ΧΑΡΤΙΑ ΥΓΕΙΑΣ…


Αυτά είναι μερικά από τα πρωτοσέλιδα Βρωμοφυλλάδων που κυκλοφόρησαν τις τελευταίες μέρες και είχαν ως κύριο θέμα τη συζήτηση και ψήφιση του νομοσχεδίου για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου.

Σύμφωνα με το άρθρο 1 του νόμου 927/1979:

Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, υποκινεί, προκαλεί, διεγείρει ή προτρέπει σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων, που προσδιορίζονται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή την αναπηρία, κατά τρόπο που εκθέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή ενέχει απειλή για τη ζωή, την ελευθερία ή τη σωματική ακεραιότητα των ως άνω προσώπων, τιμωρείται με φυλάκιση τριών (3) μηνών έως τριών (3) ετών και με χρηματική ποινή πέντε έως είκοσι χιλιάδων (5.000 − 20.000) ευρώ.

Θα ιδρώσει το αυτί κανενός εισαγγελέα ή όλη η σκληρότητα του νόμου εξαντλήθηκε στον Παστίτσιο;

_____________________________________________________________

Aπό:http://jungle-report.blogspot.gr/2017/10/blog-post.html

Advertisements

Νεκρά κουνέλια στην αγορά του κρέατος: ο θάνατος του Χιου Χέφνερ…


Ο Χιου Χέφνερ υπήρξε ένας Γουόλτ Ντίσνεϊ του σώματος. Ο Ντίσνεϊ ουσιαστικά ανακάλυψε την αγορά των παιδικών ηλικιών και την ενέταξε στην κατανάλωση δημιουργώντας πρότυπα, πολιορκώντας ένα συλλογικό φαντασιακό και δίνοντας απαντήσεις σε επιθυμίες που ο ίδιος κατασκεύασε. Δημιουργώντας μια αχανή δυνατότητα κέρδους σε μια μέχρι τότε σχεδόν αχαρτογράφητη περιοχή.
Ο Χέφνερ έκανε ακριβώς το ίδιο στη σφαίρα της σεξουαλικής επιθυμίας. Μιας επιθυμίας όμως που φρόντισε να μείνει αποκλειστικά αντρική, σεξιστική και διατυπωμένη φανατικά με όρους εκμετάλλευσης.
Το πρώτο τεύχος του «Playboy» κυκλοφόρησε το 1953 και από την πρώτη του εμφάνιση εκτινάχτηκε σε πωλήσεις.
Η χρυσή του περίοδος θα διαρκέσει μέχρι και τη δεκαετία του 1970, όταν οι πωλήσεις θα αρχίσουν να πέφτουν λόγω ανταγωνιστικών περιοδικών στην αρχή (όπως π.χ. το αρκετά πιο σεξουαλικό «Penthouse») και στη συνέχεια λόγω της ανόδου των ταινιών πορνό.
Στην πραγματικότητα λοιπόν το προϊόν μεσουρανούσε μόνο την περίοδο που η εταιρεία κρατούσε το μονοπώλιο.
Η βιομηχανία πορνό (και όχι η πορνογραφία, που είναι διαφορετικό πεδίο, ευρύτερο και με πολλές ακόμα διαστάσεις) σήμερα έχει μεγαλύτερο τζίρο από το Χόλιγουντ.
Το «Playboy» απλώς είναι αυτό που τα ξεκίνησε όλα. Το σύμβολο ενός τρόπου θέασης, τοποθέτησης των ανθρώπων απέναντι στη σεξουαλικότητά τους, αλλά τελικά και απέναντι στην ίδια την κοινωνία.
Γράφτηκαν πολλά όλες αυτές τις μέρες για τον νεκρό Χέφνερ. Για τον ρόλο του στη σύγχρονη κουλτούρα, για τους σημαντικούς Αμερικανούς συγγραφείς που πέρασαν από το περιοδικό, για τον ρόλο του στην κατοχύρωση των ελευθεριών. Περιγράφηκε περίπου ως ένας μαχητής των ελευθεριών. Γιατί ο Χέφνερ όντως προήγαγε ελευθερίες. Αλλά ελευθερίες αποκλειστικά για τους άντρες.
Οχι, το «Playboy» δεν πριμοδότησε τη σεξουαλική απελευθέρωση. Την εκμεταλλεύτηκε.
Και αν έπαιξε ρόλο σε κάτι, αυτό είναι η περιχαράκωσή της σε ένα πλήρως σεξιστικό, φαλλοκρατικό και καταναλωτικό πλαίσιο.
Στην πραγματικότητα πήρε μια κουλτούρα που ήδη υπήρχε. Κρυφή, στα πεζοδρόμια, σε καρτ-ποστάλ και ημερολόγια.
Ο Χέφνερ ρετουσάρισε την κουλτούρα αυτή και την τοποθέτησε εντός του αμερικανικού σπιτιού στο ημίφως της ενοχής και της νομιμότητας (με τη σχεδόν κρυφή παρουσία των περιοδικών να τα κάνει στην πραγματικότητα ακόμη πιο νόμιμα) και από εκεί στους προβολείς της Wall Street, κατασκευάζοντας μια γραμμή παραγωγής προτύπων.

