Ο κύκλος (2017)…


γράφει η Αγγελική Δρακάκη

Χθές είχα ένα πόλυ βαρετό βράδυ,από αυτά που με πιάνουν μερικές φορές και δεν θέλω να σηκωθώ από το κρεβάτι και να κάνω κάτι. Η τηλεόραση δεν είχε τίποτα ως συνήθως, κάποιο επεισόδιο ξεχασμένης σειρας δεν είχα όρεξη να δω (και η αλήθεια είναι πως έχω αφήσει κάποιες στην μέση). Όποτε αποφάσισα να δω κάποια ταινία για να περάσει η ώρα. Καθώς έψαχνα ταινία να δω έπεσα πάνω στον Κύκλο και μιας που πρωταγωνίστρια ήταν η αγαπημένη μου Emma Watson και αποφάσισα να την δω.

Η αλήθεια είναι πως το τρέιλερ δεν με ενθουσίασε πολύ αλλα δύο λόγοι με έκαναν να το δω.Πρώτον, έπαιζε η αγαπημένη μου ηθοποιός Emma Watson και ο εξίσου καταπληκτικός Tom Hanks. Και δεύτερον, ο κύκλος είναι η κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Dave Eggers, το οποίο βιβλίο ακόμα να το διαβάσω.

M-063_Circle_06049R

Η υπόθεση έχει ως εξής: Όταν η Μέι Χόλαντ προσλαμβάνεται να εργαστεί στον Κύκλο, την πιο ισχυρή εταιρία ίντερνετ στον κόσμο, αισθάνεται ότι αυτή είναι η ευκαιρία της ζωής της. Ο Κύκλος, που στεγάζεται σε ένα ολόκληρο δίκτυο χώρων στην Καλιφόρνια, σε συνδέει με προσωπικά e-mail, social media, τραπεζικές διευθύνσεις και αγορές ανά τον πλανήτη, καταλήγοντας σε μία online ταυτότητα και μια νέα εποχή στην έννοια του ιδιωτικού και της διαφάνειας. Καθώς η Μέι ξεναγείται σε αυτό τον νέο κόσμο, θαμπώνεται με τον μοντερνισμό του χώρου και την όλη δραστηριότητα: πάρτι που κρατάνε όλη νύχτα, διάσημοι μουσικοί που παίζουν στο γκαζόν, αθλητικές δραστηριότητες και κλαμπ και μαγαζιά, ακόμα κι ένα ενυδρείο με σπάνια ψάρια. Αυτό όμως που ξεκινάει ως μια σαγηνευτική ιστορία μιας γυναίκας με φιλοδοξίες και ιδεαλισμό, γρήγορα καταλήγει σε μια κούρσα αγωνίας.

Η ταινία διαπραγματεύεται το πώς οι άνθρωποι έχουν επιρρεαστεί από την χρήση του ίντερνετ και των social media τόσο πολύ, που κάθε τους κίνηση δημοσιοποιούν εκεί. Από ένα απλό τραγούδι, μεχρι μια συζήτηση, μια αγορά ή μια πληρωμή, ακόμα και έναν ψήψο. Όλα γίνονται μέσω ίντερνετ. Η Μέι όταν προσλαμβάνεται στον κύκλο μπαίνει σιγά σιγά στον τρόπο της δημοσιοποίησης της ζωής της στα social media και ενθουσιάζεται, ώσπου με τον καιρό καταλαβαίνει τι πραγματικά κρύβεται πίσω από όλο αυτό.

49449304.cached.jpg

Ο κύκλος είναι καλή ταινία με πέρα για πέρα αληθινό θέμα, αν σκεφτείτε ότι αυτη την στιγμή που σας γράφω σχεδόν τα πάντα τα δημοσιοποιούμε στο ίντερνετ, στα social media. Όλη μας σχεδόν την ζωή. Είναι μία ταινία που σε βάζει σε σκέψεις και προβληματισμούς (αν δεν έχεις αναρωτηθεί ακόμα σε σχέση με το ίντερνετ). Οι ερμηνίες των Watson και Hanks εκπληκτικές,αν και δεν λείπουν οι λιγότερες ενδιαφέρουσες στιγμές του σεναρίου. Ώρες ώρες ένιωθα πως προχωράει πολύ γρήγορα και άφηνε κενά ενώ το τέλος για μένα ήταν αδιάφορο. Αν η ταινία ήταν απλά καλή, το βιβλίο θέλω να πιστεύω πώς θα είναι χίλιες φορες καλύτερο. Κατά την γνώμη μου αξίζει να την δεις αν σου αρέσουν οι Emma Watson, o Tom Hanks και το θέμα που διαπραγματεύεται. Tην σκηνοθεσία την ανέλαβε ο James Ponsoldt ενώ το σενάριο ο James Ponsoldt και ο Dave Eggers.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος με τίτλο ΚΥΚΛΟΣ.


