Rumba Cataluna …


 Μια μπάντα σε κάποιους δρόμους, συγκρουσιακούς τώρα… Και: καλή δύναμη για τους επόμενους μήνες, φθινοπωρινούς, χειμωνιάτικους, κι ύστερα πάλι ανοιξιάτικους.


Από:http://www.sarajevomag.gr/wp/2017/10/rumba-cataluna/

Advertisements

Μαθήματα από τα γεγονότα στην Καταλονία …


Γράφει ο mitsos175.

 Να λοιπόν που όταν είναι να αλλάξει κάτι η ψήφος, η ίδια η δημοκρατία κηρύσσεται παράνομη από τους αυτόκλητους εκπροσώπους της, στην ουσία όμως αδίστακτους δικτάτορες. 

Τι άλλαξε στην Καταλονία; Αποδοκιμάστηκε η φασιστική πολιτική της ΕΕ, η πολιτική όχι μόνο της λιτότητας και της λεηλασίας αλλά και της περιστολής των δικαιωμάτων και κάθε Ελευθερίας.
Είναι πολλά αυτά που πρέπει να προσέξουμε.

1Η απίστευτη υποκρισία της δήθεν «δημοκρατικής» Ευρώπης και των ΗΠΑ. Όχι μόνο δεν καταδίκασαν τη βία αλλά την υιοθέτησαν, την επέβαλαν. Αν παρόμοια επεισόδια γίνονταν σε χώρα, που η κυβέρνησή της δεν άρεσε στους Νατοϊκούς θα είχαμε ήδη κυρώσεις, καταδικαστικά ψηφίσματα στον ΟΗΕ και επέμβαση! Αλλά η Γερμανική αποικία της Ισπανίας πρέπει να μείνει ακεραία, για να την πλιατσικολογήσουν ευκολότερα.

2Το αποκρουστικό πρόσωπο της αστικής δημοπρασίας. Ο ναζί Ισπανός πρωθυπουργός είναι θεωρητικά κεντροδεξιός. Δεν είναι «άκρο». Έχει την ίδια ακριβώς ιδεολογία με τον Κούλη και τη ΝΔ: Νεοφιλελεύθερος Κανιβαλισμός. Επίσης όλοι αυτοί θεωρούν τον κόσμο «ανώριμο» να αποφασίσει ο ίδιος για την τύχη του. Κάθε φορά που κινδυνεύει η καρέκλα τους γίνονται ανθρωποφάγα θηρία. Γιατί θα ήταν αδύνατο να εκλεγεί ξανά το μπάσταρδο του Φράγκο, αν η Καταλονία έφευγε από την παγίδα της ΕΕ.

3Τελικά η συμπεριφορά των ανεπίσημων ναζί θα έχει τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που περιμένουν. Όπως ακριβώς στην Ουκρανία, η καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων οδηγεί στην διάλυση του κράτους και την Ανεξαρτησία περιοχών. Αντί η Μαδρίτη να πείσει τους αδιάφορους ως τώρα κατοίκους της Καταλονίας, για τα «πλεονεκτήματα» μιας ενωμένης Ισπανίας, τους έπεισε ακριβώς για το αντίθετο. Ότι πρέπει να φύγουν μακριά όσο το δυνατό πιο γρήγορα και να παλέψουν γι αυτό.
Πριν εκλεγεί ο φασίστας – μαριονέτα της Μέρκελ κανείς σχεδόν δεν μιλούσε για Ανεξάρτητο κράτος. Σε λίγα χρόνια εξ αιτίας της άθλιας, άδικης και καταπιεστικής πολιτικής, όχι μόνο έγιναν δυο δημοψηφίσματα, αλλά στο δεύτερο, το χθεσινό, υπήρξε ακόμα μεγαλύτερη συμμετοχή και πιο συντριπτικό αποτέλεσμα: Πάνω από το 90% όσων συμμετείχαν και συμμετείχαν πάρα πολλοί ψήφισαν ναι σε μια Ελεύθερη Καταλονία.4. Φάνηκε με τον πιο επίσημο τρόπο ο ρόλος των μπάτσων. Σκοπός δεν είναι η προστασία των πολιτών, όπως νομίζουν κάποιοι άσχετοι, αλλά η άγρια καταστολή. Είπαμε ο λυσσασμένος μπάτσος, δεν θέλει αφορμή για να δείρει. Θέλει μονάχα εντολή. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και οι μπάτσοι της Βαρκελώνης – όχι όλοι είναι αλήθεια- έδερναν μαζί με τους Ισπανούς, παιδιά ηλικιωμένους, χωρίς κανένα δισταγμό και χωρίς καν να προκληθούν. Κάποιοι μαζί με τους πυροσβέστες και πολλούς πολίτες πράγματι προσπάθησαν να περιφρουρήσουν τον κόσμο. Ήταν όμως ελάχιστοι. Αν οι μπάτσοι της Βαρκελώνης αντιπαρατάσσονταν στους λυκανθρώπους συναδέλφους τους, η διαδικασία θα γίνονταν ομαλά και με ασφάλεια για τον απλό κόσμο.5. Ένα δημοψήφισμα που γίνεται με τέτοιο τρόπο και συμμετέχουν τόσοι πολλοί, είναι ευκαιρία για κάτι καλύτερο, κάτι διαφορετικό. Φυσικά οι εθνικιστές παντού προσπαθούν να καπελώσουν αγώνες. Ειδικά όμως η Βαρκελώνη είναι κάστρο των Αναρχικών και των Αριστερών. Αυτό μας γεμίζει αισιοδοξία πως δεν θα μείνουν στο να φτιάξουν μόνο ένα ξεχωριστό κράτος, αλλά ίσως ζητήσουν μια ουσιαστικότερη αλλαγή. Είναι στο χέρι των Κομμουνιστών, των Αναρχικών να απαιτήσουν κάτι πολύ καλύτερο. Οποιαδήποτε λοιπόν γκρίνια, απλά δείχνει ανικανότητα. Υπάρχει πλέον η ευκαιρία, το αν θα χαθεί η όχι εξαρτάται από μας.