Ηδονιστικών προτύπων επιτυχίας για τους άντρες και προτύπων υποταγής για τις γυναίκες.
Η γυναίκα-Μπάρμπι-κουνελάκι, πάντοτε ξανθιά και με μεγάλο στήθος, λίγο πόρνη και λίγο ηλίθια και πάντοτε πρόθυμη να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του κυρίαρχου αρσενικού.
Φορώντας μια γκλάμουρους διάφανη μπούρκα που επιβάλλει τη γυμνότητα. Και το πρότυπο του άντρα: πετυχημένος, επιδειξιομανής, γυναικάς.
Ενας κάφρος σεξιστής με γραβάτα, ένας προβλέψιμος απρόβλεπτος με την ισχύ του να του εξασφαλίζει ατομικές ελευθερίες, γυναίκες και ακόμη περισσότερη ισχύ.
Ενας Ντόναλντ Τραμπ με καλύτερο κούρεμα (για την ιστορία, σε άρθρο του το 2015 με τίτλο «The Conservative Sex Movement» στο «Playboy», ο Χέφνερ περιέγραφε τη νίκη του Τραμπ απέναντι στον συντηρητικό Τεντ Κρουζ ως «σεξουαλική επανάσταση στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα»).
Ο Χέφνερ πήρε μια διαδικασία ατομικής απελευθέρωσης και ατομικής εξερεύνησης και τη μετέτρεψε σε ατομικισμό.
Περιχαρακωμένο σε ιεραρχήσεις, τρόπους και ρόλους των φύλων όπως τα κληρονόμησε από το πουριτανικό παρελθόν.
Εναν ατομικισμό μετρήσιμο, ικανό να παράγει κέρδη και απώλειες. Εύκολα μετατρέψιμο σε αγορές, τρόπους ζωής, τρόπους τοποθέτησης του εαυτού στο γύρω περιβάλλον.
Και όλη αυτή η επιταγή, μεταμορφωμένη σε χίλιες μικρότερες προστακτικές, έγινε καθημερινότητα, τρόπος ομιλίας και πολιτική.
Και λίγη σημασία έχουν τελικά οι απόψεις του για την ελευθερία του Τύπου, τα δικαιώματα των Αφροαμερικανών ή των ομοφυλοφίλων.
Οχι, ο Χιου Χέφνερ δεν ήταν ένας μαχητής των ελευθεριών, όπως πολλοί έγραψαν. Ηταν ένας επιχρυσωμένος νταβατζής, φασκιωμένος σε μια ρόμπα.

(στην Εφημερίδα των Συντακτών)


Aπό:http://tsalapatis.blogspot.gr/2017/10/blog-post_9.html

Ποιος κυβερνά αυτό το facebook; …


Η απόφαση του ιδρυτή του facebook να συνεργαστεί με τις αμερικανικές αρχές στο κυνήγι Ρώσων χάκερ αποτελεί ένα σημείο καμπής στην πολιτική του μεγαλύτερου μέσου κοινωνικής δικτύωσης στον πλανήτη. Ισως είναι η στιγμή που μπαίνει επισήμως στον πολιτικό στίβο.

Κατά μια έννοια το facebook λειτουργεί περισσότερο σαν μια κυβέρνηση παρά ως εταιρεία.