Aπό:https://stylerivegauche.wordpress.com/2017/09/01/%CE%BF-%CE%BA%CF%8D%CE%BA%CE%BB%CE%BF%CF%82-2017/

Το όραμα του Δημήτρη Μπάτση και η σύγχρονη παραχάραξή του #skouries …


Της Μαρίας Καδόγλου / Δρόμος της Αριστεράς

Ο Δημήτρης Μπάτσης, νομικός και οικονομολόγος, αριστερός αστικής καταγωγής, εκτελέστηκε στις 30 Μαρτίου 1952 δίπλα στον Νίκο Μπελογιάννη. Το 1947, στο έργο του Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα ανέπτυξε το όραμα μιας ελεύθερης Ελλάδας που θα χρησιμοποιούσε τους δικούς της ορυκτούς της πόρους για να σταθεί στα πόδια της, αναπτύσσοντας καθετοποιημένη βαριά βιομηχανία. Από το λαό και για το λαό.

Όμως, το 1947 που η Ελλάδα έβγαινε από τα συντρίμμια των πολέμων, όλες οι δυνατότητες φαίνονταν ακόμα να είναι ανοιχτές. Εβδομήντα χρόνια αργότερα και αφού έχουμε ακολουθήσει όπως και σχεδόν όλος ο κόσμος το δρόμο του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, αυτό που ονομάζουμε «αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου», δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που οραματίστηκε ο Δημήτρης Μπάτσης.

Τα μέταλλα είναι πρώτες ύλες «υψηλής προστιθέμενης αξίας», με την αξία να προστίθεται και να εισπράττεται κατά τα διάφορα στάδια της επεξεργασίας τους μέχρι το τελικό προϊόν. Το μεγαλύτερο μέρος της προστιθέμενης αξίας ενσωματώνεται στο τελικό προϊόν, π.χ. στο πολυτελές γερμανικό αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε με μέταλλα από κάποια χώρα της Αφρικής.

Η εξόρυξη και ο εμπλουτισμός μεταλλευμάτων -που προωθείται στην Ελλάδα ως «αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου»- είναι βαριές και επιβαρυντικές δραστηριότητες που παράγουν χαμηλής αξίας ενδιάμεσα προϊόντα. Παγκοσμίως, οι χώρες παραγωγοί των ορυκτών πρώτων υλών κάνουν αγώνα για να κρατήσουν στη χώρα μεγαλύτερο μέρος της αξίας τους, π.χ. μέσω της αύξησης της φορολογίας ή της απαγόρευσης εξαγωγών ανεπεξέργαστων συμπυκνωμάτων. Όμως, υπάρχουν πλέον διεθνείς συμφωνίες που απαγορεύουν τον προστατευτισμό και διαφυλάσσουν τα κέρδη των μεταλλευτικών πολυεθνικών. Κάθε τέτοια προσπάθεια στιγματίζεται ως «εθνικισμός των πρώτων υλών» (resource nationalism) και θεωρείται απειλή για την παγκόσμια οικονομία. Επιπλέον, η τεράστιας κλίμακας φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή με τα εργαλεία που δίνει το διεθνές νομικό πλαίσιο -και χρησιμοποιεί και η Eldorado Gold που εκμεταλλεύεται τη Χαλκιδική- στερεί αυτές τις χώρες από έσοδα εκατοντάδων δισεκατομμυρίων κάθε χρόνο.