___________________________________________________________

Η Τυφλή Δεσποινίς Δικαιοσύνη…


Κώστας Σαββόπουλος 

Την Τετάρτη 27 Σεπτεμβρίου δικάστηκε ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Ναυπλίου η 22χρονη Π.Α. για τη δολοφονία ενός 46χρονου άνδρα στην Κόρινθο τον Ιούνιο του 2016 με κατηγορίες για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και οπλοκατοχή (για ένα μαχαίρι). Μαζί της κατηγορείται και η 17χρονη φίλη της για συνέργεια σε φόνο.

Τα ξημερώματα της 22ας Ιουνίου, η  Π.Α. και η φίλη της καθόντουσαν σε ένα παγκάκι στην κεντρική πλατεία της Κορίνθου. Ο 46χρονος βγαίνοντας από ένα μπαρ, σε κατάσταση προχωρημένης μέθης όπως φανερώνουν οι τοξικολογικές έρευνες, πλησίασε  απειλητικά τις 2 κοπέλες και άρχισε να της παρενοχλεί σεξουαλικά. Όταν οι 2 κοπέλες σηκώθηκαν να φύγουν ο 46χρονος τις ακολούθησε και ενέτεινε τις απόπειρες σεξουαλικής παρενόχλησης, αυτή τη φορά σωματικά. Παραβίασε τα όρια της κοπέλας και προσπάθησε να την στριμώξει. Η κοπέλα μέσα σε κατάσταση πανικού και προσπαθώντας να απεγκλωβιστεί τον μαχαιρώνει θανάσιμα στο στήθος. Ξανά σύμφωνα με τις μαρτυρίες της ίδιας, ο στόχος δεν ήταν να τον σκοτώσει αλλά απλώς να τον απομακρύνει.

Εδώ κάπου τελειώνει η εξιστόρηση των γεγονότων. Υπάρχει συμπληρωματικό βίντεο υλικό που όχι μόνο επιβεβαιώνει τα λεγόμενα της 22χρονης (πως δηλαδή δεν βρισκόταν σε ήρεμη ψυχική κατάσταση) αλλά που δείχνει πως πριν την έξοδο του από το μπαρ ο 46χρονος είχε παρενοχλήσει σεξουαλικά και άλλες δύο κοπέλες μέσα στο μαγαζί.