Μαρκ Ζούκερμπεργκ

Υπάρχουν δύο πράγματα που συνηθίζουν να κάνουν οι ένοικοι του Λευκού Οίκου εδώ και αιώνες: μια μεγάλη περιοδεία σε όλες τις αμερικανικές Πολιτείες πριν από τις εκλογές και ένα διάγγελμα προς τον αμερικανικό λαό μετά την εκλογή τους. Ο Μάρκ Ζούκερμπεργκ, ο δημιουργός του facebook, τα έκανε και τα δυο. Τον τελευταίο χρόνο επισκέπτεται όλες τις Πολιτείες των ΗΠΑ και φωτογραφίζεται με αγρότες, εργάτες, ιερείς αλλά ακόμη και τοξικοεξαρτημένα άτομα, σε μια προσωπική «προεκλογική εκστρατεία» χωρίς αντίπαλο. Και ύστερα ήρθε η μεγάλη στιγμή να απευθυνθεί urbi et orbi στα περίπου δύο δισεκατομμύρια «πιστούς» που διατηρούν ενεργούς λογαριασμούς στο facebook.

Αφορμή αποτέλεσαν οι καταγγελίες ότι το γνωστό μέσο κοινωνικής δικτύωσης επέτρεψε τη δημοσίευση πληρωμένων καταχωρίσεων από Ρώσους χρήστες, που υποτίθεται είχαν στόχο να επηρεάσουν το αποτέλεσμα των εκλογών. Παρά το γεγονός ότι αρχικά το facebook ανακοίνωσε πως δεν είχε εντοπίσει καμία ύποπτη ενέργεια, όταν οι πιέσεις άρχισαν να αυξάνονται ο Ζούκερμπεργκ δήλωσε στο «διάγγελμά» του ότι θα προσφέρει σε επιτροπή του Κογκρέσου στοιχεία για περίπου 3.000 σχετικές διαφημίσεις που καταχωρίστηκαν στις σελίδες του. Οπως εξηγούσε βέβαια ο ερευνητής και δημοσιογράφος Μαξ Μπλούμενθαλ

και αυτός ο «θησαυρός» αποδείχθηκε άνθρακας.

Ανάμεσα στις διαφημίσεις περιλαμβάνονταν εκατοντάδες άσχετα θέματα (ακόμη και απλές φωτογραφίες με κουτάβια), ενώ το 65% των μηνυμάτων είχε καταχωριστεί μετά τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ και προφανώς δεν θα είχαν καταφέρει να επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα. Η είδηση λοιπόν δεν ήταν το περιεχόμενο των διαφημίσεων, αλλά το γεγονός ότι ο Ζούκερμπεργκ δέχθηκε να συνεργαστεί με τις αμερικανικές αρχές προσφέροντας στοιχεία των χρηστών του – πολιτική την οποία ακολούθησαν αμέσως μετά και η google και το twitter.

Για αρκετούς το άτυπο διάγγελμα αποτέλεσε μια έκφραση «υποταγής» στο βαθύ κράτος των ΗΠΑ και κυρίως στο αναγεννημένο στρατόπεδο των νεοσυντηρητικών, οι οποίοι με επικεφαλής τη Χίλαρι Κλίντον έχουν εξαπολύσει ένα νέο κυνήγι μαγισσών εναντίον της Μόσχας. Για άλλους ήταν απλώς μια κίνηση συμβιβασμού που απέδειξε ότι ο Ζούκερμπεργκ μπορεί να κινηθεί με άνεση στα βαθιά νερά της αμερικανικής πολιτικής σκηνής.

Σε κάθε περίπτωση το περιστατικό έφερε και πάλι στο προσκήνιο την τρομακτική ισχύ που έχει αποκτήσει το facebook στην ούτως η άλλως ολιγοπωλιακή αγορά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. «Μέσα στον επόμενο χρόνο οι χρήστες του facebook αναμένεται να ξεπεράσουν σε αριθμό τους χριστιανούς», ανέφερε προ ημερών το αμερικανικό δίκτυο CNBC – ένας ομολογουμένως περίεργος τρόπος να εξηγήσεις ότι σύντομα το ένα τρίτο των κατοίκων του πλανήτη θα χρησιμοποιεί τουλάχιστον μία φορά τον μήνα την πλατφόρμα του Ζούκερμπεργκ.

Η υπόθεση των ρωσικών διαφημίσεων όμως αποτέλεσε αφορμή για μια ακόμη πιο ενδιαφέρουσα συζήτηση. Οι περισσότεροι από όσους άσκησαν κριτική στην απόφαση του Ζούκερμπεργκ τον κατηγόρησαν ότι παρεμβαίνει στη λειτουργία των αλγορίθμων που καθορίζουν ποιες ειδήσεις, διαφημίσεις και μηνύματα φίλων θα βλέπει κάθε χρήστης στον «τοίχο» του. Η άποψη αυτή όμως υπονοεί ότι οι αλγόριθμοι αποτελούν κάποιου είδους αντικειμενικό (και κυρίως απολίτικο) μηχανισμό.