Ο Μεταλλευτικός Κώδικας του 1973 κράτησε τη φρασεολογία του Μπάτση αλλά αλλοίωσε πλήρως το περιεχόμενό της. Η μεταλλευτική δραστηριότητα χαρακτηρίζεται «δημοσίας ωφελείας», όμως τα μεταλλευτικά δικαιώματα παραχωρούνται σε ιδιωτικές εταιρίες χωρίς πρόβλεψη για ουσιαστικά έσοδα του Δημοσίου ή για εγχώρια μεταλλουργική επεξεργασία. Ο ελληνικός ορυκτός πλούτος, μόνο κατ’ όνομα είναι ελληνικός αφού ανήκει στις ιδιωτικές εταιρείες που έχουν την οριστική παραχώρηση του υπεδάφους. Για την αδειοδότηση των έργων προβάλλεται το «δημόσιο συμφέρον» αλλά η φράση είναι κενή περιεχομένου αφού η αξία δεν υλοποιείται στην Ελλάδα. Τότε, όμως, γιατί παραχωρείται ο ορυκτός πλούτος;

Στη δεκαετία του ‘50 δεν είχαν συνειδητοποιηθεί ακόμα τα σημαντικά περιβαλλοντικά προβλήματα που συνεπάγεται η ανάπτυξη βαριάς βιομηχανίας. Σήμερα, είναι πλέον ανεπίτρεπτο να είναι το προσδοκώμενο οικονομικό όφελος το μόνο κριτήριο των αναπτυξιακών μας επιλογών. Οφείλουμε να επαναπροσδιορίσουμε την έννοια του «δημοσίου συμφέροντος», εντάσσοντας σε αυτό, με τρόπο ουσιαστικό και όχι προσχηματικό, το περιβάλλον, τη δημόσια Υγεία, τις άλλες οικονομικές δραστηριότητες. Το ποιο είναι το δημόσιο συμφέρον δεν μπορεί να ορίζεται νομοθετικά, αλλά πρέπει να προκύπτει από τη στάθμιση όλων των ανωτέρω.


Από:http://antigoldgr.org/blog/2016/04/06/%CF%84%CE%BF-%CF%8C%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7-%CE%BC%CF%80%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CF%83%CF%8D%CE%B3%CF%87%CF%81/

Περίπου 90.000 Ροχίνγκια εγκαταλείπουν τη Μιανμάρ για να γλιτώσουν από τη βία …


Ο ΟΗΕ λέει ότι 87.000 μέλη της κατατρεγμένης μουσουλμανικής κοινότητας έχουν περάσει στο Μπαγκλαντές από τότε που ξέσπασε η βία, στις 25 Αυγούστου. Σχεδόν 90.000 μουσουλμάνοι Ροχίνγκια έχουν καταφύγει στο Μπαγκλαντές τις τελευταίες 10 ημέρες, για να ξεφύγουν από τους βιασμούς, τις δολοφονίες και τους εμπρησμούς από τον στρατό της Μιανμάρ.

Ο Vivian Tan, περιφερειακός εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, δήλωσε στο Al Jazeera ότι οι γυναίκες, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των 87.000 που έχουν περάσει στο Μπαγκλαντές από τότε που ξέσπασε η βία, στις 25 Αυγούστου.

«Βλέπουμε πολλές έγκυες γυναίκες, νεογέννητα μωρά και ηλικιωμένους να κατευθύνονται σε καταυλισμούς στο Μπαγκλαντές», είπε.

«Δυστυχώς ακούμε από πολλούς ότι δεν έχουν φάει εδώ και μέρες».

Χαρακτηρισμένη από τον ΟΗΕ και τις ΗΠΑ ως μία από τις πιο κατατρεγμένες μειονότητες στον κόσμο, οι Ροχίνγκια φεύγουν από τα σπίτια τους κάθε χρόνο σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να φτάσουν στο Μπαγκλαντές και σε άλλες γειτονικές χώρες.

Η τελευταία μαζική έξοδος έρχεται μετά την υποψία ότι μαχητές Ροχίνγκια επιτέθηκαν σε αστυνομικούς σταθμούς και σε στρατιωτική βάση στη δυτική περιοχή Rakhine.