Η κοπέλα καταδικάστηκε σε 15 χρόνια κάθειρξη χωρίς να αναγνωριστεί η άμυνα απέναντι σε σεξιστική επίθεση ως λόγος άρσης του αδίκου χαρακτήρα της πράξης. Με ένα αρκετά πρόχειρο γκουγκλάρισμα όσον αφορά την υπόθεση μπορεί να δει κανείς κάποιους τίτλους των πιο μεγάλων ειδησεογραφικών sites όπως για παράδειγμα στο Πρώτο Θέμα «Μια 22χρονη έσφαξε μέσα στη μέση του δρόμου τον 46χρονο στην Κόρινθο», στο Newsbeast.gr «Μια 22χρονη μαχαίρωσε τον άτυχο άνδρα στην Κόρινθο», iefimerida.gr «Σοκ στην Κόρινθο: 22χρονη έσφαξε 46χρονο μέσα στη μέση του δρόμου». Με λίγο παραπάνω ψάξιμο η μόνη, πιο ήπια ας πούμε, επικεφαλίδα ήταν στη mixanitouxronou.gr όπου «22χρονη μαχαίρωσε στη μέση του δρόμου 46χρονο, ΙΣΧΥΡΊΖΕΤΑΙ, ότι την παρενόχλησε σεξουαλικά».

Συνέχεια

Aπόψεις με παρρησία …


Tου Περικλή Κοροβέση

ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Ετσι όπως εκατάντησε η χώρα μας, με αυτούς τους ανθρώπους, είναι απερίγραπτο. Ενα αντιπνευματικό και απολίτιστο αποχωρητήριο, που μολύνει την Ευρώπη με τη διαπεραστική βρόμα του. Και όχι μόνο την Ευρώπη. Αυτός ο υπερφίαλος ρεπουμπλικανισμός και αυτός ο υπερφίαλος σοσιαλισμός, που δεν έχει καμία σχέση με σοσιαλισμό.

Η πολιτική που ασκούν οι Σοσιαλιστές εδώ στη χώρα μας δεν είναι τίποτα λιγότερο από εγκληματική. Ομως οι Σοσιαλιστές δεν είναι πια Σοσιαλιστές. Είναι κατά βάση Εθνικοσοσιαλιστές. Οι Σοσιαλιστές δολοφόνησαν τον σοσιαλισμό ήδη από τη στιγμή που έγιναν εξουσία.

Από τότε δεν υφίσταται πια σοσιαλισμός στη χώρα μας. Υπάρχει μόνο εκείνος ο αηδιαστικός ψευτοσοσιαλισμός που σε αρρωσταίνει με το που ανοίγεις τα μάτια σου το πρωί.

Αυτοί οι λεγόμενοι Σοσιαλιστές είναι υπεύθυνοι για την παλινόρθωση του σύγχρονου εθνικοσοσιαλισμού. Οι Σοσιαλιστές είναι ο σύγχρονος καπιταλισμός. Η λέξη σοσιαλισμός ηχεί στ’ αυτιά μου, εδώ και πολύ καιρό, σαν αποκρουστική βρισιά, το άκουσμα της οποίας μου προκαλεί το ίδιο άγχος με τη λέξη εθνικοσοσιαλισμός.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΩΜΑΤΑ: Η Εκκλησία, μια παγκόσμια φαυλότητα. Οι άνθρωποι που μας περιστοιχίζουν, αβυσσαλέα άσχημοι και αμβλύνοες. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ένας πανούργος αγράμματος ψεύτης. Μια ριζικά τυραννική προσωπικότητα. Ο πρωθυπουργός, ένας πανούργος μεταπράτης.

Ο Πάπας προσφέρει στα πολυτελή του μέγαρα ένα ζεστό πιάτο φαΐ στους άστεγους και φροντίζει αυτή η πράξη ν’ αποκτήσει παγκόσμια δημοσιότητα. Μεγαλομανείς ηθοποιοί κακοποιούν την Υποσαχάρια Αφρική. Διεστραμμένοι διευθυντές φιλανθρωπικών ιδρυμάτων ταξιδεύουν στην Ερυθραία στην πρώτη θέση και φωτογραφίζονται για τον παγκόσμιο Τύπο, πλάι σε ανθρώπους που λιμοκτονούν.

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: Εργατοπατέρες, με τις χλιδάτες βίλες στην εξοχή, τζογάρουν εκατομμύρια και βλέπουν ως κύρια αποστολή τους τις φαύλες συναλλαγές με τους τραπεζίτες. Καλοζωισμένοι συγγραφείς τρέχουν στις φυλακές και διαβάζουν στους κρατούμενους τα κάλπικα σκουπίδια τους, σαν να πρόκειται για τίποτα έργα υψηλής τέχνης. Ενας κυνικός κόσμος, ένας ριζικά εκφυλισμένος κόσμος.