Υπό μια έννοια, εξηγούσε ο συγγραφέας Φράνκλιν Φόερ στο νέο του βιβλίο με τίτλο World Without Mind, ο μύθος του αντικειμενικού αλγόριθμου αποτελεί τη σύγχρονη έκφανση μιας τεχνοκρατικής αντίληψης που έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή της στην Ευρώπη του 18ου αιώνα στα γραπτά συγγραφέων όπως ο Ανρί Σεν-Σιμόν.

Γνωστός ως ο ουτοπιστής πρόδρομος του «επιστημονικού σοσιαλισμού», ο Σεν-Σιμόν οραματιζόταν μια κοινωνία στην οποία τα συμφέροντα του διεφθαρμένου παλαιού καθεστώτος αλλά και το χάος που μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία η δύναμη του «όχλου» θα έδιναν τη θέση τους σε ένα σώμα τεχνοκρατών μηχανικών που θα ρύθμιζαν τη λειτουργία της κοινωνίας με μοναδικό γνώμονα την επιστήμη. Αντί για τους φιλοσόφους στην πολιτική ή τους φιλοσοφούντες πολιτικούς, το νέο όραμα προέβλεπε θέσεις μόνο για μηχανικούς.

Οι φαινομενικά ουδέτεροι αλγόριθμοι της σημερινής εποχής, υποστηρίζει ο Φράνκλιν Φόερ, έρχονται να αντικαταστήσουν την ουτοπία και τον μύθο των πρώτων τεχνοκρατών. Στην πραγματικότητα, όπως εξηγεί ο ίδιος πολύ διεξοδικά, κάθε αλγόριθμος κρύβει τεράστιες ποσότητες πολιτικής αλλά και πολιτικής οικονομίας ανάλογα με τις επιδιώξεις των δημιουργών του.

Ισως ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ να εκλεγεί από έναν αλγόριθμο – αυτόν του Μαρκ Ζούκερμπεργκ.

INFO

  Διαβάστε
World Without Mind: The Existential Threat of Big Tech

Ο Φράνκλιν Φόερ, δημοσιογράφος και συγγραφέας με μακρά θητεία στη Silicon Valley, καταγράφει πολλές από τις πολιτικές και επιχειρηματικές σκοπιμότητες που κρύβονται πίσω από τους «αντικειμενικούς» αλγόριθμους των μέσων κοινωνικής δικτύωσης

_____________________________________________________________

Από:https://www.efsyn.gr/arthro/poios-kyverna-ayto-facebook

Κτίζοντας τον τραπεζικό Λεβιάθαν της Ευρωζώνης…


από Γιάννης Κιμπουρόπουλος

Κτίζοντας τον τραπεζικό Λεβιάθαν της Ευρωζώνης

Τι σημαίνει το σχέδιο της ΕΚΤ για τη συρρίκνωση των κόκκινων δανείων και πώς συνδέεται η μετατροπή του ESM σε Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο

του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

 

Ποιος είναι τ’ αφεντικό στην Ευρωζώνη; Ενώ η πολιτική της ηγεσία βρίσκεται σε ζυμώσεις γύρω από τη γαλλογερμανική πρόταση για την οικονομική της διακυβέρνηση –φρεναρισμένες έως και παγωμένες, όμως, όσο εκκρεμεί σχηματισμός κυβέρνησης στη Γερμανία–, η ΕΚΤ έσπευσε να θυμίσει ότι προς το παρόν είναι το μόνο πραγματικό αφεντικό της νομισματικής ένωσης. Και, για την ακρίβεια, της ανάπηρης, κολοβής χρηματοπιστωτικής ένωσης. Την ώρα που προετοιμάζει προσεκτικά και χωρίς να βιάζεται την αντιστροφή της ποσοτικής χαλάρωσης, με την οποία δημιούργησε μια πλημμυρίδα φθηνής ρευστότητας ύψους 1,5 τρισ. ευρώ στις τράπεζες, η ηγεσία της Φρανκφούρτης έρχεται τώρα, ως γνήσιος Σάιλοκ, και απαιτεί το αντάλλαγμα.

