyte), που αποκαλύφθηκαν το 2016. Η διαρροή προήλθε από τα αρχεία της Appleby μιας εταιρείας που ειδικεύεται στη διαχείριση offshore και σύμφωνα με τελευταίες έρευνες, βρίσκεται στην τέταρτη θέση παγκοσμίως σε αυτόν τον τομέα.

    Το υλικό της διαρροής προέρχεται από δύο υπεράκτιους φορείς παροχής υπηρεσιών και από τα μητρώα εταιρειών 19 φορολογικών παραδείσων, που αποκτήθηκαν παό την γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung και δημοσιοποιήθηκαν από τη Διεθνή Κοινοπραξία Ερευνητικών Δημοσιογράφων (ICIJ) με συνεργάτες όπως ο Guardian, το BBC και οι New York Times με τον τίτλο «Paradise Papers».

    Εν αναμονή αποκαλύψεων

    Ο Guardian αναφέρει επίσης ότι την ερχόμενη εβδομάδα, ο οικονομολόγος Γκάμπριελ Ζούκμαν θα δώσει στη δημοσιότητα μια μελέτη για τα ποσά που μετατοπίζονται ετησίως από τις πολυεθνικές σε φορολογικούς παραδείσους. Μόνο σε φορολογικούς παραδείσους κατέληξαν 600 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ ο Ζούκμαν υποστηρίζει επίσης ότι συνολικά οι ελίτ του πλανήτη έχουν σταθμεύσει σε εταιρείες offshore 7,9 τρισεκατομμύρια ευρώ

    Σε ανακοίνωση της πριν από μερικές εβδομάδες η Appleby επιβεβαίωσε ότι λαμβάνει αιτήματα από το ICIJ και δημοσιογράφους σχετικά «με έγγραφα που υποστηρίζουν ότι έχουν δει, ζητώντας πληροφορίες για δραστηριότητες πελατών μας». Υποστηρίζει επίσης ότι «διερεύνησε διεξοδικά και έντονα τους ισχυρισμούς και είμαστε πεπεισμένοι ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις αδικοπραγίας εκ μέρους μας ή εκ μέρους των πελατών μας». Ενώ σπεύδει να καταγγείλει «τυχόν ισχυρισμούς που ενδέχεται να υποδηλώνουν κάτι διαφορετικό και θα χαρούμε να συνεργαστούμε πλήρως για κάθε νόμιμη και εξουσιοδοτημένη διερεύνηση των ισχυρισμών αυτών από τις αρμόδιες σχετικές αρχές».

    και ΚΥΒΕΡΝΩ ΕΝΑΝ ΛΑΟ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΩΝ (με λένε τζέφρυ και για τους κολλητούς αγγέλα)

    h ttps://www.thepressproject.gr/article/119328/Paradise-Papers-Foroapofugi-ber-alles-sti-Germania

    Paradise Papers: Φοροαποφυγή über alles στη Γερμανία
    Mεγάλες γερμανικές εταιρείες, όπως η Siemens, η Allianz, η Bayer και η Deutsche Bank και 1.000 φυσικά πρόσωπα, μεταξύ των οποίων ο πρώην καγκελάριος, Γκέρχαντ Σρέντερ συγκαταλέγονται στη λίστα των Paradise Papers, του νέου σκανδάλου φοροαποφυγής των ελίτ που αποκαλύφθηκε την Κυριακή

    Newsroom
    Τρίτη 7 Νεμβρίου 2017
    Δημοσίευση: 12:32:16
    Σχολίασε
    Αν θέλετε να κάνετε tweet ένα μέρος του κειμένου απλά επιλέξτε το και θα εμφανιστεί αυτόματα το εικονίδιο του twitter. Κάντε ένα κλικ πάνω του και είστε έτοιμοι…
    ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ

    ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

    Facebook43TwitterPinterestReddit
    Τα Paradise Papers είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μαζική διαρροή δεδομένων στην ιστορία (1,4 Terabyte), πίσω μόνο από τα Panama Papers (2,6 Terabyte), που αποκαλύφθηκαν το 2016. Η διαρροή προήλθε από τα αρχεία της Appleby μιας εταιρείας που ειδικεύεται στη διαχείριση offshore και σύμφωνα με τελευταίες έρευνες, βρίσκεται στην τέταρτη θέση παγκοσμίως σε αυτόν τον τομέα.

    Όπως αναφέρει η Deutsche Welle βασιζόμενη στις αποκαλύψεις της εφημερίδας Süddeutsche Zeitung, στα Paradise Papers εμφανίζονται και πολύ μεγάλες γερμανικές εταιρείες, όπως είναι η Sixt, τα Γερμανικά Ταχυδρομεία (Deutsche Post), η αλυσίδα ξενοδοχείων Meininger, η Siemens, η ασφαλιστική εταιρεία Allianz, η φαρμακευτική εταιρεία Bayer και η Deutsche Bank.

    Ακόμη στα έγγραφα εμφανίζονται 1.000 περίπου φυσικά πρόσωπα, μεταξύ των οποίων Γερμανοί δισεκατομμυριούχοι, επιχειρηματίες, αλλά και ο πρώην καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο οποίος κατείχε υψηλή θέση σε μια εταιρεία offshore.

    Συγκεκριμένα, διετέλεσε το 2009 «ανεξάρτητος σύμβουλος» της ρωσοβρετανικής εταιρείας ενέργειας ΤΝΚ-BP. Η σύμπραξη ανάμεσα στη βρετανική BP και τη ρωσική Alfa έχει την έδρα της, όπως πολλές εταιρείες πετρελαίου, στις Παρθένες Νήσους. Στο πλαίσιο της δραστηριότητάς του, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ αλλά και δυο άλλοι σύμβουλοι απευθύνθηκαν στο δικηγορικό γραφείο Appleby «για ορισμένα διαδικαστικά θέματα της εταιρείας σχετικά με το δίκαιο των Παρθένων Νήσων», όπως αναφέρεται σε ένα e-mail ενός Λονδρέζου δικηγόρου τον Οκτώβριο του 2011. Εξαιτίας της διαμάχης με έναν άλλο πελάτη το δικηγορικό γραφείο Appleby δεν έδωσε τις συμβουλές. Λίγο αργότερα, το Δεκέμβριο του 2011, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ -ο οποίος δεν θέλησε να τοποθετηθεί επί του θέματος- παραιτήθηκε. Το 2013 η σύμπραξη TNK-BP εξαγοράστηκε από τον ρωσικό πετρελαϊκό κολοσσό Rosneft, στον οποίο ο Γκέρχαρντ Σρέντερ ανέλαβε ως επικεφαλής του εποπτικού συμβουλίου.

    Συν τοις άλλοις, από τα Paradise Papers προκύπτουν νέα στοιχεία σχετικά με τη μεγαλύτερη υπόθεση φοροδιαφυγής στην γερμανική ιστορία. Πρόκειται για την υπόθεση Κουρτ Ένγκελχορν, ο οποίος κέρδισε δισεκατομμύρια όταν πούλησε τη φαρμακευτική του εταιρεία. Το 2013 οι αρχές ερεύνησαν την υπόθεση, αλλά ήταν τόσο περίπλοκη ώστε οι κληρονόμοι και οι βαυαρικές αρχές να καταλήξουν τελικά σε συμβιβασμό. Οι κόρες του Ένγκελχορν πλήρωσαν 145 εκατομμύρια ευρώ. Νέα στοιχεία κάνουν λόγο για ακόμα μεγαλύτερη φοροδιαφυγή από όσο ήταν μέχρι σήμερα γνωστό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s