ΚΟΥΙΖ: Ποιος άραγε έγραψε αυτό το τόσο βίαιο και επιθετικό κείμενο, που φτύνει κατάμουτρα την εξουσία διαπιστώνοντας πικρές αλήθειες; Κάποιος αναρχικός φιλόσοφος; Κάποιος σοφός γέροντας στρατευμένος στη Θεολογία της Απελευθέρωσης; Να το έγραψε κάποιος από την «Εφ.Συν.»; Τα λίγα αντιπολιτευτικά κείμενα που δημοσιεύουμε, σε σύγκριση με αυτό, μοιάζουν με κείμενα γραμμένα για τη «Διάπλαση των Παίδων». Να μη σας παιδεύω άδικα.

Φέρει την υπογραφή Τόμας Μπέρνχαρντ, ίσως του μεγαλύτερου σύγχρονου γερμανόφωνου συγγραφέα που έχει καταξιωθεί διεθνώς. Τα αποσπάσματα είναι από το κύκνειο έργο του «Πλατεία Ηρώων» (εκδόσεις Κριτική, μετάφραση Βασίλης Τσαλής). Τα αποσπάσματα που παραθέτουμε αφορούν την πατρίδα του, την Αυστρία (χάριν παιδιάς, αυθαιρέτως αντικατέστησα τη λέξη «Αυστρία» με τη λέξη «χώρα» για να δούμε ομοιότητες και διαφορές με τα καθ’ ημάς).

Το έργο αυτού του μεγάλου συγγραφέα το ανακάλυψα περίπου σαράντα χρόνια πριν και μάταια προσπάθησα να βρω θέατρο για να το παίξει. (Εμπειρος μεταφραστής μού είπε πως ό,τι σημαντικό γράφεται στον κόσμο μεταφράζεται εδώ ύστερα από μια δεκαετία. Αν και προσωπικά πιστεύω πως τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει).

Για το έργο του λοιπόν δεν θα μιλήσω, αλλά για το ήθος του. Συνήθως σε μας, συγγραφείς, επιστήμονες, καλλιτέχνες που επιθυμούν καριέρα, δεν φροντίζουν να το πετύχουν αυτό με το έργο τους, αλλά με την ένταξή τους σε κάποιο κόμμα. Και την κατάλληλη στιγμή ανταμείβονται για τους κόπους του γλειψίματος. Οι αντίστοιχες περιπτώσεις του Μπέρνχαρντ στην Ελλάδα είναι λίγες.

Θα σταθώ μόνο στον Αρη Αλεξάνδρου, εξίσου σημαντικό με τον Αυστριακό ομόλογό του. Οταν ο Κλάους Πάιμαν, διευθυντής του ιστορικού Μπουργκτεάτερ, προσέγγισε τον Μπέρνχαρντ για να γράψει ένα έργο για την προσάρτηση της Αυστρίας στο Γ’ Ράιχ, όπου οι Αυστριακοί παραληρούσαν από τον ενθουσιασμό τους για την υποταγή τους άνευ όρων στους ναζί, ο συγγραφέας τού έκανε μια άλλη πρόταση γι’ αυτήν την επέτειο:

Να αναρτηθεί σε κάθε μαγαζί της Βιέννης, που ήταν εβραϊκής ιδιοκτησίας και το έκλεψαν οι αξιοπρεπείς Βιεννέζοι, μια ταμπέλα που να λέει: «Αποεβραιοποιημένο». Η πρόταση δεν έγινε δεκτή αλλά το έργο παίχτηκε.

Ολη η καλή κοινωνία ήταν παρούσα στην πρεμιέρα. Στο τέλος της παράστασης, το μισό κοινό ζητωκραύγαζε και το άλλο μισό φώναζε «προδότη θα πεθάνεις». Τρεις μήνες μετά την πρεμιέρα, βρέθηκε ο Μπέρνχαρντ νεκρός στο αγρόκτημά του.

Οι συνθήκες θανάτου του παραμένουν ακόμα και μέχρι σήμερα αδιευκρίνιστες. Αλλά πρόλαβε να εκδικηθεί. Στη διαθήκη του απαγόρευσε να παίζονται τα έργα του στην πατρίδα του, την ώρα που αυτά θριάμβευαν σε όλο τον κόσμο. Να σημειώσουμε πως η σημερινή Αυστρία είναι η πιο καθαρά ναζιστική χώρα της Ε.Ε.

efsyn.gr


Από:http://www.nostimonimar.gr/apopsis-me-parrisia/