Η κυβέρνηση της Μιανμάρ κατηγορεί τον στρατό σωτηρίας των Ροχίνγκια (ARSA) για τη βία, αλλά οι πολίτες Ροχίνγκια κατηγορούν τον στρατό της Μιανμάρ ότι πραγματοποίησε εκστρατεία εμπρησμών και φόνων με στόχο να τους εξαναγκάσει να φύγουν από τη χώρα.

Ο Tan δήλωσε στο Al Jazeera ότι ανάμεσα στους 87.000 Ροχίνγκια δεν υπάρχουν πρόσφυγες που είχαν καταφύγει στις προηγούμενες δεκαετίες ή εκείνοι που είχαν εγκαταστήσει προσωρινό καταφύγιο στη «no man’s land», μια περιοχή ανάμεσα στα σύνορα Μπανγκλαντές και Μυανμάρ.

«Από τη δεκαετία του 1970, μόνο 34.000 Ροχίνγκια έχουν εγγραφεί στον ΟΗΕ, στο Μπαγκλαντές», δήλωσε ο Ταν, με «εκτιμήσεις των μη εγγεγραμμένων προσφύγων στις εκατοντάδες χιλιάδες».

b2ap3_thumbnail_rox2.jpg

Συνέχεια

Επιδιώκουν να χυθεί αίμα; …


Του Κώστα Γιαννιώτη

Βλέπαμε τα σημεία και τέρατα που συνέβαιναν στην Ισπανία, όπου οι τράπεζες και τα ξένα funds, με τη βοήθεια των αλήτικων ταγμάτων εφόδου των ισπανικών ΜΑΤ, πετούσαν στο δρόμο οικογένειες ολόκληρες, τραβώντας τες από τα μαλλιά και… φτύναμε στον κόρφο μας!

Σύντομα όμως αποδείχτηκε ότι τα ξόρκια και τα φτυσίματα στον κόρφο είναι για τους αφελείς και τους αλλοπαρμένους!

Τα διψασμένα για αίμα κοράκια των funds γρήγορα πέταξαν κατά δω, μόλις τους άνοιξαν διάπλατα τα παράθυρα οι «έντιμοι» τραπεζίτες της χώρας μας!
Αυτοί, τους οποίους πληρώνουμε ακόμα για τα κουφάρια τους, που τα αποκαλούν τράπεζες,
Πληρώνουμε τις «ανακεφαλαιοποιήσεις» τους –έτσι ονομάζεται η σύγχρονη ληστεία!

Τις «ανακεφαλαιοποιήσεις» που τις συντηρούν ακόμα, με εγγυήσεις του δημοσίου(!), καλύπτοντας αυτά που εξανέμισαν, μεταφέροντας καραβιές σε ξένα θησαυροφυλάκια!

Το δημόσιο –ο συνεπής τελώνης τους- απαιτεί από μένα φόρο κι άλλο φόρο και κομμάτι απ` άλλο φόρο, για να εξασφαλίσει την επιβίωση των κουφαριών!

Και τα κουφάρια, έχοντας τις πλάτες της… καλόκωλης «κυβέρνησης», μάζεψαν πακέτο τα «κόκκινα» δάνεια και τα πούλησαν στα κοράκια, τ` αγρίμια και τους γύπες των «αγορών» για ψίχουλα, και… ό,τι κονομήσουν κονόμησαν!
Κατάντησαν στην ξεφτίλα η πώληση να φτάνει μέχρι και το 10% της αξίας, του μη εξυπηρετούμενου (ληξιπρόθεσμου) δανείου!
(Για παράδειγμα: Αν κάποιος είναι επιβαρυμένος με δάνειο 100.000 ευρώ, η τράπεζα συμβιβάζεται να το πουλήσει σε ξένο fund εισπράττοντας 10.000 ευρώ και αποσύρεται!)

Όμως…
Με κανένα τρόπο δεν κάνει την ίδια προσφορά στον πολίτη που είναι υπόχρεος!
Απ` αυτόν απαιτεί… και τις 100.000 χιλιάδες ευρώ!  Το 100 % !

Γιατί αυτός είναι κατάδικος και πρέπει να πληρώσει στο ακέραιο τη… μαλακία που έκανε και εμπιστεύτηκε τα κουφάρια που το έπαιζαν «τράπεζες» και τον πίεζαν με καθημερινές προσφορές και τηλεφωνήματα να πάρει δάνειο που του το είχαν… προεγκρίνει!!