Το σχέδιο που η ΕΚΤ παρουσίασε για τον ταχύτατο και δραστικό περιορισμό των κόκκινων δανείων ύψους έχει προκαλέσει πραγματικό πανικό στα επιτελεία του χρηματοπιστωτικού συστήματος της Ευρωζώνης. Κι αυτό γιατί απαιτεί ουσιαστικά να εκμηδενιστούν κόκκινα δάνεια ύψους 1 τρις. ευρώ στην Ευρωζώνη, είτε είναι τελείως ακάλυπτα (κυρίως τα καταναλωτικά), είτε είναι καλυμμένα με ενέχυρα και υποθήκες. Η ηγεσία της ΕΚΤ, επισείοντας την απειλή να αποκαλυφθούν οι σκελετοί στις ντουλάπες των τραπεζών στη διάρκεια των stress tests που θα γίνουν μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαΐου του επόμενου έτους, ζητά από τα golden boys and girls των τραπεζών να αυξήσουν τις προβλέψεις τους στο 100% των δανείων σε καθυστέρηση μέσα σε δυο χρόνια το αργότερο για τα ακάλυπτα δάνεια και σε επτά για τα καλυμμένα.

Συνέχεια

Ένας μελλοθάνατος στο Κρεμλίνο…


Η επίσκεψη του «βασιλιά Salman», της σαουδικής αραβίας, στη Μόσχα την περασμένη Πέμπτη σχολιάζεται διεθνώς σαν «σημαντική στροφή του Ριάντ». Ακόμα και ο ρώσος υπ.εξ. Sergei Lavrov την χαρακτήρισε «real turning point». Έγινε το Ριάντ, παλιός και βετεράνος σύμμαχος της Ουάσιγκτον, «φίλος της Μόσχας» και το ανάποδο; Όχι δα!!!

Ο νυν βασιλιάς του οίκου των Σαούντ βρίσκεται με το ενάμισυ πόδι κάτω απ’ τον θρόνο του: έχει κάνει τον γυιό του υπ.εξ. και σχεδόν βασιλιά. Η επίσημη στέψη θα γίνει πολύ σύντομα. Όμως άλλα βλαστάρια της ίδιας μεγάλης οικογένειας πριονίζουν την καρέκλα του «πρίγκηπα Mohammad bin Salman», με έντονη διάθεση να του πριονίσουν και τα πόδια. Η επίθεση εναντίον της Ντάκα (και εμμέσως εναντίον της Τεχεράνης) απέτυχε, όπως έχει αποτύχει και ο πόλεμος κατά της υεμένης. Το χειρότερο: η cia είχε άλλους ευνοούμενους στη σαουδική αραβία, και όχι τον «πρίγκηπα».

Συνεπώς ο μπαμπάς έτρεξε στη Μόσχα για να αγοράσει μια κάποια υποστήριξη στο βλαστάρι του. Ενδεχομένως με την μορφή πληφοροριών απ’ τις υπηρεσίες του ρωσικού βαθέος κράτους. Αυτό μεταφράζεται σε αγορές όπλων: όταν η έρημος θα είναι άχρηστη για τα πετρελαϊκά της κοιτάσματα θα γίνει ένα ωραιότατο ντεκόρ για τα όπλα κάθε είδους που αγοράζουν τόσα χρόνια οι πετροφασίστες. Η Μόσχα πάντως, όπως κάθε έμπορος όπλων, ενδιαφέρεται για το cush των σαουδαράβων, κι όχι για το αν θα καταφέρουν ποτέ να χρησιμοποιήσουν το οπλοστάσιό τους.

Αλλά για να πουλήσει μαζί με τα όπλα της (και μέσω αυτών) μια κάποια υποστήριξη στον νεαρό πρίγκηπα με τα σκονάκια θέλει και κάποια ανταλλάγματα. Κατ’ αρχήν να φροντίσουν οι διαβόητες μυστικές υπηρεσίες του Ριάντ να απολυμάνουν απ’ τον «ιό του ουαχαβιτισμού» που οι ίδιες έφτιαξαν την επικράτεια της ρωσικής ομοσπονδίας. Και, επιπλέον, να μαζέψουν τα χέρια τους απ’ την συριακή επικράτεια, δηλαδή να σταματήσουν να ζορίζουν τον ρωσικό σχεδιασμό εκεί.

Γίνονται όλα αυτά μαζί; Δεν γίνονται.

Είναι σα να ζητάς από κάποιον να κόψει το λαιμό του προκειμένου να σώσει το κεφάλι του…


Aπό:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/10/enas-mellothanatos-sto-kremlino/