Κι όταν ρωτάς… «γιατί δεν προηγείται στην προσφορά ο υπόχρεος;» σου απαντούν ότι… «αυτή είναι η απαίτηση των «θεσμών»!

Έλα όμως που οι… «θεσμοί», ερωτηθέντες, απάντησαν ότι αυτοί… «ποτέ δεν προέβαλαν τέτοια απαίτηση»!

Συμπέρασμα:
Τα μαγκάκια της «κυβέρνησης»… υπερβάλλουν εαυτόν, για να δείξουν καλή διαγωγή και να κερδίσουν κανα χρόνο, ακόμα, στην καρέκλα!

Και η αντιπολίτευση…;
Ποια αντιπολίτευση;

Οι 300 Χατζηαβάτηδες είναι ΟΜΟΙΟΙ και ΑΠΑΡΑΛΛΑΧΤΟΙ!
Κανένας από τους 300, ούτε κιχ για το θέμα!
Γιατί, μηδενός εξαιρουμένου, είναι τσιράκια των τραπεζών και δέσμιοι των… αμαρτιών τους!

Την ίδια ώρα που οι σκλάβοι δέχονται στις 6.οο τα χαράματα την έφοδο των funds, με τη συμπαράσταση των γενίτσαρων των ΜΑΤ, στις περιουσίες τους και κατάσχεσή τους! (Ρέθυμνο 2-9-2017).

Ο δρόμος που διάλεξαν να ακολουθήσουν –και οι 300- είναι γλιστερός και επικίνδυνος!
Εκείνο που με φοβίζει είναι μη γίνει γλιστερός από το αίμα!

Αν δεν καταλάβουν τι έρχεται και νομίσουν ότι η κοινωνία θα μείνει στα… γιαούρτια…
Τότε κοιμούνται σε λάθος πλευρό!
Θα ξυπνήσουν σε εφιάλτη!
Όλοι τους!

ΠΗΓΗ: dromosanoixtos.gr
____________________________________________________________

Όταν ο Άριος συνάντησε τον Διάβολο…


242hj32jg6gvb2364b6536

Γράφει ο Μάκης Γεφυρόπουλος

Από μικρό παιδάκι ο Άριος μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον που του πιπίλιζε συνεχώς το νου ότι ήταν ξεχωριστός. Άνηκε σε μία ανώτερη φυλή, υπερανθρώπων προικισμένων με εξαιρετική διάνοια και με σωματικά προσόντα απεριόριστης ρώμης, κληροδοτήματα των τρομερών στην όψη και φονικών στη δύναμη, Βόρειων Θεών.

Ο ίδιος κολακευόταν με όλα αυτά τα περίεργα και θεόσταλτα χαρίσματα, αλλά συχνά πυκνά έβλεπε ότι σε κανένα τομέα της ζωής του δεν ήταν ο καλύτερος. Υπήρχαν πολλά παιδιά , “κατώτερης πάστας” όπως έλεγαν οι δικοί του, που είχαν καλύτερες επιδόσεις στα μαθήματα και τον αθλητισμό.
Άριστα εκπαιδευμένος από το σπίτι, ξερίζωνε τους σπόρους της αμφιβολίας εν τη γενέσει τους και στη θέση τους καλλιεργούσε εκείνους του μίσους και της φθονερής παραφροσύνης που ταίριαζε στις διδαχές των «σοφών» δασκάλων του

Luftwaffe-aces-meet-Hitler-after-an-awards-ceremony-at-the-Berghof-April-1944

Ο αυστηρός πατέρας του ήταν για τον πιτσιρικά Άριο, μία αμείλικτη θεότητα που του είχε ενσταλάξει βαθιά μέσα στο κέντρο της ίδιας της ύπαρξης του, τους απαράβατους κανόνες ενός καλού και πειθαρχημένου πολίτη. Απόλυτος σεβασμός στην ιεραρχία, σκληρός παραδειγματισμός στους κατώτερους του, μίσος σε όσους δεν ανήκουν στην μεγάλη οικογένεια του έθνους, βία κατά εκείνων που αμφισβητούν την σπουδαιότητα της πατριαρχίας και του αίματος.

Συνέχεια